Wat achter

Wie iets wil hebben wat hij nog niet had, dan moet hij doen wat hij nooit heeft gedaan,want afscheid nemen en verwelkomen liggen dicht bij elkaar.
Liefde is als de maan, soms groot en soms heel klein,want,
met een vraagteken bereik je veel meer dan met een uitroepteken.

Met de groetjes van ploef)

(Foto Konig Albert dekoreert generaal Fayolle, den held van de Somme))Moed, 't is pas 't begin van onzen kruisweg.Toch verdraagt men alles nog vrij licht, en een van ons zegt:" Zoo zullen wij in alle klassen gereisd hebben." Om twee uur in den morgen worden wij te Harelbeke uitgezet, mat onze bagage en men laat ons toe een plaatsje voor het overige van de nacht te zoeken. Onze groep is in de menigte bannelingen verdwaald en sommigen gaan te midden vande weg op hun pakken zitten, om adem te scheppen. Wij beheven ons naar het klooster, waar onzen almoezenier om drie uur de mis opdraagt. De arme man.... hij kan bijna niet meer en houdt zich aan 't altaar vast, om niet te vallen. Wij ook zijn uitgeput van vermoeienis. Dan sluimeren wij op onze pakken in. Den volgenden dag stopt men de dwalende kolonne op trams, om ze over de naburige dorpen te verdeelen. wij worden op een wagen geheschen en daarachter bindt men een kar,om er het goed op te laden. Wij ontvangen er de meest hartelijke gastvrijheid. Den 29* Juli 1917 moeten wij op militair bevel weer in de beestewagens. We reizen naar Berlaar in de provincie Antwerpen , waar we eveneens in 't klooster onzen intrek nemen."In November mochten de zusters naar onbezet Frankrijk. Dit uittreksel toont ons dus het leven in die plaatsen achter het Vlaamsche frond. Te Wervik was het al even erg gesteld als te Komen. De kerk diende daar als gevangenis voor krijgsgevangenen in afwachting van hun verder vervoer. De bevolking werd ontruimd. De huizen werden als die te Meenen beschadigd en leden ook onder de beschieting.Passchendale was dus in de macht van de gealieerden. Het was een hoog punt. De heuvels van Becelare en Geluwvelt lagen immers lagerDrie dagen bleef de infanterie werkloos maar de vliegers en de artillerie bestookten de wegen en stations. De 10* vocht men weer tusschen Passchendale en Roozebeke. Maarhet offensief mocht als beeindigd beschouwd worden, al trachtten de Duitschers den 13* en14* nog te vergeefs Passchendale terug te nemen. Den 22" hadden de schermutselingen plaats bij Bij Becelare . Maar in Italie was den toestand dreigend en de Engelschen zonden er zes divisies heen.Dat beteekende dus, dat de pogingen tot doorbraak hier beeindigd en mislukt waren. De Duitschers behoefden geen versterking meer aan te voeren.Oostende en Zeebrugge bleven aan hen, en weer daalde de sombere winter over het verwoeste Vaanderen neer. Men zou wachten op de Amerikaansche hulp, Amerika dreef zijn voorbereidingen snel door. Van een andere zijde werd de staat van zaken in Rusland steeds ernstiger.In November hadden  nog eenige gevechten aan de Somme plaats. Men maakte daar 10.000 gevangenen, doch ook  hier liep het offensief dood. Wachten moest men. En bij de hoop mengde zich vrees door de ineenstorting van Rusland die wij hebben aangetoond. De oorlog eindigde in 't Oosten, dat was in 't voordeel der Centralen. Amerika rustte zich tot fellen strijd toe, dat was winst voor de Entente. En zoo moest men weer een bloedig voorjaar verwachten. slot

Vogende keer; Het Blankaert meer, bestorming van de meelfabriek van Diksmuide en den Winter.

Voor wie niet koppig is,is de afstand van,
een mistap een excuus ver.
Vriendelijke woorden zijn soms hard,
de echo blijft lang aanhouden.
Harde woorden blijven altijd hangen,achtergronden afkomst,
hebben invloed op wie wij zijn,maar wie wij worden,
daar zijn wij verantwoordelijk voor.
Wie van je houd,
doet dit op een passende manier,
zelfs als je zegt, 't is nu genoeg geweest.
en verplicht je leven je soms door te gaan,
omdat je u niet goed voelt;
't en is nog geen reden om er meedoor tegaan.

(VRIENDELIJKE GROETJES VAN PLOEF)
en geniet van 't weekeinde.

