In 1974 kwam MARLENE DIETRICH naar Belgie, een optreden in VORST NATIONAL, een in ELISABETHS ZAAL, een in CARE in AMSTERDAM. Een week voor datum van optreden kwam de rythme-sectie overgevlogen, voor de blazers zou de inrichter instaan, zo kwam hij bij RENE BECKERS BIg-BAND terecht. Er was één week dagelijkse repetitie voorzien, ( ook betaald ), de muziek was niet zo speciaal, het waren wel copies van copies, niet zo duidelijk dus. 
Bij de laatste repetitie werd er flink gewerkt in de zaal, de geluidsinstallatie, en de verlichting werden opgesteld en opgehangen. Op zeker ogenblik stond er een mevrouw voor op het podium die aanwijzingen gaf, waar de spots moesten geschoven worden. Zij was gekleed in jeans die zeker niet uit een "stockamericain" kwam, maar wel op maat gemaakt, dat was MARLENE DIETRICH.
De inrichter wist ons later te vertellen welke eisen mevrouw stelde, ze moest afgehaald worden in een bepaalde wagen, er mochten geen foto's genomen worden, de kleedkamer moest op het zelfde niveau als het podium zijn, zodat ze als het nodig was met een rolstoel kon verplaatst worden (die had zij bij ) De binnenzijde van haar kleedkamer moest in rode "floer"zijn. Tijdens het optreden stonden er " bodygards" klaar, moest er iets gebeuren. Achter het gordijn van het podium stonden vier grote tafels tegen mekaar,; daar op lag haar nertssenmantel, met allemaal kaartes er rond geplaatst , in drie talen , NIET AANRAKEN. Dat was de mantel die zij droeg in de film.                DE BLAUWE ENGEL. Ik ben wel fier zo'n madam begeleid te hebben, ik een klein saxofoniske uit LOOI

Waar ik ook wel fier over ben, is om MARLENE DIETRICHT begeleid te hebben met R.B BIG-BAND.Eén optreden in VORST NATIONAL. Eén optreden in ELISABETHSZAAL Antwerpen, en Eén optreden in CARE in Amsterdam Dit was in 1974

Terug thuis hadden wij paar dagen rust, maar dan begonnen de optredens weer, de meeste bij onze vaste zalen - dancings - en feesttenten. Ik moet wel zeggen de jaren eind 1960 begin jaren 70 waren goude tijden voor de muzikanten, in het kleinste dorpje werden er feesttenten geplaats, dan weer voor een voetbalclub dan weer voor een ander vereniging, die tijden komen wel niet meer terug,
 .Soms lees ik in de "boekskes" vedetten zeggen dat ze het druk hebben, en als ge dan hun agende bekijkt hebben ze een tiental optredens, soms nog minder. Er zullen wel artiesten zijn die optredens dubbelen, maar geloof mij, dat is maar van korte duur, de spelen hun eigen tijdelijk succes kapot.
Op de eerste plaats zijn ze te vroeg, de tweede plaats ongeveer op het juiste tijdstip, op de derde plaats zijn er al mensen naar huis, daar ze veel te laat terplaatse waren, verkeerd !!! Doe één optreden goed, maak wat tijd voor de "fans", dat is 100 maal beter voor de duur van Uw cariere.
Ik ben even aan 't afwijken, maar dat moest ik wel even kwijt.
Met ons orkest ging het goed, André den drummer werd vervangen opnieuw met Gilbert Haesen, die ook vroeger bij ons speelde, Maurice Rayen tweede tenor sax, werd vervangen door Jos ...... ? uit Werchter , ook sax tenor, Jerry de sologitarist, zanger, ging als gitarist- zanger bij Will Tura, die werd vervangen door de sologitarist van "THE SHAKES- SPEARE'S" CHRIS. Aan de accordeon terug MARCEL VERVAET uit Eeklo, dus hadden wij weer een zevenmans orkest.
De shakes-speares was een groep uit Australië, die waren hier in Belgie op goed geluk aangeland, maar na een tijd kregen de meeste heimwee,BRAIN de zanger, en CHRIS de gitarist bleven hier. THE SHAKES-SRAERES hebben wel een dikke hit gemaakt, die nog altijd gedraaid wordt, de titel ben ik wel vergeten, als
die mij te binnen schiet, voeg ik deze wel bij   ( vervolgt )

