Studiemeester Hazelstruik

In het kleurrijke atheneum van vroeger verscheen directeur Blauwbaard elke ochtend opgepoetst en afgestoft op school. De man pronkte graag met zichzelf, en de bewonderende blikken van zijn leraresjes streelden zijn ego. Maar over die narcistische neigingen van Blauwbaard heb ik al verteld.

Studiemeester Hazelstruik haal ik nu tevoorschijn van onder mijn vaalgele papieren omdat die man meer wist over het reilen en zeilen in de school dan Blauwbaard zelf... zoals een secretaresse meer weet dan haar baas.

De enige uitschuiver van Hazelstruik was dat hij mij eens zei dat IK me moest aanpassen aan de migrantenleerlingen in school. Verbaasd luisterde ik, ik zweeg en zwierde gezwind zijn advies ver weg over de heg en nog verder weg over alle schoolpoorten heen. Ik had al erger nonsens gehoord.

Studiemeester Hazelstruik straalde gezag en autoriteit uit en dwong respect af. Hij heeft ze allemaal zien binnendruppelen en passeren in zijn school, vanaf de eerste Turk tot de laatste Kosovaar. En dan zag hij ook nog de laatste blanke leerling verdwijnen naar betere oorden. Hazelstruik was niet van zijn stuk te brengen; herrieschoppers, schermutselaars en andere relschoppers riep hij één voor één tot de orde. Ook moest hij ijlings jonge leraresjes bijstaan die het brute geweld van uit de kluiten gewassen allochtone leerlingen niet aankonden.

"Zal ik de deur openlaten?"

Op een dag kwam Hazelstruik met een drietal Turkse leerlingen aan mijn deur kloppen. Er kon ook een Marokkaan bij geweest zijn, precies weet ik het niet meer. Het trio zag er onguur uit, ze straalden iets dreigends uit. Indien ze alléén geweest waren, zonder groepssteun, zonder steun van hun soortgenoten, dan zou het minder gevaarlijk lijken, in hun eentje voelen ze zich niet sterk en minder zelfzeker. Ik heb het al eens gehad over het sterke groepsgevoel en de zwakte van het allochtone individu.

Toen ik de jongens taxeerde begreep ik de bezorgdheid van Hazelstruik: alle drie hadden ze een ondeugende tronie, een forse lange gestalte en dik zwart haar, en daarenboven matigden ze zich een arrogante, uitdagende houding aan. Ik wees hen naar de stoelen om te gaan zitten, terwijl Hazelstruik in de deuropening bezorgd bleef toezien, alsof hij mij niet alleen wou laten met het ongure gezelschap. Zijn bezorgdheid zal ik nooit vergeten. "ZAL IK DE DEUR OPENLATEN?", vroeg hij nog toen hij aanstalten maakte om te vertrekken.

Wie zei er vroeger ook weer dat we geen 'vooroordelen' mochten koesteren jegens allochtonen? Dat was de tijd van sussen en knuffelen en pamperen, en daarna zouden de onweerswolken wel wegdrijven, dáchten we... Ondertussen is het atheneum van Blauwbaard opgedoekt. Weg! Foetsie! Allochtonen krijgen alles kapot.

Er worden steeds meer nieuwe psychische stoornissen uitgevonden. Op 6 juli schreef ik over de nieuwe stoornis OOG (Oppositioneel-Opstandige-Gedragsstoornis) gekenmerkt door vijandigheid, opstandigheid, prikkelbaarheid, ongehoorzaamheid. Zo kunnen politiek-incorrecten ziek verklaard worden omdat ze niet goed snik zijn, en alle rechtse opstandelingen kunnen uitgeschakeld worden omdat ze zogezegd psychisch gestoord zijn... Die OGG is zelf van lotje getikt.

Vorig jaar verscheen de nieuwste editie van DSM 5.0, dat is een classificatiesysteem dat in de psychiatrie gehanteerd wordt. Meer dan 100 nieuwe stoornissen zijn er bijgekomen. Bv. rouwen is een vorm van depressie, ADHD wordt uitgebreid met meer symptomen, en vrouwen zijn psychisch gestoord door hun menstruatie (wat macho mannen allang wisten). Er zijn natuurlijk ook vrouwen die elke dag last hebben van hun regels, zoals vroeger directrice An Serpent van de Turkenschool... maar da's een ander hoofdstuk.

