Over Gevaarlijke Imams

Uit een nieuwe studie blijkt dat slechts 40% van de beroepsleerlingen op het einde van hun schoolcarrière de eindtermen voor taal en rekenen halen.

VUB-onderzoekster Inge Placké presteert het om de schuld op het beroepsonderwijs te schuiven: "In het beroepsonderwijs is er te weinig aandacht voor een rijke leeromgeving". Ook de leerkrachten krijgen een veeg uit de pan, ze zouden niet goed opgeleid zijn, en jong en onervaren. De beroepsleerlingen zelf worden verschoond: "Beroepsleerlingen zijn geen dommeriken, maar ze kampen met een negatief zelfbeeld"... Ja, ja.

Niét de school en ook niet de leerkrachten zijn schuldig aan de leerproblemen van beroepsleerlingen, maar de schuld ligt bij de jongeren zelf en hun ouders!

Het begint al bij de geboorte van het kleine allochtoontje. Het hoort thuis een vreemde taal waarmee het opgroeit, en als kleuter komt het onregelmatig naar school, of zelfs helemaal niet. Zo is er al vanaf de basisschool een enorme taalachterstand opgebouwd die in de loop van het lager onderwijs nog groter wordt. De ontvankelijkheid voor de leerstof staat op een laag pitje. De vooruitzichten voor het secundair onderwijs zien er somber uit en meestal is het beroepsonderwijs de enige uitweg.

En zo komt er een oververtegenwoordiging van allochtonen in het beroepsonderwijs die er altijd al geweest is, en dat zal zo blijven duren tot de vreemde thuistaal compleet afgezworen wordt. Ook vakanties in het thuisland en islamlessen remmen het schoolse presteren af.

Opgroeien in een Vlaamstalig en schoolvriendelijk familiaal klimaat is een essentiële voorwaarde om goed te kunnen presteren op school. Schoolvriendelijke ouders tonen interesse voor het schoolgebeuren, komen naar ouderavonden, motiveren hun kinderen en moedigen hen aan. En dat zien we bijlange niet in alle allochtone gezinnen.

Het is ontmoedigend en verontrustend om regelmatig te moeten lezen hoe de islam zich alsmaar krachtiger en gewelddadiger manifesteert en terrein wint, zich uitbreidt en beslag legt op het Westen, op onze seculiere samenleving en een bedreiging vormt voor onze eigen identiteit. Nog ontstellender is het om toe te zien hoe politici en media meewerken aan deze ongebreidelde machtsontplooiing van de islam.

Vroeger was er een moment waarop ik voor het eerst onheil voelde hangen boven onze eens zo stabiele samenleving vol welvaart en beloftevolle toekomst, toen ik islamleraars zag binnenwandelen in onze Vlaamse scholen. Het gaf me een bijzonder onbehaaglijk gevoel te zien hoe een vreemde cultuur, een vreemde denkwijze onze vertrouwde omgeving binnendrong, er deel van ging uitmaken en de rustige harmonie van het Vlaamse leven onder de kerktoren verstoorde.

Die nare gevoelens bekropen me in de jaren 70 voor het eerst toen ik zag hoe Turkse leerlingen afgezonderd werden van hun Vlaamse klasgenoten om islamlesles te gaan volgen. Anderzijds waren er de geldverslindende integratieprojecten... En tóch was er een systematische gesegregeerde behandeling van moslimleerlingen? 

Mijn zorgelijke mijmerijtjes kon ik vroeger met niemand delen. Met echt niemand. Er was niemand met wie ik kon spreken over de forse toename van het aantal moslimkinderen, ze werden talrijker, de moslimgezinnen werden talrijker, hele wijken verturksten, de islamitische omvang nam grandioze proporties aan, en toch zweeg iedereen. Mijn collega's, schooldirecties en leerkrachten deden of ik spoken zag en namen een gelaten houding aan, "het loopt allemaal niet zo'n vaart", in die stijl. En toch waren er aanwijzingen in overvloed om ons ongerust over te maken.

Men vond het vanzelfsprekend dat de islamleraar zich met enkele moslimleerlingen afzonderde om over de islam te palaveren in een apart klaslokaaltje. Was dat echt wel normaal? Waarom protesteerde toen niemand tegen deze abnormale gang van zaken?... Nu is er veel meer bewustwording van het islamgevaar. Veel te laat. Veel te traag op gang gekomen.