Wij hadden nog een paar dagen te gaan in "EDEN " Blankenberg, en waren stilaan aan het uitbollen;
Wij hadden het gans seizoen " vollen bak " gespeeld, ook de vermoeidheid begon parten te spelen.
 Wat de baas ( uitbater) betreft, een toffe kerel, maar wel streng, zag hij iets op het podium wat hem niet aanstond, zagen wij ( meestal) dat hij dat noteerde, en dan moesten wij na het optreden op rapport komen
Wat het logement betreft, alles verliep vlot "Joséke Harris "kookte goed, verzorde ons met ons coifure en kleren, dat was allemaal dik O.K.
s' Nachts na het optreden was het soms wel druk in het appartement De jonge muzikanten hadden al vroeg vriendinnen gemaakt, die soms na het optreden nog een kofie kwamen drinken, dan kon het druk worden.
Na de eerste week had ik een klein Jazz-club ontdekt, niet zo ver van den eden, met een viermans orkest, zeer goede muzikanten, zeer goede muziek. Daar ging ik dikwijls na het optreden nog een koffie drinken, en bleef ik daar een paar uur genieten.
Door de dubbele posten die ik voordien gemaakt had,was ik aangepast aan weinig slaap.
Soms reed ik na optreden naar Tessenderlo, waar ik woonde, dan wel met Joe Harris zijn "VAILLANT. In die tijd was er nog geen snelheidsbeperking, en was er niet zoveel verkeer, Ik ben geweest dat ik op 1 uur thuis was, alleen om even thuis te zijn, maar ik had wel mijn gezin gezien. (vervolgd)

Wij waren de dag voor wij moesten optreden aangekomen. Wij waren wel benieuwd hoe dat er ging uitzien, maar dat viel 200 % mee, proper, en
zeer groot , dat moest wel met zeven muzikanten plus de vrouw van Joe, ( want zij stond in voor het proper houden, en de kook, dat heeft ze ook formidabel goed gedaan.). Ik moest in de living slapen op zo'n openklapbaar bed, dat was prima.
Van zo vlug wij geinstalleerd waren vetrokken wij naar de plaats waar het moest gaan gebeuren," DEN EDEN." De baas van de zaak viel wel best mee.
Het podium was juist groot genoeg , in t'kort, alles viel best mee.
Normaal mochten wij met het busje niet op den dijk, maar wij deden of we dat niet wisten, wij gingen toch niet die Hamond honderd meter gaan sleuren.
Wij waren zinnens om alles al op te stellen voor s'anderendaags, maar de baas zij dat dat verloren werk was, daar wij die dag om 1.30u moesten beginnen te spelen voor de mensen op het terras, en het volk op den dijk. De voorkant van de zaak was voorzien met schuifvensters, daartussen moesten wij spelen, eerlijk gezegd later vond ik dat wel fijn, veel volk op het terras, en een hoop volk er rond, wij noemde dat later " voor de apen" spelen.
Het kontrakt was zo opgesteld.................
De dag begon zo ......van 12.30u tot 17.30u spelen voor de apen.
Na deze, al het matriaal naar het podium sleuren en opstellen voor s'avonds, dan vlug naar het apartement eten, onze avond "tenu" aangetrokken, en terug voor de avond vertoning, die om 20.00 uur begon, spelen tot 0.30 uur, iedere dag.
s' Zondags kwam er nog een dienst bij. Ieder jaar werd er op Zondag voormiddag dansles gegeven door iemand, dan moesten wij beginnen om 10.00u tot 11.30u, dan moesten wij cha-cha- bolero- rumba enz. spelen.
De show s'avonds was altijd met een vedette, Nicole Josy, Fauvette ( een Franse artieste),de Strangers, Franky Bodet, e.a.
Tussen door kregen wij bezoek van een cameraploeg van de BRT, voor het programa Tienerklanken, Binnen en buiten, of iets dergelijks.
Eén anecdote. Wij hadden weer deze mensen daar, Van in plaats s'middags te gaan eten moesten wij een opname doen. Met opgerolde broekspijpen in de zee gaan staan met onze instrumenten, ( wel geen drum natuurlijk) en playbacken op Eerst zien en dan geloven. Frany Bodet die ook vastaangenomen was voor het seizoen vroeg mij of ik dat niet kon regelen dat hij er ook niet kon bijzijn. Ik had dat gevraagd aan de verantwoordelijke van de groep, en ja, plaats hem in zo'n rubber bootje, en laat hem zo wat langs de groep varen. Met zijn kleren van optreden in zo een klein geleend bootje paradeerde hij langs ons door, toen hij omdraaide met zijn "titanic", sloeg dat geval om, en pardoesde hij het water in. Zijn horloge, zijn foto's in zijn brieventas, alles naar de knoppen.
Het mooiste van al, bij de uitzending van het programma, was van zijne " titanic" niets in beeld geweest                               ( vervolgt )