Open je.....

(Foto nog enkele van one gefusillerden)Een der koeriers was Dustin, bijgenaamd het " kruikske"; de op fijn geschreven rapporten werden in den dubbelen wand van een koffiebus gesoldeerd door een loodgieter; als werkman verkleed begaf Dustin dan met zijn kruiksje naar de grens.Dustin werd aangehouden, maar men vond niets bij hem; toch stuurde men hem naar Duitschland. De heer Van Mierlo , hoofdingenieur der slaapwagens van Oostende, liet verslagen van ginder in een sleutel overbrengen M Kusters, dienstdoend Burgemeester van Reckheim(Limburg), wist ook menig verslag over de grens te krijgen.De Duitschers waren den dienst op het spoor en hielden Kusters en Dubois aan. Andere medewerkers ondergingen hetzelfde lot:Coppejans, Blanpain,Chantraine, stoker in de Zuidstatie, een zuster van Kusters en haar man,Merckx, een andere zuster van Kusters,Philippart, Wevekens en Goosens.Terzelfdertijd ontdekte men twee andere diensten,die min of meer samen werkten en in 't geheel hied men 62 personen aan, die te Hasselt opgesloten werden. In September 1916 werden 17 doodvonnissen uitgesproken: vier werden bekrachtigd:Dubois Kusters, Wauters en Massart. De heer Buyl bleef vrij: hij werd de "patroon" genoemd, ende Duitschers wisten er iets van, want zij boden Dubois het behoud van zijn leven aan, zoo hij den"patroon" noemde, Dubois weigerde hardnekkig. Den avond voor zijn terechtstelling, zei Dubois in zijn cel zijn medegevangene Lheureux:"Als den oorlog uit is gij vrij zult zijn, ga dan aanM Buyl zeggen, dat ik geweigerd heb zijn naam te noemen en ik als belooning  voor mijn stilzwijgendheid slechts een ding vraag: dat hij voor de toekomst van mijn dochtertje zorge". Dubois werd den1*December gefusilleerd.Kusters stierf reeds een maand vroeger. Men had de ongelukkige gemaarteld, om hem tot spreken te dwingen, maar te vergeefs.'s Avonds te voren schreef hij aan zijn famillie een brief waarin hij getuigenis aflegde van zijn Cristelijke gevoelens en gelatenheid in zijn lot.Men leest er ondermeer de zinnen in:"Ik heb aan God gevraagd en den verhoord geworden: dat Zijn heilige wil steeds geschiedde. Steeds was mijn het vurige wensch mijn bloed voor mijn geliefd vaderland te vergieten, als maartelaar te sterven, teneinde ook mijn  ziel te redden en eeuwig van het Hemelsch geluk te genieten.Daarom ween toch niet, wees getroost, en fier over uw zoon en broeder, die voor slechts enkele uren meer tot dezen wereld behoort. Verder schrijft hij nog,"Groot is mijn vreugde als martelaar te kunnen sterven. Ik roep u allen een laatste vaarwel toe tot in de eeuwigheid. Omhels een laatste maal voor mij de kinderen ,Albertine,Pieter en Cornelis: dat God hen zegene.Vaarwel tot in de eeuwigheid?Hoera, hoera?"De oude vader van de veroordeelde, waarvan een zoon aan het frond, een gevangene in Duitschland was die nog twee dochters tot gevangenisstraf zag veroordeelen, stierf van verdriet. Wordt vervold op 14

