Oproep aan alle Lezeressen. Het is weer zover. Ga al maar naar de badkamer voor een grote opknapbeurt. Om er op z'n mooist uit te zien. Want straks op VTM 23.40 uur zal Richard Gere schitteren in een romantisch drama: 'Autumn in New York'. Poets het tv-scherm, dan zie je hem driedimensionaal.

Laat me nu nog eens opnieuw vertellen over de laatste dag van mijn leven. Op die dag wil ik gaan wandelen met Richard Gere door weidse velden, en onder een grote lindeboom de liefde met hem bedrijven. En dan gaan we samen naar het beekje van de Witte van Zichem om wat af te koelen. Op het malse gras spreiden we een dekentje en genieten we van champagne en aardbeien. Als dat met Julia Roberts kan, dan moet het met mij zéker lukken. Champagne en aardbeien geven aan onze lichaamssappen een magische kracht, en we beginnen opnieuw te minnekozen. Eerst wat speelse aanrakingen... en dan... een dodelijke extase!

Jos stuurde me een tip om de vingers van af te likken. Een geschenk uit de hemel, omdat ik zelf al eens  geschreven heb over 'Messencultuur', over allochtone messentrekkers op de speelplaats.

Het artikel van Jos gaat over scholieren in Nederland die steeds vaker een wapen meenemen naar school, het wapenbezit neemt er zorgelijk toe. In 1 week tijd zijn er 3 steekpartijen geweest. Het artikel zei niets over de kleur van de leerlingen, maar dat kunnen we wel raden, messen en allochtonen, die horen gewoon bijeen. Ik kon ook niet te weten komen welke concrete maatregelen er genomen werden om het schoolgeweld tegen te gaan. Staatssecretaris Dekker kwam met een wetsvoorstel over veiligheid op scholen, en dat scholen moeten werken aan bewustwording, dat ze leerlingen moeten spreken over veiligheid, en dat ze een checklist moeten hanteren om geweld tegen te gaan... blabla. Da's nu weer typisch Hollands. Met heel veel woorden iets zeggen en indruk maken, om tenslotte als er echt iets moet gaan gebeuren, herhaalt zich een nieuw incident.

Terug naar de messentrekkers. Lezer, denk je nu ook niet onmiddellijk aan het gezegde 'Jong geleerd, oud gedaan'? Is het niet mogelijk dat jonge allochtonen de speelplaats gebruiken als trainingskamp, om te oefenen om later een goede koppensneller te worden? Misschien dromen ze er wel van om een goede jihadstrijder te worden?... De scholen zullen nooit te weten komen wat moslimvaders tegen hun zonen vertellen, of wat in de moskee opgedrongen wordt aan hun gedachtegoed.

De islamitische koppensnellerij van de laatste tijd doet me denken aan allochtone leerlingen met een mes op zak. Ik zag in concentratiescholen Turken en Marokkanen in het bezit van een knipmesje of een vlindermesje. Geen patattemeske of zo, maar een serieus steekwapen. Dat was toen zo alledaags als een geruite zakdoek in een Vlaamse broekzak.

Directies en leerkrachten durfden of wilden niet ingrijpen, ze verborgen zich achter het verbod om  boekentassen en broekzakken te onderzoeken... Ze waren lafaards, en verdedigers van de 'cultuur' van het bruine volkje in hun scholen! Het verbod om in boekentassen te snuffelen en in broekzakken te graaien, mocht niet bestaan. We kunnen toch niet eeuwig blijven rekenen op de goede wil en verbeteringsvatbaarheid van 'de allochtoon'?!

Steekpartijen, messengevechten... Vroeger kwam ik voor het eerst in aanraking met de voorliefde van allochtonen voor messen. Mijn eerste kennismaking met een messentrekker op de speelplaats was een conflict tussen een Turk en een Marokkaan. Turken en Marokkanen, dat ging nooit goed samen, die lagen altijd overhoop met elkaar en hadden altijd wel iets te vereffenen.

Op een dag stond Rachid, een Marokkaanse jongen, op de speelplaats te zwaaien met een blinkend voorwerp in zijn handen. Hij haalde uit naar Huseyin, zijn Turkse klasgenoot... Het 'gevecht' tussen Rachid en Huseyin heb ik al eerder verteld.

ik heb gehoord hoe arrogant en gewetenloos Rachid zich trachtte te redden uit zijn pijnlijke situatie. En zo heb ik van dat soort Marokkanen nog meer gekend in andere scholen. Op mij kwamen ze over als begaafde leugenaars met een geweten dat van een ander merk is als ons Vlaamse integere geweten...

