Moskeeën in Antwerpen

Koninklijk onderhandelaar Wouter Beke blijft maar praten met Bart De Wever en Elio di Rupo, maar er is nauwelijks vooruitgang.

Niemand durft het hardop zeggen, maar de onderhandelingen over een nieuwe, grote staatshervorming zitten muurvast. Af en toe worden optimistische geluiden verspreid vanuit de omgeving van de koninklijke onderhandelaar, maar die moeten dienen als alibi om verder te doen.

De PS rekent er nog altijd op dat de N-VA uiteindelijk de onderhandelingen zal verlaten. Daarom dringt Elio Di Rupo zo aan op de formule met negen. Indien Bart De Wever afhaakt, blijven er nog acht over. Ruim voldoende voor een meerderheid in de Kamer, zelfs een twee derde.

De onderhandelingen spitsen zich vooral toe op de drie thema’s werkgelegenheid, gezondheidszorg en fiscale autonomie.

Gisteren ontving Wouter Beke in de voormiddag de Franstalige partijen samen en in de namiddag de Vlaamse partijen elk afzonderlijk.

Vandaag is er dan opnieuw een vergadering van het triumveraat gepland.

                       
(ditmaal dus met Wouter Beke i.p.v. met Vande Lanotte zoals op dit cartoon)

Maar heeft hij wel iets te melden? Is er nu vooruitgang? Er is te horen dat het om milimeterwerk gaat. Di Rupo beweegt als een huisjesslak. Soms krabbelt hij zelfs terug op vroegere standpunten.

         

Intussen wordt in België van elk probleem een communautair probleem gemaakt. 

                   

Vlaanderen en Wallonië zijn twee werelden en er is niets meer waarover beide landsdelen het eens zijn. Op alle domeinen lopen de standpunten van Vlaanderen en Wallonië mijlenver uit elkaar en botsen ze frontaal.

                   

Dan is er ook nog het zinnetje uit een interview van Vlaams minister-president Kris Peeters "Brussel zal nooit een volwaardig gewest worden", dat op de Franstalige politici het effect had van een rode lap op een stier.

Dit land is niet meer te redden.

                   

Het is enkel nog wachten tot iemand de stekker uittrekt....

                   

De Koning,die zijn politieke voorkeur niet meer kan verborgen houden, 

                    

maakt zich ook zorgen over de gang van zaken en krijgt er hoofdpijn en nachtmerries van.

                    

 't Is lente.
 De Magnolia staat weer in bloei.
 Jammer genoeg is dat niet voor lang.



Magnolia 'Susan'

 - ontslagnemend premier Yves Leterme, (CD&V):

“Het probleem is niet lopende zaken. Het probleem is dat Bart De Wever tot dusver mislukt is.”

 Philippe Muyters, (N-VA), Vlaams minister van Begroting en Financiën, Ruimtelijke ordening, Werk en Sport:

“Misschien wil Leterme gewoon dat Beke en De Wever niet slagen in datgene waarin hij zelf heeft gefaald: de splitsing van B-H-V, een doorgedreven staatshervorming, een nieuwe financieringswet, een efficiënte staatsstructuur…”.

                   

“Mijn overtuiging is dat vroeg of laat alle democratische partijen rond de tafel moeten komen, zozeer is de hervorming die het noorden van het land wil bepalend voor de toekomst van het land." zei PS-voorzitter Elio Di Rupo reeds eerder dit jaar en vorige week stelde hij dan ook voor om met negen partijen rond de tafel te gaan zitten. 

                   

Bart De Wever van N-VA wil daar echter niet van weten en zegt hierover:
"Met negen partijen rond de onderhandelingstafel gaan zitten is tijdverlies.  Er moet eerst een akkoord tussen de N-VA en de PS komen en Wouter Beke is bezig met dat basisakkoord."

Maar om tot akkoorden te komen blijft de kloof tussen de Vlaamse en de Franstalige partijen groot. 

