Hallo daer bloggers

Geboren en getogen in Ruiselede,
Gehuwd met mijne zoon Lieven,
zij is het die de 't huiszorg winkel
open houd in Oostkamp bij brugge,
ze heeft nog werk met drie opkomende
dochters en de zorg voor de man 't huis.
naarstige vrouw al zeg ik 't zelve.

(Met de grotjes van ploef)

Zo dit is de foto van mijne zoon,
zelfstandig verpleger en,houder
van in 't huiszorgwinkel in Meulebeke,
van werken dus niet bang,
en pinten drinken kan hij al heel lang.

(MET DE GROETJES VAN PLOEF)

TWEE VAN MIJN KLEINKINDERS?
VAN MIJN OUDSTE DOCHTER VONDEN
'T PRETTIG EVEN TE POSEREN IN DE FLAIR.
'K HEB ZO 'T GEDACHT DAT ZE MOGEN
GEZIEN ZIJN.

(Met de groetjes van ploef)

MOOI EN  ZIELS GELUKKIG IS DE GROOTMOEDER?
MET EEN VAN HAAR KLEINKINDERS.
 DE VIERDE IN DE RIJ VAN ZEVEN.
ZE IS DE TWEEDE DOCHTER VAN DE DRIE,
VAN MIJN ZOON LIEVEN EN SCHOONDOCHTER GREET.

(MET DE GROETJES VAN PLOEF)

Gelegen op 2 kilometer van Ohaye, ontving deze gemeente, op 24 Aogustus,het bezoek der Saksers van het 178° regiment, die aan de vernieling van Dinant hadden deelgenomen."Man had geschossen?De pastoor heeft tegen ons gepredikt?"huilden ze,terwijl de deuren onder hun bijlen bezweken,en alles geroofd werd wat niet te heet was of te zwaar.Een vrouw , zonder vreeze,trad trad op de officier toe en sprak hem onvervaard aan?Meneer, zeide ze,men heeft niet geschoten en de pastoor heeft geen woord van opruiling gesproken." "Men heeft wel geschoten?" raasde den officier." Waneer dan.?" "Gisteren om negen uur in den avond?En het dorp zal daarom plat gelegd worden?" "Dat kan niet,antwoorde het meisje koelbloedig.Gisteren avond,om negen uur,zaten er twintig Duitschers in mijn huis en niemand heeft geroerd.""Waar zijn die soldaten.zoudt gij hun erkennen?é "Ja" antwoorde zij.Hij wandelde met haar door het dorp.De ongelukkige begon te wanhopen toen zij al met eens uitriep:"Daar is er een?"Deze bevestigde de verklaring van de vrouw, en aldus werd het dorp gered.
                                          TE ANTHEE
Dit dorpje is thans een puinhoop.Voorden oorlog stonden er 76 huizen.Te Maurenne, dat van Anthée afgankelijk is,werden er 41 op 54. verbrand De kerk heeft slechts haar behoud aan haar sterke muren te danken. De bandieten hadden er de stoelen torenhoog in opgestapeld,het vuur er aan gestoken,maar 't mislukte? Vescheidene inwoners hadden hun heil te Surice gezocht, maar liepen,helaas?den wolf in de muil. Velen hebben daar hun dood gevonden,onder wie de pastoor Piret,dokter Jacques en zijn oom.Deze laatste was pas zestien jaren oud,zeer tenger en bleek, nog een kind. De heulen aarzelden een oogenblik:dit ziende,wilde de moeder alg gauw haar  haar jongetje naar zich toe halen, maar den officier vestond het aldus niet"Ik wil niet sterven? zie de kleine Jacques schreiend. Ik ben te jong?" De officier stak den arm vooruit, het lot van den knaap was beklonken. De kogel.?Jos Lambert, en Maurenne,was ook naar Surisse gevlucht,met zijn dochter Marie en anderen.Daar werd hij,naast zoovele inwoners van zijn dorp,omgebracht. Zijn dochter vluchtte . Een kogelregen werd haar achterna gezonden; beide armen werden doorboord Zij zonk neer.Een der beulen naderde het slachtoffer en kwetste haar vreeselijk met de bajonet in de borst.Gansch haar kleed lag rood onder den bloedgulp en zij viel machteloos. Naast haar schreeuwde haar tweeling van zes jaren. Een soldaat naderde en vroeg;" Wilt gij dat ik u de genadeslag en uw twee kinderen dood?"Ze smeekte om erbarmen, en hij ging heen. De vrouw viel voor de tweede maal in onmacht.toen zij tot het bewustzijn terugkeerde, bevond  ze zich in het roode kruis van Waulsort.
wordt vervolgd op 18 vervolg van 17

Om paters blijvend te herinneren aan hun belofte,van kuisheid,
werden zelfs de plasbakken aangepast,zodat ze overal en in
elke plaats,herinnerd worden,hun belofte,voor altijd te gedenken.