Het onderwijs haalde de islam binnen. Aanvankelijk werden moslimleerlingen en islamleraars gezien als 'heidenen'. Toch werden ze geduld en bejegend met respect. Waarom, begrijp ik niet. Ze genoten van allerlei privileges en faciliteiten, alsof ze een eigen schoolreglement hadden, en een eigen leventje leidden binnen de schoolgemeenschap...

En zo kom ik terug naar het begin van dit verhaal: vroeger, toen er nog geen islam was, was het leven vredig en eenvoudig...

In de Syrische stad Raqqa werd een Vlaamse jihadiste opgepakt. Ze riskeert de doodstraf. "Een Vlaamse jihadiste" wordt ze genoemd, terwijl ze volbloed Marokkaans is. Ach, het is eigen aan journalisten om de etniciteit van gangsters te omzeilen.

De nieuwswebsite The Daily Beast kon een kijkje nemen in haar in beslag genomen laptop. Behalve kookrecepten, islamitische liedjes en islamitische teksten, was de laptop barstens vol gevuld met een enorme hoeveelheid porno. De jihadiste bekeek pornografische films en bezocht ook regelmatig de pornosite RedTube. 

De inhoud van de laptop liet ook zien dat de 'Vlaamse' jihadiste zich niet distantieerde van het kalifaatgeweld, dat ze preken bekeek van jihadistische imams die banden hadden met IS en al-Qaida, en dat ze het nieuws volgde over IS-aanslagen. Ook bleef ze in contact met jihadisten in ons land. De laatste dagen voor haar aanhouding wees haar surfgedrag op een zoektocht naar het lot dat haar te wachten staat als gevangengenomen Syriëstrijder.

Het hele verhaal van de jihadiste en haar laptop wijst er weer eens op dat streng islamisme niets met godsvrucht te maken heeft, maar met gestoorde geesten en perverse voorkeuren op het internet.

Mijn tekst over 'Vlaamse centjes voor kleine Afrikaantjes' (26.9.17)  is nog niet koud of er komt alweer extra Vlaams geld vrij voor begeleiding van 'kwetsbare' leerlingen. Met 'kwetsbaar' bedoelt minister Crevits de analfabeten, anderstaligen, andersoortigen, en alles wat hier eerst niet op onze schoolbanken zat, en nu wel. Ze komen ons onderwijssysteem overhoop halen en alles wat stabiel was wankel maken. Ze komen van ver en hebben weer en wind getrotseerd, vloedgolven en andere woeste stromingen overleefd. Dus zo 'kwetsbaar' zullen ze echt wel niet zijn.

Onderwijsminister Crevits (CD&V) verdubbelt volgend jaar het budget voor de begeleiding van kwetsbare leerlingen tot 230.ooo euro. Tot nu toe kregen 7 instellingen uit het hoger onderwijs 115.000 euro voor de ondersteuning van kwetsbare kinderen. En nu komt er dus een verdubbeling van het budget. Het hoger onderwijs krijgt die extra middelen voor studenten die leerlingen uit het lager en middelbaar helpen met hun studie- en huiswerk... 'k Zou zeggen, oppassen dat die studenten zelf niet het huiswerk opknappen van onze nieuwe anderstaligertjes. Die verleiding lijkt wel groot voor de studenten.

Crevits beloofde de middelen op een studiedag rond brugfiguren. Dat zijn tussenpersonen die de communicatie tussen ouders en school verbeteren. In Gent trekt het stadsbestuur daarvoor 2 miljoen euro uit... Brugfiguren? Vroeger heette dat 'schoolopbouwwerkers' die de ouders in nauwer contact met de school moesten brengen. Het was een flop, een dikke flop, heel dat schoolopbouwwerk. Integratie van leerlingen en ouders leek verder af dan ooit...

De flauwekul en 't gezeik rond anoniem solliciteren is nog niet afgelopen. Het circus met onzichtbare sollicitanten en geblinddoekte werkgevers gaat gewoon door.

Al in 2013 lanceerde Monica De Coninck (sp.a) het voorstel van anonieme sollicitaties om discriminatie op de arbeidsmarkt tegen te gaan. Zij wilde werkgevers stimuleren om anoniem solliciteren te gebruiken bij het werven van personeel.

