La Promnesia! Plusjes & Minnetjes...

Donderdag 9 februari 2006

Footprints. Schilderes Wia de Jong

$footprintsa.jpg\"$

Ik droomde eens en zie ik liep
aan \'t strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook de
Heer liep aan mijn zij!

We liepen saam\' het leven door
en lieten in het zand
een spoor van stappen, twee aan twee
de Heer liep aan mijn hand.

Ik stopte en keek achter mij
en zag mijn levensloop
in tijden van geluk en vreugd
van diepe smart en hoop.

Maar als ik goed het spoor bekeek
zag ik langs heel de baan
daar waar het juist het moeilijkst was.
maar één paar stappen gaan.........

Ik zei toen: \"Heer, waarom dan toch?
Juist toen \'k U nodig had\"
juist toen ik zelf geen uitkomst zag
op \'t zwaarste deel van \'t pad......\"

De Heer keek toen vol liefde mij aan
en antwoordde op mijn vragen,
\" Mijn lieve kind, toen \'t moeilijk was,
Toen heb ik jou gedragen!

Geschreven door Milly-Antoinet om 22:22 Reageer op dit bericht

Donderdag 9 februari 2006

Psalm 70

Oh GOD, haast U om mij te redden, O Here
mij ter hulpe,
Laten beschaamd en schaamrood worden,
wie mij naar het leven staan.
Terugdeinzen en te schande worden,
wie mijn onheil begeren,
laten zich omkeren van schaamte, wie roepen
ha,ha.....

Laten in U jubelen en zich verheugen
allen die U zoeken,
Laten wie u heil liefhebben bestendig zeggen" God is groot"
Ik ben wel ellendig en arm,
o God, haast U tot mij!
Gij zijt mijn hulp en mijn bevrijder;
o Here, vertoef niet!

Geschreven door Milly-Antoinet om 21:49 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 februari 2006

Merkel

Beste Merkel,

Bedankt voor je reactie in mijn questbook /gastenboek. Je woorden zeggen iets dat ik niet snap. Niets in het leven is \"jammer\" als je bent zoals ik ben. In alles zie ik een uitdaging. Dat geeft kracht en richting aan je leven.
Licht toe. Groetjes

Geschreven door Milly-Antoinet om 14:09 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 februari 2006

Mijn plusje 07-02-06

De dag begon met meerdere minnetjes. Echter, uit ervaring weet ik dat het leven zijn eigen balans weet te vinden mits je als mens er voor zorgt dat je de energie die uitdraagt met liefde en positiviteit vult. Want deze energie moet je weer voorzien van het "plusje" dat je nodig hebt om je leven in evenwicht te houden.

Mijn vriendinnen, die enkele jaartjes ouder zijn als ik, op een veel hoger spiritueel niveau en meer levenservaring hebben, willen dat ik mee ga naar Staya Erusa, een film van Ronald Jan Heijn. Die goeie man is voor mij een zweefkees die het geld van zijn vader heel goed heeft geinvesteerd maar er soms uit ziet als een hippie uit de jaren zestig. Een vooroordeel. Deze wordt niet alleen door de documentaire weggevaagd maar vooral voor de vele vragen die deze docu in mijn brain opgang heeft gebracht.

Staya Erusa is een spirituele docu-film van onder andere Ronald Jan Heijn en wil het bewustzijn van de mens in kaart brengen. Ofwel, onwetendheid omzetten in inzicht. Inzicht in het ontstaan van het leven op aarde en ons doel hier. Angst bijvoorbeeld, is volgens Ronald Jan een gevolg van gebrek aan inzicht.

De titel Staya Erusa heeft geen betekenis. Er is dus ook niet vastgelegd hoe je het uit dient te spreken. Dat is natuurlijk met opzet gedaan. Na het zien van de film, kun je voor jezelf het beste bedenken wat Staya Erusa voor jou betekent.

Via beelden en animaties krijgen we antwoorden op achttien grote levensvragen op het gebied van religie, psychiatrie, ziekte, natuur en milieu, leven en dood. Zoals het ontstaan van het bewustzijn, het opwarmen van de aarde, reïncarnatie en het hiernamaals.
Door deze nieuwe inzichten worden er vele mysteries verhelderd, waardoor wereldproblemen zouden kunnen worden opgelost. Zowel beeld als muziek zorgen in deze film voor een indringende en inspirerende kijkervaring.

