Kerstperiode

Kerstverhaal

De keizer roept de mensen op;

het volk wordt geteld.

Dat is zoals het in de oude boeken wordt verteld.

Jozef en Maria gaan op weg, de reis is lang.

Ze laten alles achter en ze zijn een beetje bang.

Maria moet weldra

bevallen van een zoon.

Dat kindje zal een koning zijn,

dat kind is niet gewoon!

De nacht valt en ze worden moe,

ze kloppen ergens aan.

De waard zegt nors: “Ik heb geen plaats,

gelieve weg te gaan!”

“Acht toe meneer, geef ons een bed,

wij komen van zover.”

“Ik heb geen plaats, gebruik mijn stal maar,

daar onder die ster.”

Maria kreeg een kindje

daar in die armenstal.

Dat kindje was de zoon van God,

de koning van ’t heelal.

Wat verder in een weitje

lagen herders op de wacht.

Ze waren arm, maar

zorgden voor hun schapen, dag en nacht!

Plots kwam er aan de hemel

een oogverblindend licht

met vonken en met glitters,

dat was een prachtig zicht!

Dat licht kwam van een engel,

Hij zei: “Kom toch naar de stal!

Daarbinnen ligt een kindje

Dat een koning worden zal!”

De herders gingen naar de stal

en knielden voor het kind

dat daar zo heerlijk lag in ’t stro,

beschermd tegen de wind.  

Vanuit het verre oosten

volgden drie wijzen een ster.

Ze zochten óók het kindje

en ze kwamen van heel ver.

De ster stond stil, hoog in de lucht,

Precies boven de stal.

Eén wijze zei: “Hier is ’t te doen!”

En dat was het geval.

“Wij hebben voor het kindje,”

zei de zwarte koning zacht,

“wierook, goud en mirre

als cadeautje meegebracht.”

Een koning in een kribbe,

wie had dat ooit gedacht?

Herders en wijzen samen

in een stalletje op kerstnacht.

En sinds die dag is kerstmis

een feest voor alle mensen.

Ook wij willen u vrede

En al wat goed is wensen!

Een zalig en vrolijk Kerstfeest voor al mijn bezoekers-bloggenoten.

De wintertijd betekent voor mij ook puzzeltijd.

Maar trouwe bezoekers zullen wel gemerkt hebben dat ik me dit voorbije jaar niet aan deze regel gehouden heb. 

De laatste jaren maakte ik, op een enkele uitzondering na, afbeeldingen van schilderijen tot 5.000 stukjes en één zelfs van 9.000 stuks.  Maar zo'n grote is eigenlijk makkelijker vermist die verpakt zitten in 2 x 4.500 stuks.

Ditmaal ga ik eens iets anders doen, nl.

                                       

een 2000 stukjes tellende puzzel van de jonge Spaanse illustrator Victoria Francés, met als titel 'Feline'. 

Het werk van  Francés bevat veel vampiers en gothic-achtige verschijningen.
Op deze puzzel is een mooie vrouw te zien behangen met sieraden en met dreigende tanden waar bloed vanaf komt. Zoals vaker bij Francés bevindt ze zich op een verwilderd en duister kerkhof. Op een begroeide, scheefstaande zuil aan de rechterkant zit een zwarte kat. Vandaar dat het werk ook 'Cat' wordt genoemd.
Het is een donker decor, een plek waar Victoria Francés veel inspiratie uit haalt voor haar werk.

Eind mei vorig jaar schreef ik een reeks van 6 artikels over ‘ , Het einde van de wereld’,

Voor wie geïnteresseerd is om deze reeks nog eens te herlezen: tik ‘Einde van de wereld’ in 'Zoeken in blog'.   Het eerste artikel staat onderaan.  Van dit boek verscheen ook een bespreking. (09/08/2011)

Maar vandaag is het dan zover:  21-12-2012, de dag dat volgens de Maya’s de wereld zou vergaan!

                                                             

Wat er vandaag precies zou gebeuren is niet echt duidelijk, maar de Maya's hebben aan de hand van hun Maya-kalender het einde van onze wereld die afloop op 21 december 2012 in ieder geval voorspeld en er is geen enkel document dat gewag maakt van een latere datum.

                    

Maar gelukkig: er is niets gebeurd.

Velen vonden deze voorspelling onzin, nonsens, maar er waren toch ook veel mensen die erin geloofden en het zekere voor het onzekere namen door schuilplaatsen te voorzien en proviant op te slaan.

                         

Toch was er ook goed nieuws: er zouden drie plekken zijn op de aardbol, in Frankrijk, Servië en Turkije, waar de mensheid zou kunnen gaan schuilen om deze ‘apocalypse’ te overleven.