 Di Rupo roept de Vlaamse partijen op tot meer redelijkheid.  “De Franstalige partijen zijn op dit moment al verder gegaan dan ze ooit zijn gegaan.”

 Joëlle Milquet, voorzitster van CDH,verklaarde dat de Franstaligen al enorme toegevingen hebben gedaan en dat het aanbod na de zomervakantie vervalt.
De Vlamingen echter vinden dat het niet ver genoeg gaat.

De woorden van Madame NON maakten echter geen indruk op de N-VA en ze liggen er niet wakker van de straffe taal van Milquet.
"Milquet heeft al zo veel gezegd. Haar partij heeft maar negen zetels, dat zal het verschil niet maken."

                   

Dan is er nog Benoît Cerexhe (cdH), Brussels minister, die als reactie op de verklaringen van Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) in La Libre Belgique, zegt dat zijn partij nooit een staatshervorming zal aanvaarden die voor Brussel geen statuut voorziet van volwaardig gewest. De minister stelt ook dat de herfinanciering van Brussel gerechtvaardigd zal zijn omdat er elke dag 350.000 pendelaars uit Vlaanderen en Wallonië in de hoofdstad komen werken en omdat de hoofdstad een vijfde van de rijkdom van het land produceert. 

Het zal nog zeer moeilijk worden om tot een aanvaardbaar compromis te komen.

Verlate aprilgrap.



(uit De Standaard)

De laatste jaren wordt de Dienst Vreemdelingenzaken ook nog geconfronteerd met twee nieuwe verschijnselen: fraude bij medische regularisaties en schijnerkennning van kinderen.

In 2009 kon de dienst ruim 1.000 dossiers opsporen met vermoedelijk valse ziekteattesten van dokters, psychiaters en tandartsen. Deze verkopen die attesten om de illegaal de mogelijkheid te bieden een verblijfsvergunning te krijgen.

De andere nieuwe fraudetrend is de schijnerkenning van kinderen.  Daarbij erkent een allochtoon die wettig in Belgie verblijft, de kinderen van iemand die illegaal in het land is om allebei een verblijfsvergunning te bezorgen, terwijl hij dus niet de natuurlijke vader is.

De Dienst voor Vreemdelingenzaken kon een Kongolees betrappen die 17 kinderen had erkend bij 17 vrouwen. Alhoewel zulke erkenning leidt tot onderhoudsplicht en erfenisrechten, bekommeren die personen zich verder niet meer over hun ‘erkende’ kinderen.

 Het Vlaams Belang verzet zich tegen het huidige veel te lakse immigratiebeleid met de campagne ‘Blijf van ons land!’.

“De immigratiesluizen staan verder open dan ooit en de situatie is dramatisch.  Open grenzen leiden tot lege kassen.  Drie decennia is niet naar onze voorstellen geluisterd.  Nu verstrengen verscheidene Europese landen hun beleid.  België blijft even laks ondanks singalen dat het strenger moet.”

De campagne richt zich met een assertieve boodschap tegen ‘de ongewenste vreemdelingen die hier niet thuishoren, namelijk asielbedriegers,criminele vreemdelingen, illegalen, islamradicalen en het immigratie-profitariaat'.

                   

Trouwen voor een verblijfsvergunning komt meer voor dan we denken.
                   

Ook Senator Nahima Lanjri (CD&V)  wil daarom de strijd tegen schijnhuwelijken nog opvoeren.  Daarentegen zien we dat het aantal onderzoeken naar schijnhuwelijken in vergelijking met 2009 in 2010 met 14% gedaald is.  In 2009 waren er nog 10.414 administratieve onderzoeken tegen slechts 9.414 vorig jaar.

 De woordvoerder van de Cel Schijnhuwelijken van de Antwerpse Lokale Politie zegt hierover het volgende: “België lijkt in Europa wel een eiland: het is het enige land waar iemand die illegaal is volkomen wettig met een legale burger kan trouwen, met hem een samenlevingscontract kan afsluiten bij een notaris en dat kan laten registreren. Dat is de kern van het probleem.”

