Vandaag is het een Vlaamse feestdag, volbloed Vlaams, en niet een flauw afkooksel zoals sommige gekken er een Flamigrantendag van willen maken: "Landgenoten van vreemde origine worden opgeroepen om mee te feesten met Vlaanderen". Ook Peter De Roover vindt dat 11 juli een hoogdag moet zijn voor iedereen, ongeacht afkomst of kleur... We zullen deze verkrachtingen van ons Vlaams Feest maar als waardeloos gewauwel naast ons neerleggen.

In de jaren 70 heb ik de eerste Turkjes zien binnensijpelen in een roomblanke school, toen nog echt Vlaams en niet aangetast door vreemde microben. De vaalbruine brij smeerde zich langzaam uit over de hele school en werd een bedreiging voor de blanke leerling. De directeur juichte de bruine aanwinst toe, zonder te beseffen dat zijn school gedoemd was om te sterven. Toen hoorde ik voor het eerst het woord 'verrijking'.

Onze eigen leerlingen die het hoge lespeil altijd in stand gehouden hebben, kwamen in de verdrukking. De school sloofde zich uit voor het welzijn van de nieuwe indringertjes. Vanaf toen heb ik de eerste Vlaamse leerlingen zien vertrekken naar een andere school met meer status, met meer kwaliteit. Alles wat er restte van de eens zo bloeiende school was een problematisch concentratieschooltje. 'Verrijking' noemen ze dat.

Het Geval Sara, een voorbeeld van kindermishandeling

Een Vlaams meisje heeft haar basisschool voltooid temidden van Turkjes en Marokkaantjes, alsof  ze door haar ouders vergeten was. Haar naam was Sara. Haar pijnlijke schoolloopbaan zal ik nooit vergeten. Met haar vreemde klasgenootjes kon ze niet concurreren, die boden geen weerstand, die hadden niets te bieden qua prestaties, qua taakbereidheid. Het was dus makkelijk voor Sara om steeds met mooie rapportcijfers thuis te komen.

Vorige week doken er twee berichten op, los van elkaar, en ze willen allebei hetzelfde: meer geld voor armoedebestrijding.

Eerst was er het nieuwe Oeso-rapport over migrantenkinderen die vaak slachtoffer zijn van discriminatie als gevolg van hun afkomst, en dat ze vaker getroffen worden door armoede dan autochtonen... De Oeso'ers vergeten dat discriminatie- en armoedeproblemen onlosmakelijk samenhangen met immigratie. En toch willen ze een versterking van het integratiebeleid, m.a.w. meer geld.

En toen kwam Homans met haar plan tegen armoede. Wat de Oeso op Europees vlak nastreeft, wil Liesbeth Homans hier in Vlaanderen. En allebei mikken ze op vreemdelingen die hier toevallig of bewust verzeild geraakt zijn.

Iedere minister op zijn beurt stelt plannen op tegen Armoede. Homans wil de armen meer betrekken in de maatschappij - zoals vroeger de pastoor de armen van de parochie ging bezoeken. Zij wil arme mensen ook automatisch rechten toekennen en hen maaltijden van 1 euro aanbieden. Tegen 2020 wil ze het aantal 'arme Vlamingen' met 1/3 verminderen... Van welk eiland komt Homans? Zij investeert in mirakels.

Twee jaar geleden pleitte minister Lieten van Armoedebestrijding voor een Kinderarmoedefonds, een fonds dat projecten rond kinderarmoede financiert. Hoe zou dat afgelopen zijn? En hoe is die 1 miljoen euro van een jaar eerder besteed die Lieten uittrok voor de strijd tegen kinderarmoede?

Die ministers toch. Geld uittrekken en daarna zwijgen over de besteding en de afloop van hun strijd.

De import van armoede en armoedzaaiers, van inferioriteit, van intellectuele en fysieke minderwaardigheid blijft toenemen. Het Homansplan is een zinsbegoocheling. Tegen 2020 zal armoede uitgezaaid zijn tot in alle windstreken van het land en van Europa.