Na de film - rond 19.00uur - gaan we dineren. Op zoek naar een chinees restaurant in de Haagse binnenstad. Die vinden we niet ver van het filmhuis.
De inzichten hebben we, elk op eigen wijze, aan een brainstorm onderworpen tijdens het eten. Dolores, de therapeut, onder ons, heeft op zeer professionele wijze getracht de gesprekken in goede banen te leiden. Als mijn droom aan de orde komt blijkt algauw dat ze een totaal andere interpretatie aan geeft. Ze ontdekt dat het kind in mij de top van de ladder heeft bereikt, dat ik deze bijzondere periode als Godgiven moet zien en daar ook heel hard aan werken moet, het allerbeste uit halen. De papieren en verscheurde boeken zijn de megakennis die geen waarde meer heeft. Jarenlange scholing en training, wat moet ik er mee?
"Ga op zoek naar je zelf, laat je keuze duidelijk zijn, volg je hart" adviezen die ik de komende dagen zal kauwen en herkauwen.
Ik neem mij voor op zoek te gaan naar mezelf en als ik mezelf gevonden heb, hoop ik van harte dat ik heel veel zal houden van mij nieuwe zelf.

We nemen afscheid op het station en hebben de volgende meeting alweer gepland.

Energieën, andersdenkenden zullen ook anno 2006 op de brandstapel eindigen maar dan in de vorm van ontslag en tot de bedelstaf veroordeeld. Met een sterke karma is het mogelijk deze energie te buigen. Jeanet en Dolores zijn de energie in mijn leven die mij zullen helpen mij zelf te vinden.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 februari 2006

Minnetjes......

Niets vermoedend steek ik de sleutel in het slot. Gewoonte trouw been ik naar binnen. Ik kijk. Kijk. Maar zie niet datgene dat mijn zicht dagelijks opvangt. Ik kijk met een blik, gezichtloos als het licht. Leegte waar ooit apparatuur gestaan heeft. TV, audio, spiegel......rommel, veel papier...........een touwladder........Kleintje staat er al op en roept: " Mams kom ook naar boven, kijken wat ze hier allemaal hebben weggedragen". Ik huiver. Het blijft flitsen. In alle rust heeft de dolende ziel de bladzijde uit de boeken, stuk voor stuk er uit gehaald. Her en der liggen ze. Zinloos papier geworden. Ik ben tot het bot geruïneerd. Als in een bliksemflits sta ik op een enorm plein. Ik ruik de stank van armoede, bevindt me in een ghetto van wegrottende, bibberende paartjes. Achterna gezeten door een bende losgeslagen maar vooral zoekende behoeftigen, klop ik op de deur van een klooster. Nog voor de zware deur open geschoven is lig ik al op mijn knieën. Ik dank, who ever... Mijn God..en de mensen die mij aanstaren. Ze kennen dit soort niet, zij behoren tot de betere soorten. Iedereen heeft daar baat bij.Ik ben zo iemand die je wel eens op het weerkanaal ziet, die tegen de wind in staat te leunen terwijl agenten met megafonen roepen: " maak dat u wegkomt".
Ik ben in zwaar weer geboren en toch lachte GOD. Ik dacht dat het zonlicht mijn ogen deed tranen. Het beeld van mijn lege huis, tot het bot ontkleedt, leeg, terug naar af.

Doel bereikt? Nooit heb ik een trap of ladder kunnen beklimmen in mijn dromen. Die steeds weer terugkerende ladder of trap. Zonder treden als ik erop moet.

Ik kijk in de ogen van klok. Rode, glimmende cijfers die boos naar mij staren. Ik laat mij hypnotiseren en slaap zeker drie kwartier te lang. De weg naar mijn badkamer lijkt wel de afstand die ik moet afleggen naar het exit gesprek.
Mijn alter ego, mijn psyche, mijn ziel heeft mij er al op voorbereid. Ze zijn op weg je te ontkleden. Tot het bot.
"Door het gat van de grap, waait de wind der waarheid"
Lange tijd heb ik gedacht dat dromen een grap met je willen uithalen. Spelen met je hersenen, je emoties! Je leven binnenstappen om je te pesten, je leven te op te beuren. Mensen toelaten die je nooit ontmoet hebt. Nu weet ik dat dromen een mens ook voorbereiden op wat er komen zal. De HRM'er belt. Ik ben laat, nuttig m'n boterham, de wind waait, het miezert. Mijn hele leven miezert op dat moment.
Ik denk na over mijn droom.

Vandaag is een minnetjes-dag. Ik moet op zoek naar een plusje voor het evenwicht.

Geschreven door Milly-Antoinet om 00:00 Reageer op dit bericht

Vrijdag 3 februari 2006

Redder in nood.

\"Als iemand ons pijn doet moeten we het in zand opschrijven waar de wind van vergeving het kan uitwissen, maar als iemand iets goeds doet voor ons, moeten we het in steen graveren, waar geen wind het ooit kan uitwissen\".

$steen_zand2.gif\"$

Geschreven door Milly-Antoinet om 21:29 Reageer op dit bericht

Berichten van 1 februari 2006 tot 28 februari 2006

Footprints. Schilderes Wia de Jong

Psalm 70

Merkel

Mijn plusje 07-02-06

Minnetjes......

Redder in nood.

Meer van La Promnesia! Plusjes & Minnetjes...