Er zijn in de wereld ongeveer 880 miljoen analfabeten: de meeste leven in ontwikkelingslanden, de meeste analfabeten zij vrouwen. Analfabeten zijn volgens UNESCO (de VN-organisatie voor Onderwijs, Wetenschap en Cultuur) “alle personen van 15 jaar en ouder die niet in staat zijn een korte, eenvoudige tekst over het dagelijks leven met begrip te lezen en te schrijven\". De miljoenen kinderen die niet naar school gaan en dus niet kunnen lezen of schrijven, worden vanaf hun 15de analfabeet genoemd. Uiteraard zijn analfabeten niet alleen in ontwikkelingslanden te vinden, maar ook in het rijke Noorden. Naar schatting kan 20 % van de westerse bevolking niet of niet voldoende lezen of schrijven om zich volledig te kunnen redden in de geletterde maatschappij! Analfabetisme in westerse landen blijft echter vaak een taboe.

Een groot Taboe = Vrouwenbesnijdenis komt op grote schaal voor. De Verenigde Naties en haar Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) schatten het totaal aantal vrouwen dat op de wereld is besneden op niet minder dan 130 miljoen. Amnesty International gaat zelfs uit van 135 miljoen. Per jaar komen er naar schatting ruim twee miljoen bij. Dat is zo?n 6.000 per dag, 1 per 15 seconden.

Verreweg de meeste besneden vrouwen, circa 110 miljoen, wonen in Afrika. In zeker 28 Afrikaanse landen gelegen tussen de evenaar en de kreeftskeerkring wordt vrouwenbesnijdenis stelselmatig toegepast . De landen buiten Afrika waar vrouwenbesnijdenis gebruikelijk is, liggen in Zuidoost-Azië (waaronder Indonesië, Sri Lanka en Maleisië) en op het Arabisch Schiereiland (Yemen, Oman en de Verenigde Arabische Emiraten). 

De keuze van het geslacht is bij veel vrouwen geen taboe

De laatste tijd is er heel wat te doen geweest rond de mogelijkheid van ouders om bij kunstmatige bevruchting het geslacht van hun kind te kiezen. De heersende opvatting in de Westerse wereld blijkt daarbij dat dit niet kan behoudens wanneer het in het belang van de gezondheid van het kind is (bijvoorbeeld wanneer er een risico is op een erfelijke ziekte die alleen op een bepaald geslacht kan over gaan). Er is in veel landen echter nog een lange weg af te leggen vooraleer die heersende opvatting ook in wetten wordt gegoten. Veel kandidaat-ouders met vruchtbaarheidsproblemen blijken echter een andere mening te zijn toegedaan.

Een enquête bij Amerikaanse vrouwen met ernstige vruchtbaarheidsproblemen toont aan dat niet minder dan twee op vijf van de bevraagde vrouwen zegt dat ze gebruik zouden maken van technologie die hen toelaat om het geslacht van hun kind te kiezen, wanneer die technologie vrij toegankelijk zou zijn. Opvallend is daarbij dat een groot deel van de vrouwen die zegt dat ze dit wel zouden doen nog geen kinderen heeft. Het is opvallend omdat veel experts er van uit gingen dat de meeste ouders die van een dergelijke mogelijkheid zouden gebruiken maken, dit zouden doen om wat evenwicht in hun gezinssamenstelling te brengen. Of met andere woorden: ouders die bijvoorbeeld al twee kinderen van één geslacht hebben die zouden bij een derde kiezen voor een kind van het andere geslacht. Wat zou jij doen als je de mogelijkheid had het geslacht van je kind te kiezen?

Verslaafden en een landarbeider werken op de kwekerij van restaurant De Kas in Ilpendam.  De verslaafden moeten in principe op de boerderijen meewerken, maar soms wordt wel eens wat door de vingers gezien. De bodem in Waterland bestaat voornamelijk uit veen en is daarmee alleen geschikt voor veeteelt. Bij Ilpendam zit er echter klei in de in de grond, waardoor groente- en fruitteelt mogelijk is.

