Kort briefje voor.......

't Zijn geen naieve dromers,
ze leven nu,met een open blik,
en beide voeten op de grond.
Ze hebben weet van wat gebrekkig is,
van onrecht,amper recht te trekken.
Van armoede, die aan de ziel knaagt.
en van een wereld die zich neerlegt bij de feiten.

Daarom zijn zij degenen die zeggen:
'Hier is een mens niet voor gemaakt.
Laten wij allen opstaan.
kracht bloot leggen in elkaar.
Waardigheid gunnen aan de andere,
ongewapend, vrede zichtbaar maken.
Ruimte scheppen voor gastvrijheid,
en zelf een teken van een nieuwe aarde zijn.

(Met veel groetjes van ploef)

Met je handen kun je geven,
van je eigen overvloed,
en een hart om te vergeven,
wat een ander jou misdoet.

Je voeten heb je om te lopen,
naar de mens die eenzaam is,
en een hart  om waar te maken,
dat geen mens een eiland is.

Je hebt schouders om te dragen,
zorg en pijn van iedereen,
en een hart om te aanvaarden,
wat een ander beter kan.

(Groetjes van ploef)

Ho mijn meester,
kies mij als vriend en 'k zal van al je vrienden de beste zijn,
geef mij een 't huis en 'k wordt je beste bewaker.
Geef mij een naam,en ik wil nooit meer een andere.
Geef mij een bevel,en 'k zal je gehoorzamen,
geef mij voedsel en je zult nooit ontgoogheld zijn.
Geef mij een liefkozing,en 'k zal gelukkig zijn,
geef mij affectie, en ik geef je mijn leven.
en als je mij graag ziet;
zet mij nooit ergens af aan een boom vast gebonden
want ik zou het besterven van verdriet..
(Groetjes van ploef)

Als je loslaat wat je verdriet doet
heb je twee handen vrij om 't geluk te grijpen,
de hemel is vol gouden sterren,
ze blinken in't licht van de maan,
maar de mooiste lichtjes zie ik in je ogen.
De mens is teerder dan een roos,
maar harder dan een rots.
Gedichten zijn alles,ze zijn emoties
ze vertellen je alles zelfs.
Als je vrienden vanje weggaan en een
gevoel achterlaten dat met geen woorden te beschrijven valt,
zij zijn moeilijk te verlaten,
onmogelijk te vergeten.

(Zondaagse groetjes van ploef)

Mag ik vroeg de wind,
een  fluistrend "ja" was 't antwoord,
en zachtjes o zo zachtjes,
werd het laatste blad opgetild,
gewiegt en in sprankelende pracht,
teder op het mos gelegd,
om slapend te vergaan, als voeding voor de nieuwe lente.

(groetjes van ploef)

Een vriend deelt mee in vreugde en verdriet,
hij roddelt niet,
begrip en waardering hoeft hij niet te leren,
wat het leven je ook biedt,
hij blijft voor jou een lieven vriend.

(Met er groetjes van ploef)

Hoe ouder hoe meer 'k begin te denken,
aan waar ik vroeger nooit bleef stilstaan;
soms voorbijlopend,gehaast zonder kijken,
in een leven waar ook anderen waren.
Vandaag sta ik stil,soms omkijkend naar 't verleden,
toen anderen er nog waren.

(Groetjes van ploef)

Er zijn zo van die dagen,
dat het even niet meer gaat;
effkens genoeg gehad van alles,
't gevoel dat je "r alleen voor staat;
juist op zo een dag moet je denken,
aan de mooie dingen die er zijn;
bloemen,bossen,duinen en de zee,
want na regen komt er zonneschijn.
Juist op zo'n dag moet je eens denken,
aan de mooie dingen in 't leven,
aan je vrienden, je vriendinnen,
die je steeds weer liefde geven,
juist op zo'n dag moet je niet vergeten,
dat er zoveel mooie dingen zijn,
en als je er eens goed op denkt,
zal 't wel vast iets beter gaan.

(Groetjes van ploef)

Boven tussen de bomen,
daar ligt een mooi klein dorpje...
Zo mooi,als geen ander,
het leeft betoverend,gelukkig
Bij zonsondergang schittert een regenboog aan de hemel,
je hoort het klokje luiden,
dat vanuit het bos komt, det klokje ken ik,
alsof 't muziek is uit de hemel,
betoverend ;harmonieus,
en als de dag sterft zing ik een liefdeslied
als slaaplied voor de nacht,
terwijl de Heer er is, die op mij waakt.

(Groetjes van ploef)

Voel je je niet meer van dezen tijd?
tel je niet meer meein deze rusteloze en opgejaagde
koortsachtige samenleving....
beschouwen de jongeren je als ballast in hun ontwikkeling....
voel je je levensruimte slinken,
ben je bang iets te vergeten omdat je ouder wordt???
verhef je je stem zonder reden,
dan is het tijd om toe te geven,
dat je een beetje overspannen bent.
Kijk naar 't leven uit een andere hoek,
zie hoe mooi 't leven nog is en maak een mooie boswandeling
maak nieuwe vrienden en koester de oude
zonder enige vooroordelen,
want als wij lief zijn voor anderen,
is 't voor anderen gemakkelijk om ook voor ons lief te zijn,
en vergeet niet,begint de dag met een vrome lach,
en geniet van al het mooi's dat moeder
natuur ons,ons altijd heeft geschonken en nog schenkt.