Dan lees ik op de rilatineblog over een wijdverbreide aandoening die over het hoofd gezien werd in de nieuwste editie van het psychiatrisch handboek: de PEED = Pseudo Efficiency and Effectivity Disorder. Deze diagnose laat de volgende symptomen zien:

-het waanidee dat alles meetbaar en kwanticeerbaar is

-registratiedwang, waarbij het gedrag van anderen geregistreerd wordt

-gevoeligheid voor veranderingen, met een vasthouden aan een gestandaardiseerde omgeving

-onbegrijpelijk taalgebruik dat niet verwijst naar een herkenbare realiteit

-grootheidswaanzin

De PEED-stoornis is in hoge mate besmettelijk en schadelijk voor de omgeving. De farmaceutische industrie heeft een randomized controlled studie opgezet met een krachtig neurolepticum. Als dat niet helpt: euthanasie.

Ik heb de essentie uit het stuk gehaald en samengevat voor de lezer. Voor meer info verwijs ik naar: https://blog.seniorennet.be/rilatine. Een artikel 'Psychisch gestoord door menstruatie?' met datum 23 augustus 2014.

Met vreugde wil ik het overlijden melden van dokter Zhivago, de schoolarts van het lyceum in de jaren 90. Hij werd vurig geassisteerd door zijn verpleegstertjes Gertrude en Germaine, Eusebie, Eulalie en Eufrasie, en ook nog enkele andere tuttebellen. Allen sloofden ze zich uit om in de gratie te komen van de dokter. Kleedhokjes, onderzoeksruimtes, alles hielden ze pico bello in orde om in de gunst te komen van de knappe dokter. Maar niets mocht baten, dokter Zhivago voelde zich enkel aangetrokken door mannen... 83 jaar is dokter Zhivago geworden, hij werd in alle discretie begraven in een moskee in Caïro.

Ik mocht die man niet, echt niet. Die hele dokter Zhivago, ik had er een hekel aan, omdat hij toestemming gaf aan moslimmeisjes om zich bedekt aan te dienen in zijn onderzoekskamer, terwijl Vlaamse leerlingen standaard moesten verschijnen, in onderbroekje of wat ondergoed. Hij discrimineerde werkelijk onze Vlaamse leerlingen die zo goed als naakt voor hem moesten verschijnen. En moslimleerlingen mochten hun kleding vrij kiezen voor het medisch onderzoek.

Nu dokter Zhivago in de hel aan het vechten is met de duivels, is het te laat om hem te beschuldigen van discriminatie. Of zal ik Sinte Pieter toch nog inlichten over het boosaardige aardse leven van dokter Zhivago?

Gisteren had ik het over de 'verkrachting' van de Vlaamse Feestdag. Wel, Geert Bourgeois (N-VA) spande gisteravond de kroon in het beledigen van de échte Vlamingen door schaamteloos de moslimgemeenschap te betrekken bij onze Vlaamse Feestdag. Krampachtige pogingen deed hij om de islam in te lijven in Vlaanderen, alsof we van nature allemaal één zijn. Zijn loftrompet over moslims bleef maar schallen en blazen. Dat gebeurde tijdens een iftarmaaltijd in Gent

De meest aanstootgevende zinnen uit zijn speech:

"Vlaamse moslims, 11 juli is ook uw feestdag... As-salaam alaykum... Iftar, een islamitisch ritueel dat symbool staat voor onze samenleving... Een samenleving waar iedereen gelijke rechten heeft, ongeacht afkomst... Een inclusieve samenleving met het Nederlands als gedeelde taal... Verschillende religies hier vanavond aanwezig bewijzen dat dialoog en wederzijds respect de fundamenten vormen van onze pluralistische samenleving... Terroristische daden die ten onrechte in naam van een religie worden gepleegd... Marokkaanse en Turkse gezinnen in Vlaanderen bouwden mee aan de welvaart van het naoorlogse Vlaanderen... Vlaamse moslims zijn actief in alle geledingen van onze maatschappij... Vlaamse moslims zijn inherent aan onze Vlaamse natie... En voor volgende week alvast een goed Suikerfeest!"

Wie nu nog N-VA stemt, geeft meteen ook zijn stem aan de moslims. Moskeeën subsidieren en slijmen met moslims, échte Vlamingen pikken dit niet!