(Met de groetjes van ploef)

Terwijl Dinant den 23' Augustus brandde, kwamen de Duitschers om drie uur in den namiddag te Hastiere-par dela. Het dorpje dat slechts 350 inwoners telt,lag daar zoo schoon op de' rechteroever van de Maas.Lieve ville's,lusttuinen,zomerverblijven,waren er verscholen in het groen,dat hooge heuvels dekt. De strijd tusschen beide legers wordt hartnekkig voortgezet. Stap voor stap dringen de overmachtige Duitschers de moedige Franschen achteruit. Er werd soms uren en uren gevochten voor het bezit van één plekje, en het kostte de Duitschers veel volk. Vandaar hun woede.Hun moordzucht, eenmaal ontketend,kende geen grenzen meer.Na het gevecht,dat 16 uren duurde,konden de Saksers den anderen oever bereiken.De bewoners waren allen in hun kelder gevlucht.Velen bevonden zich in de woning van dokter Halloy. onder genade werden achtien inwoners, met den dokter aan het hooft neergeschoten. Van de 120 huizen en villa's bleven er,na den overtocht der barbaren,slechts 16 meer recht.                   TE ONHAYE
Sinds 10 Aogustus lagen de Franschen hier.Den 15°leverden zij de Duitschers een verwoed gevecht, dat hen belette Dinant te vermeesteren. Den 23° kwam de vijand met sterke machten terug,en te Ohaye had een verschrikkelijk gevecht met de bajonet plaats. Het duurde gansch de nacht.In den morgen van den 24°waren de Duitschers meester van de plaats.Hier en daar staken ze de huizen in brand, en dwongen aldus de Franschen, die zich daarin verschanst hadden,ze te ontruimen.Met de bajonet baanden deze zich een weg door de Duitschers,welke als wilde dieren scheeuwden. Stijf van schrik hoorde de in de bosschen gevluchte bevolking dit ijselijk rumoer aan.Het eerste werk der Duitschers,toen de Franschen verdwenen waren,was plunderen,brandstichten, de inwoners laf vermoorden.In een serre vonden zij vrouwen en kinderen opeengepakt;zij vermaakten zich ,lafaards, met in de hoop te schieten.Hier zooals elders, de gewone gruwelen.Grijsaards werden voor de Duitschers uitgedreven en dienden hun tot schild. De Franschen durfden niet schieten: maar de ouderlingen lieten zich van een helling glijden, en toen was het uur voor de ellendelingen geslagen.Ze werden afgemaakt als honden.Honderdveertig huizen werden de prooi der vlammen; behoudens de kerk en een twaalftal woningen,die in de diepte stonden,bleef er niets meer over van Onhaye.
 ( wordt vervolgd van 17 van 16 TE GERIN    EN TE     ANTHEE

Elke dag brengt ons een nieuwe wereld,
iedere morgen,het wonder van het licht.
Als de dauw op alle planten glinstert,
het restje van het duister verdwijnt.

Iedere dag is 't morgenrood weer nieuw,
Verse , geurige koffie op tafel,
Nieuw is de vrome morgengroet en de lach,
aan de medemens aan onze zij.

Aan al wie 't leven ernstig neemt,
brengt de dag weer nieuwe verwachtingen.
Voor de meesten komt het wat vreemd over...
omdat wij iedere dag weer beginnelingen zijn.