Maar al de voorgestelde maatregelen en strengere regels voor regularisatie en naturalisatie houden de toestroom van illegalen en asielzoekers naar ons land en waarvoor een onderkomen en voor bestaansmiddelen moet gezorgd worden, nog niet tegen.

“De Vlaamse OCMW’s hebben vorig jaar naar schatting 50 miljoen euro uitgekeerd aan buitenlanders. Veel meer dan vorig jaar, maar ongetwijfeld veel minder dan volgend jaar.”  (Jan Segers, redacteur, in Het Laatste Nieuws, 12.12.2010)

“Op geen enkel moment voert België een terugkeerbeleid, op geen enkel moment wordt er een ontradend beleid gevoerd. Zonder een ontradend beleid zal het dweilen met de kraan open blijven, tot we eraan kapot gaan.”
(Luc Van der Kelen, editorialist, in Het Laatste Nieuws, 02.12.2010)

Uit onderzoek van de bij in Antwerpen bij de vorige algemene regularisatieronde voor illegalen (eind 2009) ingediende aanvragen op basis van ‘duurzame verankering’ is gebleken dat maar liefst 60% van aanvragers niet voldeden aan de criteria en velen gebaseerd waren op valse gegevens.

Lex Molenaar , columnist in GVA, zegt hierover het volgende: “Regularisatie is geen cadeau.  Wie geen bijdrage wil leveren, hoort niet in onze samenleving.” En eindigt zijn column met:  “Een samenleving moet kunnen steunen op een goed evenwicht van rechten en plichten.  Voor wat hoort wat.  Wie niets onderneemt om een bijdrage te leveren aan het systeem, kan er ook niet de vruchten van plukken, want anders crasht vroeg of laat de machine.  Daarom mogen de bevoegde staatssecretarissen deze mensen niet regulariseren.  Sterker nog, die mensen moeten worden uitgewezen.”

En: “Waar op de wereld vind je een land waar je ongestoord misdrijven kan plegen met als grootste risico dat je een papiertje krijgt met het beleefde verzoek om op te hoepelen?”

(Lex Moolenaar in GVA 22/2)

                   

wordt nog één maal vervolgd.

Vervolg

Eindelijk zijn er toch enkele politici die het door hebben dat het zo niet verder kan en dat er dringend iets moet ondernomen worden tegen die onaflatende instroom.

Open VLD eist een strenger migratiebeleid en wil dat het parlement, zolang er geen regering is, een aantal wetsvoorstellen goedkeurt rond migratie.

-        De strijd tegen de schijnhuwelijken moet worden opgevoerd. 

-        Ook zouden schijnsamenwoonsten moeten aangepakt en strafbaar gemaakt worden. 

-        Dan is er de gezinshereniging welke strenger moet worden.  Wie overkomt  moet minstens het minimumloon verdienen en een degelijk logies hebben.  Hij moet ook minstens 21 jaar zijn en zich willen integreren.

-        Naturalisatie. Dank zij de Snel-Belg-wet kan wie hier 3 jaar ononderbroken legaal verblijft de Belgische Nationaliteit krijgen.  Open VLD wil dat naturalisatie pas kan na 5 jaar, dat de aanvrager de taal van zijn steek kent en bereid  is te werken en een inburgeringscursus te volgen  en dat bij veroordelingen de nationaliteit terug kan worden afgepakt.
                    

Al van na de verkiezingen van 13 juni wilde de N-VA niet langer weten van de naturalisaties op basis van de Snel-Belg-wet.

 “Mijn ervaring in deze commissie leert mij dat Belg worden natte vingerwerk is.  Als de Kamer iemand na drie jaar verblijf Belg maakt, is dat een gunst en nu gebeurt dat op heel uiteenlopende gronden.  We moeten dat veranderen.” Aldus initiatiefneemster Sarah Smeyers.  

De Kamercommissie Naturalisaties heeft inmiddels besloten om voorlopig geen buitenlanders meer Belg te maken en er werden nieuwe en stengere criteria afgesproken.

