Woensdag 23 november 2005
Daar gaat mijn droom ....alweer.....
Langzaam ebt mijn enthousiasme weg. Niet alleen mijn `zakenvriend` zorgt voor een confrontatie met de werkelijkheid maar alles om mij heen. Gesprekken en onderzoeken laten steeds meer zien dat er voor (amateur)schrijvers de activiteiten dicht bij huis worden georganiseerd. Een workshop, een literaire bijeenkomst, voorgezeten door een professionele schrijver, die wat extra's bijverdient, een cursus, een boekbespreking en wat mailgroepen en een online schrijfclub. Terwijl er voor schilders de prachtige omgevingen van Toscane en Frankrijk volop de advertentie pagina's vullen denkt men dat schrijvers het liefst alleen of in een groepje in een kamertje op elkaar gestampt, woorden produceren. Ik wil reizen. Reizen met mensen die leuke ideeën kunnen opdoen en verhalen brengen waardoor de lezer zichzelf vergeet. Verdwijnt in het verhaal in de hoop ooit ook mee te gaan naar die prachtige omgeving en het mooie amazone land. Dat wil ik. Deze zelfde vriend brengt mij op het 'nuchtere' pad van een inkomen genereren. Hij heeft het nooit geuit. Gek is die niet. " Zeg nooit tegen een vrouwmens dat haar idee geen zoden aan de dijk legt" moet hij gedacht hebben.
" Anders heb je stront aan de knikker"
Hij opperde ondersteuning en vroeg direct daarop zelf om ondersteuning. De vraag die leidde tot intense contact met het werkveld waar ik zelf net voor bedankt had.
Mijn manuele therapeut genoot er zichtbaar van - hij en zijn vriend verzorgen ook een prachtig aanbod in de Dordogne in Frankrijk voor vakantieschilders - dat ik een gat in de markt had ontdekt, zo ongerept dat " het ontbossen" je moedeloos maakt alleen al door er aan te denken.
Ik ben de weg kwijt. Mijn "vrienden" in de verschillende organisaties maken hele erge ongemakken door, staan op de nominatie te worden weggewerkt. De congressen omtrent maatschappelijke problematieken zijn zwaar en confronterend, ik voel me als een vogel met lamme vleugels.
Ik besef dat mijn plan om te gaan reizen in combinatie met creatieve schrijvers meer inzet dan omzet zal meebrengen. Meer pijn!
Want over een aantal weken ben ik werkloos. Ik moet omzet draaien!
Mijn plan voorgelegd aan een tal van "nuchtere" zakenlui. Forget it....je gaat honger lijden, kind.....ik sluit mijn ogen, want met gesloten ogen ziet de wereld er mooier en leuker uit. Alles wat men ziet wordt tenslotte verkeerd geinterpreteerd!
Mijn pad heeft mij de afgelopen periode geleid naar een voorlichtingsbijeenkomst over ' geweld achter de voordeur' .Een Oprah-achtige dagvoorzitter en Danny en Jane van toneelvereniging Surye, brachten het onderwerp zo dichtbij, dat er bij velen de tranen over de wangen liepen. De impact van het visuele gedeelte bleef nog dagen op mijn netvlies hangen. Mezelf troostend met de woorden " ach het is toneel" wetende dat ik dit zelf ooit aan de lijve heb gevoeld. Dat besef is het electrische schokgevoel dat ik heb gehad toen dit toneelstukje zich afspeelde.
Niet goed voor mijn creatieve start, zul je denken als je dit leest. Inderdaad.
Een dag later, bij SCALA, over Eerwraak. Relaxed vertelt een professional van de Allochtone Vrouwen Telefoon over het ontstaan van Eerwraak en de misstanden daaromtrent. Een en al geweld en pijn, verdriet en verstoting. Te vergelijken met de Europese landen eeuwen geleden (of lijkt het zo?).
Gelukkig is er ontspanning. Donderdag ga ik naar een filmavond van LIONS club. In het kader van " L' esprit du Temps" een voorproefje. Effe ontspannen voor dat ik mij volgende week op de andere conferenties stort.
Maandag 28 en dinsdag 29 organiseren Dienst Stedelijk Onderwijs en Sezer Consult een conferentie over huiselijk geweld. " Vrij zijn van geweld" . Met sprekers als Professor Dr. Frank Bovenkerk over het fenomeen ' Loverboys' , Drs. Indra Boudjarath over ' zelfdoding' en Professor Dr. Ruben Gowricharn met aanbevelingen over hoe om te gaan met geweld.
Uiteraard zal onze black princess hier niet ontbreken Ayaan Hirsi Ali. Zij zal zich uitten over huiselijk geweld, eerwraak en (vrouwen)besnijdenis.
Als ik dat verwerkt heb, wend ik mij op 1 december richting 'inburgering' een expertmeeting. Deels vanwege het feit dat ik mij weer moet laten zien binnen het netwerk, deels ter ondersteuning van de organisator.
Het netwerken gaat goed..........de richting gaat verkeerd............mijn eerst volgende verhaal zal niet één zijn van " hoe fijn het was op reis met mijn (amateur)schrijvers maar ik denk......
Ja, vul maar in. Mijn creatieve geest is in ruste.................mijn workspirit is aan het woord.
Het wordt tijd dat ik mij ga buigen over het volgende project..........
want mij werd medegedeeld dat er uitstel is verleend door het ministerie en dat de projectaanvragen uiterlijk eind januari 2006 in huis moeten zijn. Ik heb dus effe tijd.
Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00
Reageer op dit bericht
