Vroeger waren er op school 'Wedstrijden' en 'Prijskampen'.

Geen 'examens', geen 'toetsen', geen slappe toestanden zoals heden, maar 'wedstrijden' en 'prijskampen'! Het roept beelden op van leerlingen die elkaar de loef afsteken, die elkaar overtroeven en met elkaar concurreren om de beste van de klas te zijn. De beste, de sterkste, de slimste... wedijveren, triomferen, zegevieren!!!...

Die competitiegeest van vroeger is er niet meer, mag ook niet meer. Ze hebben de vechtlust uit onze woordenschat geschrapt, ze hebben de strijdlust gebannen uit het schoolgebeuren.  Nu zijn er examens en overhoringen waarbij niemand uit de toon valt, iedereen aan zijn trekken komt en niemand uit de boot valt. Er mag geen onderscheid meer zijn tussen goede en slechte leerlingen. Dat willen ze daarboven. En nu wijs ik niet naar de hemel want daar is niét iedereen gelijk. D'r zijn er die door Sinte Pieter onmiddellijk naar beneden gedonderd worden, via de trapladder of de lift, naar de hel. Of via het ijle heelal als ze het te erg bont gemaakt hebben. Zij hebben het verknald in hun aardse bestaan, zij hebben de Vlaamse zaak niet behartigd, kozen voor vreemdelingen en voor hun welzijn. Wel, dat soort zal nu in de hel voor eeuwig moeten boeten en branden.

Ik heb het al eens gezegd: als ik boos word, dwaal ik af. Dus nu terug naar het verbod om met kop en schouders boven anderen uit te steken, het verbod om de sterkste te zijn, het verbod om de slimste en de beste te zijn.

Kreten van zelfverheerlijking moeten weerkeren. Wat is er mis met: "Ik ben de beste!"? Ja, wat is daar mis mee? Het is alleen pijnlijk voor de bruine achterblijvers in de klas die doorVlaamse Witkopkes overtroefd en overweldigd worden. Erg pijnlijk, en dat probeert men nu krampachtig te verdoezelen en te vermijden. De kracht van de Vlaamse leerling wil men kost wat kost temperen!

Ik ga er nu een voorbeeldje van geven. In het palmaresboek van het lyceum stonden alle namen van leerlingen alfabetisch gerangschikt. Dat is een truc om ongelijkheid tussen leerlingen weg te werken. Ik pik er 2 leerlingen uit: Jan Zegers en Mehmet Aksoy.

Mehmet Aksoy speelde het klaar om ondanks zijn enorme taalachterstand steeds nipt te mogen overgaan naar het volgende leerjaar. Jan Zegers, de knapste leerling van de klas, een bolleboos, moest jarenlang genoegen nemen met de laatste plaats bij de prijsuitreiking én in het palmares, omdat zijn familienaam begon met een Z. Terwijl Mehmet Aksoy, de wanpresteerder, met al zijn buizen triomfeerde op de eerste plaats. Omdat zijn familienaam begon met een A...

Faculteit rechtsgeleerdheid KU Leuven. Vanochtend mochten 500 studenten hun diploma afhalen in zaal De Nayer in Heverlee. Premier Michel was er ook. Om de studenten ne preek mee te geven over hoe ze in hun carrière moeten omgaan met criminelen en terroristen. Verzachtende omstandigheden, milde straffen en zo.. Hij riep de studenten op tot verdraagzaamheid. 'Intolerantie leidt tot onmenselijkheid, het is een van de slechtste eigenschappen van de mens. Het leidt tot racisme en fanatisme, die elke dag slachtoffers maken. Dat hebben we dit jaar helaas mogen ondervinden in Parijs en recentelijk in Tunesië..."  Verwacht de premier een vloedgolf van nieuwe vreemde criminelen? Wil hij hen behoeden voor te strenge straffen? Of voor een te harde aanpak door het gerecht?... Vreest hij een opstand van het volk tegen de terreur?

In elk geval, de premier had zich van zaal vergist, hij moest in die andere zaal zijn daar ginderachter waar terroristen verzameld waren... Brave studentjes aanpakken is makkelijker dan terroristen op de vingers tikken. Zijn speach voor verdraagzaamheid had hij moeten afvuren op alles wat hier niet thuishoort en op alles wat nog van plan is naar hier te komen met als doel: veroveren en  uitbreiden, desnoods met geweld.