Volgens een aloude profetie is er een Frans dorpje op een berg in de Franse Pyreneeën, Bugarach, een piepkleine gehucht, met amper 176 inwoners en waarvan een paar jaar geleden niemand ooit gehoord had, dat ‘het einde van de wereld’ zal overleven.  Uit voorzorg tegen de drommen van nieuwsgierige bezoekers en journalisten, goeroes, hippies en vluchtelingen voor de ‘apocalypse’, werd de berg reeds een een hele tijd afgesloten voor ieder die er niet thuis hoort.  Aan deze berg, de Pic de Bugarach, worden er magische krachten toegeschreven.  Er zijn zelfs mensen die beweren dat het een buitenaardse basis is en dat het een toegang zou verbergen naar een andere en nieuwe wereld en zien deze plek dan ook als de ideale schuilplaats voor het einde van de wereld.
De toestand aldaar vandaag: aan Bugarach waren vooral veel journalisten gezien.  Er zijn wat bewoners die het schouwspel komen bekijken.  Sommigen hebben zich als buitenaards wezen verkleed om grappig te zijn.

Dan als tweede mogelijkheid om te schuilen is de berg ‘Rtanj’ in Servië, ongeveer 200 km van de hoofdstad Belgrado.  Deze piramidevormige berg zou een achterblijfsel zijn van een buitenaards bezoek aan de aarde enkele duizenden jaren geleden.  Op 21 december zou deze berg omringd worden door een krachtveld en iedereen binnen dit krachtveld zou veilig zijn voor de ‘apocalypse’.

Naast Bugarach en de berg Rtanj in Servië is er nog een andere plek op aarde waar de mensen zouden gespaard blijven van alle onheil.  In Sirince in Turkije zouden mensen die geloven in de voorspellingen een veilige ‘haven’ vinden.  In het bergdorp Sirince, in de provincie Izmir, zouden er ook ‘buitenaardse krachten’ zijn die de mensen zouden beschermen op de ‘dag des onheils’.

In totaal zijn er dus drie plekken op deze aarde waar ‘gelovigen’ het einde van de wereld konden beleven.

 Volgens het weerbericht van gisteravond zou het hier maar rond de middag beginnen regenen,
 maar om 9 uur was het al van datte.

                                                                         Uitspraken                                                                    

 Annemie Turtelboom, Open VLD, bij de voorstelling van het Antwerpse bestuursakkoord:

“Een schildpad komt pas vooruit als ze haar nek uitsteekt.”

 Staatssecretaris voor Asiel Maggie De Block (Open VLD) vindt dat sociale partners de handen uit de mouwen moeten steken voor het optrekken van het leefloon:

“Een paringsdans kan mooi zijn, maar er moet ook iets van komen, hé!”

De vorige burgemeester van Aalst, Anny de Maght, keurt als ervaringsdeskundige, de wagens die zich inschreven voor deelname aan volgende carnavalstoet:

                                                                                      


Walter Pauli, redakteur bij Knack, over de afstraffing van Patrick Janssens bij de voorbije gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen:

“Janssens ziet Antwerpen als een A-merk.  Zijn communicatie focust op cultuur en gastronomie, op stoeten, musea en autoluwe winkelstraten: op ‘het goede leven’, dat zich vooral in het centrum afspeelt.  Dat heeft in se niets te maken met progressiviteit of stedelijkheid. …  Hij was een sociaaldemocratische manager met te weinig empathie voor de gewone man uit de doorsneebuurt.  Patrick Janssens had een mooi verhaal voor Antwerpen, maar misschien een schrale boodschap voor veel Antwerpenaren.”

Waarschijnlijk had ons Patje het wel voelen aankomen.  Waarom anders dat huwelijk met de CD&V om met een gezamelijke Stadslijst naar de kiezers te gaan? 
Een huwelijk dat trouwens al terug ontbonden is.

                                                          *

We hebben het heel de dag gehoord in het nieuws:

Gisteren heeft de Patrick Janssens (SP.A), burgemeester van Antwerpen sinds 10 juli 2003 toen hij Leona Detiège opvolgde, op het Schoon Verdiep in het Antwerpse stadhuis zijn laatste gemeenteraad als burgemeester voorgezeten.

Voor deze laatste zitting was de perstribune volzet: cameraploegen van ATV (de lokale Antwerpse televisiezender), van VTM en VRT, alsook radiojournalisten.

Net zoals de voorbije twee gemeenteraden van na de verkiezingen van 14 oktober,  stond er maar weinig van belang meer op de agenda. 

Aan de manier waarop hij de agendapunten afratelde, was duidelijk te merken dat het hem niet afging en zich aldus eens te meer liet kennen als een slecht verliezer. 

                                   

Op een interpellatie van het Vlaams Belang over de evolutie van het aantal woninginbraken, zei Janssens kort dat hij het eigenaardig vond dat een dergelijk onderwerp de laatste interpellatie zou worden die aan hem als burgemeester gericht werd.

