slapen

het beest

er is maar één beest op aarde
mensen die geen respect
voor dieren hebben
en doden voor plezier en gewin

een dier doodt
om te overleven
dat is de wet
van de natuur

een mens doodt
voor de gein
voor de kick
beestachig gruwelijk

een mens
wordt een beest
als die zijn
zelfbeheersing verliest

een mens is een beest
als die afschiet
zonder hart
zonder liefde

speelster

het is een mooie dag
er staat een harde wind en het is niet koud
even heerlijk er uit voor een lekkere wandeling
er is veel te zien als je er oog voor hebt
ik ga met de hond op stap
en ja warempel de kat wil ook mee
samen dartelen als twee jonge veulens in de wei
hoewel de hond speels is is hij al op leeftijd maar als poedeltje merk je daar weinig van
als een jonge hond dollen met de kat door het gras
we steken de straat over en langs mooie bloeiende tuinen met asters en dahlia's komen we bij de duinen aan
er is weer een koppel zwanen met grote jongen
en die blazen want we lopen er volgens hen te dicht langs
maar ze komen ons niet te na en blijven rustig van het gras plukken
het zijn een stelletje liggende eters hahaha
maar wel een mooi gezicht
vader moeder en 6 jongen die net zo groot zijn als de ouders maar nog wel een piepstem hebben
we gaan het bruggetje over en het water is zo helder dat je de vissen en kikkers kunt zien zwemmen
gaar geniet ik ook even van de rust die over me heen komt van het kabbelende water heerlijk
en zo kom ik in de duinen met het beestenspul want ja de kat is ook mee
ik heb het speeltje van de hond bij me en die vind het heerlijk om eens ff lekker te rennen achter zijn egeltje aan
de duinen zijn zo mooi met bessen aan de struiken want het is hier flink begroeit met brem
katjes rozen duindoorn een vliegden en zelfs appelbomen van weggeggooide appels die pitten zijn ooit ontkiemd
en zo zoetjes aan gaan we richting strand
langs de vloedlijn is ook veel te zien
schelpen dode karkassen en helaas olie plakkaten
niet van die grote maar van die hele kleine dus de hond gaat aan de lijn
en de kat heb ik op me arm
de branding is wild en schuimig en buldert
het is een lawaai dat heerlijk in mijn oren klinkt
een groet aan zee en we gaan de duinen weer in op weg naar het bos
de eerste paddestoelen steken hun kopjes boven de grond
nu zijn er altijd wel wat paddestoelen maar de mooiste komen nu
vliegenzwammen crassula's
en dennenhoedjes hele bossen bij elkaar
het ruikt ook zo lekker en vooral na een regenbui
de kruidenlucht geurt in mijn neus
en zo lopen we door het bos richting de herten
hier pluk ik wat gras en ze rennen naar me toe
ff voeren en dan riching huis langs voor ons doen de drukke weg zo weer naar huis en een heerlijke wandeling zit er weer op
veel te genieten en in me opnemen een stukje rust is in me weergekeerd
speelster

hoop vol ????

ik praat niet ik denk
praten zonder woorden
praten zonder geluid
wat is het stil

de klank van accoorden
ik praat met geluid
wat een lawaai
helemaal niet saai

geluid, geroezemoes
klanken doorelkaarheen
kippenhokmuziek
mensenpraatmuziek

praat met elkaar
als dat niet kan
door een ziekte
heb dan oogcontact

begrip hebben
het begrijpen
hoopvol
voor de toekomst

speelster

wat nooit zo lang duurt
maar dat rotgevoel
is ook niet zo maar weg
ik verman me er tegen

ik lach en krijg troost
de kat op mijn schoot
voelt haarfijn aan
dat ik dat nodig heb

het is ook niet leuk
geen aandacht
zomaar spontaan
is van de baan

maar nu weer een lach
op mijn gezicht
ik ga er weer tegenaan
een leuke dag tegemoet