Geslachtsneutrale Toiletten voor Transgenders

Ik denk dat Liesbeth Homans (N-VA) met ons voeten aan het spelen is. Zó heet brandde de zon toch ook niet om nu al last te hebben van een zonnesteek? Of misschien is ze zo wel geboren, met verhitte hersencellen die met elkaar in de war geraken? En in elkaar verstrengelde toestanden zetten aan tot onzinnige voorstellen. In ieder geval is er grondig iets mis met haar koppeke om op zo'n korte termijn zoveel onzin uit te kramen.

Eerst wil ze Syriëstrijders voor de klas zetten om leerlingen uit te leggen hoe ze moeten moorden en koppensnellen, daarna wil ze 1-euromaaltijden wegschenken aan arme mensen, en nu moeten toiletten omgebouwd worden tot drie-keuzemogelijkheden: Man, Vrouw en Kweenie. Een voltreffer van formaat!

Homans: "De Vlaamse overheid wil in de toekomst genderneutrale toiletten in haar kantoorgebouwen, zodat transgenders zich meer comfortabel voelen." ... "Die toiletten betekenen een meerwaarde in hun veranderingsproces..."

'Veranderingsproces'?... Ik zeg het nog eens: de tijd is voorbij dat een man een man was, en een vrouw een vrouw was. Wat was het leven vroeger toch simpel...

Vandaag is het een Vlaamse feestdag, volbloed Vlaams, en niet een flauw afkooksel zoals sommige gekken er een Flamigrantendag van willen maken: "Landgenoten van vreemde origine worden opgeroepen om mee te feesten met Vlaanderen". Ook Peter De Roover vindt dat 11 juli een hoogdag moet zijn voor iedereen, ongeacht afkomst of kleur... We zullen deze verkrachtingen van ons Vlaams Feest maar als waardeloos gewauwel naast ons neerleggen.

In de jaren 70 heb ik de eerste Turkjes zien binnensijpelen in een roomblanke school, toen nog echt Vlaams en niet aangetast door vreemde microben. De vaalbruine brij smeerde zich langzaam uit over de hele school en werd een bedreiging voor de blanke leerling. De directeur juichte de bruine aanwinst toe, zonder te beseffen dat zijn school gedoemd was om te sterven. Toen hoorde ik voor het eerst het woord 'verrijking'.

Onze eigen leerlingen die het hoge lespeil altijd in stand gehouden hebben, kwamen in de verdrukking. De school sloofde zich uit voor het welzijn van de nieuwe indringertjes. Vanaf toen heb ik de eerste Vlaamse leerlingen zien vertrekken naar een andere school met meer status, met meer kwaliteit. Alles wat er restte van de eens zo bloeiende school was een problematisch concentratieschooltje. 'Verrijking' noemen ze dat.

Het Geval Sara, een voorbeeld van kindermishandeling

Een Vlaams meisje heeft haar basisschool voltooid temidden van Turkjes en Marokkaantjes, alsof  ze door haar ouders vergeten was. Haar naam was Sara. Haar pijnlijke schoolloopbaan zal ik nooit vergeten. Met haar vreemde klasgenootjes kon ze niet concurreren, die boden geen weerstand, die hadden niets te bieden qua prestaties, qua taakbereidheid. Het was dus makkelijk voor Sara om steeds met mooie rapportcijfers thuis te komen.

Vorige week doken er twee berichten op, los van elkaar, en ze willen allebei hetzelfde: meer geld voor armoedebestrijding.

Eerst was er het nieuwe Oeso-rapport over migrantenkinderen die vaak slachtoffer zijn van discriminatie als gevolg van hun afkomst, en dat ze vaker getroffen worden door armoede dan autochtonen... De Oeso'ers vergeten dat discriminatie- en armoedeproblemen onlosmakelijk samenhangen met immigratie. En toch willen ze een versterking van het integratiebeleid, m.a.w. meer geld.

En toen kwam Homans met haar plan tegen armoede. Wat de Oeso op Europees vlak nastreeft, wil Liesbeth Homans hier in Vlaanderen. En allebei mikken ze op vreemdelingen die hier toevallig of bewust verzeild geraakt zijn.

Iedere minister op zijn beurt stelt plannen op tegen Armoede. Homans wil de armen meer betrekken in de maatschappij - zoals vroeger de pastoor de armen van de parochie ging bezoeken. Zij wil arme mensen ook automatisch rechten toekennen en hen maaltijden van 1 euro aanbieden. Tegen 2020 wil ze het aantal 'arme Vlamingen' met 1/3 verminderen... Van welk eiland komt Homans? Zij investeert in mirakels.

