Berichten van 1 juni 2008 tot 30 juni 2008

Een Surinaamse vrouw koopt een luxe auto, natuurlijk boordevol elektronica.

Als zij de radio (volgens de verkoper hét neusje van de zalm) wil aanzetten komt er geen kik uit de super-de-luxe luidsprekers, en verontwaardigd keert zij meteen terug naar de garage.

'Hoor eens,' zegt ze tegen de verkoper, 'die radio doet het niet er komt niets uit.'

'Toch wel mevrouwtje,' is het antwoord, 'maar het ding is voice-controlled, dat betekent dat u het met uw stem moet bedienen.'

'Met mijn stem? Hoezo met m'n stem?'

'Ik zal het even demonstreren,' zegt de verkoper.

De man gaat in de wagen zitten en zegt met een heldere en duidelijke stem: 'IGLESIAS.'

Uit de luidsprekers komt een robotachtige stem met de vraag: 'Enrique of Julio?'

Waarop de verkoper zegt: 'Julio.'

En meteen weerklinkt: 'Quiereme Mucho' uit de 16 luidsprekers.

Verrukt over haar nieuwe speeltje, rijdt de dame de garage weer uit en wil

zelf natuurlijk meteen ook iets uitproberen. Dus zegt ze tegen haar radio: 'Elvis!'

Waarop het stuk vernuft vraagt: 'Costello of Presley?'

En de dame: 'Presley!'

Een fractie van een seconde later schalt: 'Jailhouse Rock' door de speakers.

Nog steeds in verrukking door de wonderen van de technologie geniet de vrouw volop van haar ritje en gaat automatisch langzamer rijden om zo veel mogelijk te kunnen genieten. Maar op het ogenblik dat zo'n wegpiraat, die zich met z'n asobak almachtig waant, haar bijna ramt, brult ze automatisch: 'Idioot!'

Vraagt de radio: Brunswijk of Somohardjo?

 

 

 

Een bijzondere vrouw met het hart op de juiste plek.
Gek op poëzie en één van de weinige die het lukt
te dichten in het zeer moeilijke Surinaamse Sranang
tongo.

Grantangi  sisa Loes, dat ik mag delen in jou creativiteit.

Uma

 

Uma grani, di mi koiri

mi lesi mi smeri mi si

san someni sma no sabi

na koni vo a kulturu.

 

Bromptjie fu kukru djari

smeri fu alla sortu, kapelka,grasbarki nanga watra.

Froiti fu gado tjo

Swing fo todo bere.

Sidon bika bere wani dringi wan orgeade

dringi, wan koffie

dringi sa yu wani.

 

yu dey abi grani firi

yu jeje abi rusto

mi moi blakka pirka.

 

Geschreven door Loes Dulder

Rotterdam

Mei 2008

We'll begin with a box, and the plural is boxes,

But the plural of ox becomes oxen, not oxes.

One fowl is a goose, but two are called geese,

Yet the plural of moose should never be meese.

You may find a lone mouse or a nest full of mice,

Yet the plural of house is houses, not hice.

 

If the plural of man is always called men,

Why shouldn't the plural of pan be called pen?

If I speak of my foot and show you my feet,

And I give you a boot, would a pair be called beet?

If one is a tooth and a whole set are teeth,

Why shouldn't the plural of booth be called beeth?

 

Then one may be that, and three would be those,

Yet hat in the plural would never be hose,

And the plural of cat is cats, not cose.

We speak of a brother and also of brethren,

But though we say mother, we never say methren.

Then the masculine pronouns are he, his and him,

But imagine the feminine: she, shis and shim!

 

Let's face it - English is a crazy language.

There is no egg in eggplant nor ham in hamburger;

neither apple nor pine in pineapple.

English muffins weren't invented in England .

We take English for granted, but if we explore its paradoxes,

we find that quicksand can work slowly, boxing rings are square, and a guinea pig is neither from Guinea nor is it a pig.

 

And why is it that writers write but fingers don't fing, grocers don't groce and hammers don't ham?

Doesn't it seem crazy that you can make amends but not one amend.

If you have a bunch of odds and ends and get rid of all but one of them, what do you call it?

If teachers taught, why didn't preachers praught?

If a vegetarian eats vegetables, what does a humanitarian eat?

Sometimes I think all the folks who grew up speaking English should be committed to an asylum for the verbally insane.

 

In what other language do people recite at a play and play at a recital?

We ship by truck but send cargo by ship.

We have noses that run and feet that smell.

We park in a driveway and drive in a parkway.

And how can a slim chance and a fat chance be the same,

While a wise man and a wise guy are opposites?

 

You have to marvel at the unique lunacy of a language in which your house can burn up as it burns down, in which you fill in a form by filling it out, and

in which an alarm goes off by going on.

 

And in closing, if Father is Pop, how come Mother's not Mop?