Was er nu echt niémand in de zaal om de studenten te wijzen op de gevaren van 'verdraagzaamheid'? Verdraagzaamheid leidt naar onze ondergang, naar ondergeschiktheid. Moeten we op onze tenen laten trappen, tegen onze schenen laten stampen, de andere wang aanbieden bij een kaakslag?... Was er nu echt niémand in de zaal die de premier doorstuurde naar de zaal met de terroristen? Of moeten die niet verdraagzaam zijn?...

Zo. Ik ben terug van mijn uitstap naar Griekenland. Missie mislukt. Tsipras wilde mijn geld niet. Het was vals geld, zei hij. Hij stuurde me met mijn koffertje terug naar de vlieghaven waar hij me nog uitwuifde. Aardige man, maar o zo kieskeurig! Krijgt hij eens wat geld, dan moet het nog echt zijn ook nog.

Vlak voor mijn vertrek dronken we samen nog een biertje en klonken op de goede afloop. Ja, van wat eigenlijk? Was ik nu toch maar 30 jaar of zo jonger. Ik zou het onderste uit de kan halen van mijn verleidingstrucjes. Maar ach, met het ouder worden verliezen die trucjes ook hun glans en vervagen ze met het verstrijken der jaren. Ze worden flets en vaal en hebben geen enkele uitwerking meer.

Wat moet ik nu met m'n kofferke? Met al die geldbriefjes? 50 miljard euro!

Er waren een paar lezers die mijn tocht naar Griekenland met 'da kofferke' niet zo'n goed idee vonden. Ze hadden gelijk. Ik zal maar wat blijven rondzeulen met m'n Vals Geld. Waarvan ik eerst dacht dat het Zwart Geld was... Lieve, nu zijt ge toch écht een zaag.

Hoge temperaturen en een heetoplopende aarde kunnen het denkvermogen van onze leiders aantasten. Met heetgebakerde hersenen en opgewarmde gemoederen doen onze politici uitspraken die in deze dagen van tropische hitte met een korreltje zout genomen moeten worden. Hoe heter hoe gekker dingen ze uitkramen en uit hun mouw schudden. Ze zouden allen moeten zwijgen tot de temperaturen weer zakken tot draaglijke menselijke waarden. Eerder kan er niet fatsoenlijk geraaskald worden.

Nu wil minister De Block volgend jaar 10.000 langdurig zieken terug aan het werk zetten... Dat komt er nog bovenop de pensioenleeftijd van 67 jaar. Oudjes en Zieken aan het werk zetten? Zieke oudjes die moeten gaan werken?

Oudere werknemers zullen met looprekje of wandelstok tot aan het einde van hun krachten moeten meewerken aan het betaalbaar houden van leeflonen van nieuwkomers en vluchtelingen die pas uit hun bootje gestapt zijn... En oude en zieke werknemers zullen ook nog eens moeten zorgen voor het onderhoud van frisse afgestudeerden die  niet aan een baan willen/kunnen geraken. En nu komen d'r ook nog de zieken bij die moeten bijdragen aan het onderhoud van onze verse medeburgers en nieuwe werkloze afgestudeerden. Alle zieken aan het werk! Alle oudjes aan het werk!

Ik zou zo graag eens willen horen over hoe ze die nieuwe burgers willen gaan inzetten om voor ONS te zorgen. Heeft iemand al ooit gehoord over maatregelen om illegalen/werklozen/bootvluchtelingen/asielzoekers en ander kwetsbaar tuig aan het werk te krijgen? Neen, de blanke bange oude en zieke man zal moeten opdraaien om de welvaart draaiende te houden voor alles wat zich hier nieuw aanmeldt.                              

Het tijdperk van de nieuwe slavernij is aangebroken. WIJ autochtonen moeten zorgen voor het levensonderhoud van nieuwe mensen die hier nooit iets gepresteerd hebben, nooit iets hebben bijgedragen aan onze welvaart. En ineens moet die groep nietsnutten op een dienblaadje alles aangeboden krijgen om te overleven...

Ik zie die Sesso koffie hiernaast weer lonken. Voor meer libido, zeggen ze. Maar ik ken toch iets beters en dat zal ik nu eens gauw gaan halen in de kerk van Bertie.