Zo ongeveer stelde de Amsterdamse zorgwethouder Hannah Belliot (PvdA) zich enkele jaren geleden de oplossing van het verslaafdenprobleem voor. Inmiddels is haar idee verwezenlijkt, zij het in een gematigder vorm. Sinds twee maanden werken via de Stichting Streetcornerwork Amsterdam achttien verslaafden uit de Bijlmer één dag in de week op zorgboerderijen in Ilpendam en Broek in Waterland.

‘Ach, die muur komt er misschien nog wel eens

Poeder met alcohol: Topper of taboe?

Duitsland heeft een hype. En wij ook binnenkort.
Subyou, zo heet het alcoholisch drankje in poedervorm dat ondernemers Peter Wacker en Jost-Henner Nies met succes aan Duitse tieners verkopen. Meng het poeder met koud water en je hebt een volwaardig drankje met een alcoholpercentage van vijf procent. Topper of taboe? Want de overheden zullen niet rusteloos wachten met een reactie.
Immers:
De vinding is slim omdat de belasting op alcholische dranken wordt ontdoken. Anders dan de breezers, mag Subyou zonder accijns verkocht worden (want in poedervorm).
..

Vormen van kindermishandeling

Er zijn vijf vormen van kindermishandeling. Als er een kind mishandeld wordt, komen vaak meerdere vormen van kindermishandeling voor.

Lichamelijke mishandeling

Als een ouder of verzorger lichamelijke mishandeling tegen het kind gebruikt noem je dit lichamelijke kindermishandeling. Bijvoorbeeld als de ouder of verzorger het kind slaat, schopt, bijt, krabt, knijpt, brandwonden toedient, of laat vallen.

Nico zit aan tafel met zijn vader en moeder. Als hij een slok melk wil nemen, knoeit hij een beetje op de tafel. Zijn moeder wordt ontzettend boos en slaat hem in zijn gezicht.

Lichamelijke verwaarlozing

Lichamelijke verwaarlozing houdt in dat de ouder geen oog heeft voor het lichamelijk welzijn van het kind. Hierbij moet je denken aan voeding, hygiëne en kleding. Een ouder die geen enkele aandacht heeft voor de veiligheid van de leefomgeving van het kind, of het kind regelmatig alleen achterlaat, let niet goed op de verzorging van het kind.

Janine heeft hoge koorts. Haar moeder gaat gewoon werken, terwijl het meisje zich duidelijk niet lekker voelt. Als ze thuis komt gaat ze niet met Janine naar de dokter terwijl dat eigenlijk wel nodig is.

Psychische mishandeling

Bij psychische mishandeling gaat de ouder op zo’n manier met het kind om, dat het kind in angst en onzekerheid leeft. Het kind wordt bijvoorbeeld regelmatig uitgescholden. Ook krijgt het kind regelmatig te horen dat het niet gewenst is, of het kind hoort vaak van de ouder dat het nooit iets goed doet. Negeren hoort ook in dit rijtje thuis. Dit is voor het zelfvertrouwen van het kind niet bepaald goed.

Peter zit samen met zijn moeder en een vriendin van zijn moeder in de kamer. Zijn moeder vertelt aan die vriendin dat Peter zo’n onbenul is en dat hij er beter niet kon zijn. Peter zit hier gewoon bij en hoort alles.

Psychische verwaarlozing  

Als de ouder bijna geen aandacht geeft aan het kind noem je dit psychische verwaarlozing. Het kind mist de liefde, warmte en bescherming, terwijl dit iets is wat elk kind nodig heeft. Die aandacht heeft het kind nodig om zich geestelijk en lichamelijk goed te kunnen ontwikkelen. 

Anne komt thuis van school. Haar moeder is er nog niet, want die werkt altijd tot 6 uur. Ook haar vader is er niet, want die werkt altijd tot ’s avonds laat. Als Anne naar bed gaat heeft niemand aan haar gevraagd hoe het op school was.