HERINNERINGEN

Als duinzand glijden de dagen door onze vingers.
Te slordig gaan wij dikwijls om met wat wij meemaken,
dag na dag.
wij kijken maar zien niet,
horen maar luisteren niet,
Mochten wij in alles anwezig zijn,
dan wordt onze aandacht verwondering om een glimlach,
ontroering voor 'n hartelijke attentie,
en dankbaarheid,voor kleine dingen,
die ons leven verdiepen.
(met de groetjes van ploef)

Een boterham met jam,

zo uit de vuist

nu uit de vuist,heel netjes,

zo is t net een gunst.

(geschreven tekst van ploef)
   

Waarom is t altijd \'o zo druk?
waarom voel je, je zo lekker in al dat gedoe?
of loop ik weg voor mij eigenste gedoe,mijn ik?

Soms denk ik ,waarom ben \'k mijn sleutels nu vergeten,
van de deur die mijn binnenste afsluit?
 dan zeg ik,Dank u God,omdat je wijst waar ik hem achterliet.

(met de groetjes van ploef)

Neem vandaag eens je vrouwken vast en doe er eens wa mee?

vraag haar ten dans en zing nekeer van?
IK HOU VAN JOU;IK HOU VAN JOU; IK HOU VAN JOU? zing dit 10 maal?
en eindigd met? GEEF MIJ EEN ZOEN +dan 1 minuut.ZOENEN.

't wordt vast een leuk moment vooral 's avonds voor het slapen gaan,

OM FIT EN ZEER ONTSPANNEN OP TE STAAN.

(met de groetjes van ploef)

Ik hou nog veel van  bloemen;
de mooie ochtenzon.
de druppels op de struiken;
de nevels in den ochtend.
maar \'t meest nog van mijn vrouw.

ik hou nog veel van de kindren,
de vogels in de lucht,
de wit besneewde bergen,
de eenden in de wei,
maar t meest nog van mijn vrouw.

ik hou  nog veel van het water,
de golven van de zee,
de meeuwen die er zweven,
maar \'t meest nog van mijn vrouw.

ik hou van alle vrouwen,
hoe oud of jong \'z ook zijn,
hoe mooi en vroom ze zijn
maar \'t meest nog van de mijn.

groetjes van ploef

Een ding toch: in den nacht is het kanon opgehouden en heel den morgen is het zoo stil,maar zoo
ongewoon stil,dat de menschen malkaar bezien met de vraag:Zou het nu waarlijk gedaan zijn?
De wind zelfs is gaan liggen en de mist hangt vol wolkensluiers, waar \'t zilver van de zon op klatert. Het lijkt een eerste Paaschdag,zoo zwoel is\'t en zoo plechtig feestelijk de admosfeer.De dorpelingen gelooven aan een cataclysme, aan een algemeenen aftocht of vlucht en verklaren de vrede reeds geteekend en den oorlog gedaan.In den noen echter herneemt het kanonvuur geweldiger dan ooit.Vandaag (5 November) ontmoete ik een vrouwtje,dat wacht naar nieuws van haar zoon.\"Wel,God,elke scheut is een slag in mijn hart?\"roept ze uit en ze weent er bij.Een heelen tijd lijkt het kanonvuur als de drieslag  van zware hamers op den hanebalk in een smidse waar reuachtige wagenwielen zouden gesmeed worden.6 November .Zwaare treinen stoomen over de baan van Kortrijk naar Brussel geladen met paarden, materiaal en soldaten.In Kortrijk hebben de Franschen bommen laten vallen.De statie was bedoeld, maar in plaats kwamen de bommen terecht op den Vlasmarkt, waar een tiental burgers worden gedood en rond de dertig gekwetst.Maar anderen beweren, dat het een Duitsche obus was die ontplofte.7 November.\'t Nieuws wordt hier verspreid, dat er Duitsche soldaten aangekomen zijn te Dottignies,St Genois, Moen,Heestert,Avelgem,Swevegem. De aftocht die begint.10 November.gister en vandaag moeten de Duitschers hevig aangevallen hebben,zoo fel wordt er geschoten.En zoo gaat het door: kanongebulder en nog kanongebulder en telkens nieuws over een Duitsche vlucht? Maar de Duitschers bleven, waar zij waren en langzamerhand moesten de menschen zich gewennen aan de zekerheid, dat de krijg lang,zeer lang duren zou.En te Brussel?daar wist men het wel, hoe aan den Yzer ons leger weerstand
 bood. Er kwamen immers verboden kranten,welke in t geheim gekocht;van hand tot hand gingen.Of
men schreef het voornaamste nieuws over en verspreidde het zoo.Die bladen gaven aanleiding tot een ernstige gebeurtenis.Wij halen het verslag uit:\"Cinquante mois d\'occupation allemande\",het merwaardig werk van Louis Gille,Alphonse Ooms en Paul Delandsheere.
wordt vervolgd

Veertig dagen tijd
om opnieuw te leren verlangen.
om je hoort en je hart te legen
opdat je t weer kan vullen met liefde
om je agenda en je kasten op te ruimen
zo krijg je weer tijd en ruimte
om het innerlijke te vernieuwen
voor ruimte te maken voor anderen
voor een warme gloed van de heer
t verlangen smaakt zoetzuur:je mist iets
maar je krijgt er veel voor terug.