Zo is de dag weer nieuw? een waardevol geschenk,
Wanneer je omhoog kijkt met een dankbare wenk?
op  deze nieuwe wondermooie dag.
(Met de groetjes van ploef)

En op een paar uitzonderingen na,bleef men.Het vertrouwen in de Duitsche moordenaars zou ellendig beschaamd worden.De 25éOgustus brak aan. De Franschen trokken om 8 uur af. Een weinig daarna werd het dorp door de Duitschers bezet. De bewoners zaten in hun kelders verscholen. De kogels knetterden tegende muren daar het gevecht hernomen werd. Plots klonken op de deuren de zware slagen van de Duitsche kolven. De huizen worden geplunders en in brand gestoken. Het dorp is weldra één vuurzee.Den 26é komen er nog meer Duitschers.Het kasteel Diericx staat nog recht. Daar bevinden zich, naast de bewoners,drie priesters, die er een veilig schuiloord waren komen zoeken;de pastoors vanAnthée.Onhaye en priester Gaspard.Hun gezicht werkt op de Teutonen als het roode doek op een stier.Zij worden gevat,gebonden,naar buiten gestampt,gebracht naar een plaats die men"Aux Fosses"noemt. De groep werd onderwege nog aangedikt door gevangenen,die men links en rechts gevat heeft.Ook de pastoor van Surise, priester Poskin, word vooruitgeduwd. Hij wilde de generaal te voet gaan vallen,hem smeeken zijn parochianen te beschermen. men jouwde hem uit,deed de karwats om zijn ooren bloeden. Zijn oude moeder van 80 jaren werd uit de pastorij gehaald,alsook zijn zuster.De oprichter Schmidt, zijn zwager,diens vrouw en vier zonen werden bij de groep gedreven.De gevangenen komen ter plaatse,waar hooge officieren luidruchtig redetwisten. Plots nadert een officier,het hooft met doeken omwonden; valscheid ligt in zijn blikken. Hij neemt deel aan de bespreking.Een officier nadert de gevangenen en zegt hun,dat een meisje van 14 jaren een Duitsche kolonel gedood heeft,dat er verschrikkelijk wraak zal genomen worden, maar alleen de mannen zullen gefusilleerd worden. Een luide kreet van verzet stijgt op. Vermits de mannen zullen sterven,eischen de vrouwen hetzelfde lot.Het oogenblik is tragisch.De mannen worden van de vrouwen en de kinderen gescheiden. Het wee is overgroot.Onverbiddelijk gaan de Duitschers met hun beulenwerk voort. Degenen die de dood ingaan, biechten aan den aanwezig zijnde priester.De laatste apsolutie werd hun gegeven.Zij zijn thans bereid.Allen zijn kalm en zullen als mannen weten te sterven. Een bevel weerklinkt. Schoten scheuren de stilte,weerhalmen langs bergen en dalen. Men gaat van man tot man en lost een schot in het hoofd, dat de hersenen doet opspatten.Wie nog roert wordt verder het hoofd met revolverstampen in spijs geslagen.
(wordt vervolgd met 15 vervolg van 14)

Ik schenk aan ieder van u een mooie bloem uit dank voor je bezoek op mijn blog,
,aangezien 't moelijk is vandaag om op ieders persoonlijk blog binnen te kunnen ,wens ik jullie een goede dag, gezondheid en een dag met veel vreugde.

Voor.Friese wouden,'t kruidenhoekje;'t pen,engeltje; Hanne,Sjoeke,Ria fedde 2000,en Annemarie;
Virginia 64;Arthostaert;Elianne;Lisboa;Erik 1968; Omaatje;Alpha;Floeren muts; en manna.
.
(Met de beste groetjes van ploef)

Als liefde spreken kon,dan was er altijd vreugde,
dan was het hart nooit zonder liefde.

IK HEB EEN HUIS MET EEN TUINTJE ERBIJ,
IK EN MIJN VROUWEKEN ZIJN ALTIJD ZO BLIJ,

EN ALS DE KLEINKINDERS EN KINDERS ER ZIJN,

DAN IS HET LEVEN EEN VROLIJK FESTIJN.

(Met de groetjes van ploef)

Wat zijn wij mensen toch gehaast,
en wordt steeds heen en weer geraast,
amper zijn wij maar vertrokken,
en wij willen al op ons bestemming zijn.

De dag begint van jong's af aan,
een kind wil lopen voor 't kan gaan.

ouder worden gaat niet snel genoeg,
en gaan slapen ,altijd veel te vroeg.

wanner wij naar de veertien gaan,
is't kind zijn al gedaan.

De zestien komt er aan ,
dan komen al de desillusies aan.

Dan maar naar de twintig gaan,heel gaujw,
en wij beloven al iemand de eeuwige trouw.

Wij werken dan bij dag en nacht,
want samen willen wij een huisje bouwen.

En nog wat wachten tot ons wiegje wordt gezet;
nog eerst wat luxe wordt verwacht.

Intussen worden wij steeds ouder zonder dat je 't merkt
een leven;altijd hard gewerkt.