speelster

In de diepte van de stilte, ligt de liefde

en die blijft voorlopig maar even liggen
zo af en toe komt het omhoog kruipen
en geniet ik van die liefde
die zo puur en mooi is

om daarna weer in de diepte te verdwijnen
de stilte die zo stil is dat je geklop kunt horen
het ruisen en suizen van de bloedbaan
als de ventilator van de pc

liefde zo stil aanwezig
zo diep in de stilte
warmbloedig en aangenaam
liefde, heerlijk om te ontmoeten

speelster

Ik ben aan het lijnen

Eten van rundvlees kan niet - Gekke koeien ziekte
Eten van kip kan niet - Vogelpest
Eten van eieren mag niet - Salmonella
Eten van varkensvlees kan niet - Varkenspest
Vis eten mag niet - zware metalen in het water heeft
hun vlees vergiftigd.
Fruit en groenten mag je niet eten ... insecticide en
herbicide

Hmmmmmmmmm!!!!!!!!!!!!

Volgens mij blijft dan Chocolade over !!!!
Chocolade is een groente

Chocolade is gemaakt van cacao bonen.
Boon = groente.
Suiker komt van suikerriet of van de suiker BIETEN.
Allebei zijn dat planten , uit de groente categorie.
Dus, chocolade is een groente.
**Om nog een stap verder te gaan: chocolade repen
bevatten melk.
Melk is zuivel.
Dus:
Chocolade repen zijn gezond voedsel.
Chocola met rozijnen, kersen, sinaasappel en aardbeien
behoren allemaal tot fruit, dus eet ervan zoveel als je
wilt.
Denk er aan ----

"STRESSED" achterstevoren gespeld = Desserts

bron internet

Het ziekenhuis venster

Twee mannen, beiden serieus ziek, lagen samen in
dezelfde kamer in een ziekenhuis. Een van de mannen
mocht elke namiddag één uurtje rechtop zitten in z'n
bed om de fluimen in zijn longen te draineren. Zijn bed
lag pal naast het enigste venster in de kamer.De andere
man naast hem, moest noodgedwongen hele dagen plat op
z'n rug blijven liggen. De mannen praten eindeloze uren
met elkaar. Ze spraken dan over hun vrouw en families,
hun thuis, hun werk, hun dienst die ze beiden vervuld
hadden bij het leger, waar ze in betere tijden op
vakantie waren geweest, enz... Elke namiddag als de man
naast het venster rechtop mocht zitten, begon hij aan
z'n kamergenoot alle dingen te beschrijven die hij door
het venster zag.De man in het andere bed begon naar dit
dagelijks uurtje toe te leven, daar waar zijn
leefwereld een stukje vergroot werd met de geurige en
kleurige beschrijving die de andere man gaf van alles
wat hij zag. Het venster keek uit op een wondermooie
park met een vijver. Eenden en zwanen dobberden op het
water net als de model bootjes van de kinderen die in
het park speelden. Verliefde koppeltjes liepen arm in
arm door het park tussen de bloemen van allerhande
kleuren en op de achtergrond was er de skyline van de
grote stad. Als de man bij het venster alles wat hij
zag in geuren en kleuren vertelde, sloot de bedlegerige
man naast hem z'n ogen en begon alles wat hij hoorde
voor z'n geest te halen. Op een warme zonnige dag
beschreef de man aan 't venster hoe hij een fanfare zag
langskomen en een hele stoet mensen er achter aan.
Alhoewel de bedlegerige man de muziek niet kon horen,
kon hij de fanfare zien in z'n gedachten. Dagen en
weken gingen voorbij. Op een morgen, toen de
verpleegster kwam om hen beiden een bad te geven vond
ze het levensloze lichaam van de man bij het venster,
hij was vredig in z'n slaap gestorven. Ze was zeer
aangeslagen en haalde er een andere verpleegster bij
die het lichaam kwam weghalen. Na dat hij de dood had
aanvaard van z'n kamergenoot, vroeg de bedlegerige man
of hij niet het bed aan het venster kon krijgen. De
verpleegster stemde toe, en nadat hij van plaats was
verwisseld en alles in orde was liet de verpleegster de
man alleen. Langzaam, met zéér veel pijn, duwde de man
zich recht in z'n bed, gebruik makende van zijn
ellebogen om een blik te werpen op de buitenwereld door
het venster. Alles wat hij door het venster zag was een
witte muur. De man belde de verpleegster om te vragen
wat z'n overleden kamergenoot kon bezield hebben om
dingen te vertellen die er niet waren ?De verpleegster
antwoordde dat de overleden man zelfs de witte muur
niet kon hebben gezien, daar hij reeds jaren blind was.
Ze zei, "Misschien wou hij jou alleen maar wat moed
geven."