De verschillende fractievoorzitters hadden een speech klaar ter ere van de aftredende burgemeester,  dat hij bedankt was voor de goede samenwerking van de voorbije jaren, dat hij hopelijk nog een rol zou spelen in Antwerpen en veel succes met zijn verdere loopbaan, etc., etc..

Maar het ging niet door: het mocht niet van de Patrick.
Bloemen noch kransen.

Op het einde van de zitting beperkte Janssens zich er toe om alle aanwezigen een prettig eindejaar te wensen.  Daarna verdween hij zonder verder commentaar. 

Het werd een afscheid in mineur.

                                  

Met Janssens komt een eind aan 70 jaar socialistisch bestuur in Antwerpen.

Patrick Janssens wil ook niet meer in de Antwerpse gemeenteraad zetelen, maar zijn functie in het Vlaams Parlement blijft hij wel behouden.

                              

De week in cartoons.

Tijdens de wandeling in het Mastenbos en langs het nabijgelegen Antitankkanaal (zie gisteren) ook veel paddestoelen tegengekomen:

Begrijpen jullie dat nu?

Als een neger in de zon ligt, is hij zwart.
Als hij ziek is, is hij zwart.
Als hij kwaad is, is hij zwart.
Als hij het koud heeft, is hij zwart.
Als hij het warm heeft, is hij zwart.

Als een blanke in de zon ligt, wordt hij bruin.
Als hij kwaad is, wordt hij rood.
Als hij misselijk is, is hij groen.
Als hij het koud heeft, is hij blauw.
Als hij het benauwd heeft, is hij paars.
Als hij dood is, is hij wit en
Als zijn lever niet in orde is, dan is hij geel.

Desalniettemin noemen ze een neger een kleurling.

Wie het snapt mag het zeggen.

 Premier Elio Di Rupo

is wel erg gebeten op de N-VA.

We herinneren ons nog zijn uitval in de Kamer aan het adres van de N-VA  op de kritiek die deze partij had op het begrotingsakkoord, welk door de premier als een "eerlijk en evenwichtig" werkstuk verdedigd werd:



“Wat heeft de N-VA al gerealiseerd? Niks, rien! N-VA heeft de kans gekregen toe te treden tot de federale regering maar heeft die verantwoordelijkheid niet opgenomen.”, aldus de opgewonden premier.

“De partij stelt zich destructief op. Ze ziet overal problemen, maar lost niets op.”

waarop N-VA-fractieleider Jan Jambon repliceerde:

“Op het vlak van verantwoordelijkheid hebben we van u geen lessen te nemen.” 

"Wij nemen onze verantwoordelijkheid op gemeentelijk vlak, vanaf januari op provinciaal vlak en al jaren op Vlaams niveau. Wij zullen nooit verantwoordelijkheid nemen om het PS-programma uit te voeren”.

en er nog aan toevoegde:
"Maar dat was in het Frans. Ik daag u uit om hetzelfde in het Nederlands te doen."



De regering deed wat "noodzakelijk en haalbaar" was, aldus de premier. "Noodzakelijk", vanwege de "bedrukte economische situatie". "Haalbaar", gezien de samenstelling van de regering met zes erg verschillende partijen en erg verschillende gevoeligheden in het noorden en het zuiden van het land. "De taak van de regering was meer dan ooit om het evenwicht in onze samenleving te behouden, de belangen van de burgers te verdedigen en de dynamiek van onze economie te stimuleren".

Maar de premier blijft gevoelig voor kritiek op zijn beleid.

Eind voorbije week deed Elio Di Rupo in een interview opnieuw een aanval op de N-VA:

“De N-VA, dat is plat populisme. Hun ware bedoeling is het separatisme, al zeggen ze dat nooit met zoveel woorden tegen de kiezer.”

“Ik was het beu. Ik had er genoeg van om onterecht bekritiseerd te worden door de N-VA. Die zeggen zomaar wat, om het publiek te plezieren.“

Woensdag 5 december was het precies een jaar dat de regering Di Rupo in het zadel zit.  Door de crisis en alle besparingen was het voor de regering zeker geen gemakkelijk jaar.

Volgens een tussentijds rapport van het burgerinitiatief Rapporteurs.be blijkt dat van de meer dan 300 beloftes die de federale regering bij zijn aantreden maakte, er tot nog toe
- 63 werden gerealiseerd
- en 9 bijgestuurd,
- verkeren er 16 in gevaar
- en zijn er 5 gebroken.
134 beloftes zijn nog in behandeling en van 101 beloftes is er tot op heden geen informatie beschikbaar.

De week in cartoons.

     

 Het grondwettelijk hof heeft het verbod op het dragen
 van een boerka in het openbaar bevestigd. 



 Het kan niet alle dagen carnaval of Halloween zijn natuurlijk.
 Dat zou wat van het goede teveel zijn. 

Moeder

Dochter      Pop