(Foto ven enkele van onze gefusilleerden) Neyts sprak een aangrijpend woord:"Ik betreur niets", zei hij," en moest ik opnieuw beginnen, ik zou het doen. Ik vlgde de onderrichtingen van mijn minister.Mijheeren, ik vraag u niets voor mij, maar ik vraag vergiffenis voor allen, die ik meegesleept heb; ik ben het slachtoffer geweest van een uidagingsagent. Ik ben tegen den oorlog, wie dezen ook uitlokt:'t is niet de haat voor Duitschland, die mij deed handelen.Als een land lijdt, lijden ook al zijn kinderen.Velen der onzen sterven aan het front; ik vraag slechts ook te mogen sterven, men kan eveneens achter het front zijn land dienen. Ik vraag geen genade, maar smeek mijn verdediger, zich te bekommeren over mijn vrouw en het onderwijs van mijn dochter."Uit de gevangenis van Sint-Gilles schreef hij nog zijn advokaat, Mr Kirschen." Laat mij toe u te zeggen, dat mijn grootste verdriet tijdens mijn hechtenis was te vernemen, dat mijn vrouw en mijn kind op het punt stonden,uit hun woning te gezet te worden.Ik wensch dat ze niet aan hun lot overgelaten zullen worden.Vertrouwend op uw welwillendheid, gelukkig over den volbrachten plicht.val ik met de voldoening getrouw gebleven te zijn aan mijn beginselen.God,Koning, Wet en Vrijheid."Het vonnis werd uitgesproken. Het was hard.Men zag,dat den bezetter zwaar treffen wilde, hij wiens rechtbank toch op onrecht steunde.1 Francois Mus Brussel:Dood.-2 Leon Jacquet:- Brussel Dood.-3 Louis Neyts, Brussel: Dood.-4Jules CHAWAY. Levenslange dwangarbeid-5 J B Corbisier,Elsene: Dood- 6 Jacques Demey, Brussel: Levenslange dwangarbeid- 7 Everist Boeyens, Charleroi: Levenslange dwangarbeid. 8 Leon Deloge Jumet: 15 jaar;-9Edm Dambroise, Ottignies; Levenslange dwangarbeid. 10 Frans Vergauwen, Antwerpen: buiten zaak, 11 Priester Eugeen Truvens, Brussel; Vrijspraak. 12 Amanda Proost, Brussel; 10 jaar- 13 Arm Gilles,Leuven:Levenslange dwangarbeid.Het vonnis vanNeyts, Corbisier en Mus werd op den morgen van 4 September voltrokken. Jacquet stierf 24 uur later. Hij huwde inextremis mejuffer Proost.De volksvertegenwoordiger Buyl  had ook een spionagedienst ingericht. Daartoe behoorde de heer Lenoir, wiens aanhouding en dood wij reeds melden.Arthur Dubois hoofdtreinwachter, richtte dan den dienst opnieuw in, met de hulp van medewerkers van Coppejans,te Schaarbeek,Blanpain,herbergier op den hoek der Trier enMontoyerstraat, Duquesne, hoofdtreinwachter te Monceau-sur-Sambre.Wordt vervolgd op 13.

Waar je ook gaat, doe het met je hart,
en weet dat je nooit alleen op dezen wereld staat.

Afwezigheid dood liefde,slechts wanneer
ze reeds ziek was van bij het afscheid.

Er zijn altijd verklaringen voor het kwaad,
maar geen is een excuus voor je daden.

Veel liefs krijg je van mij,op dezen minder mooie Zondag,
maar binnen is 't gezellig, maak er 't beste van.

(Veel groetjes van ploef) en weet 't is( Kuurne Brussel Kuurne op TV)

Een beetje liefde aan anderen geven,
schijnt moeilijk te zijn in 't leven.

De dingen die je met elkaar gemeen hebt,
kunnen je relatie aangenaam maken.

Luisteren is gelijk aan "meer" horen,
maar 't is geen oplossing geven.

Je geluk in jezelf vinden is niet gemakkelijk,
maar ergens anders vind je 't ook niet,
Dus zoek het bij jezelf.

(Met de groetjes van ploef)

Als je voelt dat je vastroest
in een patroon van ieder voor zichelf
en verstrikt raakt in een woestenij van hebben en van houden,
durf dan de woestijn door:
stap voor stap de weg van mensen opnieuw gaan,
vragen stellen bij je doen en laten,
je her herorienteren meteen ander horloge
en een ander kompas in de hand,
stil houden bij een vergeten bron
om je andere ik en die andere mens
als tochtgenoot te treffen,
verder gaan met mensen en omwille van de mensen,
weer mens worden onder elkaar.
En zakt de moed in je schoenen,
haak dan toch niet af, vreest niet,
want bij elke uittocht is de Heer met je.

(Met de groetjes van ploef)( Uit het parochieblad)

Heb je 't al gezien,de lente is weer in het land,
en dat is kweeniegoeplezant,
en daarom deze wensen;
Voor iedereen veel zonneschijn ,
en vlinders die je weer kan vangen,
en je buikje vol met kribbels en veel leute,
't maakt je blij, met een doos vol dromen,
en een handje vol met vrienschap ,
en nog een portie vreugd erbij,
en vele vrienden om je, en ook wat geluk,
dan kan die lente niet meer stuk,
tot slot nog lentegroetjes aan jullie er bovenop.
Kom de lente met een gerust hart door ,
en vergeet vooral je picknickmantje niet ' hoor'

(Met de lentekriebbels van ploef)