Moraal van het verhaal : Het is een onwaarschijnlijke
vreugde die je voelt om iemand anders gelukkig te
maken, ondanks je eigen, misschien moeilijke situatie.

bron internet

wat is dat toch
met die blogs
die punten
dat gastenboek

als je de punten
moet geloven 
vindt men het gedicht
niet veel

lees je in het gastenboek
wordt het toch tegengesproken
men komt graag langs
om te genieten

maar de puntengevers
reageren met 0/5
kan het ook anders opvatten
dat men het zo mooi vindt

dus wordt 0/5
een statussymbool
en ik geniet
ervan

speelster

er zijn mensen
die kunnen
niet zonder
pc

ik kan
niet
zonder
muziek

daar
gooi
ik al
mijn emoties in

men kan horen
aan mijn spel
of ik blij ben
of verdrietig

ik wissel dat af
en krijg energie
om de stukken
nog muzikaler
te laten klinken

speelster

het is 1974
de nacht wandel tocht Alkmaar-Den Helder
1000 wandelaars op pad
12 uur in de nacht en dan 40 kilometer wandelen
bij de rust van de kooy wordt mijn aandacht getrokken naar een aardige jonge man
het laatste stuk lopen we samen
vlak bij het eindpunt staat een oudere dame met een bos bloemen
we lopen samen naast elkaar en zij kijkt naar ons en kan alleen maar stamelen
kijk nou jan loopt met een meissie en van beduustheid vergeet ze helemaal de bloemen te geven
na de wandeling gaan we ieder ons weg
ik bij me vader achterop de fiets naar huis
en daarna heb ik nog een paar uur wezen fietsen
en toen lekker gegeten en rusten
ik dromen van die leuke jongen maar het zal een hele tijd duren voor ik hem weer te zien krijg
maart 1975
ik werk bij VenD in Den Helder op de huishoudafdeling
op een middag komt er een jongeman en vraagt aan mij mevrouw verkoopt u eierprikkers?
ik hoor zijn stem en ik kijk hem aan en ja hoor het is de jongeman van de nachtwandel tocht
he wat leuk dat ik je zie
ja hoor die verkoop ik loop maar mee
hij kiest een rood met witte uit
en betaald en zwaaiend nemen we afscheid
hij blijft zwaaien tot boven aan de roltrap
ik in een hoera stemming achterblijvend
maar in romannetjes staan ze dan aan de achterdeur
maar hier mooi niet dus
moest nog 3 maanden wachten voor ik hem weer zou zien
het is 25 juni 9.15 uur als ik tegen de verjaarsvisite zeg ik moet naar de bus bij het station
want ik ga de nachtwandeltocht lopen
normaal zou ik als ik ga wandelen me voeten preparenen en wandelsokken en schoenen aan doen
nu vlieg ik zo de deur uit want ik ben aan de late kant en om 9.45 ging de laatste bus naar alkmaar
onderweg kijk ik eens naar me voeten en schrik
moet ik daar op wandelen?
ik heb nylonkousen aan een open schoentjes
met een hakje van 4 centimeter
nou ja er maar het beste van hopen
met een paar bekenden de stamkroeg in
en wachten tot het 12 uur is
waar ik mee ben zijn lid van een wandelvereniging
en als het bijna 12 uur is zeggen ze
ik weet niet wat jij doet maar we wachten nog op een paar clubleden die komen uit Assen
die zijn naar de TT geweest en doen ook mee
oke zeg ik ik wacht wel gaan we met z'n allen
wat schertst mijn verbazing dat ik die leuke jongeman weer zie
nu lopen we samen de 40 kilometer en leren elkaar goed kennen
me voeten doen zeerder en zeerder en wat me nu overkwam ik had toch knoerten van blaren die ik voorheen nog nooit gehad had
wist ik nu ook hoe dat voelde
nou helemaal niet fijn
het laatster stuk heel voorzichtig of ik op eieren liep gelopen
maar dat mag de pret niet drukken
om 7 uur komen we in den helder aan
hij gaat zijn auto halen en brengt me naar huis
meteen maar een afspraak gemaakt voor de kermis
en van het een komt het ander
de eierprikker ligt onderhand al weer 29 jaar bij ons in de la
die kreeg ik op onze trouwdag van hem als aandenken en de eierprikker wordt nog elke keer gebruikt

