Naar de inhoud

Joe Harris en The Pink-Umbrellas

Geyskens Paul.
seniorennet.beseniorennet.be

joskeharris2fs.gif welcom2ddiamond5to.gif
De tijd van toen, wie zou die niet willen overdoen... Image and video hosting by TinyPic Vanwege de omvang van dit blog gelieve de archieven te raadplegen in de rechterkolom... Veel plezier Paul

Kranteknipsel.

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

BEATLAWINE IN LONDERZEEL.

GROOT BEATFESTIVAL IN LONDERZEEL MET DIVERSE ARTIESTEN IN HET" EGMOND COMPLEX,1968.
 GROTE " POP POLL FESTIVAL"
Begeleiding gedaan van FREDDY SUNDER, op foto, Freddy en Maurice Rayen
Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Oude foto's uit de "boekskes" .

Om onderstaande foto's vergroot te zien, dubbelklik op de foto.

VEDETTEN VAN HET VLAAMSE SCHLAGERFESTIVAL IN KNOKKE, 1965. Van links naar rechts...
Tonia- Nicole Jesy- Jhonny White- Joske Harris- Kalinka-
Rocco Granata
Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Reageer op dit bericht

Joe Harris dood,1-6.2003. Zelfmoord?????

Ik heb gisteren mijn blog een beetje bijgewerkt, en heb ook nog wat foto's gevonden van vroeger die ik nog moet scannen en bij op mijn blog plaatsen. Telkens als ik naar foto's kijk van Joe Harris vraag ik mij af, wat is er feitelijk gebeurd 1 juni 2003.
Zelfmoord? Jos goed kennende, als hij verkozen had er een einde aan te maken, zou hij dat ZEKER niet op deze manier gedaan hebben, van water had hij een broertje dood. Op die drie maand dat wij in Blankenberg gewerkt hebben is Jos geen enkele keer in zee geweest, ja, voor een foto sessie voor de boekskes, tot onze knieën in het water, Jos dacht al dat hij ging verdrinken, en dan nog wetende dat hij dat vies water ging slikken, zelfmoord ? Is voor mij zeker uitgesloten.
Langs de andere kant, juist een hartaanval krijgen als ge op de rand van het kanaal staat, in Brugge, is mogelijk, maar????
Ofwel heeft iemand Jos er gewoon ingekieperd, niemand zal het zeker weten. Maar zelfmoord is voor mij 100% uitgesloten.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Reageer op dit bericht

Naar het front vertrokken zonder geweer.

Ik vind van mezelf dat ik als 25 muzikant in alle opzichten stip in orde was, altijd op tijd ter plaatse, kostuums en instrumenten in orde, zeker nooit te laat aankomen , heb zelfs één keer een taxi moeten nemen van Antwerpen naar Blankenberg daar mijn auto het begeven had, maar ik was wel op tijd om te beginnen spelen.          Behalve.....
Wij hadden voor het een of ander tv programma een opname, orkest plus " den Harris". Voor de opname werden wij zoals altijd uitgelegd hoe ze het zouden gaan opnemen, natuurlijk play-back. Met plakband werd er op de vloer een kruisje geplakt waar wij moesten gaan staan, en ook hoever wij ons mochten verplaatsen om niet uit het beeld te geraken. (zo gebeurde het jaren  later ook nog, mijn Nederlandse groepen moesten daar altijd om lachen.)
Toen het zover was dat wij het matriaal moesten binnen halen, bleek het ongelooflijk maar waar te zijn, "ik was mijn sax vergeten."
De impressario Rijmen volop in paniek, zijn wagen in, en in volle "vites" vertrokken. Na een half uurtje was hij er terug, hij was gewoon naar de muziekwinkel geweest waar hij al verschillende zaken gekocht had, en had een sax in leen meegekregen, het was wel een "Alto," en voor het "soloke" dat moest gespeeld worden moest het wel een " tenorsax" zijn, maar geen kat zal de gezien hebben, ook niet dat wanneer ge goed keek op tv , het prijskaartje onder aan de" pijp" te zwieren hing.
Later heb ik hetzelfde gezien met THE SHAKES-SPAERS, Ron, de saxofonist poseert op de foto met zijn??? sax, waaronder het prijskaartje te zwieren hangt. Ik heb daar ergens een foto van, als ik ze vind" plak" ik dit wel bij in dit berichtje. Waarschijnlijk had hij hetzelfde aan de hand als ik.
Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

Hoe en wanneer zijn de minder goede tijden voor muzikanten begonnen.