Twee jaar geleden pleitte minister Lieten van Armoedebestrijding voor een Kinderarmoedefonds, een fonds dat projecten rond kinderarmoede financiert. Hoe zou dat afgelopen zijn? En hoe is die 1 miljoen euro van een jaar eerder besteed die Lieten uittrok voor de strijd tegen kinderarmoede?

Die ministers toch. Geld uittrekken en daarna zwijgen over de besteding en de afloop van hun strijd.

De import van armoede en armoedzaaiers, van inferioriteit, van intellectuele en fysieke minderwaardigheid blijft toenemen. Het Homansplan is een zinsbegoocheling. Tegen 2020 zal armoede uitgezaaid zijn tot in alle windstreken van het land en van Europa.

De import radicaal stoppen zal niet meer helpen, zal ook nooit gebeuren. Het is te laat. Al wat hier ooit als vreemdeling binnen geraakt is, plant zich razendsnel voort en het ziet er niet naar uit dat ze boven de armoededrempel wíllen kruipen.

Arme mensen vermenigvuldigen zich in een hels tempo, zonder nadenken, impulsieve voortplantingen hoort bij geïmporteerde primitieven, net zoals allochtonen en moslims verse kindjes tevoorschijn kunnen toveren. Het gebeurt allemaal razendsnel, driften en hunkeringen zonder einde. En dáár komen armoede- en discriminatieproblemen van!

Vlaamse armoede bestaat ook, en toch hoor je geen enkele minister plannen maken om er iets tegen te ondernemen. Vlaamse armoede werd vroeger ook nooit in de scholen onderkend... Ach, Eigen Volk Laatst.

Allochtonen in het onderwijs werden aanbeden en vereerd. Talloze kansen kregen ze om aan hun taal- en leerachterstand te werken, maar ondanks alle inspanningen van overheid en leerkrachten is er nooit het gewenste resultaat gekomen. Een allochtoon blijft een allochtoon en heeft zo zijn eigen manier om te overleven, zelfverzekerd en niet ontvankelijk voor onderricht.

Voor Vlaamse leerlingen werden er nooit projecten uitgevonden, het migrantenbeleid had voorrang. En hoe harder men aan migrantenleerlingen trok om hen vooruit te helpen, hoe dieper ze wegzonken in hun eigenheden, om te cocoonen in eigen taal en cultuur.

Nu zal ik eens een kras staaltje geven van allochtone verwennerijen. Rond 1990 lanceerde de overheid het OVGB-project (OVGB = onderwijsvoorrangsgebiedenbeleid). Het miljoenenproject werd voorgesteld als dé oplossing voor het migrantenonderwijs. Directeurs, ministers, werkgroepen... allen raakten gefascineerd door de nieuwe migrantenwerking en liepen over van enthousiasme. Er werden nieuwe baantjes gecreëerd waarbij er echt niet gekeken werd op een paar frankskes. Overal in het land werden bezuinigingen aangekondigd, maar niét op migrantenwerking. Het begon met één tolkje waarna er hele teams migrantenwerksters zich kwamen aansluiten. Allen trokken zich het lot van 'De Allochtoon' aan, geobsedeerd en in de ban van de nieuwe exotische wereld die voor hen openging.  Het leek wel op perverse naastenliefde. Altruïsme zonder grenzen...

Eén van de hoofdrolspelers in het geldverslindende project was corrupte Horbert. Het migrantenvirus besmette hem ook. Hij sloofde zich eindeloos uit om de leiding van het project ter wille te zijn, om te slijmen met het rijke OVGB. Als een ervaren manipulator kneedde hij de gang van zaken naar eigen goesting en als pionnen zette hij zijn personeel in om taken over te nemen van duurbetaalde projectmedewerkers. Ook het tijdstip van testafnames en evaluaties zette hij naar zijn hand. Manipulator Horbert loodste zijn personeel naar stresserende crisissituaties. Zijn uitbundige geestdrift voor het project kon vertaald worden in termen van geld. Zou zijn Mercedes nog bollen die hij toen cadeau kreeg?

De bron van deze verrassende onthullingen lag bij een eenvoudig telefoontje (14 september 1992) met een loslippige projectmedewerkster, toen ik een beetje detectivewerk aan het verrichten was.