Ik begrijp niet dat de IS-gruwelen zomaar kunnen blijven voortduren. In een gecontroleerde samenleving waarin Big Brother ALLES in de gaten heeft, waar ook ter wereld, waar Spionnen met telescopen, vergrootglazen en verrekijkers, alle uitschuivers van de kleine burger in het vizier hebben en hen verhoren als een crimineel, daar kan de grootste bandieterij zomaar zijn volle gang gaan. Onvoorstelbaar!

VN: "Terreurgroep IS heeft de afgelopen weken opvallend veel goed opgeleide vrouwen geëxecuteerd in Irak. Zeker vrouwen die zich in het verleden verkiesbaar hebben gesteld, zijn volgens de Verenigde Naties hun leven niet zeker. Vrouwelijke artsen en advocates werden gedood. Ook brute moordpartijen door de extremistische groepering, die een deel van Irak en Syrië in handen heeft. Dieven werden doodgeschoten, hangend aan een kruis. Vermeende homoseksuelen werden van een dak gegooid. Een overspelige vrouw werd gestenigd. In totaal werden begin dit jaar zeker 41 mensen geëxecuteerd. Een 13-jarige jongen is doodgeschoten na het kijken van voetbal op tv, en mannen werden gedood omdat hun vrouwen zich niet fatsoenlijk kleedden..."

In verband met de beknotting van de vrouw, haar ontwikkeling en haar positie in de maatschappij, wil ik iets vertellen over een project dat vroeger startte in een concentratieschool. De school van directeur Blauwbaard. De man was bereid om voor alles open te staan, om op alles in te gaan, ook om in alles op te gaan, en vooral om zijn Vlaamse leerlingen achteruit te stellen, om het hele schoolgebeuren te focussen op zijn Turkse en Marokkaanse leerlingen. En natuurlijk op de eerste plaats op zichzelf. Blauwbaard, de ijdeltuit! Een uilskuiken zonder Vlaams geweten!

Het eendagsproject, net zoals een eendagsvlieg, was geen lang leven beschoren. Het kwam heel even tot stand om moslimmeisjes te stimuleren om te studeren, om de middelbare studies ernstig op te vatten, om een diploma te halen, en daarna eventueel hogere studies aan te vatten. Leek me een goed uitgangspunt van het project. Omdat moslimleerlingen van nature al een weerstand opbouwen tegen ons onderwijs, en zeker omdat moslimmeisjes echt niet het nut inzien van 'leren', van 'ontwikkeling', van 'zelfontplooiing', van 'eigen talenten ontwikkelen'...

Op zekere dag, het project had nauwelijks gestalte gekregen, of het verdween alweer. Opgelost, weg, niemand sprak er nog over in school. De begeleidende instanties zwegen ook. Wat er binnen de vier schoolmuren gesjoemeld werd daarover, weet ik niet. De enige plausibele uitleg gaf ik aan mezelf door te veronderstellen dat er conflicten aan de gang geweest waren met moslimvaders die zich verzetten tegen de geestelijke ontwikkeling van hun dochters. Dat was voor mij echt de enige verklaring voor het directe stopzetten van het moslima-vriendelijke project.

Eerst kregen we het nieuws over 'Radicaliseringsambtenaren' die in risico-steden ingezet worden om radicalisering aan te pakken. Via een Koranschool (?) zou de strijd tegen radicalisering gecoördineerd worden. Die Koranschool is nog iets wazigs, misschien komt er wel een Vlaamse koran? Afwachten dus. Zijn Vlamingen zich weer in de luren aan het laten leggen?

En vanavond vernemen we dat Lieven Boeve, directeur-generaal van het katholiek onderwijs, moslimleerkrachten wil inzetten in het katholiek (!) onderwijsnet. Boeve ontpopt zich als een sympathisant van de islam, precies zoals zijn voorgangster Mieke Van Hecke, die hield ook van moslimpjes. Boeve is van mening dat radicalisering bij jongeren op school kan opgevangen worden door hen te 'begeleiden in hun zoektocht naar hun identiteit', vertrekkend vanuit de eigen traditie. Die speurtocht naar de identiteit van moslimleerlingen kan het best begeleid worden door een moslimleerkracht, zegt Boeve.

Boeve wil met de hogescholen bekijken hoe meer moslims aangespoord kunnen worden om de lerarenopleiding aan te vatten.

