de toog

alweer een nieuwe dag
die ik met een lach
tegemoet ga
ik ga naar ma
en ik zeg mijn gedacht

hij geloofde niet in God
hij dreef met hem de spot
hij geloofde in reincarnatie
en de traditie
van het eten van iedere dag compot

die flessen zijn zo zwaar
en als ik ze in de koelkast bewaar
worden ze te koud
en ik ben al oud
ik heb daartegen bezwaar

hij liet zich niet meer zien
maar er was misschien
iets met zijn hart
dat viel hem zo hard
omdat hij er werd voor aangezien

haar kind lag ziek in bed
het had haar uit haar bed gezet
maar zij deed graag voor haar
al was ze nog niet klaar
met haar gebed

 het is nog vroeg in de morgen
maar ik heb al zorgen
hoe krijg ik mijn oude auto verkocht?
ik heb al zo lang gezocht
ik heb hem in de garage geborgen

de lampjes van haar modem gingen uit en aan
zij kon zo niet verder gaan
zij gebruikte teveel electriciteit
maar in haar gulheid
dacht zij : loop naar de maan

zij schaamde zich dood
haar billen waren bloot
zij droeg een string
en met dat ding
werden haar wangen rood

hij wandelde door de straten
ze waren helemaal verlaten
het was ook nog nacht
en nog lang niet dag
hij kon met niemand praten

zijn kat kwam naar huis met drie jonge poesjes
het waren echte snoesjes
nu had hij er vier
en je ziet van hier
om hen te mogen houden,zocht hij naar een smoesje

zijn kat kwam niet meer opdagen
dat kon hij niet verdragen
hij slofte verdrietig door het huis
kwam zij maar terug thuis
hij miste haar alle dagen

die donkere dagen
kon hij niet verdragen
hij kreeg een depressie
en moest naar de psychiatrie
daar kon hij  gaan klagen

er was al kerstsfeer in de stad
en of men daar niet genoeg aan had
organiseerde men nog een kerstmarkt
daar in dat park
waar men nog zonder licht zat

hij kon de mensen niet meer verdragen
ze deden toch niets anders dan klagen
dus trok hij naar het bos
een bouwde een een hut van los
sprokkelhout daar sleet hij zijn dagen

wij waren aan de grot
dichtbij  God
en Onze Lieve Vrouw
waar ik veel van hou
er stonden nog bloemen in een pot

aan iedereen zondaggroetjes
ook aan die arme bloedjes
die niets op papier krijgen
en naar wanhoop nijgen
ik wil ze wel zien die snoetjes

ik ben blij dat fjet er weer is
hij is zeker en gewis
weer helemaal genezen
hij zal er blij om wezen
ik bewaar hem in een kleine kist

op een, twee ,drie zijn ze klaar
het is maar een klein gebaar
die kaarten versturen
zal niet lang duren
na een paar dagen zijn ze daar

wat moeten die stakkers nu buiten?
ze kijken verlangend door de ruiten
hopelijk krijgen ze eten
ze zullen hen toch niet vergeten
zo wassen ze niet uit de kluiten