Te Dadizele was een boerin(men noemt haar met de naam en den
toenaam) die verzuimd had haar geld te verbergen.Opeens komen de
Duitschers de dreef van 't hof opgereden. Zij neemt al haar geld in   
haar voorschoot en loopt er mede waar waar zij een geschikte
plaats wist in 't ovenhuis.Te laat echter, ze komt de soldaten
in 't gemoet die moeten ingekwartierd worden."Halt?" roept de                                                   hoofdman tot  zijn volk,en de boerin die de geaspireerde H_klank niet gewend is verstaat dat de overheid
"Gald" eischt,werpt heel den inhoud van haar voorschoot rinkelend
voor de voeten van den hoofdman. "Daar ",zegt ze"daar is het geld",
en ze vlucht ijlings in huis en grendelt de deur achter zich toe.
Of de Duitschers verbluft stonden?Ze hebben al de moeite gehad
om in huis te geraken en de verschrikte boerin wijs te maken, dat het niet om
geld was, maar wel  om eten en slaping.Ja zoo liepen er veel vertellingen
rond dikwijls geheel uit de lucht gegrepen,meestal fel overdreven en
soms waar .Zeker is het,dat de Duitschers bij al hun graven en delven
in Vlaanderen,aan het front,op allerlei verborgen waren stooten,en op kistjes,
zelfs eens op een boterpot met waarden en geld.Veelbewoners immers
hadden zooveel mogelijk papier tegen klinkende munt ingewisseld en konden
bij hun vluchtdie vracht niet meesleuren en ook ging het gerucht,dat den
vijand de menschen aftastte en dan hun bezit ontstool, gelijk het                                     
 trouwens ook gebeurd is.En deden de voorvaderen het ook zoo niet,                                        verstaken ze hun geld niet in den grond
,in benarde onveilige tijden,gelijk men uit de verhalen hoorde?
Maar eveneens werkte nu de fantasie;te meer daar men van vast nieuws
werd beroofd.Zoo schrijft Streuvels verder in die Novemberdagen  :
"En't nieuws van den oorlog?" vraag ik aan 't jongentje,dat me  
  elken morgen de melk brengt voor het ontbijt  
éZe vluchten,meneere", zegt het mannetje, en zijn oogen stralen  van blijdschap.                                                                
"Hoe?ze vluchten:wie vlucht er?""Duitseners? gister zijn er aan                                                          Sterhoek vijftien treinen voorbijgereden met 400 wagens al vol soldaten                                           vannacht ook en heel den uchtend ook?""Ja, 't daarom dat ze niet schieten vandaag"."z'en hebben geen poer meer,  't Gerucht gaat inderdaad, dat het leger  weg trekt,op de spoorlijn Kortrijk Gent en Kortrijk   Brussel:  men spreekt van schromelijke verliezen.'k  Wilde dat het waar was... maar er aan gelooven?
wordt vervolgd                         

Druk bezig zijn,ja.
maar niet altijd goed genoeg beredeneerd.
En flink wat tijd verliezen. Maar wat maakt het leven het leven waard?
De kick? wat voor kick?
Vluchtige momenten van schoonheid en geluk?

indien de noot zou zeggen: 
"een noot maakt geen muziek":
dan zou er geen muziek zijn.

indien de steen zou zeggen;
"een steen trekt geene muur op".
zouden er nooit huizen staan.

Indien den druppel zou zeggen;
"een rivier kan ik niet worden".
zou er nooit een oceaan zijn..

indien de graankorrel zou zeggen:
" een graankorrel kan geen veld bezaaien".
zou er geen oogst zijn.

indien de mens zou zeggen:
"een liefdesgebaar kan de wereld niet redden".
 zou er nooit gerechtigheid zijn,
noch vrede
nog waardigheid
nog getrouwheid
in de wereld van de mensen zijn.

VASTEN TIJD 2006? EEN TIJD VAN BEZINNING.
---------------------------------------------------------------------
veertig dagen tijd voor vasten,
schept kansen om bewust te leven,
tijd voor inkeer maakt veranderingen nogelijk
tijd voor veranderingen doet ons keren naar de kennis van Jezus
naar de God van t leven.

vasten is dan; een mannier van leven,solidair zijn,
de moeilijke weg opgaan van 'teveel' naar 'genoeg'.

vasten is herstel van harmonie
met zichzelf,met anderen,

met de natuur ,met God.
vasten is waakzaam blijven,in beweging komen.

in Gods naam gerechtigheid doen;
bouwen aan een hoopvolle toekomst,
voor alle volkeren;ook voor ons zelf,
het reik Gods midden onder ons,
opstanding tot leven,paasfeest.