Laat me nu even op adem komen, tot mezelf komen, uitblazen, en luidop denken.    

Er is dus heel wat aan het sudderen om 'Radicalisering' aan te pakken. In de gemeenten met nieuwe ambtenaren, in het onderwijs met nieuwe moslimleerkrachten.

Twee weken geleden schreef ik nog dat in elke islamles radicale elementen zitten, dat radicalisme verweven zit in islamonderricht, dat radicalisme inherent is aan élke vorm van lesgeven aan moslimleerlingen.

En precies over dat islamonderricht zwijgt Lieven Boeve. Islamleraars moeten zich erg gepasseerd voelen, als ze horen over de plannen van Boeve. Zij kunnen dus rustig voort radicaliseren tijdens hun islamlessen.

Boeve heeft het dus over de identiteitsvorming bij moslimleerlingen. Moslims op zoek naar hun identiteit. Wie ben ik? Welke zijn mijn eigenheden?... En dan zouden moslimleerkrachten het meest aangewezen zijn om die vragen te beantwoorden? Ik denk het niet. Vlaamse leerkrachten zie ik eerder in staat om aan 'moslim-identiteit' te werken dan moslims zelf, omdat een moslimleerkracht vertrekt vanuit eigen traditie, eigen cultuur, eigen thuisland, eigen afkomst waar de wortels achtergebleven zijn. Ze zijn allen 'ontworteld', en dan zouden ze elkaar moeten helpen?

Tussen haakjes: 'de zoektocht naar de eigen identiteit' zou niet nodig geweest zijn als ze allen  op hun eigen plek gebleven waren, vanwaar ze kwamen. Als je op je eigen stekje blijft, weet je altijd wie je bent.

Als de plannen van Boeve doorgang vinden, dreigt het landschap van het traditionele Vlaams onderwijs grondig te veranderen. Ik heb de indruk dat de actuele radicale moslimjongeren als middel aangegrepen gaan worden om moslims aan het werk te krijgen in het onderwijs...

Als morgen de sneeuw gesmolten is, zal ik hem wel ruimen voor mijn deur, niet eerder. Cafébazin Bertie heeft ook maar 1 ingang sneeuwvrij gemaakt. Haar café heeft nu een zomeringang en een winteringang. Dat maakt ze duidelijk met een berichtje op een bierviltje dat ze tegen de deur plakte. Niet iedereen leest het bierviltje en dan zie je ze morrelen aan een deur die niet wil opengaan. Grappige toestanden.

Ondertussen heb ik een sms'je gekregen van mijn muze. Die kon hier niet binnengeraken door de dikke sneeuwlaag voor m'n deur. Met vertraging heette ik haar alsnog hartelijk welkom. Een muze is toch vrouwelijk hoop ik? Ja het zal wel, als het een godin is.

Ik heb haar een borreltje aangeboden en zelf nam ik er ook twee. Zij vond dat er genoeg gezwijmeld was en dat ik nu maar eens aan de slag moest gaan... Maar ik heb geen muze die bij me thuis logeert, zoals bij andere bloggers die moeiteloos het ene bericht na het andere uit hun mouw schudden.

Hoogstens een zolderkamertje heb ik dat klaarstaat voor een asielzoeker die maar niet wil komen opdagen. Ja, dat zolderkamertje staat gebruiksklaar voor wanneer we met z'n allen zo'n vreemd exemplaar verplicht in huis moeten halen. Of misschien ook wel een verloren gelopen Syriëstrijder? Dan moeten ze mijn zolderkamertje maar delen... Kwestie van te vermijden dat ze ons met geweld uit onze huizen sleuren, ons met geweld op straat neersmakken, om dan ongegeneerd beslag te leggen op onze bezittingen... Ooit gaat dat gebeuren!

Ik lees: "Het aantal kleuters dat vaak afwezig is, is opvallend gestegen. Vooral kansarmen en allochtonen blijven vaker weg. Het kabinet gaat nu bepaalde doelgroepen stimuleren hun jongere kinderen naar school te sturen... De stijging is het hoogst in steden met een grote bevolking van migranten. Daar moet men ouders soms overtuigen van het belang van de kleuterschool". Lees hierover ook bij Houzee en zijn Rechts Blog.

Het zijn slechte tijden voor de schoolgaande jeugd. Kinderen lijden meer en meer aan allerlei ongemakken en enge ziektes die vroeger niet bestonden. Levensbedreigende aandoeningen hangen boven de hoofdjes van onze schoolkinderen. Ze verzuipen in de ellende.

