tot bruid

ze hadden op die straat stenen gelegd
men had hen nog zo gezegd
dat dat gevaarlijk was
ze waren er niet mee in hun sas
maar men had zich er bij neergelegd

hij werd tot koning gekroond
en werd door velen gehoond
maar hij bestuurde zijn land
met hand en tand
toen hadden ze hun vertrouwen getoond

zij was maar een slet
ze ging met iedereen naar bed
tot op een dag
ze had het niet verwacht
toen kwam die lieve Fred

hij deed al de deuren op slot
hij rende van her naar hot
hij had schrik voor dieven
die zich  zouden gerieven
iedereen zei ochot

hij ging niet akkoord
met wat hij had gehoord
hij wist dat het leugens waren
die de lucht niet zouden opklaren
ze hadden zijn hart doordoord

als make de telefoon neerlegt
weet je dan wat ze altijd zegt?
haai een dikke poen
het dialect voor : hier een dikke zoen
ze krijgt het wel uitgelegd

zij droeg een ondraaglijke last
haar tenen zaten aan elkaar vast
zij ging naar de dokter
op aanraden van haar dochter
dat was een vriendelijke gast

al dat dweilen
ik begin ervan te kwijlen
ik krijg pijn in mijn rug
ik wil mijn poetsvrouw terug
ik ga haar terug opvrijen

ik zorg graag voor make
ik ga voor haar eten maken
zij is daar dankbaar voor
zij kent mij door en door
ik hoop dat we haar niet vlug kwijt geraken

ik denk nog vaak aan pake
toen hij nog samen was met make
hij reed graag met de auto
en speelde op de lotto
we hoefden ons nooit ongerust te maken

niets in het leven
kan ons meer geven
dan onze kinderen
die ons nooit hinderen
we zullen hen altijd alles vergeven

ik heb drie broers en twee zussen
die elkaar graag kussen
we zien elkaar graag
we stellen altijd een vraag
we worden al ouder ondertussen

door haar ervaringen stond zij versteld
men had haar niet alles verteld
zij werd belogen
en bedrogen
zij was niet getrouwd met een held

de koe was drachtig
de boer vijfentachtig
zij werd nog altijd goed verzorgd
er werd een kalfje bezorgd
dat was nog altijd even prachtig

ze schreeuwde om aandacht
dat haar niet ver bracht
ze was een blondine
en droeg altijd  bottines
dat was haar gewone dracht

hij schreeuwde het hele huis bij elkaar
het eten was niet op tijd klaar
zijn vrouw bibberde van angst
zij kreeg er altijd van langs
ze bleven niet lang bij mekaar

er waren eens drie dwergen
die woonden in de bergen
ze leefden in een hut
met erlangs een  put
ze deden niets anders dan elkaar tergen

hij had haar om hulp gevraagd
en zijn nood geklaagd
zij stond dadelijk gereed
en zei dat ze hem niet vermeed
nu werd ze door hem belaagd

het Lievevrouwebeeldje stond op haar kast
zij had daarvan geen last
maar op een keer
bekeek zij het weer
het beeldje stond ineens niet meer vast