De import radicaal stoppen zal niet meer helpen, zal ook nooit gebeuren. Het is te laat. Al wat hier ooit als vreemdeling binnen geraakt is, plant zich razendsnel voort en het ziet er niet naar uit dat ze boven de armoededrempel wíllen kruipen.

Arme mensen vermenigvuldigen zich in een hels tempo, zonder nadenken, impulsieve voortplantingen hoort bij geïmporteerde primitieven, net zoals allochtonen en moslims verse kindjes tevoorschijn kunnen toveren. Het gebeurt allemaal razendsnel, driften en hunkeringen zonder einde. En dáár komen armoede- en discriminatieproblemen van!

Vlaamse armoede bestaat ook, en toch hoor je geen enkele minister plannen maken om er iets tegen te ondernemen. Vlaamse armoede werd vroeger ook nooit in de scholen onderkend... Ach, Eigen Volk Laatst.

Allochtonen in het onderwijs werden aanbeden en vereerd. Talloze kansen kregen ze om aan hun taal- en leerachterstand te werken, maar ondanks alle inspanningen van overheid en leerkrachten is er nooit het gewenste resultaat gekomen. Een allochtoon blijft een allochtoon en heeft zo zijn eigen manier om te overleven, zelfverzekerd en niet ontvankelijk voor onderricht.

Voor Vlaamse leerlingen werden er nooit projecten uitgevonden, het migrantenbeleid had voorrang. En hoe harder men aan migrantenleerlingen trok om hen vooruit te helpen, hoe dieper ze wegzonken in hun eigenheden, om te cocoonen in eigen taal en cultuur.

Nu zal ik eens een kras staaltje geven van allochtone verwennerijen. Rond 1990 lanceerde de overheid het OVGB-project (OVGB = onderwijsvoorrangsgebiedenbeleid). Het miljoenenproject werd voorgesteld als dé oplossing voor het migrantenonderwijs. Directeurs, ministers, werkgroepen... allen raakten gefascineerd door de nieuwe migrantenwerking en liepen over van enthousiasme. Er werden nieuwe baantjes gecreëerd waarbij er echt niet gekeken werd op een paar frankskes. Overal in het land werden bezuinigingen aangekondigd, maar niét op migrantenwerking. Het begon met één tolkje waarna er hele teams migrantenwerksters zich kwamen aansluiten. Allen trokken zich het lot van 'De Allochtoon' aan, geobsedeerd en in de ban van de nieuwe exotische wereld die voor hen openging.  Het leek wel op perverse naastenliefde. Altruïsme zonder grenzen...

Eén van de hoofdrolspelers in het geldverslindende project was corrupte Horbert. Het migrantenvirus besmette hem ook. Hij sloofde zich eindeloos uit om de leiding van het project ter wille te zijn, om te slijmen met het rijke OVGB. Als een ervaren manipulator kneedde hij de gang van zaken naar eigen goesting en als pionnen zette hij zijn personeel in om taken over te nemen van duurbetaalde projectmedewerkers. Ook het tijdstip van testafnames en evaluaties zette hij naar zijn hand. Manipulator Horbert loodste zijn personeel naar stresserende crisissituaties. Zijn uitbundige geestdrift voor het project kon vertaald worden in termen van geld. Zou zijn Mercedes nog bollen die hij toen cadeau kreeg?

De bron van deze verrassende onthullingen lag bij een eenvoudig telefoontje (14 september 1992) met een loslippige projectmedewerkster, toen ik een beetje detectivewerk aan het verrichten was.