speelster

om 8 uur met de trein naar amsterdam
er wordt geen stom woord gezegt
binnen de korste keren zijn zijn ogen dicht
ik pak een puzzelboekje en maak een paar puzzels
bij sloterdijk maak ik hem wakker en zeg
we moeten er zo uit
Oh maar we kunnen toch wel even een ham-kaas broodje halen he?
als jij dat graag wilt kan dat zeg ik
we hebben nog wel even.
een metro later gaan we richting amc
we kunnen zitten want deze is niet zo druk
we genieten van het uitzicht en hij maakt zelfs opmerkingen over de vorderingen van de bouwsels
ik breng hem naar de afdeling waar hij moet wezen en zeg dat ik naar de cetrale hal ga
ik haal een mok chocolademelk en en appelpunt
en zit stil te genieten maak wat puzzels en heb niet in de gaten dat de tijd vliegt
plots staat hij naast me ik kijk verrast op
ja ze heeft goed uitgelegt hoe ik moest lopen en dacht ik kom je verrassen.
er kan zelfs een lachje af het maakt me heel blij vanbinnen ik heb dit in tijden niet meegemaakt.
het is 1 uur ik vraag wat wil je meteen naar huis of.......hij zegt ik wil wel even rondkijken we zijn hier al een hele tijd niet geweest
ok we gaan naar de amsterdamse poort
en lopen daar gezellig hand in hand ongedwongen
rond en ik koop 2 roomcrossants
ik wil wel naar het centrum
zegt hij
nou dat doen we dan toch stappen we bij het waterlooplein uit en lopen we zo naar de bijenkorf
daar wil hij graag heen.
we zijn de markt over geweest en hebben heerlijk op een bankje gezeten bij de amstel op de hoek van de blauwbrug op de achtergrond de stopera
en genieten zo van wat er om ons heen gebeurt
een file van rondvaartboten ik denk dat we daar zo'n half uur hebben gezeten en dat is voor zijn doen best lang.
wat genieten we toch he zijn zijn woorden en die worden steeds herhaald.
ja en ik zit echt te genieten omdat het weer zo lijkt op de tijd van weleer.
niet dat moeten en gejaagde van de laatste tijd
even rust en de tijd nemen.we lopen een ijssalon binnen en ik wacht het duurt een hele tijd voor hij een keus gemaakt heeft.
en wat schetst mijn verbazing hij loopt niet weg nee hij gaat op zijn gemak zijn ijsje opzitten peuzelen het is dan ook een mooie oude zaak met een hoop te zien.
zo en nu naar de bijenkorf
daar zijn we dus nooit aangekomen
want opeens staan we op de bloemenmarkt
o hier wil ik ook wel even langslopen
nou dan doen we dat toch
en zo komen we weer bij de munt uit
en hebben een rondje gelopen
schuin oversteken de kalverstraat in de dam over het damrak op en richting metro
om mijn man zo te zien genieten doet me goed
maar in de trein vallen zijn ogen dicht en over is het
ik zit stil na te genieten van een fijne dag die ik kan koesteren.
de rest van de tijd is het slapen van vermoeidheid
om zeven uur zijn we thuis laat wat van de chinees komen en hebben lekker gegeten
dat wou hij graag je gaat niet meer achter het fornuis staan hoor
nou en zo is waar ik zo tegen opzag een fijne dag geworden.
en dat maakt me erg gelukkig
dit had ik in tijden niet meegemaakt.
eindelijk een dag zonder gemopper en gehaast.
eindelijk eens een beetje aandacht voor mij
en dat maakt me heel erg blij