Zo dadelijk op VTM 21.35 uur speelt Richard Gere een rijke banker die nog snel zijn zakenimperium probeert te verkopen voordat zijn uitgebreide financiële fraude aan het licht komt...

Dames, zijn jullie allemaal mooi opgetut? Want Richard Gere komt op tv!

Victor heeft onlangs een poging gedaan om mijn illusies weg te toveren: "...minder-goed nieuws voor onze lieve Blogbazin: "Richard Gere (65) heeft "al een jaar" relatie met Spaanse van 32.  Artikel in hln/showbizz op 24/06/15.    Geen nood hoor, er zijn nog genoeg mannen over om van te dromen.

Geeft niets hoor Victor, ik kijk niet naar een trouwring minder of meer, ook niet naar een trouwboekje...

Deze film is weer eens een gelegenheid om te schrijven over:

De Laatste Dag van mijn Leven

Mijn allerlaatste dag moet er eentje zijn van onbezonnen losbandigheid en tomeloze drift. Ik wil terug naar het landelijke Vlaanderen van 1900, en naakt gaan zwemmen in het heldere beekje waar de Witte van Zichem met zijn vriendjes ging zwemmen, en dan zalig in het gras gaan liggen waar warme zonnestralen mijn lichaam opdrogen. Ik wil met Richard Gere gaan wandelen door weidse velden en onder een grote lindeboom de liefde met hem bedrijven. En dan gaan we samen terug naar het beekje om wat af te koelen. Op het malse gras spreiden we een dekentje, en genieten we van Champagne en Aardbeien. Als dat met Julia Roberts kan, dan moet dat met mij zéker lukken... De combinatie van champagne en aardbeien geeft aan onze lichaamssappen een magische kracht, en we beginnen opnieuw te minnekozen. Eerst wat speelse aanrakingen, en dan... een dodelijke extase!... Daarna is alles afgelopen, geen heden meer, geen toekomst meer. Alleen 'vroeger' blijft over...

Een web van roddels

Lyceum, schooljaar 1994-1995. Het incident is al meer dan 20 jaar oud en toch herinner ik me alles nog haarfijn. Ik raakte toen verstrikt in een web van roddels, leugens, afgunst, achterklap en laster. Dankzij juridische bijstand ben ik eruit kunnen spartelen.

Hoofdrolspelers

Vier vrouwen, vier vriendinnen, vier roddelende wijven, en alle vier koesterden ze zich onder de beschermende vleugels van Horbert, PMS-directeur en regisseur van het drama. Horbert liet zich misleiden door klaagzangen en fantasieverhalen van het vrouwenclubje. Altijd al was hij een begrijpende biechtvader voor klagende vrouwen. Met zijn zalvende stem wist hij hen in te palmen en beloofde acties om hen te imponeren. Hij vergat wel de correctheid na te gaan van de roddels die op hem afkwamen.

Wie waren die vier krengen?

Om te beginnen was er directrice Prutsmans met een ziekelijke belangstelling voor leerlingen-in-nood, voor hang- en tuigjongeren, voor familiale probleemsituaties, om er eindeloos over te zeuren en tot op de bodem uit te pluizen. In haar bovenkamer zaten lekken en toch kon het ongedierte dat erin huisde niet ontsnappen.

Er was ook maatschappelijk werkster Marie-Jeanne, net zoals Prutsmans geobsedeerd door sociale randgevallen in school. Zij koos op eigen houtje (!) als begeleidingsgeval een gevaarlijk meisje, een eerstejaarsleerling. Annick was haar naam, een meisje vol complexen en boosaardig. Als kind werd Annick seksueel misbruikt door een familielid. Later meer over deze perverse man die zelfs een boek schreef over 'De Europese droom'.

De overbezorgde moeder van Annick heet Laura. Zij woont in Alken. Ik zal het niet vergeten. Vijanden mag je niet vergeten en vooral niet vergeven. Vergiffenis geeft hen carte blanche om  opnieuw ravage aan te richten.

Een fatale combinatie van vier samenzweerderige vrouwen

Prutsmans, Marie-Jeanne, Annick en haar moeder Laura sloten innige vriendschap en hitsten elkaar op met leugens en verzinsels die ze bij biechtvader Horbert uit de doeken deden, om zich interessant te maken bij pater Horbert. Zijn luisterend oor deed wonderen en dikte de fantasieën van de roddelwijven aan. 

