Marijke

Zagen, zagen wiede wiedewagen
Jan kwam thuis om een boterham te vragen
vader was niet thuis, moeder was niet thuis
piep, zei de muis in het voorhuis.


.......

Klein vogelijn op groene tak
wat zingt g'een rustig lied
wij hebben in ons hele boek
zo'n vrolijk wijsje niet
o zeg, o zeg  ons aardig beest
wie toch uw meester is geweest.

Zo zuiver zingt gij en zo hoog
zo keurig in de maat
en 't hart, dat popelt ons van vreugd
wanneer uw keeltje gaat
o zeg, o zeg ons aardig beest
wie toch uw schepper is geweest.

Voorzeker, 't is de goede God
die 't u heeft toevertrouwd
opdat gij aan der blinden oor
zijn goedheid melden zoudt
o ja wij weten aardig beest
dat God uw meester is geweest.


.......

Als je oud geworden bent
en het touwtje springen niet meer kent
als je niet meer rechtop staat
maar met een wandelstokje gaat
als je opa bent, daarbij
denk dan ook nog eens aan mij.


.......

Zie hoe het vriendelijk zonnelicht
schittert op weide en woud
zie hoe zich velde en heide
baden in stromen van goud.

Lieflijken zonne, zoo helder, zoo rein
diep in mijn hart dringt uw heerlijken schijn
en met een dankbaar gemoed
breng ik U zonne, mijn groet.

U kan geen winter verjagen
stralen uit zaligen tijd
trouw zal mijn hart u bewaren
regen en stormen ten spijt.

't Hart, eens verkwikt door uw vriendelijke schijn
zal ook des winters vol zonneglans zijn
daarom uit dankbaar gemoed
breng ik U zonne, mijn groet.


.....

Het land waar ik geboren ben
waarop mijn wieg eens stond
ik de eerste voeten heb gezet
dat is mijn vaderland
hier zijn geen bergen hemelhoog
met kloof of waterval
de grond is laag en wordt beschut
door dijk en aardewal.

Ook plukt men geen citroenen hier
noch perst men druiven uit
maar de akker geeft er kost’lijk graan
de boomgaard heerlijk fruit
mijn vaderland al is het klein
door vrijheid is het groot
ik ruil het voor geen land op aard
ik min het tot mijn dood.


.......

Schoenlappertje zou uit lappen gaan
's avonds al in de lichte maan
zoo stak hij er zijn naaldetje
zoo trok hij er zijn dradetje
zoo sloeg hij er de pen, de pen
denk je dat ik niet lappen ken?


.......

 

Voor jou een gouden zonnetje
voor jou een zilveren maan
voor jou een weg met rozen
waarop je voetjes gaan.

Voor jou een hand vol sterren
voor jou het schoonste lied
voor jou het liefste bloempje
het heet.....Vergeet-mij-niet.


.......

Des avonds als het klokje tikt
dan zeg ik mijn gebed
dan brengt mij van het spelen moe
mijn moedertje naar bed.

Zij dekt mij lekker warmpjes toe
en vraagt dan, lig je zacht ?
dan geeft ze mij een dikken zoen
en zegt dan goedenacht.

Ik wil niet dadelijk slapen gaan
en wacht dan nog een poos
opeens gaan dan mijn oogjes toe
en slaap ik als een roos.

En als mijn moelief 's morgens wekt
en ik haar armen vat
dan denk ik, lieve Moeder

wat ben je toch een schat !!


.......

Oude jaar, oh laat ons rusten
omzien eer wij verder gaan
't nieuwe jaar wordt niet begonnen
eer we hebben stilgestaan
eer we in ernst ons zelven vroegen:
deed ik waarlijk, wat ik kon
ben ik wijzer, beter, vromer,
dan toen 't jaar zijn loop begon?

God gaf ons Zijn zon en regen
gaf ons vreugde, gaf ons smart
maakten wij genot en lijden
tot een zegen voor ons hart?
oude jaar, de jaren vlieden
en zij keerden nimmer weer
ieder jaar dan vind' ons verder
vind' ons beter, meer en meer!