'tis nog geen reden om je slecht te gedragen,
wanneer je ruzie maakt betekent het niet.....
dat je niet van elkaar blijft houden,
en geen ruzie maken....betekent dat evenmin,
dat je wel kan van elkaar houden.
Wij hebben allen onze eigenheid,
wij kunnen naar 't zelfde kijken ,
maar het heel anders zien?
naar elkaar luisteren maar iets heel anders horen?
Zo heeft iedereen zijn waarheid,
en dat is een levenskunst,


(Met de groetjes van ploef)

(Foto Baron de Broqueville in gesprek met Koning Albert)Het bezoek aan zieken wordt beperkt,veel parochianen kunnen in drie jaar hun Paschen niet houden en veel zieken sterven zonder de H Sakramenten. Toch krijgen de bewoners van een naburig gehucht gedurende enkele weken toestemming, om te komen de de mis bij tewonen, maarze moeten op rij komen en gaan, onder geleide van soldaten.Arbeiders moeten werken; wieweigert wordt opgesloten. Te Wevelgem in een fabriek was de gevangenis voor de weigerden. Ze leden er veel honger. Anderen gaan dan naar een tuchtkamp, van waar ze ondermijnd terugkeren. Een van hen, die men acht uur in her koud water liet tot aan het middel, kon het ouderlijk huis niet meer bereiken, hij sterft onderweg en stamelt nog tot zijn gezellen:" Zeg.....aan.....moeder.....dat ik sterf.....maar.....het.....eind.....geweigerd.....heb.....te.....werken?" Huiszoekingen altijd maar voort,van in 1915 vooral men speurt naar draadlooze telegraaf, naar ontsnapte gevangenen, maar men komt de identiteitskaarten nazien, en met de foto kijken of ieder in huis is,of men niet teveel levensmiddelen heeft,zoodat men haastig het teveel weg stoppen moest, ergens op zolder of in de steenkool.Zekeren avond,toen we juist ter ruste wilden gaan, komen zes Pruisen onverwacht binnen , sluiten ons in de eetzaal op, en doorzoeken  de gebouwen van beneden tot boven.De zieke zusters die reeds te bed liggen, moeten opstaan, en pas na een hevige woordwisseling, staat men toe,te blijven liggen, maar toch moet ze het schandelijk bezoek dulden. Als de Pruisen klaar zijn, worden ze wat tammer en vragen ze een kop koffie, maar blijven nog een uur bij ons, want hun orders schrijven dat tijdperk voor."En zeggen, bekent een van hen, datmen ons zulke karweitjes op elk uur van den nacht oplegt, bij grijsaards en kinderen, die wij uit hun bed moeten laten opstaan. De oorlog is toch treurig?" Een ander maal, wordt er rond  middernacht geweldig gebeld en met geweerkolven op de deur geslagen. Wat is er nu weer? O heel eenvoudig:de plaatskommandant, die stapel dronken is, en het verblijf der zusters komt onderzoeken, omringd door soldaten  bajonet op 't geweer.Terwijl we ons haastig aankleeden , parlementeert onze knecht met die ellendelingen en hij slaagt er in, ze mee te krijgen naar de keuken. Na een uur  van onschrijfelijken angst, als we de kommandant hooren huilen en tieren, vertrekt de bende, en komen wij er met de vrees af.En welke ontvoeringen nog?Zekeren dag hooren wij een geweldige ontploffing, die ons bij het avondeten omver doen vallen en de gansche streek schokt, zoodat men het te Kortrijk voelde. Op het kerkhof is een munitiekelder in de lucht gevlogen.De kruisen en monumenten liggen verbrijzeld, de dooden uit hun graf geslingerd,, een detachement soldaten,die naar de loopgraven marcheerde, werd neergemaaid  en bloedkleeft aan de boomen langs de weg. Onze daken worden afgerukt en 268 ruiten zijn gebroken.Een ander maal is het een granaatfabriek, midden in Komen, die springt: ieder meent , dat zijn laatste uur geslagen is.wordt vervolgd  op 6

Dezen morgen toen God het raam opende,
in den Hemel zag hij mij en vroeg?
Wat is je grootste wens vandaag;
en ik aantwoorde;
God zorg alstublieft voor mij,
voor mijn familie en vooral mijn vrienden,
ze verdienen het en ik hou zoveel van ze,
Gods liefde is als een oceaan,
je ziet het begin, maar nooit het einde,
engelen bestaan, maar soms,
omdat ze niet altijd vleugels hebben,
moemen wij ze dan maar beste vrienden?
mischien ontvangt je wel eens een boodschap
van een engel in je dromen?

(Met de groetjes van ploef)

Als zoenen water was,
zou ik je de zee geven.
Als knuffels bladeren waren,
dan gaf ik je een grote boom.
Als 't leven een planeet was,
kreeg je van mij het heelal,
Als vriendschap het leven was,
zou ik jou 't mijne geven.