speelster
 

mijn verhaal
 
 
In de 53 jaar die ik hier rondloop heb ik ook al heel wat klappen te verwerken gekregen.
Achteraf kan ik pas relativeren en ben sterk uit de strijd gekomen al heb ik nog een lange weg te gaan niet wetende waar die eindigt.

Ik kom uit een arm maar warm gezin.
De buitenwereld zoals ik de omgeving zal noemen
buiten het gezin is keihard
Nu zeg ik dat ze gewoon jaloers waren en afgunstig
Ik ben de oudste van 5 kinderen en moest altijd maar het voorbeeld geven.
In ons gezin was ook zo'n haantje de voorste.
wat ook een verhaal apart is.

Ik was een bedplasser en werd door de buitenwereld met de nek aangekeken en uitgescholden voor stinkdier en mocht nooit meespelen op straat.
Want elke dag lakens aan de lijn dan is er wat aan de hand he.
Ik stonk echt niet maar een pispaal was ik wel.
in de zesde klas gingen we 3 dagen naar texel maar ik sliep niet bij mijn klas maar bij een vreemde klas en daar heb ik nu nog steeds goede herinneringen aan want die hebben me die 3 dagen opgevangen.
En ik heb daar een hele fijne tijd gehad.
Ik had in de kinderperiode 1 vriendin die zich niets aantrok van de andere.
Ook zij werd genegeerd omdat ze met mij speelde.
Later hoor je dat er een andere reden was.
En wat zijn mensen dan kortzichtig.
In de periode daarna ging het pesten (zo noem ik het nu) gewoon door.
Met dichtgeknepen neus voorbijlopen en niets zeggen.
Maar ik mocht naar de muziekschool en kon accordeon leren spelen wat ik heel graag wilde.
Voor mij een heel moeilijk instrument want ik heb een stoornis in de links rechts coordenatie.
En mijn leraar zei van dat ik het nooit goed zou leren
Nu ik zal in zijn ogen geen ster zijn, maar ik speel de sterren van de hemel en de mensen genieten met volle teugen van de muziek die ik vertolk vandaag de dag.
In 1974 tijdens de nachtwandeltocht alkmaar denhelder loop ik iemand tegen het lijf waar ik de rest van mn leven mee wil doorbrengen.
we trouwen in 1976 en in 1978 krijgen we een dochter en in 1980 een zoon.
Met 3 weken wordt hij geopereerd en toen begonnen de moeilijkheden.
Ik kon daar heel moeilijk mee omgaan had heel veel geduld maar eens raakt daar de rek uit lijkt wel.
Heb hem veel pijn gedaan omdat hij dat opriep
En toch steeds weer proberen om lief tegen hem te zijn.
Maar dat stootte hij af.
Tot zijn 9e had hij wel 40 driftbuien op een dag
om niets alleen om zijn zin door te drijven ik zeg nu
niet goedschiks dan kwaadschiks.
Ik heb hem met de pollepel grootgebracht.
Tegen mijn natuur in maar het kon niet anders.
hij heeft ooit één klap gehad en daarna maar dreigen door mij als je niet dan......en dat is echt niet leuk om zo een kind tot de orde roepen maar ik kon niet anders
 we hebben uiteindelijk wel hulp ingeroepen en gekregen maar toch ......
het viel allemaal niet mee en met veel liefde en geduld is het uiteindelijk wel goedgekomen.
Toen werd onze dochter ook nog ziek.
ze was 8 jaar en eigenlijk al 6 jaar ziek wat we niet wisten.
6 weken het ziekenhuis in en 3 jaar in een korset met beenkokers.
Ze mocht alleen maar wijdzitten en wijdlopen en meer niet.