Dan kan ik eten zoveel als ik wil en geen enkele weegschaal zal protesteren. Ik mag smullen en smikkelen, brassen en slokken, de gulzigaard en de lekkerbek uithangen. Mijn pc mag ik omringen met een hele snoepwinkel, en de meest aanlokkelijke hapjes en drankjes mag ik naast me uitstallen. Kaas- en hespenschotels, vis- en vleesschotels, wafels en slagroomgebak, pannenkoeken met krieken en Grand Marnier, en een hele hoop roomsoezen. En ontelbare chocoladerepen... Ik mag geen vingerdoekjes vergeten, anders besmeur ik mijn toetsenbord terwijl ik alles aan het oppeuzelen ben... Ach ja, er moet ook nog gefietst worden. Ik zal de hometrainer maar pakken...

Zoveel calorieën verbrandt een wielrenner per dag in de Tour

Vroeger waren er op school 'Wedstrijden' en 'Prijskampen'.

Geen 'examens', geen 'toetsen', geen slappe toestanden zoals heden, maar 'wedstrijden' en 'prijskampen'! Het roept beelden op van leerlingen die elkaar de loef afsteken, die elkaar overtroeven en met elkaar concurreren om de beste van de klas te zijn. De beste, de sterkste, de slimste... wedijveren, triomferen, zegevieren!!!...

Die competitiegeest van vroeger is er niet meer, mag ook niet meer. Ze hebben de vechtlust uit onze woordenschat geschrapt, ze hebben de strijdlust gebannen uit het schoolgebeuren.  Nu zijn er examens en overhoringen waarbij niemand uit de toon valt, iedereen aan zijn trekken komt en niemand uit de boot valt. Er mag geen onderscheid meer zijn tussen goede en slechte leerlingen. Dat willen ze daarboven. En nu wijs ik niet naar de hemel want daar is niét iedereen gelijk. D'r zijn er die door Sinte Pieter onmiddellijk naar beneden gedonderd worden, via de trapladder of de lift, naar de hel. Of via het ijle heelal als ze het te erg bont gemaakt hebben. Zij hebben het verknald in hun aardse bestaan, zij hebben de Vlaamse zaak niet behartigd, kozen voor vreemdelingen en voor hun welzijn. Wel, dat soort zal nu in de hel voor eeuwig moeten boeten en branden.

Ik heb het al eens gezegd: als ik boos word, dwaal ik af. Dus nu terug naar het verbod om met kop en schouders boven anderen uit te steken, het verbod om de sterkste te zijn, het verbod om de slimste en de beste te zijn.

Kreten van zelfverheerlijking moeten weerkeren. Wat is er mis met: "Ik ben de beste!"? Ja, wat is daar mis mee? Het is alleen pijnlijk voor de bruine achterblijvers in de klas die doorVlaamse Witkopkes overtroefd en overweldigd worden. Erg pijnlijk, en dat probeert men nu krampachtig te verdoezelen en te vermijden. De kracht van de Vlaamse leerling wil men kost wat kost temperen!

Ik ga er nu een voorbeeldje van geven. In het palmaresboek van het lyceum stonden alle namen van leerlingen alfabetisch gerangschikt. Dat is een truc om ongelijkheid tussen leerlingen weg te werken. Ik pik er 2 leerlingen uit: Jan Zegers en Mehmet Aksoy.

Mehmet Aksoy speelde het klaar om ondanks zijn enorme taalachterstand steeds nipt te mogen overgaan naar het volgende leerjaar. Jan Zegers, de knapste leerling van de klas, een bolleboos, moest jarenlang genoegen nemen met de laatste plaats bij de prijsuitreiking én in het palmares, omdat zijn familienaam begon met een Z. Terwijl Mehmet Aksoy, de wanpresteerder, met al zijn buizen triomfeerde op de eerste plaats. Omdat zijn familienaam begon met een A...