(Met de groetjes van ploef

Mijn bedenkingen.......
Om je hart te laten spreken,
moet je verstand soms zwijgen,
want met goede wil overbrug je soms een kloof,
en een ervaring hebben is geen synoniem van "alles weten"
 luisteren is wachten tot een ander uitgsproken is,
zoals rijk zijn niet gelukkiger maakt dan genoeg hebben,
want als de deur open gaat, moet je toch de keuze maken,
als je al dan niet zal binnengaan,
want een vijand kan vriendelijk zijn,
zoals een vriend soms vijandig kan zijn,
dus overhaast je niet , en wees niet dom,
vooral als je 't zelf veroorzaakt.

(Met de groetjes van ploef en een vrolijken zondag)

Vader zijn.....
een hartelijke en eerlijke houding aannemen,
tegenover je gezin in belangstelling tonen,
vooralles wat in huis gebeurt,
is trouw zijn en 't vertrouwen waard zijn.
Vader zijn is....
een wijze en goede vriend zijn van de kinderen,
is sterk zijn, maar ook soepel om te kunnen toegeven.
Vader zijn is;
 beslissingen durven nemen,
 is gebieden met gezag
om kinderen tot zelfstandigheid te brengen,
is het gesprek aanvaarden en nooit verbitterd worden.
Vader zijn....
groot zijn zonder anderen te kleineren,
is sterk zijn zonder anderen te kwetsen,
is er zijn voor't welzijn van elk kind,
 is werken zonder er slaaf van te worden.
Vader zijn....
is in moeilijke momenten moedig zijn,
is meer goedkeuren dan afkeuren,
is blij zijn, ontspannen,begrijpend en vergevend.
Vader zijn is.....
 is aandacht hebben voor echte waarden in het leven.
is ook gelovig zijn, is durven en blijven bidden,
is een verwijzing zijn naar het vaderschap van God zelf.

(Voor dat alles moet je wel een goede vader zijn?)

Aan alle vaders wens ik een prettige vaderdag,
moge je eens goed worden verwend door vrouwen kinders
en kleinkinders.

(Met de groetjes van ploef)

Als de zon niet meer schijnt,
als verdriet je overvalt,
als je ziek bent,als je 't efkens niet niet zitten,
dan krijgt verdriet de overmacht,
en zinkt je weg in stilte,
maar weet ze is er nog ,achter de wolken,
en met de tijd breken die wolken open,
dan kan je weer genieten van die zon,
dan voel je diep in ' hart haar warme gloed,
die weer gelukkig maakt?
die weer  vertellen zal,
hoe mooi het leven nog kan zijn.

(Met de groetjes van ploef)Terug van weg geweest.

Met wat tegenslag die nu aan een oplossing toe is,kan ik dan toch met de nodige medicatie vertrekken.
nog zojuist heeft er iemand mijne linker spiegel van mijnen auto afgereden,
hij is binnen in de garage en komt van avond weer t huis.
Dus tegenslag genoeg gehad en morgen vertrek ik dus met veel plezier
voor 10 dagen.

IEDREEN DIE MIJ NOG EENS BEZOEKEN WENS IK VOORAL
het allerbeste en je krijgt allemaal nen dikke zoen,ergens zal ik jullie missen.

(Met de groetjes van een dikke vriend en tot binnen kort ploef)

Je hebt alles in je,
in je handen,in je hart,
tekens van fijne vrienschap,
echte vreugde en diepe dankbaarheid voor elken morgen,
want alles van jou en mij komt toch uit het hart,
en 't maakt zo blij.

Een ruiker frisse bloemen in een hand,
een teken van een fijne vriendenband,
van echt geluk te kunnen geven,
samen voor iets moois te kunnen leven,
want alles van jou en alles van mij,
komt toch uit het hart en maakt me blij.

(Met de groetjes van mij Ploef)

