de winter

zij haalde net geen vijftig jaar
de dokters kregen de operatie niet klaar
een tumor ontnam haar het leven
alleen wat as is er overgebleven
al die hoop was niet waar

in de winkel staat een kind
dat zijn ouders niet meer vindt
het weende tranen met tuiten
die waren niet meer te stuiten
totdat ze zag : een vriend

een man uit Bahrein
reed graag met de trein
hij liet hem dan toeteren
tot ze begonnen te foeteren
hij deed dat voor de gein

zij slofte door het huis
er was niets op de buis
en slapen kon ze niet
ze had teveel  verdriet
zonder hem was ze zo arm als een luis

hij stelde het zich voor
hij in bed met dikoor
zijn vrouwtje zou voor hem zorgen
hij voelde zich bij haar geborgen
zij kende hem door een door

hij had zijn leven  lang goed geleefd
en vele vacanties beleefd
maar nu was hij gepensioneerd
en hij daaruit geleerd
dat er geen geld meer aan zijn vingers kleeft

hij zag het niet meer zitten
zijn baas was altijd op hem aan het vitten
hij maakte een strop
en hing zich op
de strop was zo een witte

¨¨¨¨¨¨¨¨
hij werkte van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
maar het had hem niet gebaat
de financiële instelling was gekomen
en had hem al zijn geld ontnomen
nu leefde hij op straat

zij kwamen overheen
dat iedereen
zijn steentje zou bijdragen
dan had niemand te klagen
tot er een tegenstander verscheen

hij was in een romantische bui
en hij gaf de brui
aan al dat geklets
en gezwets
hij vroeg haar tot bruid

ze hadden op die straat stenen gelegd
men had hen nog zo gezegd
dat dat gevaarlijk was
ze waren er niet mee in hun sas
maar men had zich er bij neergelegd

hij werd tot koning gekroond
en werd door velen gehoond
maar hij bestuurde zijn land
met hand en tand
toen hadden ze hun vertrouwen getoond

zij was maar een slet
ze ging met iedereen naar bed
tot op een dag
ze had het niet verwacht
toen kwam die lieve Fred

hij deed al de deuren op slot
hij rende van her naar hot
hij had schrik voor dieven
die zich  zouden gerieven
iedereen zei ochot

hij ging niet akkoord
met wat hij had gehoord
hij wist dat het leugens waren
die de lucht niet zouden opklaren
ze hadden zijn hart doordoord

als make de telefoon neerlegt
weet je dan wat ze altijd zegt?
haai een dikke poen
het dialect voor : hier een dikke zoen
ze krijgt het wel uitgelegd

zij droeg een ondraaglijke last
haar tenen zaten aan elkaar vast
zij ging naar de dokter
op aanraden van haar dochter
dat was een vriendelijke gast

al dat dweilen
ik begin ervan te kwijlen
ik krijg pijn in mijn rug
ik wil mijn poetsvrouw terug
ik ga haar terug opvrijen

ik zorg graag voor make
ik ga voor haar eten maken
zij is daar dankbaar voor
zij kent mij door en door
ik hoop dat we haar niet vlug kwijt geraken