Archief

         

In een blauwgeruite kiel
draaide hij aan 't grote wiel
de ganse dag
maar Michieltjes jongenshart
leed ondragelijke smart
a-ach! a-ach! a-ach! a-ach!

Als matroosje vlug en net
heeft hij voet aan boord gezet
dat hoorde zo
naar Oostinje, naar de West
jongens, dat gaat opperbest
Hojo, hojo, hojo, hojo!

Daar staat Hollands admiraal
nu een man van vuur en staal
de schrik der zee
't is een Ruiter naar den aard
glorierijk zit hij te paard
Hoezee, hoezee, hoeze, hoezee!  

.......

Een karretje op de zandweg reed
de maan scheen helder, de weg was breed
het paardje liep met lusten
'k wed, dat het zelf zijn weg wel vindt
de voerman lei te rusten.
ik wens je wel thuis, mijn vrind, mijn vrind
ik wens je wel thuis, mijn vrind.

Een karretje reed langs berg en dal
de nacht was donker, de weg was smal
het paard liep als met vleugels
de sneeuwjacht zweept zijn ogen blind
de voerman houdt de teugels
ik wens je wel thuis, mijn vrind, mijn vrind
ik wens je wel thuis, mijn vrind.

Eén karretje keert behouden weer
het ander heeft er geen voerman meer
waar kan hij zijn gebleven
'k wed, dat je 'm op de zandweg vindt
of mooglijk wel daarneven
hij komt niet meer thuis, die vrind, die vrind
hij komt niet meer thuis, die vrind.

.......

De schuiten zwieren af en aan
zij komen op de wind te staan
en gaan geduldig over stag
en zwaaien door de lange dag
van licht en lieve zonneschijn
zo blij, omdat ze buiten zijn.

Zo blij, omdat het water koelt
hun rond de forse borsten spoelt
omdat de jonge wervelwind
hun zwarte zeilen fel bemint
en dringend met zijn volle druk
hun trillen doet van diep geluk.

Zo gaan zij altijd af en aan
ik mag ze door de zon zien gaan
mij voelen als een zonnekind
en drinken van de wijde wind,
net als die schuiten dankbaar zijn
en blij, omdat we buiten zijn........


.......

Kom mee naar buiten allemaal
dan zoeken wij de wielewaal
en horen wij die muzikant
dan is zomer weer in 't land!

dudeldjo klinkt zijn lied
dudeldjo klinkt zijn lied
dudeldjo en anders niet

Hij woont in 't dichte eikenbos
gekleed in gouden vederdos
daar jodelt hij op zijn schalmei
tovert onze harten blij.

dudeldjo klinkt zijn lied
dudeldjo klinkt zijn lied
dudeldjo en anders niet


.....

                      


In 't groene dal, in 't stille dal
waar kleine bloempjes bloeien
daar ruist een blanke waterval
en druppels spatten overal
om ieder bloempje te besproeien   
ook 't kleinste.

En boven op de heuveltop
waar hoge bomen groeien
daar zweept de stormvlaag fel en bits
daar treft de rosse bliksemflits
en splijt, bij 't daav'rend onweersloeien   
de grootste.

Omhoog, omlaag, op berg en dal
ben 'k in de hand des Heeren
toch kies ik, als ik kiezen zal
mijn stille plek, mijn waterval
toch blijf ik steeds, naar mijn begeren      
de kleinste.


.......

Goedenavond speelman
mijn vader laat vragen
of je 'n avond spelen kan
voor de kleine Poppedijne
en de grote Bim bam.

.....

Hinkel de pinkel, daar komen wij aan
wij hebben geen kousen of schoenen meer aan
met de handen op de rug
hinkel de pinkel  en dan weer terug.

.....

     

Hoog op de gele wagen
rijd ik langs berg en dal
lustig de kleppers draven,
blij klinkt het hoorngeschal
water en en wouden en weiden
stromen zo krachtig en vrij.

Ik kan van uw schoon haast niet scheiden
maar 't gaat voorbij, voorbij
ik kan van uw schoon haast niet scheiden,
maar 't gaat voorbij, voorbij.

Bassen, violen en fluiten
zingen door dorpen blond
vrolijke frisse kornuiten
springen om de linde in 't rond
mee danst het blad in de winden
zwierend en zwaaiend joechei.

Hoe graag bleef ik daar bij de linde
maar 't gaat voorbij, voorbij
hoe graag bleef ik daar bij de linde
maar 't gaat voorbij, voorbij.


.......

Hoe zachtkens glijdt ons bootje
daar op het spieg'lend meer
de riempjes net en proper
gaan luchtig op en neer

De golfjes kabb'len spelend
al tegen 't bootje aan
en ginds zien wij de toren
in groene bosjes staan

Maar wie wil spelevaren
zij wijs en welbedacht
want menig voer in 't bootje
die dood werd thuisgebracht

Het bootje is zo wankel
het is zo rank en smal
wie met gevaren spotten
zijn beter aan de wal

~ ~ ~ ~ ~