Berichten van 1 maart 2010 tot 31 maart 2010

Van God heb ik zoveel geleerd. Dat ik me niet langer meer beschouw als een Christen, een Hindoe, een Moslim, een Boeddhist of een Jood.

De Waarheid heeft zoveel genereus met me gedeeld, dat ik mij niet langer meer beschouw als een man, een vrouw, een engel of zelfs een ziel zo naakt.
De Liefde is zo hecht met Hafiz bevriend geraakt dat zij tot as is vergaan en mij heeft bevrijd. Van iedere notie en voorstelling, waarmee mijn geest zich ooit heeft vermeid.

Volgens mijn tante, Es Fa-Si-Oen 95 jaar oud, is het overlijden iets dat begrijpelijk is maar ondenkbaar.
Vandaag ben ik gebeld met de mededeling dat Sylvie Fa-Si-Oen er niet meer is.
In oktober zou ze 80 jaar geworden zijn.
En ik belde op 24 maart om 19.18uur  zonder resultaat. Volgens de arts is zij rond die periode aan een hartstilstand gestorven.
Voor mij onbegrijpelijk.
Ik wens haar heel veel rust toe. Zij is altijd heel betrokken geweest bij de maatschappij, als lerares, als moeder, als vriendin en als opvang van vele jongeren in Amsterdam die ff de weg kwijt waren. Altijd stond zij voor iedereen klaar. Haar zangkoor, de 'oudjes' in de kerk, altijd wel bij iemand die ziek is op bezoek en zo vulde ze haar dagen met bezig zijn met andere mensen. Altijd zorgend voor tante Es waar zij absoluut niet zonder kon. Haar liefde voor tante Es was onmenselijk groot.
Ik mis haar en ik zal haar missen.

Als ik je vertel.©

 

Als ik je vertel dat mijn ziel langzaam sterft,

mijn geest boven mijn leven hangt,

mijn lichaam in opdracht leeft,

ben ik in jouw ogen dan gedoodverfd?

 

Als ik je vertel dat ik nooit heb geweten,

dat niemand mij ooit verteld heeft,

dat verdriet en pijn deel zijn van het leven,

dat een hogere macht dit alles heeft afgemeten!

 

Als ik jou vertel dat ik de regen niet stoppen kan,

ook de zon niet stoppen kan te schijnen,

geen hart genezen kan dat hoop verloren heeft,

dat dit geen woorden zijn uit een liefdesroman!

 

Als ik je vertel dat ik spijt heb van mijn leven,

ben ik in jou ogen dan nog diegene die je dacht te kennen?

Die sterke vrouw, die moeder die alles kan en weet,

heb je haar gekend of wordt ze herschreven?

Als ik je vertel dat mijn leven eindig is,

zul je mij laten gaan om nog de laatste restjes,

te halen op deze aardbol vol verrassingen?

Geen vlucht in mijn beleving, slechts diep gemis!

 

Als ik je vertel dat ik niet meer leven wil,

als ik niet daar  kan zijn waar mensen zich gedragen

zoals God dit in gedachten heeft gehad.

Zul je mij haten om mijn eerlijkheid en moedwil?

 

Als ik je vertel dat ik leef omdat ik ademen moet,

mijn liefde voor jou, die gouden draad is,

die mij dwingt mijn ogen te openen en door te gaan,

jou te zien, te horen zonder geklaag en weemoed!

 

Als ik je vertel,

dat ik je dit vertel,

omdat ik het aan niemand anders kwijt kan.

Zelfs mijn eenzaamheid luistert niet meer.

 

Mildred A.S. Meyer

11 maart 2010