En nu heeft Kris Peeters (CD&V) de toepassing van mystery calls in een wetsontwerp gegoten dat de arbeidsinspectie toelaat om op wettige wijze mystery calls uit te voeren.

Anoniem solliciteren vind ik oneerlijk en asociaal. Werkgevers kopen een kat in de zak. Zij moeten de gelegenheid krijgen om kandidaten te beoordelen op verbale vaardigheden, lichaamstaal en uiterlijk voorkomen.  Onzichtbare sollicitanten kunnen onhebbelijkheden en andere gebreken wegmoffelen achter een anoniem telefoontoestel.

Onzichtbare sollicitanten discrimineren de keurig geklede burger die zich persoonlijk presenteert bij zijn toekomstige werkgever, die zich bekend maakt zoals hij werkelijk is, die zich zichtbaar maakt en niets te verbergen heeft...

"1 op de 20 BELGEN krijgt een bijstandsuitkering"... "70% van de leefloners is van niet-BELGISCHE origine"...

Waarom de woorden 'Belgen' en 'Belgisch' erbij sleuren? Is het nu echt zó moeilijk om gewoon te zeggen dat vreemde parasieten en tafelschuimers van over de hele wereld onze OCMW's aanvallen om ze leeg te plunderen, en onze moeizaam opgebouwde rijkdom op een helling zetten... en na de helling is er de afgrond.

De stormloop op Europa is voelbaar tot in de diepste vezels van alle OCMW's en sociale diensten en andere liefdadigheidsinstellingen zoals er nog wel meer gaan uitgevonden worden om alles wat zich hier als buitenlander aanmeldt in leven te houden.

OCMW's schreeuwen het al lang uit dat ze sociaal aan het stikken zijn, dat ze een sociaal fiasco vrezen als ze nog meer leeggezogen worden door kaalvretende getinte kleurlingen en ander divers tuig dat niet naar hier gekomen is om te werken, maar om feest te vieren op kosten van de werkende Vlamingen die daarom langer en meer moeten werken. Autochtonen zijn verdraagzame en genereuze werkwilligen die met een eindeloze zin voor liefdadigheid hun vreemde medemensen helpen om te overleven... typisch Vlaams, onderdanig en behulpzaam. Ik zal 't zelf maar zeggen want in geen 1 krant staat te lezen over de edelmoedigheid van ons soort.

De asielcrisis kostte 2 jaar geleden al 120 miljoen aan leeflonen. Nu zullen daar nog wel enkele miljoenen bijkomen zijn. OCMW's krijgen miljoenen toegestopt om leefloners op te vangen, en 70% van die leefloners is vreemde buitenlander.

We moeten ook niet rond de pot draaien of extra voorzichtigheid aan de dag leggen als het gaat om 'jongeren met een migratieachtergrond', oftewel migrantenjongeren, zij zijn disproportioneel aanwezig in de groep leefloners. Zonder hen zou het beroep van leefloner misschien wel niet bestaan? 

nieuwreligieuspeil berichtte over 1 Italiaans meisje dat helemaal alleen zat in een klas met 18 buitenlandse kinderen. Dat is echt geen nieuws! Vroeger was het heel gewoon dat een blanke minderheid in een multiculturele klas verwaarloosd werd, omdat alle aandacht naar de allochtonen ging. Dit ga ik nu illustreren met het klassieke verhaal over Pietje Jansen.

Concentratieschool Heusden-Zolder, 1991. Pietje Jansen was een eenzaam kleutertje dat als enig Vlaminkje in een klasje zat met allemaal Turkjes om zich heen. Een heel schooljaar lang werd het klasje begeleid door migrantenwerksters en de Turkse tolk. Uiteraard kon Pietje Jansen de Turkse les- en testinstructies niet begrijpen. Hij kwijnde weg en werd uiteindelijk verwezen naar een school voor zwakbegaafden.

Het begon met de Turkse tolk en in haar kielzog een serie migrantenwerksters die vaak het kleurrijke klasje van Pietje Jansen bezochten. Ze screenden grondig alle Turkse kleutertjes in hun eigen Turkse taal. Maar Pietje Jansen verstond geen woord Turks. Hij zat er zomaar wat bij en kwam nooit aan de beurt. Nooit werden er problemen gesignaleerd bij Pietje en toch moest ie plotseling naar een BLO-school. Niet omdat hij dom was, maar omdat hij niet paste in het Turkse klasje, waardoor hij onvoldoende voorbereid was op het eerste leerjaar.