Beoordelingsfout

Na een aantal slopende weken met juridisch geharrewar, verwaterde het hele voorval. Het had geen enkele grond om op te staan. Het liep af met een sisser. "Sorry Lieve, het was een beoordelingsfout"... Dat was alles...                 

IMF: "Griekenland heeft 50 miljard euro extra nodig"

Ik heb een koffertje met zwart geld dat ik kwijt wil. Inhoud: 50 miljard euro. Precies genoeg om de Griekse crisis te helpen oplossen. Morgen stap ik op het vliegtuig richting Athene. Als daarmee de Griekse soap kan opgelost worden...

Pffft pffft, hijg hijg, zucht zucht... Dus ik was bezig met te vertellen dat ik liever een pintje ging drinken bij Bertie dan mee te helpen met het ophijsen van drenkelingen in mijn bootje. Ik moet er niet aan denken als ik ze daarna ook nog moet uitwringen, of afdrogen, of misschien nog ergere dingen...

Kijk eens aan, Bertie heeft haar café omgetoverd in een soort kerk. Donker interieur, donkere nissen, duistere tapkranen, onvervalst en echt, tapkranen die niets van hun glans verliezen, nietwaar Walter?... Alle gordijnen waren dicht om de felle zonnestralen te weren. En er was ook nog ingetogen klassieke muziek om de oren te strelen. Als ik vroeger zó in een kerk ook nog bier kon krijgen was ik nooit afvallig geworden...

Kleine-Brogel was vandaag echt weer eens het heetste plekje van de hele aardbol. Als je op het terras durft te gaan zitten, smelt je weg als ijs voor de zon. Je wordt onzichtbaar. Er blijft echt niets meer van je over. Je bloed gaat koken en je begint te raaskallen. Niet erg als je in je eentje bent, maar in gezelschap is het best genant. De parasols bieden geen soelaas meer, ze broeien onder de genadeloze zonnestralen die loodrecht mikken op de schuimende pintjes. Lezer/drinker, probeer één te worden met je biertje en drink het vlug leeg, anders is het binnen de vijf minuten verdampt. Weg! Vervlogen!

Gisteren was er op ÉÉN een uitzending over 'Buitengewone kinderen'. Ik heb het niet gezien, ik kijk nauwelijks tv, hooguit wel eens naar knappe Frank De Boosere. Volgens het tv-blaadje ging het over een meisje met een hersentumor waardoor ze slecht kan bewegen en epilepsieaanvallen heeft. Goed, maar wanneer komen er eens mensen aan bod waaraan niets hapert of die overlopen van kwaliteiten en talenten? Waarom de klemtoon op 'minder'validen? Er zijn toch ook 'meer'validen? En allemaal samen zijn ze 'andersvalied'. Allemaal buitengewone mensen, de zwakkeren én de sterkeren.

En zo kom ik bij mijn bedenking van vandaag: Buitengewoon Lager Onderwijs (BLO) is er altijd geweest voor ZWAKBEGAAFDEN. Waarom geen BLO voor HOOGBEGAAFDEN? Zij zijn toch ook 'buitengewoon'?!

Buitengewoon onderwijs, uitsluitend voor verstandelijk minderbedeelden, is een zuivere discriminatie van de hoogbegaafden. Hoogbegaafden hebben recht op elitair onderwijs dat afgestemd is op hun superieure verstandelijke capaciteiten! Net zoals de zwakbegaafden onderwijs krijgen dat aangepast is aan hun beperkte verstandelijke mogelijkheden...

En als er enkel BLO mag bestaan voor zwakbegaafden, dan betekent dat het promoten en kweken van achterlijken en debielen, van stompzinnigen en zwakzinnigen, van onderontwikkelden en primairen, van gekken en idioten, van zwanzers en zeikerds, van kwakzalvers en andere imbecielen ...
Genieën en supergetalenteerden worden gediscrimineerd! Zal ik eens naar het CGKR stappen?...

Onze jeugd blijft ons achtervolgen. Herinneringen aan vervlogen jeugdjaren zijn soms tedere beelden om je eindeloos in te verliezen. Beelden van vroeger kunnen plotseling oprijzen en daarna vervagen, en dat doet pijn, omdat er zoveel tijd overheen gegaan is.

De film 'The summer of 42' helpt een handje mee om met weemoed terug te denken aan een Eerste Echte Liefde.