Kinderen horen er tegenwoordig niet meer bij als ze niet lijden aan een of andere moderne kwaal. Kwalen en kwellingen, uitgevonden en in stand gehouden door scholen en ouders, om hulpverleners, begeleiders en andere 'tehulpsnellers' werkzekerheid te bieden, én om de farma-industrie draaiende te houden.

Hoe ze dat doen? Wel, da's heel simpel. Voor elke vorm van een ietsepietsie afwijkend schoolgedrag wordt er een moeilijke naam verzonnen, iets met Latijn of Grieks erin, of een mysterieuze afkorting, en aan elk van die akelige kwalen zijn  therapieën, medicatie en professionele begeleiding verbonden.

Het is één en al miserie en rampspoed die in de scholen ronddwaalt, als je ze allemaal op een rijtje zet, de ADHD'ers, de dyscalculiekers, de dysfasiekers, de dylectiekers, de dysgrafiekers, de dyspraxiekers, de dysartriesten... het zijn allemaal moderne stoornissen die vroeger niet bestonden. Nu zijn ze uitgevonden en hebben een naam gekregen. De tovenaar, vermomd als therapeut, komt dan op kosten van de ziekenkas naar school om de 'gestoorde' leerling te behandelen gedurende een X-aantal sessies. Het ziekenfonds betaalt toch het grootste deel van de kosten.

En daar maken logopedisten gretig van gebruik. Logopedisten zijn bijzonder handig in het uitbreiden van hun patiëntenbestand. Als ze niemand meer vinden om geld aan te verdienen gaan ze op zoek naar rekenmoeilijkheden (!), bij lagere schoolkinderen en zelfs middelbare scholieren. Allemaal op kosten van de belastingbetaler.

Het krioelt hier van de logopedisten, ze schuimen alle scholen af op zoek naar probleemgevallen die echt geen probleemgeval zijn. Op zoek naar denkbeeldige afwijkingen... Zo slagen ze erin om constant aan het werk te blijven. Ze worden bijgestaan door corrupte leerkrachten en corrupte directies. Nietwaar directrice An Serpent, PMS-directeur Horbert en logopediste Bernadette S.? Met jullie vervalsingen van IQ-cijfers konden allochtoontjes gratis taallessen volgen! Taallessen als Parels voor de Zwijnen! Taallessen die op niets eindigden, die op zero strandden!... Want een uurtje later sprak het 'patiëntje' thuis weer lustig Turks, en volgende week ging het lustig op vakantie in Turkije... Het is zoals taakleraar J.S. zei: "Ik sloof me uit om hen drie woordjes Nederlands te leren, en als ze terugkomen van Turkije zijn ze álles vergeten."

"Militairen krijgen 50 euro per dag 'bibbergeld' voor veiligheidsopdracht in eigen land"

Toen ik vroeger op pad gestuurd werd naar de gevaarlijke wijk Meulenberg, om daar in het atheneum klassenraden bij te wonen, kreeg ik geen gevarengeld, geen bibbergeld, geen angstgeld, niks. Het was toen bekend dat leerlingen die streng aangepakt werden, het aandurfden om de autobanden van leerkrachten kapot te steken, of om hun carrosserie te beschadigen. Die dingen kwamen nooit in de krant, maar de criminele feiten waren er wel. Meulenberg is er ver mee gekomen, met de bescherming van zijn jonge criminelen...

Lieve slaagt er makkelijk in om vijanden te maken. Dat is haar specialiteit. En dat is echt niet zo moeilijk, dat gaat vanzelf. Ik hoef alleen maar over allochtonen of over seks te schrijven, dat volstaat om enggeestige lezers te doen steigeren. Het liefst willen ze me persoonlijk aanvallen, maar ik sta klaar met riek en moersleutel, en achter de deur staat mijn paraplu ook nog.

In achterlijke en onbeschaafde bewoordingen werd ik er ooit eens op gewezen dat mijn teksten aaneenhangen van de grootste onzin, dat mijn berichten onsamenhangende verzinsels zijn en dat ik 'racistische prietpraat' verkoop. De vulgaire opmerkingen zal ik hier maar achterwege laten, om mijn blog binnen fatsoenlijke perken te houden.

Wie die jammeraars zijn? Wel, behalve enkele zielige anoniemelingen zijn er multiculliefhebbers die het mij kwalijk nemen dat mijn liefde voor migranten, asielzoekers en ander tuig niet groot genoeg is, dat mijn hart voor hen wijder moet openstaan, en zo van die ontroerende toestanden die emoties losweken... Dan luister ik nog liever naar de getuigen van Jehova.