(Foto een Duitsch vliegtoestel wordt in de Engesche linie tot dalen gebracht))De kloosterzusters bleven.Dan werd het gesticht een kazerne voor drie tot vier honderd soldaten, die op het dak toch maarde Roode Kruisvlag lieten wapperen."Worden diezelfde vlaggen ook niet voortdurend op de vrachtauto's met munitie geheschen?" lezen we,"En trouwens, hoe dikwijls hebben de ziekenverplegers niet uit de ramen van de ambulancie op de geallieerde vliegtuigen gevuurd? De groote kapel eerst in hooimagazijn veranderd, word door een predikant gerekwideerd die ze toch te klein noemt voor zijn gelovigen. hij spreekt soms over politiek en besluit dat alle naties een kastijding nodig hebben. We gaan soms eenige oogeblikken in den tuin als er niet teveel soldaten loopen, het weer het toelaat en er geen vliegtuigen boven ons zweven. Arme tuin, welke veranderingen heeft men hem al niet doen ondergaan?; Eerst is hij een slachthuis, kwartieren van varkens en runderen versieren onze fruitboomen,dan bouwt men er barakken voor de herstellenden, daarna wordt hij" Herberg van het klooster", varkenskweekerij, kiekenkot, kantine, kasino, enz,een onzer klassen is in een stal verkeerd, tot groote verontwaardiging der vroegere onderwijzeres. Dagelijks moeten wij protesteeren: nu voert men bedden uit de kostschool weg, dan vernielt men meubels. Onze twee orgels verdwijnen ook; het eerste gaat naar een herberg, het tweede krijgen wij terug, maar leeg vanbinnen. Wij dienen een klacht bij de gedarmen in."Hebt hij den soldaat gezien, die het deed?Als hij zijn nummer kent, zal ik hem straffen?"Hoe kunnen wij den overtreder kennen, daar wij reeds weken lang niet meer in de kapel mogen komen, en bovendien hebben de soldaten bevel de nummers van hun regiment te verbergen." " Ja als als ge hem niet gezien hebt, het spijt mij."Enzoo eindigt de komedie. Om aan onze onderzoekende blikken te ontkomen; besloten de Saksers niet meer onder onze vensters te gaan, en daarom maakten ze, achter in den tuin, een bres in den muur; zoo konden ze verdwijnen en vooral van alles doen verdwijnen zonder bemerkt te worden? Onze bevoorrading was voldoende.Alles was gerandsoeneerd; zelfs het zwarte, onverteerbare deeg, dat tot brood diende. De Amerikaansche bloem verdween in de handen der Duitschers, die voor zichzelf kleine broodjes en koeken bakten. Voor ons werd het meel vervangen door zemelen, stroo, aardappelschillen, aarde zelfs.Wedra hadden wij noch melk, nog boter,noch bier, noch azijn. Het zeer zeldzaam vleech was niet te kopen: 10 mark voor 1 kg, hondenworst,80 en 100 mark voor een hesp en 16 en 18 mark voor een kilogram rundsvleesch.Onze eenige voedingsmiddelen waren rijst, boonen en cerealine( schors van mais) Maar bijzonder pijnlijk was het uitblijven van nieuws: nooit eenwoord uit Frankrijk, van onze familieleden, ons moederhuis? Elke brief bij een burger of in diens huis gevonden, beteekende een groote boete, of gevangenis , en soms den dood: men fusilleerde een man uit Wervik, die zeer onschuldige brieven vervoerde.De burgerij werd met allerlei verordeningen geplaagd: verbod  op zekere dagen en uren het huis te verlaten, aan de deur of in den tuin te verblijven, licht op te steken, enz... Bevel de officieren te groeten die men ontmoet. De pastoor van Belgisch Komen mocht die drie jaren zijn kerk niet gebruiken, die om beurten als stal en magazijn dient. Hij moest zich voor zijn vijf duizend zielen tevreden stellen met een kapel; de begrafenissen gedschieden bijna burgerlijk. De priester ontvangt het lijk aan de deur van de pastorie naast het kerkhof; de geestelijke mag niet in betrekking zijn met zijn bisschop. Wordt vervolgd op 5

'T IS NIET TE GELOVEN MAAR MIJNEN TELLER STAAT OP 0000?
Hoe dat nu moet dat weet ik niet en hopelijk komt 't weer in orde.
ondertussen nog de groetje van ploef.

Morgen is nog tijd genoeg,
alle zorgen komen steeds te vroeg
de mooiste dag is als ik met je dansen mag,
dus dans met mij tot morgenvroeg,
want de zorgen komen altijd veel te vroeg.

'Kben vandaag eens naar mijn ma geweest,
't is immers Moederdag.
reeds 18 jaar is ma gestorven,
Waar is de tijd dat jij er was voor mij,
je vriendelijke lach die ik nu missen moet,
je geborgenheid die 'k bij je kreeg wanneer ik bang was,
je lekker eten dat je met liefde bereidde;
je troostend woord als ik verdrietig was,
je lieve blik die mij gelukkig maakte,
je dikke zoen die 'k kreeg als ik moest slapen gaan,
je verhaaltjes die je met zoveel liefde kon vertellen,
Dat alles mis ik nu; nu jij er niet meer bent?
En toch voel ik mij blij,dat ik U als mijn moeder heb gehad.
Je leeft nog in mijn hart;voor de rest van mijn leven.

(Een vrolijke moederdag van je zoon)
(Met de groetjes van ploef en voor jou een bloemken Lieve Ma)

Maar ook dit bloemken is voor alle moeders die dit lezen