Ik wens

Was vriendschap liefde,dan hield ik van jou,
was het water ,dan zwom ik naar jou,
maar 't zit em diep in 't hart,en 't blijft altijd het beleven waard,
'T is helpen waar het kan,
't is meer dan woorden zeggen,
het is een beetje houden van,vandaag ,
morgen,door dik en dun voor elkaar zorgen.

(Met de groetjes van ploef)

Als je zingt,
zing dan het lied van je hart;als je ze vergeten bent,
dan roept een vriend wel stop,
als jij die roep van 't leven niet meer kent.

(Met de zondagsche groetjes van poef)

Als je een roos was in den woestijn,
zou ik mijn tranen laten vallen,
om je in 't leven te kunnen houden,
en elke traan die ik laat vallen,
zou er een van vriendschap zijn,
voor jou van mij.

Een groet een handdruk,een lach en een zoen,
en 't is weer eens gelukt ,'t nog eens te kunnen doen,
met jullie allemaal mijn vrienden,'k wil er veel voor geven,
om dit nog lang te mogen beleven?

(Veel lieve groetjes van ploef)

Er zijn duizend verklaringen voor het kwaad,
maar geen ervan is een excuus voor de daad.

Maak van je leven een huis om in te wonen,
met een open deur voor vrienden.

Als ' tegenslaat, lach dan goed gemeend,
en leef met en voor elkaar.
dan wordt de armste woonst een behaaglijke 't huis.

Waar je ook gaat, ga met heel je hart, want
wat niet kan is nooit gebeurd.

Maak maar een put voor een ander,
maar val er eerst zelf in.

Een zonnestraal opend een bloem,
zoals een vriendelijk woord je kan doen lachen.

Vrienden zijn als sterren,
je ziet ze niet altijd maar ze zijn er altijd.

Kijk niet naar 't verleden maar naar de toekomst.
want je moet er voor de rest van je leven,
mee verder leven.

Groot ben je die nooit zijn kinderhart verliest.

(Met de groetjes van ploef) Met mijn hoedjen aan ,met mijn strekjen aan,en ploefken gaat op stap)

Als je geen liefde hebt voor elkaar,
vallen al je dromen in 't water,
als je geen antwoord geeft op verdriet,
zullen je tranen nooit drogen,
als je 't leed in de wereld niet wil zien,
worden Gods woorden voor altijd verborgen.
als je geen liefde hebt voor elkaar,
is er ook geen hoop op zegen,
maak dan ook de liefde waar,
schrijf het op alle wegen.


(Met de groetjes van ploef)

Als mensen samen komen,hun harten laten dromen,
van heimwee boordevol, dan komt met stille schreden,
vroomheid aangetreden,geluk,vergeving en liefdevolle vreugde.
want als mensen wensen in 't leven, door eenzaamheid gedreven,
elkaar nabij te zijn,als zij elkander dragen, door goede en door
kwade dagen, dan wil ook de Heer bij hen zijn.

(Met de groetjes van ploef)

Zo zong een bloem in een vaas,Ik ben een bloem van 't veld,
wie vroeg mij mee ter stede,waar ik nooit meer bidden zal
lijk ginder in het rustig dal,mijn eenvoudig bloemengebed,
Nu sta ik daar in huis en in een vaas,zo triestig te verwelken,
mijn hart het doet er pijn van,je hebt mij pijn gedaan,
als mens zul je dat nooit verstaan,de taal van bloemenkelken,
'Ik ben een bloem van 't veld,voor mij geen tuin, geen snoeien,
geen vaas ,die mij gevangen houd,laat mij maar in het vrije veld,
bij 'd andre bloemen bloeien, en ben ik uitgebloeid, laat mij dan maar verwelken, terwijl je luistert naar mijn laatste zang,
want ik ben bang te sterven in een vaas tussen de mensen.