Werd door de buitenwerld genegeerd en achtervolgt
Zou haar het zelfde overkomen wat mij is overkomen.
Nee gelukkig niet we leven in een andere tijd van praten en op school wordt uitgelegt wat er aan de hand is en ze is goed opgevangen.
Ik zat in de ouderraad en moest met haar mee op
schoolreis van de leraar van haar klas.
(we gingen een dag fietsen op Texel met z'n allen dus dochter bij mij achterop op een lekker kussen benen in de fietstassen en armen om me heen en wat heeft ze kunnen genieten.)
ze zat onderhand in de 5e klas.
Daar werd door ouders wat van gezegt.
Dat deed zo pijn.
Ik die nog nooit voor mezelf was opgekomen deed mijn mond open.
Ik zei, Ik ga liever niet mee dan had ik tenminste een gezond kind gehad maar ik moet wel mee want ik wil mijn kind deze dag niet onthouden.
En toen stonden die ouders met een rood hoofd en een mond vol tanden en ze dropen af.
Dat gaf mij voor het eerst een goed gevoel.
met onze zoon ging het in die periode ook slecht het was 1990 tijdens de golfoorlog al die beelde optv en zijn minbeeld van zichzelf door zijn houding had zich in zijn hoofd geprent dat niemand van hem hield.
op een morgen zie ik hem in bed liggen met gekraste polsen.
Wel met potlood maar toch.
wat betekend dat vroeg ik.
Hij zei, ik wil dood ik wil niet meer leven er is toch niemand die van me houdt,
betekenen wij dan niets voor je vroeg ik,
wij houden heel veel van je maar jij stoot ons steeds af,
Waar ik de moed vandaanhaalde weet ik nu nog niet maar ik ben naar de keuken gelopen en heb het grootste mes gepakt wat ik kon vinden en aan hem gegeven en gezegt alsjeblieft ga je gang als je zo graag dood wilt doe het dan nu.
Wat er toen gebeurde was een kentering ten goede.
Voor het eerst kwamen er echte tranen in zijn ogen en hij zegt mama dit meen je niet he
ik krijg 2 armen om me heen en ik zeg jongen je weet toch dat ik ontzettend veel van je hou.
Eindelijk na al die jaren van afstoten kreeg ik een dikke zoen van hem.
En stapje voor stapje gaat het bergopwaarts met hem.
Onze dochter daarentegen heeft een ongeneeslijke heupziekte en zal in niet al te lange tijd in een rolstoel belanden.
En nu is mijn man ook nog ziek en wordt niet meer beter.
hij heeft ops ofwel de schildersziekte
en dat kun je vertalen naar een vorm van vervroegde dementie.
hij gaat nog steeds achteruit al gaat dat heel langzaam.
maar dat ik nu leef met een hart vol verdriet is wel te begrijpen.
Ik heb ook heel lang met een schuldgevoel rondgelopen.
maar nu ben ik zover dat ik kan zeggen
Ik ben Ik en ik leef zoals mij goeddunkt.
Met gevoel en medeleven naar hun toe.
ik sta heel positief in het leven want de les is hou van elkaar liefde geven is heel belangrijk geef de moed niet op want er komt een tijd dat je elkaar heel hard nodig hebt.
ik sta nu niet in de kou want ik heb per ongeluk( wat is per ongeluk) een lieve internet vriend ontmoet die me door dik en dun steunt in deze moeilijke periode.
en daar ben ik heel blij om.
Ik geniet van de kleine dingen en leef bij de dag.
En zie de toekomst zonnig tegemoet.