De jaren 1960-70 waren goude jaren voor muzikanten, in ieder dorpje, hoe klein ook, werd voor de één of ander vereniging een feesttent opgebouwd, twee of drie dagen muziek. Met kermissen in ieder café jaz, dat zijn dingen die er momenteel om zeggens niet meer zijn Klein dancings die vroeger met orkesten werkten, nu met dj.
1 Volgens mij is het ooit begonnen met die Autoloze Zondagen ergens midden jaren 70, als ge een goede reden had kon je op het ministerie wel een vergunning krijgen, ik was er als eerste bij om eentje te krijgen ( in het begin kreeg je die nogal vlug) ik had kontrakten meegenomen die ondertekend waren door de groep ( salix alba) en door de inrichter, en die moesten afgewerkt worden. Maar wat gebeurde, minder volk in de zalen, minder geld in de kassa van de inrichters, dan maar een goedkope dj, en wat minder volk, maar evenveel in de kassa.
2 Dan werd er ineens fel opgetreden op jeugd onder de 18 en die niet vergezeld waren van hun ouders. Ik heb dat een paar keer meegemaakt zo'n  inval, ik moest direkt denken aan nog vroeger, toen die grijze mannen van over de streep hier de baas kwamen spelen. In Putte heb ik zo'n inval gezien, de jeugd die kort aan het podium vluchte gewoon achter het podium, er zaten er zelfs de kisten waar de zanginstallatie werd verpakt, echt zoals in een oorlogsfilm.
3 Dan het ergste van al, "wie is de werkgever" ik geloof zelfs dat het tot op heden nog niet opgelost is. Sommige inrichters zouden socialelasten moeten betalen MET TERUGWERKENDEKRACHT van af 1 januarie 1970 ( en dat is een pak geld) en andere weer niet. Om het dan maar gemakkelijk te maken, werd er dan maar beslist, wij zullen dat maar op de rug van de " lijders " van het orkest te schuiven.
Wat heeft dat nu opgebracht????
1 Minder benzine, minder in de staats kas. Dan maar de BTW verhogen
2 De jeugd onder de 18 jaar.? Nu zouden ze een wet gaan maken dat ze vanaf 16 wel mogen boem boemen. Van wie moeten de balinrichters het hebben, gepensioneerde? jonge gasten die juist getrouwd zijn?
3 Klein dancings zijn blijven werken met dj.
grotere zal heel dikwijls ook.
Of zit de schrik er nog een beetje in aangaande sociale toestanden.
Misschien kunnen de muzikanten het hedendaags muziek niet spelen, niet moeilijk, zo een computergedoe, is ook niet te doen
Ooit kom dat misschien wel terug, ik zou niet weten wat ze nu nog kunnen uitvinden.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Van Macel trompettist zelf gehoord.

De vrouw van Trompettist Marcel had hem gevraagd vlug naar de beenhouwer te gaan om vlees te gaan halen voor s'middags. Door grote dorst ging hij effe in een café om een pintje, dat liep een beetje uit. Hij kwam na zes maand pas terug thuis. De reden? Hij had wat "héél" teveel op, in het terug naar huis rijden knalde hij tegen een paar geparkeerde wagens, en kwam pas tot stilstand, toen hij ook nog een verkeesrslichtpaal in de prak reed. Toen de rijkswacht erbij kwam, wilde hij deze ook nog eens wat leren, tot slot, hij kreeg zesmaand gevang. Zijn zoon liet regelmatig plaatjes draaien op de radio voor zijn vader, "Glaasje op, laat je rijden."
Sorry Marcel als ge dit moest lezen, maar je hebt het ons zo verteld, en dat Uw achternaal Vervaet is, heb ik niet gezegd.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Reageer op dit bericht

Dit wil ik toch nog even "kwijt".