(Met de groetjes van ploef)

Alles in 't leven is te verklaren,
Een vrouw komt 't huis en ziet haar man in
in bed met een beeldschone vrouw?
"Ze zegt" ontrouwe, ongelukkige vent die je bent?
hoe kan je mij dat aandoen; de moeder van je kinderen?
"Ik wil scheiden"
De man zegt; wacht ik kan alles verklaren.
Mm m m , maar rap, want ik weet niet als ik het kan geloven?
Zie wat er gebeurd is; mijn liefste:?
Dat meisken stond te liften, en zag zo triestig,
en 'k heb haar dan maar meegenomen.
 Ze was zo mager, vuil en slecht gekleed,
en had in 3 dagen niet geeten.
'k had medelijden met haar, en 'k heb ze
die spagetti verwarmd die jij niet wou,
'k heb haar daarna gewassen en gekleed omdat haar
kleren o zo vuil waren,een bloesje  een rokje van jou, een mooi truiken,
en schoenen die je niet meer wou ,allemaal dingen die jij niet meer wou dragen,
die je van mij gekregen had?
Daarna vroeg 'k haar om weg te gaan,
maar aan de deur gekomen vroeg ze mij?????
"Heb je toevallig niet nog iets die je vrouw niet meer gebruikt......"

(Met de groetjes van ploef) Voor wie zichzelf nog niet te oud vind om te presteren kan nog ,kan hier uit mogelijks nog wat leren, (onder ons gezegt en elders verzwegen)

Als je van iemand houdt heeft alles veel meer zin,
zomaar op een aangename dag,een mailken op pc,
daar is iedereen zo maar heel blij mee,
't wil zeggen dat iemand aan je denkt;
en gewoon een beetje aandacht schenkt,
als is 't maar een 't wa van nieks,
voor ons betekent 't "meer dan iets"
 soms een reactie op een fijn gedicht
of soms een keer een leuk bericht,
als wij het berichtje zien binnenkomen,
dan denken wij"ze weten mij nog wonen"
dan snel eens op de mailbox...
en lezen gauw wan " wie" van wat en hoe"
iemand met een leuk bericht aan mij,
en wees er zeker van; het maakt mij blij,
mijn mail adres is je bekent.....
en 'k vind heeeeeeeel leuk als je 't mij zend
als senior hebben wij veel tijd,
om te genieten wereldwijd.
Voor somigen is ouderdom de winter van het leven,
maar voor velen de tijd van oogsten,
hoe langer je aktief kan blijven,
hoe langer je jong kan blijven,                                                                        't is pas als je ouder wordt dat je leert
om jong te blijven,want 't leven hangt af van ja's en ook van 'n ees.

(Veel liefs van ploef)

Gode schiep de aarde,de bossen en de heide,
hij schiep de het water en de dieren in de zee,
alsook de vele dieren op de aarde,bron van voeding,
bron van leven op dee's aard.
Toen schiep hij ons "de mens"
Hij gaf de mens veel doorzicht, en zo ontstond het vuur,
hij vond het zuiver water in een de bron,
aangevult door regen,alles was voorhanden?
En de mens hij plant zich voort.
hij had veel inzicht,en gebruikt de aarde als geen ander,
Hij maakte hutten om te wonen, hij bewerkte de aarde,
plante er eetbare gewassen en leefde van de jacht op dieren,
van bomen miek hij brand hout ,om zich te verwarmen,
en om gewassen eetbaar te maken.
Hij ontdekte de reikdom van de aardse grondstoffen,
bewerkte deze ,gebruikte metalen,water en de bomen,
en zo ontstond ons huidig leven hier op aarde.
De ontwikkeling werd grenzeloos,en van het nodige gebruik,
kwam ook de overcomsumptie.
En dat kan God zijn  schepping niet meer aan?
Vervuiling, bezoedeling van lucht, de overbevolking,
de opwarming,oorlog, opstand,moderne wapens,
leiden tot verval, vervuiling en ziekten maken ons gestel kapot.
"En 't houd niet op"
Gods schepping reageerd , ze komt in opstand.
De opwarming, de polen die aan afsmelten zijn,
de vele overstromingen, het schrijnend tekort aan voeding,
de gedurige ontbossing, oorlog ,de vervuiling van ons water,
het opfokken van de dieren, het doden van ons wilde dieren
voor 't plezier; wij gaan regelrecht naar de vernietiging.
En wat houden wij daar nog aan over;
wat blijft 't er dan nog over voor ons nageslacht,
zijn zei niet ons eigen bloed en vlees, geven wij ze
alleen nog tranen van diepe ellende mee?
Wordt het niet tijd om eventjes stil te staan bij alles.?
even naar de toekomst kijken;ware 't geen wens die
wij dienen uit te dragen?
voor onze kinderen, onze kleinkinderen?
Beleven en denken wij niet " "t zal onzen tijd nog duren."
 Laat ons daar maar even stil bij staan,
voordat wij alsmaar verder en verder gaan.