.......

Als een koolmees op een takje
als de suiker in een zakje
als de honing van een bij
als een bloempje in de maand mei
zo zoet en lief ben jij.


.......

Zus-je, kom, de kleer-tjes uit
stap maar gauw in 't bad
en dan was-chen tot het schuim
om je oor-tjes spat.

Kom, waar blijf je, kleine guit 
moe-der wacht al lang
breng je pop Ma-rie-tje mee
Is die heusch niet bang?

Nu wascht moe-der klei-ne Zus 
Zus-je wascht haar pop
en ze glim-men al-le-bei 
van het war-me sop.


.......

In de donkere straat
waar 't belletje gaat
kletst 't deurtje al rinkelend open
komen in 't kamertje klein
bij 't lampenschijn
de kleutertjes binnengeslopen.

Een dappere vent
in zijn vuistje een cent
komt naar voren en blijft grinnekend zwijgen
tot de koopvrouw geleerd
zijn fortuin inspecteert
en vertelt wat hij daarvoor kan krijgen.

't Is een reep zwarte drop
koek met suiker erop
een kleurbal, een zuurbal, een wafel
een zoethouten stok
en een kleurige brok
't ligt alles bijeen op de tafel.

Als de kapitalist
zich wat dikwijls vergist
en de koek met de suiker verkruimelt
zegt de juffrouw verwoed
dat hij 't kostlijke goed
met zijn smerige vingers beduimelt.

De kleuter verbaast
dat de juffrouw zo raast
smoest stiekum wat met zijn kornuiten
de keus wordt bepaald
en de kleurbal betaald
en dan slenteren ze schooierend naar buiten.

In de donkere straat
waar het groepje nu gaat
wordt hevig gewikt en gewogen
dan zuigen ze om beurt
tot de bal is verkleurd
en de droom en illusie vervlogen.


.......

In een bos, ik weet niet waar
woont een oude tovenaar
zijn rug is krom, zijn baard is grijs
maar hij is verschrikkelijk wijs.

Als je hem eens op gaat zoeken
leest hij voor uit dikke boeken
daarin staat mijn wens geschreven :
veel geluk in je verdere leven !


.......

 

Wat zouden engeltjes eten
als engeltjes eten gaan
wat zouden engeltjes eten
zou je dat graag willen weten ?

lammetjespap
lammetjespap
lammetjespap met honing
uit een gouden nap

pap met honing en kaneel
lepeltjes met gouden steel
oh, wat eten die engeltjes veel
hap-hap-hap !


.......

Ik ken een goed receptje
dat altijd helpt gewis
zeg Riekje wil je weten
wat dat voor drankje is
't geheim zal ik je schrijven
dus lees het nu maar goed
twee druppeltjes van vriendelijkheid
en twee van goede moed.

Neem een kop vol opgeruimdheid
en een glaasje met wat zoet
daags twee lepels zelfbeheersing
niet te veel, dat is niet goed
vind je dan in dit receptje
je liefste wens nog niet vervuld
neem dan voor het allerlaatste
nog een pleister van geduld.


.......

Een veldmuis vond in het beukenbos
een lege notedop
hij poetste hem met vochtig mos
en zand een beetje op
hij maakte er twee wieltjes aan
en zei mijn fiets is klaar
nu rij ik van de heuvel af
zonder het minst bezwaar.

Hij deed zo als hij had gezegd
en ging bij lichte maan
met fiets en al op 't topje
van de hoge heuvel staan
hij trok zijn beentjes op en hup
daar ging hij naar omlaag
het was voor een muis, in elk geval
toch al een helen waag.

Maar halverwege au....
daar zat zijn staartje tussen het wiel
de notedop viel om en om
zodat de veldmuis viel
beneden sprong hij hinkend rond
en 't allergekste was
de fiets bleef aan zijn staart bekneld
zo kwam de muis te pas.


.......