Toen ik afgeschreven was als muzikant met mijn toen scheve "smoel", iets wat mij een dikke mercedes had gekost, en ook volendam had opgegeven, omdat ik met zo'n gezicht niet meer de baan op kon, ik had zelfs schrik als de telefoon ging, omdat de mensen mij bijna niet verstonden, moest ik wel uit de pijp komen, ik had toen niet alleen mijn vrouw maar ook vier snaken rondlopen. Ik had vroeger als monteerder ( montage van metalen gebinten, hoogte werker dus) gewerkt. Ik was nu 46 jaar geworden. Na mijn tweede telefoon die ik deed kon ik een proef als lasser monteerder gaan afleggen, wat ik ook deed, en ik kon s'anderen daags beginnen. Ik vergeet nooit mijn eerste werkdag, op de koolmijn van Beringen.Een ploeg monteerders had een werk afgemaakt, en onder lag "nen hoop" oude ijzer, en dat moest opgeruimd worden, niet te vergeten, dat lag zowat verspreid in een vuile natte "slammassa" ( slam= héél fijn koolstof)Ik heb nu wel geen schrik van werken, maar ik durf wel te zeggen dat ik tranen in mijn oger kreeg. Een paar maanden terug gewerkt met grote artiesten, en nu met mijn voeten in de slamsmodder, maar ik dacht, wacht maar een beetje.
Na enkele dagen kreeg ik eindelijk het echte werk, lassen en branden.
Na een 6 tal maanden ben ik en drie medewerkers van baas veranderd, een aannemer van Tessenderlo. Eén van deze mannen Jean,werd aangesteld als chef monteur, hij was daar zeker bekwaam voor. Maar na enkele maanden ging hij terug naar zijn vorige baas ( hij kreeg een veel dikker loon dan vroeger)
Mijn baas van Tessenderlo stelde mij aan als "chefmonteur" en toen ben ik er wel ingevlogen. Ik nam de " plans"  mee naar huis, bestudeerde deze glad van buiten, ik durf wel zeggen dat ik kon  planlezen.
Tot ik na een zestal jaren later op het werk mij niet zo goed voelde en naar de dokter ging, werd daar vastgesteld dat ik beter op ziekekas ging ( ik wist nog niet dat dat bestond), ik mocht van hem niet hoger dan 1 meter klimmen, niet meer dan 10 kgr tillen, geen machines bedienen, er " schoot" niet veel meer over.
Nu dat ik dat weer aan de hand had, heb ik wel een jaar in mijne zetel gezeten gelijk ' ne zombie", tot mijn vrouw mij aanspoorde om een hobby te gaan doen, ik ben naar een vriend fotograaf gegaan, heb mij een fototoestel met de nodige lenzen aangeschaft, en heb mij op fotografie gestort. Hierover vertel ik wel meer in de rechter kolon van mijn blogske.
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

De zeven onrustigste dagen en nachten uit mijn leven.

Het was in de tijd dat ik nog voor Volendam werkte met Nederlandse popgroepen. Op zekere dag, de deurbel rinkelde, ik ging de deur openen, en daar stond een heer, ik ben gene kleine, maar die was nog kop en nek groter dan ik, en dubbel zo breed.
Kom binnen, en zet U. Met wat kan ik U helpen?
Mijnheer Geyskens, U plaats Nederlandse groepen hier in Belgie.
Nee, ik bemiddel tussen de inrichters en de groepen, dus als tussen persoon.
Dus U bent wel de werkgever..
 NIET.Die man " dramde "maar door, en het ging maar van WERKGEVER, en met terugwerkendekracht Januri 1970, ik was er echt niet goed van.
Na een uurtje vertrok hij eindelijk, ik zou nog wel van hem horen.
Ik belde direct Volendam, en ik moest zo vlug mogelijk die man bellen en een afspraak regelen, wat ik ook deed. Die afspraak was geregeld voor juist een week later, Volendam zou bij mij thuis komen met hun boekhouder ( gene gewone)
Zeven dagen en nachten was ik niet om aan te spreken. De beruchte dag was aangebroken, Jaap was er al een uur voordien met hun boekhouder, dhr List.
Mijnheer de hoofdkontroleur begon weer van werkgever en met terugwerkende kracht, en List die lachte maar, en hoorde nog niet de helft van wat die heer vertelde, ik was razend. Als mijnheer de hoofdkontroleur uitgesproken was begon List, die scheen de Belgissche wetgeving beter te kennen dan die mijnheer, die ik als maar kleiner en kleiner zag worden. Na een uur was hij vertrokken, hij ging alles eens uitpluizen, ik heb er wel nooit nog iets van gehoord.
Natuurlijk was ik geen werkgever, ik sloot geen kontrakten af, ook niet ondertekenen, ik ontving geen "gage", en ik betaalde de groep niet uit. Maar ge moogt gerust zijn,
IK WAS DAT NIET.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Reageer op dit bericht

ROCK AND ROLL

ROCK AND ROLL.