Het verhaal van Herman Raucher werd meesterlijk verfilmd door Regisseur Robert Mulligan. Zijn nostalgische prent gaat over een "wonderlijke liefde waaraan elke jongen alleen in zijn stoutste dromen denkt"... En: "In hem ontvlamt een typische jongensliefde: ongemotiveerd en eindeloos warm"... Onschuldige Verliefdheid...

Onderwijsminister Crevits kreeg een bizar voorstel: "Mevrouw Crevits, maak van klimaatopwarming een apart vak op school."  Historicus Pieter Boussemaere richt zich op gebiedende toon tot de minister. Hij vraagt niet, hij smeekt niet, hij beveelt.

Ik hoop dat de minister zijn bevel in de doos met oud papier gooit.

Boussemaere schreef een boek: 'Eerste hulp bij klimaatverwarring', waarom de opwarming van de aarde veel meer is dan een milieuprobleem, waarom de huidige opwarming uitzonderlijk is, waarom zoveel mensen de klimaatkwestie negeren... daarover gaat zijn boek en dat wil hij nu waarschijnlijk in de scholen promoten.

En dan hebben we ook nog milieuactivist paus Franciscus. In zijn nieuwe encycliek roept hij westerlingen op om soberder te leven, om minder te consumeren en te verteren. We moeten welvaart inleveren om het milieu en onze planeet te redden.

Minder welvaart? Meer milieu?... Eerst bewerkt de paus de gevoelens van westerlingen om hen week te maken voor de toekomst van de aarde, om vervolgens te suggereren dat de westerse welvaart onrechtvaardig is en verdeeld moet worden over de minderbedeelden van de hele wereld. Hoor ik daar geen linkse geluiden over 'iedereen gelijk en iedereen evenveel'?

Het probleem is de overbevolking. Er zijn teveel mensen. Nu al lopen er 7 miljard mensen rond op deze aardbol, en er zullen nog vele miljarden bijkomen. Hoe meer mensen hoe meer conflicten en oorlogen, hoe meer mensen hoe meer afvalstoffen. Ik denk niet dat de paus de mensen zal oproepen om minder kindjes te maken. Daarom zal ik het maar doen: "Totale afschaffing van alle kindergeld en extra belasting betalen voor elk kind dat er bijkomt"... Voor het welzijn van onze planeet.

... een Triporteur From Heaven. Dat is een Vlaams biertje, drie jaar geleden uitgevonden door brouwer Bert. Bert bakt zijn mouten zelf en ontwerpt ook nieuwe mouten in zijn eigen moutbakkerij in Bree (Limburg).

De afbeelding laat drie bierviltjes zien die in elkaar passen als een stripverhaal. We zien een guitig mannetje met een bakfiets. Wel dat mannetje bestaat echt! Het is Bert himself, hij woont in Bree waar hij in zijn brouwerij ook nog andere lekkere biertjes op het vuur heeft staan.

Links en rechts van Bert zien we de twee sterkste troeven van de triporteurbieren: bier uit de hemel en bier uit de hel. Het mannetje met de bakfiets heeft in de hemel blonde biertjes afgeleverd en neemt wuivend afscheid van zijn twee verleidelijke stoeipoesjes. Daarna brengt hij het helse donkere bier naar de duivels in de hel. Duivels zijn ongeduldig en pikken al enkele flesjes... terwijl Bert nog in volle extase aan het genieten is van het hemelse uitzicht inclusief glooiende boezems en een vol glas in de hand. Wat kan er nog erger zijn dan volle boezems en volle glazen?

"Griekenland op Rand van Chaos"... Ja, dat komt er van als Grieken hun handen niet uit de mouwen kunnen steken en gewend zijn om altijd geld toegestopt te krijgen.

Ondertussen ligt Europa te zieltogen en te kreunen onder de instroom van massa's vluchtelingen. En toch las ik onlangs in HBVL een column van Lore Abrahams over Bootvluchtelingen. Een jonge vrouw, een mama van drie kindjes, komt ONS vertellen over het zielige lot van bootvluchtelingen. En daarbij gaat ze op de sentimentele pathetische toer, waarbij ze het drama van bootvluchtelingen in een handomdraai verdraait in een beschuldiging aan het westen dat niet bereid is om die zwalpende stumperds op te vangen. "En wat doen onze staats- en regeringsleiders ondertussen? Vrolijk de andere kant uitkijken."...