't is maar mijn gedacht en 'k weet niet wat dat jullie er van denken hoor

(Met de groetjes van poef) en tot nog eens.

Met geld kan je een woning kopen,
maar niet het geluk.
Men kan een bed kopen,
maar niet den hemel.
men kan een uurwerk kopen,
maar nooit den tijd.
men kan een boek kopen,
maar niet de kennis.
men kan den dokter betalen,
maar niet zijn leven.
men kan een luxebediening krijgen,
maar niet het respect.
je kan sex kopen,
maar niet de liefde.
Geld is niet 't belangrijktste;
het kan problemen en frustraties bezorgen.

( met een vriend die ploef noemt, een voor iedereen een goede zondag)

Vriendschap is zwijgen, niets zeggen,
maar je arm om de schouders leggen,
in iemand geloven,zijn vreugde en verdriet delen,
laten zien welke gevoelens in je wonen,
niets vragen maar gewoon helpen dragen.
"t Zit em in de kleine dingen,die je niet ,
tot eigen verplichtingen dwingen.
aan een goede vriend komt nooit een einde,
waar je ook bent,want echte vriendschap legt
immers pleisters op de wonden,
juist daarom is 't zo fijn om goede vrienden te zijn.

(Een van je beste vrienden ploef)
Dus hou van de mensen zoals ze zijn,
want anderen die zijn er niet.

Als den avond valt ,dan hoor ik de vogels fluiten,
hun melodie kennen ze van buiten.
wat is de schepping ven de Heer toch mooi,
en midden in de nacht klinkt 't lied van de nachtigaal,
ij brengt God de schepper, lof bij volle maan,
blijf daar maar eens bij stille staan,
die kleine grauwe vogel zingtdan zijn mooiste lied,
je "ziet" je hoeft niet mooi te zijn voor God,
zing zelf je lied met veel plezier,
zing mee ter eer van God de Heer.
Zo kan je rustig leven in zijn schepping "zegt de Heer"

(Met de groetjes van ploef)

De liefde is "het" mooiste geschenk, maar velen weten't niet,
Droom wat je wil, ga waar je wil,wees wie je zijn wil,
want je hebt er maar een leven,
huil niet omdat 't voorbij is,maar lach omdat je 't hebt gekregen,
dus zoek niet naar grote woorden,als een klein attentie volstaat,
kijk niet zwart en ook niet en ook niet wit,
Maar denk in de kleur van je hart.

(Met de groetjes van ploef)

Slechts een ademtocht duurt een mensenbestaan,
en niet genoeg kunnen wij ons verwonderen,over de gave van 't leven.

Ongemerkt glijden de dagen en jaren aan ons voorbij en wij worden onzegelijk arm als wij alleen op bijzondere dagen echt van 't leven genieten.

Het komt er op aan dat wij 't juweel van het geluk niet kwetsen.....
door nodeloze vrees voor wat onze vreugden over schaduwen.

Door herinneringen aan een voorbije pijn, die voor ons reeds lang
voltooid verleden tijd moest zijn,
door een tekort aan liefde dat ons verhindert,
het geluk te kennen van het elkaar kosteloos beminnen?
ik heb het leven lief gehad en heb het aangedurfd,
om van een hoge rotswand in 't leven te duiken.

(Met de groetjes van ploef)

Wat achter en voor ons ligt,is niets vergeleken met wat in ons ligt,
want ons verstand zegt ons te vermijden,
en ons hart zegt wat wij beter zouden doen.

(Met de groejes van ploef)