Berichten van 1 augustus 2006 tot 31 augustus 2006

www.webmuur.nl
gratis plaatjes

REFLECTIONS

 

 

You know, time has a way of moving quickly and catching you unaware of the passing years.

 

It seems just yesterday that I was young, just married and embarking on my new life with my mate.

And yet in a way, it seems like eons ago, and I wonder where all the years went.

I know that I lived them all...

And I have glimpses of how it was back then and of all my hopes and dreams...

But, here it is...the winter of my life and it catches me by surprise...

How did I get here so fast?

Where did the years go and where did my babies go?

And where did my youth go?

I remember well...

seeing older people through the years and thinking that those older people were years away from me

and that winter was so far off that I could not fathom it or imagine fully what it would be like...

But, here it is... wife retired and she's really getting gray...

she moves slower and I see an older woman now.

She's in better shape than me... but, I see the great change...

Not the one I married who was young and vibrant... but, like me, her age is beginning to show,

and we are now those older folks that we used to see and never thought we'd be.

Each day now, I find that just getting a shower is a real target for the day!

And taking a nap is not a treat anymore... it's mandatory!

Cause if I don't on my own free will ... I just fall asleep where I sit!

And so, now I enter into this new season of my life

unprepared for all the aches and pains and the loss of strength and ability to go and do things.

But, at least I know, that though the winter has come, and I'm not sure how long it will last...

This I know, that when it's over... its over.... Yes, I have regrets.

There are things I wish I hadn't done ,,,,, things I should have done.

But indeed, there are many things I'm happy to have done. Its all in a lifetime...

So, if you're not in your winter yet ... let me remind you, that it will be here faster than you think.

So, whatever you would like to accomplish in your life please do it quickly!

Life goes by quickly.

So, do what you can today, because you can never be sure whether this is your winter or not!

You have no promise that you will see all the seasons of your life .

so, live for good today and say all the things that you want your loved ones to remember ...

"Life is a gift to you. The way you live your life is your gift to those who came after.

Make it a fantastic one."

                                                                LIVE IT WELL!!

~author unknown

Werken doe ik al vanaf mijn vierde jaar. In die tijd noemde men het geen kinderarbeid. Het was normaal dat kinderen met van alles en nog wat meehielpen. Een heel groot verschil tussen arm en rijk was niet te zien en was vooral geen maatschappelijke issue. Zeker niet als je als kind geboren was in een gekoloniseerd land. De boeren, Hollandse immigranten, hadden zich massaal gevestigd in Suriname. Weg van de oorlog en verweg van de kou. Een van die Hollanders was Evert, mijn pleegvader. Als kind van vier jaar werd ik, de basale reden van afstand door mijn moeder is mij nooit verteld, opgenomen in het gezin. Daavòòr had ik een heerlijk leven gekend. Nadat mijn moeder besloot, rond mijn tweede jaar, me te dumpen heeft mijn peetmoeder mij opgenomen in haar gezin. Maar een gelukkig leven was mij niet gegund. Vandaar dit Hollandse gezin in Suriname. Arbeidsethos stond hoog in het vaandel. Was ´t wel dat ik meer te doen had dan de dochter des huizes.
Mijn arbeidsleven kent vele pieken en dalen: of zoals ik ze noem, plusjes en minnetjes!
Op mijn zestiende hielp ik vrijwillig de kinderen van de buurt met het maken van huiswerk. Ook hielp ik, al dan niet vrijwillig, de tuinen schoonhouden van ooms en tantes. Deze gaven als dank meestal iets te eten of wat snoep.
Toen mijn dochter naar groep 3 ging (voorheen de eerste klas) werd ik leesmoeder. Kort daarop oppasmoeder. Daarna sportmoeder op de zaterdag. Alsof dat niet genoeg was werd ik avond-vierdaagse-moeder. En geloof me, leesmoeder leuk. Oppasmoeder met nog een andere ouder, leuk maar sportmoeder.......neen, niet leuk. Ik moest dan heel vroeg uit bed op de zaterdagmorgen. De actievelingen dumpten de tassen voor m'n voeten en schreeuwden me wat toe als ze die weer nodig hadden. Al gauw bedankte ik als sportmoeder. Ik werd secretaris bij de Surinaams/ Antilliaanse vereniging. Wat een boel werk. Maar wel altijd leuk. Met name het organiseren van activiteiten in een chaotische omgeving was een enorme uitdaging. Secretaris bij een regionale organisatie voor emancipatiezaken bracht me dichter bij mijn nieuwe beroepskeuze. Een nog grotere uitdaging. Ik raakte al gauw bekend met de vele organisaties en haar medewerkers(sters) en kwam dus ook bij de vakbond terecht. Ik scheen een goede vangst te zijn. Maar ik wilde natuurlijk meer dan alleen maar mijn reiskosten vergoeding. Dus naast al dat vrijwillige werk en "vrijwillig" leren besloot ik te leren een rekening te zenden voor mijn diensten.
De jaren verstreken, ik werd ouder en mijn vrijwilligerswerk paste zich aan. Ondersteuning bieden aan nieuwe Nederlanders. Taaltrainingen. Schrijven en spreken. Ondersteuning bieden aan jongeren die het maar moeilijk hebben met het schrijven van een goede skriptie. De computer was een welkome aanvulling. De vele stukken die verbeterd moesten worden kwamen massaal binnen. Weekenden ben ik zoet. Ik lees, verbeter, adviseer.
En nu. Nu ik ouder wordt zoek ik 't in eigen gelederen. Mentorschap. De Stichting Mentorschap heeft dringend vrijwilligers nodig. Via zakelijke kring kom ik aan deze informatie.
Een gedegen training, zwaar gesubsidieerd en financieel mogelijk gemaakt door vele organisaties in de zorgsector, moet ons voorbereiden op deze taak. Dementerende ouderen die vaak geen kinderen om zich heen hebben,of  Überhaupt geen kinderen hebben, familie die het te druk heeft met andere maatschappelijke en sociale verplichtingen, daar moeten wij de voornaamste taken voor gaan uitvoeren. Geld beheren, zorgdossiers inzien, inschakelen van professionals, begrafenis voorbereiden en veel meer.
Deze training is voor iemand die niet uit de zorgsector komt, zoals ik dus, een flinke bijt. Wetgeving in de praktijk, wilsonbekwaam? belevingsgerichte zorg bij dementerenden, client en zorgplan, allemaal terminologie die je oren doen klapperen. Ethische vraagstukken, een van de onderdelen die ik heel fijn vind. En dan de praktijk in!
Dementerende ouderen zijn voor mij nog effe te zwaar. Ik kies voor een andere ondersteuning en wordt als 'maatje' geplaatst bij dhr.  BB (wordt zo genoemd vanwege zijn dubbele achternaam) die voor 99 procent blind is. Hij is nog relatief jong (67) om in een verzorgingshuis te wonen maar gezien zijn visuele handicap kan ie niet anders. Na de eerste kennismaking samen met de maatschappelijk werkster, de coördinator van de St. Mentorschap en ik, pak ik mijn werkzaamheden na een weekje op. Het gaat goed. We gaan voortaan een eindje verder lopen en ook zelf een aantal boodschappen doen. De administratie doen we eenmaal per maand en praten doen we non-stop.
Vrijwilligerswerk is iets terug geven aan de maatschappij. Aan hen die het nodig hebben. Die ooit ook een bijdrage hebben geleverd aan de opbouw van Nederland.