Kinderen van drinkende ouders dragen zware last
Een op de tien Belgische kinderen heeft een ouder die te veel drinkt. Velen van hen worden dagelijks geconfronteerd met eenzaamheid, angst en stress. Toch wordt er amper over gepraat. Het taboe blijft immers groot. Om dit te doorbreken en kinderen tot praten aan te zetten, lanceerde de Vereniging voor Alcohol en andere Drugproblemen (VAD) een campagne.
Naar schatting 183.000 Belgische kinderen jonger dan vijftien, hebben een moeder of vader die al te vaak naar de fles grijpt. Precieze cijfers zijn er niet, maar zeker is dat het aantal niet afneemt. Vele van deze kinderen vinden de weg naar de hulpverlening niet. Dat heeft voor een deel te maken met haar werking zelf. Pas sinds enkele jaren richten hulpverleners zich ook tot de omgeving van de probleemdrinker en gaat de aandacht niet meer uitsluitend naar de verslaafde. Bovendien moeten ouders soms in behandeling zijn vooraleer men aandacht heeft voor de kinderen. Maar ook van laagdrempelige initiatieven blijken kinderen en jongeren weinig gebruik te maken. Zo ontving de DrugLijn vorig jaar op een totaal van 5.000 gesprekken slechts enkele tientallen telefoontjes van kinderen. Dat heeft alles te maken met het taboe dat nog steeds op alcoholmisbruik rust. Zowel volwassenen als kinderen blijven het moeilijk hebben om met het probleem naar buiten te komen. Ze willen zolang mogelijk de mythe van het perfecte gezin in stand houden. Alcohol wordt bovendien nog vaak geassocieerd met gezelligheid, vrolijkheid en feestjes. Dat maakt het moeilijk om te praten over de problemen die ermee gepaard gaan.
Verantwoordelijkheid
Kinderen voelen zich vaak schuldig over het gedrag van hun ouders. Ze willen verklaren waarom hun papa of mama problemen heeft met alcohol en zoeken de oorzaak bij zichzelf. ‘Had ik een goed rapport gehad, dan zou papa niet drinken’, denken ze bijvoorbeeld. Of: ‘Vandaag ga ik geen ruzie maken met mijn broertje, dan hoeft mama niet te drinken.’ Soms maken ouders misbruik van dit denkpatroon om hun drankzucht te vergoelijken. Omdat kinderen denken dat ze mee de oorzaak van de problemen zijn, proberen ze soms zelf het drankgebruik op te lossen. Dat lukt natuurlijk zelden. Vaak eisen drankzuchtige ouders alle aandacht op voor zichzelf. Kinderen verdwijnen naar de achtergrond en kunnen nergens met hun verhalen terecht. In vele gezinnen met een alcoholprobleem raken de relaties ernstig verstoord. Soms gaan kinderen er zelfs aan onderdoor.
Risicovol
Kinderen van wie ouders drinken, zijn gevoelig voor angsten en depressies, zelfs op latere leeftijd. Bovendien hebben zij tot vier keer meer kans zelf een alcoholprobleem te ontwikkelen. Gedeeltelijk valt dit te verklaren door de erfelijke aanleg. Soms vinden de kinderen het normaal dat er veel wordt gedronken en grijpen dus zelf makkelijker naar de fles. Bovendien zijn vele kinderen van alcoholverslaafden ongelukkig of onzeker waardoor ook zij vluchten in de drank. Weerstand bieden tegen alcoholmisbruik kan door inzicht te krijgen in de problemen en zelfstandigheid, relatievaardigheid, zin voor initiatief, creativiteit en humor te ontwikkelen.
Praten
Kinderen hoeven de last evenwel niet alleen te dragen. Over het probleem praten, lucht op. Maar net dat gebeurt vaak te weinig in de gezinnen met alcoholproblemen. Met de campagne Als je ouders drinken… wil de VAD het taboe doorbreken en de kinderen de weg wijzen naar hulp. Uiteraard kunnen kinderen voor een anoniem gesprek steeds
Als je ouders drinken...
terecht bij de DrugLijn.






- vaginale of anale seks zonder condoom: door vaginaal vocht, menstruatiebloed, sperma, anaal vocht, besmet bloed bij wondjes
Aids begint meestal met griepachtige verschijnselen, soms ook huiduitslag.
Elke aidspatiënt is seropositief maar niet elke seropositieve lijdt aan de ziekte 'aids'. 