Terwijl Europa bezig is met zichzelf te vernietigen, raaskalt de mama van 3 kindjes voort over bootvluchtelingen: "Smachtend naar een ander leven in betere oorden... Hoe radeloos ben je als je zulke gevaren trotseert?"... "60 miljoen mensen op de vlucht voor oorlog, geweld of vervolging. Zij lieten alles achter op zoek naar bescherming... Kinderen, ouders, grootouders, studenten, arbeiders, journalisten... die hun leven riskeren op gammele bootjes op de Middellandse Zee, weg van de miserie, op zoek naar veiligheid en geluk."

Haar verhaal is geromantiseerd, niet levensecht: "Met mondjesmaat worden vluchtelingen toegelaten op westers grondgebied... het liefst worden hulpeloze mensen op grote afstand gehouden... het gespuis moet van ons erf weggejaagd worden"... Ik denk dat de mama haar verhaal van achter haar kookfornuis bedacht heeft, ver weg van de realiteit...en toch mocht ze haar verzuchtingen kwijt in de krant?...

Eerder al schreef HBVL over "De helse tocht naar Europa, met de Dood als enige Metgezel"... Klinkt tragisch, het is zo'n beetje spelen met de gevoelens van de lezer, om hen op een dwaalspoor te brengen, om hen te overtuigen van de slechtheid van Europeanen wiens armen niet wijd genoeg open gespreid zijn om die arme drommels op te vangen.

De mama van 3 kindjes legt ons uit hoe schaamteloos het westen is in de opvang van al die sukkelaars die hun leven wagen in een bootje waarvan ze weten dat het schuitje nooit heelhuids Europa kan binnendrijven. En toch worden die wanhopigen opgehemeld tot in de verste uithoeken van het hemelijk halfrond.

De 'Ode aan de Vluchteling' van Lore Abrahams kwam op mij over als een 'Weg met het westen, weg met Europa, leve de Vluchteling, leve de Overrompeling van Europa, leve de Vernietiging van Europa'... WEG MET ONS...

Nu ga ik iets vertellen over één van mijn eerste ervaringen met een islamleraar.

Op een zwoele zomerdag werden Lieve en Wies  op pad gestuurd naar het atheneum waar de islamleraar op hen wachtte. Het beloofde een moeilijke dag te worden, met moeilijke mensen en onmogelijke gesprekken. Hier komt gesodemieter van... De mussen op het dak van het schoolgebouw voorspelden al kwekkend een akelige dag: "Lieve, zet je schrap want er gaan rare dingen gebeuren vandaag." Mussen kunnen in de toekomst kijken, dus luisterde ik naar hen. Ik haalde mijn opperste alertheid tevoorschijn en begaf me in het hol van de leeuw, samen met Wies aan mijn zijde. Het liefst was ik in m'n eentje de arena binnengestapt, maar collega Wies wilde graag het spektakel meemaken.

En inderdaad, daar begon het Turks gezeik al. De islamleraar weigerde om te bemiddelen in een Turks gezin, waar de zoon iedere woensdagmiddag koranlessen volgde en daarom geen tijd had om zijn huiswerk te maken. De islamman werd gesteund door mensen van het integratiecentrum die ook aanwezig waren. Deze integratiemensen kozen uiteraard partij voor het Turks gezin. Ik heb me altijd afgevraagd waarom het 'integratie'centrum eigenlijk bestond. Uitzichtloze discussies volgden, en intussen bleven de integratiemensen bij hun eenzijdige standpunt.

Het wartaaltje van de islamleraar maakte de miserie compleet. Toén was de maat vol. Lieve en Wies besloten eensgezind om ermee te stoppen. Zonder afscheid te nemen vertrokken we naar betere oorden. En als er een cafeetje op je weg ligt, moét je er binnengaan, aangezogen door geheimzinnige krachten, en zo. En daar zaten we dan, Lieve en Wies, op gelijke golflengte, achter een schuimende kelk. De spanningen vloeiden zó van ons af en de frustraties van vanochtend ook.

Lieve en Wies waren trots op hun geslaagde wraakactie van vandaag. Zij wensten de lastigaards van vanmorgen naar de maan, ze mochten ook allemaal naar de pomp lopen, of de boom in kruipen.