Berichten van 1 mei 2007 tot 31 mei 2007

Nog drie dagen werken en dan gaat mijn 'voor' vakantie in.
Een periode van vakantieshoppen en inpakken.

Ontslagdreiging is een gevoel dat met geen woorden te omschrijven is. Ontkenning, frustraties, stress en alles wat de emoties op stang kan jagen hoort bij dit fenomeen. Erger wordt 't als men thuis zit en merkt dat de verantwoordelijke niet in staat is structuur aan te brengen in de chaos waar in de mens verzeild raakt. Veroorzaakt door actoren die geen grip hebben op een bedrijf en haar werking.

Ik besloot mij er niet bij neer te leggen want tenslotte ging 't in mijn geval om een dreiging die door een derde boven tafel gehaald was. Gedumpt in mijn dienstbare schoot die zich bewust is van 't feit dat behaalde successen in 't verleden mij absoluut geen zekerheid boden voor de toekomst. Als geen ander weet ik dus dat ik de komende jaren, mijn toekomst, zelf zal moeten invullen. Dus zo gezegd, zo gedaan.

Mijn spaargeld zou het fundament moeten vormen van mijn toekomst. Meer had ik niet.
 Met Godswil en ondersteuning waren mijn meiden heel goed terecht gekomen. Dragen hun eigen verantwoordelijkheid en meestal wordt ik alleen bij ( dreigende of vermeende) ellende met m'n grijze haren erbij gesleurd.  Ik ben weer verantwoordelijk voor mijn eigen leven en de keuzes die ik maak.
Dus besloot ik mijn eerste stappen te zetten op de 'toeristenmarkt' met een aanbod voor amateurschrijvers.
Algauw was het een en ander rond. Het toeval sleepte Egypte op mijn pad en in Luxor leerde ik mijn
partner kennen. Samen zouden wij iets goeds kunnen ondernemen. Hij met z'n toeristische ervaring in eigen land en stad en ik met de meer de zakelijke flow van dit gebeuren.

Ach ja, zo ver is 't nooit gekomen. Iemand in 't bedrijf had geld geroken. Geld dat men dacht tegoed te hebben van een instantie. Toen ik in 1993,  via een her-organisatie van scholingsinstituten, opgelegd door de landelijke politiek, in dienst ben getreden voor 20 uur per week, was ik 50% mindergeschikt verkaard. En dit aspect was niet opgenomen in mijn arbeidsovereenkomst.
Het instituut is niet gek..........en wil voor geen meter meewerken aan dit, in het verleden niet zorgvuldig opgepakte dilemma.

Op 01 april 2007 zat ik alweer 6 maanden aan 't werk. Op een functie waar ik  competent voor ben  en kan ik  het geleerde uit het verleden reproduceren. Want tenslotte volgt men een studie om in de toekomst profijt uit te halen.

De Geschiedenis van Moederdag.

Mensen over de hele wereld hebben moeders al duizenden jaren geeerd. In de oudheid werd de naam moeder gegeven aan dingen en plaatsen waarvan zij hielden en eerden. Moeder aarde, moeder natuur, etc. 'Moeder Zondag' was een kerkelijke feestdag in Europa lange tijd geleden in de middeleeuwen. Het werd op de zondag voor Pasen gevierd. In die dagen verlieten mensen hun thuis op jonge leeftijd om te werken of te leren. Elke lente kwamen de kinderen thuis op deze zondag. Zij bezochten hun kerk en moeder en namen geschenken voor beiden mee.

De vrouw die moederdag zoals we het nu vieren 'uitgevonden' heeft was Anna Jarvis. Ze was geboren in Crafton, West Virginia. Ze is nooit getrouwd en heeft nooit zelf kinderen gehad. Anna Jarvis zei dat haar belangrijkste werk het liefhebben en eren van moeders was. Ze begon bij haar eigen moeder, Anna Reeves Jarvis. Zeven kinderen van moeder Jarvis stierven toen ze jong waren. Alleen Anna, een zus en twee broers leefden. Moeder Jarvis was erg bedroefd om de dood van haar kinderen maar na een tijdje besloot ze dat de beste manier om haar verdriet te vergeten was door anderen te helpen. De rest van haar leven hielp ze anderen in Crafton.

Moeder Jarvis stierf in 1906 op de tweede zondag in mei met Anna bij haar zijde. Op deze dag besloot ze om iets te organiseren om alle moeders te eren. Ze vertelde kerk leiders wat ze wilde. Deze vonden het een goed idee en de eerste moederdag zou plaatsvinden in 1907 in Crafton op de tweede zondag in mei. Anna bracht 500 anjers met zich mee en gaf deze aan iedere moeder in haar kerk op die dag. Deze dag zou ieder jaar herhaald worden in Crafton maar Anna wilden dat moederdag in meer steden gevierd werd. Anna praatte met uitgeverijen, zakenlieden en kerkleiders in het hele land en ze schreef meer dan 10.000 brieven onder andere aan de gouverneur van West Virginia. In 1910 de gouverneur riep de hele staat op moederdag te vieren. Opnieuw op de tweede zondag in mei.

Anna ging met haar idee naar de toenmalige president van de Verenigde Staten, Woodrow Wilson, die moederdag in 1914 tot nationale feestdag uitriep. Sinds dat jaar wordt iedere tweede zondag in mei moederdag gevierd.