De échte kansarmoede waart rond onder de verwaarloosde Vlaminkjes die in allochtone middens geen ontwikkelingskansen krijgen omdat alle aandacht en al het geld naar de allochtoontjes gaan.

Dit schrijnend verhaal heb ik al eens verteld. Het jongetje heette in werkelijkheid M.R. en werd door zijn alleenstaande vader opgevoed.

Toen ik bij directeur Willy V.H. ging aankloppen met mijn ergernissen en boosheid over de walgelijke verheerlijking van het allochtoon gepeupel, vroeg hij "of ik iets tegen migranten had"... Toen moest ik even gaan zitten.

Dat was de tijd dat opkomen voor Vlamingen, voor eigen volk, uit den boze was, als zwak voorgesteld werd, een zwakte van zwakke Vlamingen waardoor we niet vooruit geraakten, en kruiperig en slaafs alles deden om migranten vooruit te helpen... ten koste van onszelf.

De Vlaamse regering gaat geld vrijmaken voor dure software, om lees- en schrijfgestoorde kinderen te helpen. Dat zei de nieuwslezer gisteren op tv. Zijn commentaar wekte de indruk dat de halve schoolbevolking dyslectisch zou zijn. En dat alle leerlingen met lees- en schrijfmoeilijkheden dyslexie zouden hebben.

Echte dyslexie is echter zeldzaam en wordt vaak verward met slordigheidsfoutjes bij lezen en schrijven. Dat is mijn ervaring met leerlingen met lees- en schrijfproblemen. Het zijn vaak verwaaide sloddervossen, hopeloze losbollen die nonchalant en onnauwkeurig omgaan met letters, woorden en zinnen, zonder gevoel voor precieze en netheid, ongemotiveerd om zich in een tekst in te leven, schrift en spelling bagatelliseren, niet leergierig, onverschillig en oppervlakkig...Vaak gebeurt het ook dat ze de letters niet scherp kunnen zien (verminderd zicht, wazig zicht), dat de lijnen op het blad gaan dansen waardoor ze niet weten waar hun pen belandt op het papier... Naar de oogarts!

Eerder dit jaar was er ook al een poging om dure brillen met gekleurd glas te verkopen aan scholen om kinderen met dyslexie te behandelen. De commercie is munt aan 't slaan uit 'dyslexie'. Om de aanbeveling van dure brillen kracht bij te zetten, werd gebruik gemaakt van het sluwe verkoopsargument als zou dyslexie de schuld zijn van de scholen: "Dyslexie? Volgens drie Nederlandse proffen schuld van de scholen".

Het is fout om de scholen te beschuldigen. Leerlingen zelf zijn de grote schuldigen. Zij concentreren zich niet op de correcte schrijfwijze van woorden. Zij gaan achteloos om met spelling en precisie.

De toekomst van Antwerpen ziet er erg somber uit. De samenzwering tussen Groen en sp.a versmelt in een gemeenschappelijke lijst "Samen', waarmee ze de Antwerpse kiezers misleiden.

De speerpunten van 'Samen' klinken goed in de oren, maar de alerte Vlaming merkt al gauw op dat er geen plannen zijn om terreur en immigratie aan te pakken.

'k Heb zitten nadenken over het woord 'samen'. Samen betekent bijeen, bij elkaar, waarbij niemand uitgesloten wordt, ook niet criminele illegalen, pedofiele buitenlanders, gehaaide Afrikaanse gangsters, jihadisten, moslimterroristen, gewelddadige en leugenachtige asielzoekers, avonturiers en ontdekkingsreizigers uit alle windstreken en uithoeken van de hele wereld... Antwerpen vangt iedereen op, genereus en alomvattend, en zo stevenen Antwerpenaars 'samen' af naar hun ondergang.

Het crapuul van de hele wereld wordt allemaal 'samen' opgevangen in het diverse en multiculturele Antwerpen dat met de 'Samen'-partij meer dan ooit het imago zal krijgen van een verwilderde diverse en multiculturele samenleving.

'Samen'... niemand wordt uitgesloten.