Faculteit rechtsgeleerdheid KU Leuven. Vanochtend mochten 500 studenten hun diploma afhalen in zaal De Nayer in Heverlee. Premier Michel was er ook. Om de studenten ne preek mee te geven over hoe ze in hun carrière moeten omgaan met criminelen en terroristen. Verzachtende omstandigheden, milde straffen en zo.. Hij riep de studenten op tot verdraagzaamheid. 'Intolerantie leidt tot onmenselijkheid, het is een van de slechtste eigenschappen van de mens. Het leidt tot racisme en fanatisme, die elke dag slachtoffers maken. Dat hebben we dit jaar helaas mogen ondervinden in Parijs en recentelijk in Tunesië..."  Verwacht de premier een vloedgolf van nieuwe vreemde criminelen? Wil hij hen behoeden voor te strenge straffen? Of voor een te harde aanpak door het gerecht?... Vreest hij een opstand van het volk tegen de terreur?

In elk geval, de premier had zich van zaal vergist, hij moest in die andere zaal zijn daar ginderachter waar terroristen verzameld waren... Brave studentjes aanpakken is makkelijker dan terroristen op de vingers tikken. Zijn speach voor verdraagzaamheid had hij moeten afvuren op alles wat hier niet thuishoort en op alles wat nog van plan is naar hier te komen met als doel: veroveren en  uitbreiden, desnoods met geweld.

Was er nu echt niémand in de zaal om de studenten te wijzen op de gevaren van 'verdraagzaamheid'? Verdraagzaamheid leidt naar onze ondergang, naar ondergeschiktheid. Moeten we op onze tenen laten trappen, tegen onze schenen laten stampen, de andere wang aanbieden bij een kaakslag?... Was er nu echt niémand in de zaal die de premier doorstuurde naar de zaal met de terroristen? Of moeten die niet verdraagzaam zijn?...

Zo. Ik ben terug van mijn uitstap naar Griekenland. Missie mislukt. Tsipras wilde mijn geld niet. Het was vals geld, zei hij. Hij stuurde me met mijn koffertje terug naar de vlieghaven waar hij me nog uitwuifde. Aardige man, maar o zo kieskeurig! Krijgt hij eens wat geld, dan moet het nog echt zijn ook nog.

Vlak voor mijn vertrek dronken we samen nog een biertje en klonken op de goede afloop. Ja, van wat eigenlijk? Was ik nu toch maar 30 jaar of zo jonger. Ik zou het onderste uit de kan halen van mijn verleidingstrucjes. Maar ach, met het ouder worden verliezen die trucjes ook hun glans en vervagen ze met het verstrijken der jaren. Ze worden flets en vaal en hebben geen enkele uitwerking meer.

Wat moet ik nu met m'n kofferke? Met al die geldbriefjes? 50 miljard euro!

Er waren een paar lezers die mijn tocht naar Griekenland met 'da kofferke' niet zo'n goed idee vonden. Ze hadden gelijk. Ik zal maar wat blijven rondzeulen met m'n Vals Geld. Waarvan ik eerst dacht dat het Zwart Geld was... Lieve, nu zijt ge toch écht een zaag.

Hoge temperaturen en een heetoplopende aarde kunnen het denkvermogen van onze leiders aantasten. Met heetgebakerde hersenen en opgewarmde gemoederen doen onze politici uitspraken die in deze dagen van tropische hitte met een korreltje zout genomen moeten worden. Hoe heter hoe gekker dingen ze uitkramen en uit hun mouw schudden. Ze zouden allen moeten zwijgen tot de temperaturen weer zakken tot draaglijke menselijke waarden. Eerder kan er niet fatsoenlijk geraaskald worden.

Nu wil minister De Block volgend jaar 10.000 langdurig zieken terug aan het werk zetten... Dat komt er nog bovenop de pensioenleeftijd van 67 jaar. Oudjes en Zieken aan het werk zetten? Zieke oudjes die moeten gaan werken?

Oudere werknemers zullen met looprekje of wandelstok tot aan het einde van hun krachten moeten meewerken aan het betaalbaar houden van leeflonen van nieuwkomers en vluchtelingen die pas uit hun bootje gestapt zijn... En oude en zieke werknemers zullen ook nog eens moeten zorgen voor het onderhoud van frisse afgestudeerden die  niet aan een baan willen/kunnen geraken. En nu komen d'r ook nog de zieken bij die moeten bijdragen aan het onderhoud van onze verse medeburgers en nieuwe werkloze afgestudeerden. Alle zieken aan het werk! Alle oudjes aan het werk!

