Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Zondagavond 1 november.

Het is zondagavond. Mijn vrije week is weer achter de rug. Wekenlang heb ik uitgekeken naar deze lange week van vrijheid, overvloed aan tijd en vooral naar de leuke en gezellige dingen die ik zou doen. Mijn vreugde beleefde een hoogtepunt toen ik op donderdag 22 oktober mijn lade dichtschoof, pc uitdeed en de teamleden, die niet horen tot het team, gedag zei. Klopt, ons is gezegd 'wij hebben een teamdag maar jullie horen niet tot ons team dus nemen jullie niet deel'.

En dit klopt ook. De medewerkers die er zaten, twee vrouwelijke en twee mannelijke teamleden zijn uitzendkrachten. En ik, ik zit mijn tijd nuttig uit. Ben gedetacheerd naar de Academie. Wij werken keihard mee met het team, men verwacht van ons dat wij positief meedenken over het proces en vooral dat wij vrolijk, gemotiveerd en proactief zijn. Maar dat maakt ons dus nog altijd geen teamlid. Om ons tegemoet te komen kregen de bewakers van het fort een appeltaart en mochten wij twee broodjes voor de lunch bestellen. Veel keuze had ik niet want de broodjes waren besteld toen ik afwezig was en appeltaart lust ik niet. Niets kon mijn vrolijke stemming met een week rust in het vooruitzicht nog temperen.

Vrijdag 23 oktober had ik een lunch gearrangeerd voor een bevriend echtpaar dat over enkele dagen naar Suriname vliegt. Ze gaan overwinteren. Ik zie ze pas na drie maanden weer. Mijn oud-collega en vriendin had ik ook gevraagd. Vele malen hadden wij een afspraak lopen die altijd weer om een speciale en gegronde reden geen doorgang kon vinden. Mijn dochter had voor de reservering gezorgd.

Al bij al een hele lekkere lunch en een gezellige middag.

De dagen vlogen om. Elke dag heb ik zeker iets nuttigs gedaan, zoals gezellig koffie drinken, het laten aanmeten van een nieuwe bril (mijnes dateert van 2003). Ook medicijnen ophalen, de nieuwe kledinglijn bekijken, een bezoek aan de 'Art Event and Living' beurs en nog veel meer. Mijn bezoek aan De Utrechtse Bazaar daar wil ik het niet over hebben. Ik was binnen (na uren in een rij te hebben gestaan) liep naar de toiletten, deed mijn ding en ging Linéa recta weer naar buiten. Richting Utrecht treinstation. Ach ja, dit was echt niet my place to be.

Tussendoor kreeg het huishouding extra aandacht. En ook mijn hobby's zoals haken en nieuwe kerstkleedjes maken voor de komende feestdagen had alle aandacht. En de klok tikte door.

Voor ik 't wist was 't alweer vrijdagmorgen. Gauw pakte ik wat kleding en toiletartikelen in en stapte op de trein naar Arnhem. Het hotel was al via het internet gereserveerd, daar hoefde ik mij geen zorgen om te maken.

Het feestje was een en al ouderwets Surinaams gezellig. Mijn neefje vierde zijn 55^ste verjaardag en vanwege de crisis had hij zo min mogelijk mensen uitgenodigd. Alleen familie en zijn beste vrienden en de rest van onze elastieke familie.

In de vroege uurtjes zetten mijn broer en mijn schoonzus mij af bij het hotel en het werd heel laat of heel vroeg ('t is maar hoe je 't wil bekijken) voor ik in bed belandde.

En nu zondag. Morgen moet ik weer. Heen en weer met de tram, trein en bus naar mijn werk. Heel gezellig op de afdeling, heel hectisch, veel te doen desalniettemin, ik kan 't niet laten mij alvast te verheugen op mijn volgende short break.