Iedereen leeft op dees aarde,
maar niet iedereen is altijd aardig.

als je blijft staren naar de plek waar de zon onderging;
zal je ze nooit of 'ten immer meer zien opgaan.

laten wij even stil staan bij het goede die wij hebben,
en al die tekorten die o vele mensen in dee wereld ervaren.

met de groetjes van ploef.

Ze zijn een streling voor het oog,

ze lopen en ze springen in het rond,

genieten van de zon,

ze houden van de wereld,

ze horen tot de schepping van de Heer.

(Met de groetjes van ploef.)

Alleen de dood behaalde een groote overwinning.Aan weerskanten werd er zwaar gebloed.Wat al kloeke levens werden weggemaaid?De verbondenen van Albert te Nieuwpoort leden de Britten 40.000 man verliezen.Geheele bataljons verdwenen als 1'Coldstream  , het 2'Royal Scots fusiliers, het 2'Wiltshires,het 1'Camerons,en sneuvelden een divisie generaal,twee brigade , twaalf stafofficieren:generaal:18 regimenten en bataljons verloren hun colonels."Daar was schaars een huis" zegt Callewaert,"roemwaardig in de Engelsche stormachtige geschiedenis die niet meer dan een zoon te beweenen had.Wyndham,Dawnay,Fitzeclarence,wellesley,Cadogan,Cavendich, Bruce,Gordon,Lennox;Fraser,Kinnaird,Hay,Hamilton,'t is alsof wij de heldenlijst overliepen na Azincourt of Flodden.Ieperen was een zegepraal,een beslissende zegepraal want ze bereikte ten volle haar doel.De verbondene linie stond nu zeker en vast van de Oise tot de zee:'s vijands bewegingen 't zij om te omsingelen 't zij om door te breken waren totaal mislukt, en zijn doodgenepen initiatief was over.Nu was hij gedwongen den oorlogs vorm aan te nemen dien de Engelschen, vastgezet hadden, met bedwinging van zijne eerste hevigheid en overal hapingen in zijn rangen.Ware dit niet geslaagd, hij zou de zeehavens bezet hebben van 't Kanaal, en de verbondenen linkervleugel geheel vernietigd:de oorlog ook zou een nieuw en ander karakter gekregen hebben.Ieperen lijk Le Chateau was in bijzonderen zin eene eigen Engelsche voltrekking.Zonder den krachtigen steun van d'Urbal's korps,zonder de heldhaftige Belgen aan den IJzer en Maud'huy te Arras zou den toestand inderdaad hopeloos geweest zijn;maar nooit hadden er verbondenen  in zoo een hartelijke eensgezindheid samengestreden.De Duitschers verloren 250.000 man.Op veel plaatsen zouden ze die winter kerkhoven aanleggen.Beeldhouwers-soldaten maakten er zerken en kruisen en zelfs groote monumenten voor, als te Roeselare, met de namen der gevallenen.Maar het aantal dier namen zou zoo talrijk worden dat men de lijst niet bijhouden kon. Ja Vlaanderen werd een Duitsch kerkfof.Ieperen werd al treuriger en treuriger.Veel huizen stonden ledig en bijna alle winkels waren gesloten.Hier en daar toonde een stapel puin waar een granaat  was gekomen,en uit de gebroken vensters woeien de gordijnen naar buiten als de flarden van weelderige vertrekken.Tal van vluchtelingen keerden in kalmer oogenblikken weer terug.Anderen verlieten alleen 's avonds de stad om in de omgeving den nacht door te brengen.Vlamertinghe het eerste dorp op den weg ,naarPoperinghe, zat stampvol.die baan een echte slijkpoel, bood een beeld van het drukste verkeer,dat men zich voorstellen kan.allelei wagens drongen er door den stroom voedgangers.In Poperinghe zelf zaten alle openbare gebouwen vol soldaten en herbergde de kleinste woning vluchtelingen. ( wordt vervolgd)

het is er weer een droevige dag.
geen zon ,vochtig en nat,
al wat je wil maar niet is zo gezellig,
als een mooie zonnige dag,
de schoonheid van onze natuur,
staks weer in vlam en vuur,
een heele zomer lang;
waarop ieder mens reeds wacht,
het fluiten van de vogels,
de dieren in de wei,
het groene gras,t geruis der bomen,
de morgen zon,een streling voor het oog,
straks is die lange winter weer voorbij,
en kunnen wij genieten;zijn wij weerom,
vrolijk;zijn wij weer blij.
Groetjes van ploef.

Als je niet weet wat te zeggen,
het te moeilijk is om uit te leggen,
als je de woorden niet kan vinden,
om te zeggen k hou van jou,
zeg het dan met bloemen,
ze spreken in de plaats van jou,
en zeggen,
ik hou van jou?
(De groetjes van ploef)