Ik zou zo graag eens willen horen over hoe ze die nieuwe burgers willen gaan inzetten om voor ONS te zorgen. Heeft iemand al ooit gehoord over maatregelen om illegalen/werklozen/bootvluchtelingen/asielzoekers en ander kwetsbaar tuig aan het werk te krijgen? Neen, de blanke bange oude en zieke man zal moeten opdraaien om de welvaart draaiende te houden voor alles wat zich hier nieuw aanmeldt.                              

Het tijdperk van de nieuwe slavernij is aangebroken. WIJ autochtonen moeten zorgen voor het levensonderhoud van nieuwe mensen die hier nooit iets gepresteerd hebben, nooit iets hebben bijgedragen aan onze welvaart. En ineens moet die groep nietsnutten op een dienblaadje alles aangeboden krijgen om te overleven...

Ik zie die Sesso koffie hiernaast weer lonken. Voor meer libido, zeggen ze. Maar ik ken toch iets beters en dat zal ik nu eens gauw gaan halen in de kerk van Bertie.

Zo dadelijk op VTM 21.35 uur speelt Richard Gere een rijke banker die nog snel zijn zakenimperium probeert te verkopen voordat zijn uitgebreide financiële fraude aan het licht komt...

Dames, zijn jullie allemaal mooi opgetut? Want Richard Gere komt op tv!

Victor heeft onlangs een poging gedaan om mijn illusies weg te toveren: "...minder-goed nieuws voor onze lieve Blogbazin: "Richard Gere (65) heeft "al een jaar" relatie met Spaanse van 32.  Artikel in hln/showbizz op 24/06/15.    Geen nood hoor, er zijn nog genoeg mannen over om van te dromen.

Geeft niets hoor Victor, ik kijk niet naar een trouwring minder of meer, ook niet naar een trouwboekje...

Deze film is weer eens een gelegenheid om te schrijven over:

De Laatste Dag van mijn Leven

Mijn allerlaatste dag moet er eentje zijn van onbezonnen losbandigheid en tomeloze drift. Ik wil terug naar het landelijke Vlaanderen van 1900, en naakt gaan zwemmen in het heldere beekje waar de Witte van Zichem met zijn vriendjes ging zwemmen, en dan zalig in het gras gaan liggen waar warme zonnestralen mijn lichaam opdrogen. Ik wil met Richard Gere gaan wandelen door weidse velden en onder een grote lindeboom de liefde met hem bedrijven. En dan gaan we samen terug naar het beekje om wat af te koelen. Op het malse gras spreiden we een dekentje, en genieten we van Champagne en Aardbeien. Als dat met Julia Roberts kan, dan moet dat met mij zéker lukken... De combinatie van champagne en aardbeien geeft aan onze lichaamssappen een magische kracht, en we beginnen opnieuw te minnekozen. Eerst wat speelse aanrakingen, en dan... een dodelijke extase!... Daarna is alles afgelopen, geen heden meer, geen toekomst meer. Alleen 'vroeger' blijft over...

Een web van roddels

Lyceum, schooljaar 1994-1995. Het incident is al meer dan 20 jaar oud en toch herinner ik me alles nog haarfijn. Ik raakte toen verstrikt in een web van roddels, leugens, afgunst, achterklap en laster. Dankzij juridische bijstand ben ik eruit kunnen spartelen.

Hoofdrolspelers

Vier vrouwen, vier vriendinnen, vier roddelende wijven, en alle vier koesterden ze zich onder de beschermende vleugels van Horbert, PMS-directeur en regisseur van het drama. Horbert liet zich misleiden door klaagzangen en fantasieverhalen van het vrouwenclubje. Altijd al was hij een begrijpende biechtvader voor klagende vrouwen. Met zijn zalvende stem wist hij hen in te palmen en beloofde acties om hen te imponeren. Hij vergat wel de correctheid na te gaan van de roddels die op hem afkwamen.