De predikers die mij willen bekeren hebben een tere maag. Mijn berichten blijven in hun prikkelbare darmen rondzwerven, kunnen de uitgang niet vinden, beginnen te rotten, en zetten zich dan om in onverdraagzaam gejammer en gezeur. Het zijn xenomanen met een ziekelijke voorkeur voor asielzoekers, vreemdelingen, minderheden en andere rariteiten. Eentje heeft zelfs een negerinnetje als vriendinnetje... Doorgaans zijn het mijn seksueel en racistisch getinte berichten die onverteerbaar op hun gevoelige maag blijven liggen... Preutsheid en xenomanie gaan blijkbaar hand in hand.

De paus wil niet dat we kweken als konijnen. Hij had net zo goed kunnen zeggen: "Kweek niet zoals kakkerlakken". Maar misschien houdt hij meer van konijntjes.

"Katholieken moeten zich niet voortplanten zoals konijnen. Ik pleit voor verantwoord ouderschap."

Katholieken? De paus viseert de katholieken. Over moslims spreekt hij niet. Die mogen hun dierlijke driften onder de lakens botvieren. Verantwoord ouderschap is voor hen onbestaand. Van zodra boerka, hoofdvodden en andere vodden naast het bed liggen, springt de tijger als een uitgehongerd beest op zijn prooi. En zo ontstaan er hele slierten van kleine moslimpjes. En wij maar denken dat ze aan de bomen groeien, of uit de lucht komen vallen.

De paus zet aan tot seksuele uitspattingen bij de moslims. Hij applaudisseert bij elke voltreffer van een neukende moslim, en kijkt dan goedkeurend naar boven, naar Allah, met de woorden: "Ik krijg de katholieken wel klein, en de westerlingen ook. Moge mijn boodschap u behagen, mijn woorden doen wereldwijd de ronde, ze zijn een flinke stap in de richting van een islamitische heerschappij."

Allah knikt instemmend. Ook hij wil een islamitische overheersing in de hele wereld en een complete teloorgang van de westerse beschaving. "En denk eraan Franciscus: om te heersen moet men kweken!"

Onder het schrikbewind van de psychopathische PMS-directeur Horbert vielen er doden op het slagveld. Vaak denk ik nog aan mijn collega's die hun pensioen niet haalden. Geveld door de stress! In amper 10 jaar tijd waren er welgeteld 2 hartinfarcten, 3 kankers: borstkanker, darnkanker en longkanker, 1 beroerte, en 1 zelfmoord!

De overlevers hielden er ook een en ander aan over, die kwamen nooit helemaal in orde, of tot zichzelf, ze hielden er allemaal wat aan over, aan de onmenselijke werkdruk. De ene zat verwikkeld in een vechtscheiding, nog een andere liep constant  met een fles whisky onder de arm, of met overdosissen kalmeerpillen. Sterfgevallen, echtscheidingen, medicatiemisbruik en alcoholverslaving, dat waren de gevolgen van de onredelijke eisen van Horbert, de psychopaat. Gewetenloos, machtswellustig, manipulatief, emotionele schade berokkenend, en vatbaar voor het kwade, zo zat die Horbert ineen geknutseld. Zijn ouders hebben hem lange tijd 'Horror' genoemd...

Over mijn kroegentochtjes tijdens de diensturen heb ik al eens eerder verteld. Die verzon ik voor mezelf om te ontsnappen aan de hoge werkdruk, om te overleven. Ze werkten therapeutisch en gaven me adrenaline met hopen, en hevige strijdlust ook. 's Ochtends bekeek ik de dagplanning om te zien waar er gaatjes waren om te kunnen spijbelen en om te overleven dus. Knutselen aan een overlevingsstrategie die mijn hachje moest redden! Eigen gezondheid eerst! En ondertussen Horbert misleiden. Heerlijk!...

Alle wegen tussen het PMS en de scholen lagen bezaaid met verleidelijke cafeetjes, knusse terrasjes en onvergetelijke restaurantjes. Elke dag was er wel iéts illegaals te beleven onderweg. Illegale zijweggetjes zijn altijd boeiender dan de saaie hoofdweg, dat is in het echte leven ook zo...

Misschien heeft Lieve zonder het te beseffen ook iets overgehouden aan het helse werktempo? Ik weet het niet, want een zonderling ben ik altijd geweest... Maar de hel heb ik wél overleefd!...