Dit is een aangenamer epistel, dat was" efkes den goeien tijd" de jaren 60-70, de tijd dat de jeugd nog kon dansen, de ene wat beter dan de andere, maar toch.
Rock, boogie-woogi, swingkes, dat was wel héél aangenaam om te zien dansen, maar ook plezierig om te spelen, er zat nog melodie in de muziek, af en toe een " soloke sax", een soloke gitaar", op de knieen,de sax in de lucht, de gitaar in de nek, en de muziek ging maar door.
Ik begin al zowat te spreken zoals mijn grootvader vroeger, als ik als 12 jarige naar Jazz muziek zat te luisteren zei hij dat het juist
negermuziek was, is het misschien omdat ik ook als grootvader de muziek ( dat electronisch gebulder) van tegenwoordig niet zo kan " apriciëren" of zijn er nog zo'n mensen.

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

DRUGS.

Drugs.

Muzikanten worden wel eens aanzien als druggebruikers, wel, ik heb op mijn 25 jaar muzikant toch wel met een paar honderd muzikanten gewerkt, de enige drugs die ik heb zien gebruiken waren een paar pintjes bier, een hoop sigaretten, en soms een sterk drankske. Ik denk dat het momenteel nog altijd zo is. Wel als ik soms op TV, die" mega dancings" zie, en daar een paar duizend, ik dacht te zeggen dansers, ik weet niet hoe ik dat moet noemen, laat mij zeggen, huppelendearmzwierende jeugd bezig zie, en die dat als het moet 48 uur volhouden, denk ik wel dat in dat millieu meer gebruikers zijn dan onder de muzikanten.
Ik spreek hier niet over de HEEL GROTE namen, dat zijn de mannen die al 87 vrouwen thuis hebben gehad, al wat drank betreft hebben gedronken, een paar miljoen op hun bankrekening, grote villa's in het buitenland,27 auto's voor de deur hebben staan, ergens een JET op een vlieghaven, een jacht in ik weet niet waar, die spuiten en snuiven hun lichaam vol met dat spul, en denken dan nog dat ze beter spelen, dat denken ze, maar niets is minder waar.
 Hopelijk ook dit recht gezet.





Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Reageer op dit bericht

SEX??? DRUGS??? ROCK AND ROLL!!!!

SEX.

Muzikanten worden meestal omschreven als echte "lady-killers", niets is minder waar. Ik ga U hier niet vertellen dat er soms geen "graantje" meegepikt werd door sommige, maar niet omdat ze muzikant zijn, wel omdet ze het op een schaaltje aangeboden kregen. De roddels die hier overgaan zijn fel overdreven. Juist zoals wij in onze jonge tijd, al eens " stoefte" tegen onze kamaraden als we weer eens met een meisje waren uitgegaan, wij vertelde dan sommige dingen waar geel "fluit" van waar was. Ik heb véél later ondervonden dat de meisjes, ook de jonge vrouwtjes wel eens dingen vertelde tegen hun vriendinnen, waar ook geen " fluit" van waar was, maar zo krijgen de muzikanten wel een minder goede naam. Wat ik wel moet zeggen, als ge boven op het podium staat, denken vele " waw", beginnen zelfs te gillen als ge opkomt, en dan hebt ge nog geen noot geblazen.
Het zijn niet altijd de muzikanten die iets uitlokken, de vrouwtjes staan niet achter. Ik heb hopelijk met deze de goede naam van muzikant een beetje rechtgezet.

Hoe vind je dit bericht?
Reageer op dit bericht

Meer van Joe Harris en The Pink-Umbrellas

↑ Terug naar de berichten