Wie waren die vier krengen?

Om te beginnen was er directrice Prutsmans met een ziekelijke belangstelling voor leerlingen-in-nood, voor hang- en tuigjongeren, voor familiale probleemsituaties, om er eindeloos over te zeuren en tot op de bodem uit te pluizen. In haar bovenkamer zaten lekken en toch kon het ongedierte dat erin huisde niet ontsnappen.

Er was ook maatschappelijk werkster Marie-Jeanne, net zoals Prutsmans geobsedeerd door sociale randgevallen in school. Zij koos op eigen houtje (!) als begeleidingsgeval een gevaarlijk meisje, een eerstejaarsleerling. Annick was haar naam, een meisje vol complexen en boosaardig. Als kind werd Annick seksueel misbruikt door een familielid. Later meer over deze perverse man die zelfs een boek schreef over 'De Europese droom'.

De overbezorgde moeder van Annick heet Laura. Zij woont in Alken. Ik zal het niet vergeten. Vijanden mag je niet vergeten en vooral niet vergeven. Vergiffenis geeft hen carte blanche om  opnieuw ravage aan te richten.

Een fatale combinatie van vier samenzweerderige vrouwen

Prutsmans, Marie-Jeanne, Annick en haar moeder Laura sloten innige vriendschap en hitsten elkaar op met leugens en verzinsels die ze bij biechtvader Horbert uit de doeken deden, om zich interessant te maken bij pater Horbert. Zijn luisterend oor deed wonderen en dikte de fantasieën van de roddelwijven aan. 

Beoordelingsfout

Na een aantal slopende weken met juridisch geharrewar, verwaterde het hele voorval. Het had geen enkele grond om op te staan. Het liep af met een sisser. "Sorry Lieve, het was een beoordelingsfout"... Dat was alles...                 

IMF: "Griekenland heeft 50 miljard euro extra nodig"

Ik heb een koffertje met zwart geld dat ik kwijt wil. Inhoud: 50 miljard euro. Precies genoeg om de Griekse crisis te helpen oplossen. Morgen stap ik op het vliegtuig richting Athene. Als daarmee de Griekse soap kan opgelost worden...

Pffft pffft, hijg hijg, zucht zucht... Dus ik was bezig met te vertellen dat ik liever een pintje ging drinken bij Bertie dan mee te helpen met het ophijsen van drenkelingen in mijn bootje. Ik moet er niet aan denken als ik ze daarna ook nog moet uitwringen, of afdrogen, of misschien nog ergere dingen...

Kijk eens aan, Bertie heeft haar café omgetoverd in een soort kerk. Donker interieur, donkere nissen, duistere tapkranen, onvervalst en echt, tapkranen die niets van hun glans verliezen, nietwaar Walter?... Alle gordijnen waren dicht om de felle zonnestralen te weren. En er was ook nog ingetogen klassieke muziek om de oren te strelen. Als ik vroeger zó in een kerk ook nog bier kon krijgen was ik nooit afvallig geworden...

Kleine-Brogel was vandaag echt weer eens het heetste plekje van de hele aardbol. Als je op het terras durft te gaan zitten, smelt je weg als ijs voor de zon. Je wordt onzichtbaar. Er blijft echt niets meer van je over. Je bloed gaat koken en je begint te raaskallen. Niet erg als je in je eentje bent, maar in gezelschap is het best genant. De parasols bieden geen soelaas meer, ze broeien onder de genadeloze zonnestralen die loodrecht mikken op de schuimende pintjes. Lezer/drinker, probeer één te worden met je biertje en drink het vlug leeg, anders is het binnen de vijf minuten verdampt. Weg! Vervlogen!