De oude dag is reeds bereikt,de jaren zijn vervlogen.

Dan eerst begin je eens te denken,
en wil je aandacht aan je leven schenken.

Dan eens besef je,in plaats van vlug nog even,
hadden wij beter wat trager gaan leven.

Dus leef niet om te werken,
maar werk alleen om van te kunnen leven.

(Met de groetjes van ploef)

Al de mannen van Villers-en-Fagne werden gevangen genomen,geslagen,gemarteld. De dorpsonderwijzer,Adelin Wolme,droeg een revolver bij zich.Men vond dezelvde op hem,en hij werd verplicht het wapen in de hoogte te houden.In de houding werd hij gefusilleerd.Hubert Noèl wilde vluchten,maar werd dadelijk neergeschoten.Ook werden andere inwoners in den kop gebrand. Een oude onnoozelaar.Cély Dumont, werd op een kruiwagen gebonden,waaronder men het vuur legde.De ongelukkige kwam erbarmelijk in de vlammen om.Kerk en huizen werden van alles beroofd.De inwoners,die men nog vinden kon,werden opgejaagd; als slaven werden ze van links naar rechts meegevoerd en leefden op die enkele dagen een gansch leven van angst en lijden.Te Neuville,op een uur afstands  van Villers-en fagne,trok op 25 Augustus een Duitsche patroelje voobij.Andere soldaten volgden.In een hoeve vonden ze de vleugels ven een vliegtuig en staken daarom een paar huizen in brand.Een Fransche gekwetste soldaat begint op hen te schieten,velt een paard en zijn ruiter neer.De ublanen staken hun brandstichting en achtervolgden de Franschen,dien ze eindelijk konden vermoorden.Hierop keeren ze terug en steken al de huizen vanBois-de Neuville in brand.Een Belgisch soldaat zn een paar inwoners ontvluchten een huis,om zich in de bosschen te verschuilen.Ze worden ontdekt en neergeschoten.Te Villers-Deux-Eglises herhalen de Duitschers hun plunderingen en leggen verscheidene huizen in asch.
                              TE SURICE
Die naam verwekt een verschrikkelijk visioen.In evenredigheid is Surice de ergst getroffen plaats van Belgié geweest.Surise is een klein dorpje,ver van de grootebanen en spoorwegen afgelegen; het is bewoond door een zeshonderdtal landbouwers.De horden van Von Einem op de voet door de Sasische bandieten van von Elsa gevolgd, kommende van Malmedy,trokken er over heen. voet voor voet moesten ze door de ravijnen en bosschen de Franschen verdringen.Het kost hun honderden dooden en gekwetsten. Hun razernij stijgt ten top.Hun kolonel bevindt zich onder de gesneuvelden.De Franschen gaven de bevolking de raad, hun woningen en het dorp te verlaten en een veilig onderkomen in de bosschen te zoeken.Anderen onder wie de pastoor en den dokter Jacques raadden de bevolking aan te blijven."Waar zoudt ge toch henen gaan, zei de dokter om veiliger te zijn dan in Surice?"
(wordt vervolgd =14 vervolg van 13)

Aan alle moeders wens ik een mooie moederdag toe,
ik wens ze met dees mooi bloemeke een mooie zondag toe
Mooi zijn ze allen de moeders ter wereld;wat is mooier
dan het feest van moeder.

Ik gedenk nu ook mijn overleden moeder,voor alle goede
herinneringen die ik in mij draag,ik wou dat ik 't haar
nog eens kon zeggen,Moeder lief ik mis je zo,en als je 't
horen kan,'k heb je zo oneindig lief,je zoon Roger.

(met de groetjes van ploef)

Je krijgt de beste groetjes van Roger Clement,
't was een aangename bij jullie
'k zal 't mij nog lang herinneren,
mooie meiskens,mooie dokter,en vooral
nen flinke en oplettende verpleger of twee,
De groetjes aan iedereen en bedankt,
voor het verblijf bij jullie.
(Met de groetjes van ploef)

Na een  paar weken in 't uz in gen ben ik terug 't huis?
mijn suiker staat op punt mijn benen doen 't weer goed,
alleen de tikker moet wat bij gestuurd op te lossen met
een pilleken per dag.
'Kben er nog goed uit gekomen en daarom wens ik allen
die mij een mailken stuurden van harte te danken.
(met de groetjes van ploef) en van harte bedankt.