(Veel) groetjes van ploef

Je krijgt mailkens van veel soorten mensen,
de een uit zijn verdriet,terwijl de ander van gezelschap geniet,
zo vangen wij elkander op met een pp-s jes,
of een goeie mop.
'Tis een klein gebaar,van vrienden onder elkaar,
wat is er mooier dan....
niet klagen en elkaar helpen zonder vragen.
De een woont hier ;de ander die woont daar,
en toch ,,,wij zijn er voor elkaar,
als mensen met een goed hart,
dat is toch wel heel apart.
Als mens zijn wij alzo uniek,
en vullen ons leven met muziek.
Ieder verdient op zijn manier respect,
want weet je;niemand is perfect,
wij laten een traan of hebben plezier,
dat zijn dan de mensen die internetten voor 't plezier.
Vertel het aan je vrienden.."zeker doen"

((Met de groetjes van ploef))

Mijn ziek zijn maakt mijn leven vaak zo smal, verengd
tot eenzaam,enkel denken,dagen boordevol 'waarom toch'
Dit denken helpt mij niet verstaan.
Ik raak niet verder.
Ik verdwaal.

Daarom is 't nodig om mensen te voelen,
te weten dat ik meer ben dan ziek-zijn,
dat kwetsbaarheid nabij brengt.

Samen verdwalen wij niet langer.
Wij vinden bij elkaar wat horizon,
We laten ruimte voor meer,
we voelen dieper, zelfs'waarom' mag dan.
Het krijgt mij niet kleiner.
samen dragen wij sterker en langer.

Wonderbaar is het,dat jij de weg vind naar mij
dat ik jou toch zoek en niet eenzaam blijf dwalen.

Nee, eenzaam denken brengt niet verder.
Ik kom er enkel, omdat aan mij wordt gedacht.
Goddank dat dit van tijd tot tijd zomaar gebeuren kan.

(Met de groetjes van ploef)
Geschreven ter gelegenheid van de Nationale Ziekendag op
zondag 11 oktober 2009 door Luc Vandenabeele

Als ik alleen maar was,
een kop of een karkas,
had mijn bestaan geen zin,
goddank zit er iets in.

Ik weet niet hoe het heet,
Een ziel? Een ker? Een pit?
Mijn moeder zei:
"Het is God, die ergens  in mij zit..."

Maar ik voel mij soms zo leeg,
en onze lieve Heer,
van wie mij werd verteld,
vind ik dan nergens meer.

Maar als ik op een dag,
wat naar de bloemen kijk,
dan denk ik telkens weer,
 ....mijn moeder had gelijk.

(Met de groetjes van ploef)

"ik leef".zei ik,ik leef
en ik hoorde dat ik het zei,
maar plotseling dacht ik;
"Neen, niet ik, maar er leeft iets in mij..."

Het is dat wonderbare iets
dat zorgt dat ik besta, en ik?
Nu ja, ik ben er wel,
maar ach....ik kom en ga.

Want als mijn "Tikje" niet meer slaat,
dan staat mijn "ikje" stop,
maar het grote iets,dat blijft en blijft,
het "Iets"dat houd niet op.

En als ik zing of fluit of iets,
rechtop zit in mijn bed,
ik voel van binnen steeds
dat "iets" mij in beweging zet.

(Met de groetjes van ploef)

Er brand een licht in ieders hart van de mens,
dat tart de doden van de nacht,
een straal dat binnen elke ziele sluit,
als vleugels van hoop de vlucht nemen,
een zonnige dag wanneer een kind geboren is;
de kleine dingen die wij zeggen;
een fonkeling in iemands ogen,
eenvoudige giften elke dag.
Eergens is een paradijs,
waar iedereen rust vind.
'tis hier op aarde,'t zit tussen je ogen,
een plaats waar wij allen vrede vinden,
open je hart, reik naar de sterren,
geloof in je eigen kracht,
nu hier op deze plaats,hier op deze aarde.
Dit is het uur,een plaats die wij 't paradijs noemen;
waar iedereen zijn eigen plaats zal krijgen.

(Met de groetjes van ploef)

Take the ribbon from my blair
chake it loose and let it fall
lay it soft against your skin
like the chadow on the wall.

Kom naast mij liggen,tot het vroege morgenlicht,
al wat ik wil is een nachtje tijd,
help mij de nacht door te komen,
gisteren is dood en weg,
en morgen in niet meer,
't is droevig zo alleen te zijn,
help mij om de nacht door te komen,
alleen wil ik niet zijn,
Kom bij mij terug als je het wil.

(Met de groetjes van ploef (flink aan 't herstellen)

Ik kom jeen fijne dag wensen;
geluk en liefde; niets anders,
Probeer als je tegen de lamp loopt,
een beetje licht mee te nemen.
Geliefden komen niet zomaar elkaar tegen;
ze waren alaltijd in de ander verscholen;.
Wees tevreden met de kleine dingen,
ze zullen je overvloedig omringen,
Wie een goed humeur bewaart,
wordt veel last en zorg bespaart.
Mensen die de zon in andermans leven brengen,
zullen ook haar stralen voelen.
Niet krijgen wat je wenst;
is soms 't beste wat je kan overkomen.
Wat je werkelijk toe behoort
kan  je nooit verliezen,
zelfs niet als je 't wegwerpt.
Maak van je gedachten een zomertuin,
en tot slot; Wie zich niet ergert,
die wordt geen tachtig maar honderd.
(VEEL GROETJES VAN PLOEF)