  Theo Francken van N-VA  diende een wetsvoorstel in dat ”Wie een leefloon trekt, kan geen Belg worden.  Belg worden is een gunst en moet actief bijdragen aan de samenleving.  Dat doen mensen die het leefloon krijgen niet.”  Dit voorstel werd door bijna alle partijen, behalve het VB, afgewezen.

Maar bij een stemming over strengere maatregelen tegen de immigratie is het steeds Vlamingen tegen Franstaligen, behalve de MR.

  Mr-Kamerlid Jaqueline Galant (MR): “Iedereen die de nationaliteit aanvraagt moet zich als een voorbeeldig burger gedragen.”  Zij stelt ook voor om recidivisten en mensen die ernstige feiten plegen de nationaliteit terug te ontnemen en pleit ervoor om de nieuwe Belgen te onderwerpen aan een proefperiode.

wordt vervolgd.

In 2006 zei

 Monica De Coninck, voorzitster van het Antwerpse OCMW en van de raad van bestuur van ZNA (Ziekenhuis Netwerk Antwerpen):

“Als je van op afstand naar ons land en zijn systemen kijkt, dan kan je – als je vanuit een ander werelddeel komt – besluiten: dat is daar gemakkelijk. Waarom zou je er dan niet naartoe gaan? Want je kan daar zomaar geld krijgen… Je zou bij manier van spreken al bijna een onnozelaar moeten zijn om dat niet te doen.”

De niet aflatende immigratiestroom is onlosmakelijk verbonden met een jarenlang beleid dat alleen maar kan worden geïnterpreteerd als een publieke uitnodiging om naar onze contreien af te zakken. Die boodschap is ondertussen ook aangekomen in Oost-Europa, waar hele dorpen Roma vertrekkensklaar staan richting België.
                   

De lakse immigratieregels, een falende controle en het zicht op een uitkering maken dit land dan ook tot het beloofde land voor gelukzoekers. In tegenstelling tot andere Europese landen die in hun sociale wetgeving werkloze buitenlanders uitsluiten van steun, kan een ‘nieuwkomer’ in dit land aanspraak maken op een leefloon, ook al heeft hij/zij hier nog geen dag gewerkt.

De laatste tijd Is dit land verworden tot het beloofde land voor Oost-Europeanen die met valse papieren aan een verblijfsvergunning komen en daarmee meteen naar het OCMW stappen. De zogenaamde Belgiëroute, zoals de weg naar het Belgische OCMW ondertussen wordt genoemd, blijkt bijzonder populair.

Onlangs titelde de grootste Bulgaarse krant “Bulgaarse Roma welkom in België”. Aanleiding was het Roma-plan dat minister van Inburgering Geert Bourgeois (N-VA) heeft ingevoerd. Voortaan zullen Roemenen en Bulgaren ook toegang krijgen tot knelpuntberoepen, wat in die landen – terecht – als een open uitnodiging voor de Bulgaarse en Roemeense Romazigeuners wordt aanzien.
                   

Een verhuis naar België legt de Oost-Europese gelukzoekers – niet zelden Roma – dan ook geen windeieren. Samenwonende volwassenen met minderjarige kinderen ten laste hebben recht op een leefloon van 987,09 euro. Hun inwonende meerderjarige kinderen elk op 493,54 euro. Idem voor inwonende ouders of grootouders en hun eveneens inwonende kinderen. Niet zelden verzamelt een uitgebreide familie 3.500 euro aan leeflonen. Bovendien hebben ze als leefloner recht op verhoogde kinderbijslag en uiteraard ook op medische bijstand.

En daar blijft het overigens niet bij. Eenmaal in dit land een verblijfsvergunning verworven, kan betrokkene immers ook zijn familie laten overkomen. Door het uitermate lakse Belgische beleid inzake gezinshereniging kunnen overgebrachte familieleden op hun beurt een partner, ouders en/of kinderen uit het thuisland laten overkomen. In de praktijk betekent dit dat soms hele families zich komen aanmelden bij het OCMW.

(bron:e-magazine)

wordt vervolgd.