speelster
 

zoals altijd heb ik 3 keer in de week heerlijke uitjes waar ik erg van geniet

ik speel accordeon voor dementerende ouderen die de laatste fase van hun leven doorbrengen in een huiskamer in een verzorgingstehuis en verder eigenlijk nergens meer komen

als ik binnenkom zijn de mensen zo blij dat ze weer een middag vermaakt worden met liedjes uit hun jeugd een verhaaltje kunnen vertellen en de gezelligheid straalt dan van de gezichten

dit te kunnen geven ondanks mijn pijn en verdriet want mijn man wordt ook dement
en ik heb zeker al 5 jaar geen echt huwelijk meer want de gezelligheid thuis is ver te zoeken en wij zijn nog redelijk jong maar mijn man is ziek geworden door zijn werk

zo ben ik dus weer heerlijk uit spelen geweest
ik heb zo lekker zitten spelen
het voelde zo goed
komt er een verzoek voor michiel de ruiter

en laat ik die nu niet bij me hebben en ik kan het absoluut niet uit mijn hoofd

dus ik kreeg steeds een beetje de slappe lach
en met een grapje werd het opgelost want echt ik kan het niet uit mijn hoofd

ik speel alles van bladmuziek dat is eigenlijk mijn handicap

maar omdat ik zo mooi speelde en veel liedjes van vroeger had
ook licht klassiek en ballades en toreador was het hoogtepunt volgens het publiek
het ging ook als vanzelf allemaal

komt er plots het vrouwtje van het verzoek nummer naar me toe dat ik niet kon spelen en zegt oooooooooh ik heb zo genoten van je muziek ik kan je wel zoenen

zegt de verzorgster "wat let je pak der maar ff lekker"

en ik krijg me toch een knuffel en een dikke zoen

hartverwarmend wat een uurtje accordeon muziek betekent in een mensen leven dat bijna om is

haar polsen in een breese dus klappen kan ze niet dat zegt ze ook elke keer maar ik geniet wel hoor en dat is ook wel te zien maar ze genieten allemaal elk op hun eigen manier

na afloop wordt mijn jas omhoog gehouden zodat ik er zo in kan stappen

die kleine momenten van bedanken doet zo goed aan beide kanten
bedankt dat u hier wilt komen spelen zegt men dan opeens
ik er promt overheen dat ik hier mag komen spelen want het is heerlijk om een uurtje plezier te brengen

en het loopt meestal uit naar 2 uur met zo nu en dan even pauze dan is het een minuut stil geweest en ik begin aan een nieuw nummer
OOOOOOh accordeonmuziek wat leuk zegt iemand alsof ze het nog niet eerder gehoord heeft
maar dan is ze het alweer kwijt
het plezier een praatje een gezellige middag komt zo tot een eind en volgende week wordt het weer voorgezet

en het verveelt nooit

in het ene tehuis kom ik al 20 jaar
en toen ik dat pas deed werd me gezegd "dat jij voor die mensen gaat spelen"

wel mensen die niet kunnen praten hebben wel gevoel en als je dat gevoel kunt laten voelen door mooie muziek te brengen dan mag je je gelukkig prijzen dat je dat kunt doen was mijn antwoord
en zo denk ik er nog steeds over

ik heb al heel wat mensen een paar gelukkige uurtjes bezorgt en blijf daar mee door gaan tot het niet meer gaat

speelster