Johan Xhonneux (foto) is een 17-jarige scholier en de nieuwe voorzitter van de Vlaamse Scholierenkoepel.

Johan is een 17-jarige snotneus die de wijsneus komt uithangen door te stellen dat er bij de evaluatie van leerlingen meer 'feedback' moet komen in plaats van 'punten geven'... En zo glijden leerlingen verder weg in een roes van gelukzaligheid en zelfgenoegzaamheid, een wereld zonder competitie en zonder prestatiedrang, een wereld waarin iedereen gelijk is en niemand boven anderen uitsteekt, een genivelleerde en kindvriendelijke wereld waarin de beste leerlingen opgeslokt worden door wanpresteerders en dommeriken. Dat krijg je als er niet gevochten moet worden om punten!

Het puntensysteem mag zeker niet afgeschaft worden. Niet in deze barre tijden waarin de onderwijskwaliteit zwaar onder vuur ligt. Punten laten leerlingen toe om zich met elkaar te vergelijken. En dan zijn er altijd die beter willen zijn dan de andere, die meer punten willen halen, die elkaar de loef willen afsteken, elkaar overtreffen... Ik ben de beste! Zo klinkt het dan.

Punten op het rapport brengen een gezonde concurrentie en wedijver op gang. Er komen meer goede leerlingen die de zwakke onderlaag meehijsen naar omhoog.

Volgens Johan drijft de puntencultuur leerlingen naar faalangst. Hij zet dus het welbevinden van de leerling centraal. Zich goed in zijn vel voelen zou een voorwaarde zijn om te presteren. En ondertussen vergeet Johan dat faalangst een drijfveer kan zijn voor leerlingen om tot betere prestaties te komen. Zelfs minderwaardigheidsgevoelens kunnen aanzetten om goed te scoren.

Johan heeft het over 'feedback' in plaats van cijfers op het rapport. Johan zou eens moeten gaan kijken in meerdere Vlaamse scholen waar steevast commentaar gevoegd wordt bij de punten. Klassenraden dringen zelfs aan bij leerkrachten om hun verbale beoordeling van de leerling te formuleren op het rapport.

De onderwijskwaliteit is als een pudding in elkaar aan 't zakken. De dramatische neergang is allang aan de gang, en de veel te lange paasvakantie en alle verlengde weekends die daarop volgen zijn zeker niet deugdelijk om het onderwijsniveau wat op te krikken.

Voor het welzijn van ons onderwijs en onze leerlingen: minder vrije dagen, minder welbevinden, minder kindvriendelijkheid, maar wel: meer wedijver, meer excelleren en meer concurreren!

Vanaf 1 april kwam er een einde aan de papieren huwelijksakte. De burgerlijke stand gaat digitaal.

Jongemannen die willen trouwen raad ik aan om eerst eens goed bij zichzelf te rade te gaan of ze dat echt wel willen. Of ze echt iedere ochtend naast hetzelfde gezicht wakker willen worden. Of ze echt elke dag van hun leven lief en vooral leed willen delen met het jonge ding waarmee ze ooit aan het altaar in een euforische bui zich overleverden aan een onvoorspelbare toekomst met een onvoorspelbaar wezen.  

Trouwen is een levenslange verbondenheid tussen twee mensen die daarna niet meer van elkaar afgeraken, hoezeer ze dat ook willen. Scheiden kan niet meer, vluchten kan niet meer, na alle trouwbeloften en allerlei voorspiegelingen in een verliefde bui.

Het ijzer is gesmeed, de toon is gezet, het kalf is verdronken, toen de priester aan het altaar de twee trouwers aan elkaar vastbond, vastketende. De ringen werden versmolten met hun vingers en er was geen ontkomen meer aan. De rest van hun leven werd bezegeld door dat ene zwakke moment tijdens de roes aan het altaar waar beiden in een ontoerekeningsvatbare bui zich aan elkaar overgaven met een glazige blik en hersenen die tilt sloegen.

Het trouwboekje verdwijnt en er is dus geen enkel aandenken meer aan De Grote Dag. Maar... er is de trouwring nog! Die blijft overeind als symbool van eeuwige liefde en levenslange trouw aan de wederhelft. Op een dag begint de ring echter te knellen, en er komen barsten, scheuren en verkleuringen in. Bij illegale aangelegenheden wordt het ding vlug weggemoffeld en raken de trouwelozen verstrikt in een web van leugens en bedrog...       

VTM heeft gisteren de hoofdvogel afgeschoten met een 'arts' die nonsens verkocht over inentingen tegen mazelen.

Dokter Kris Gaublomme uit Maasmechelen is erg controversieel en werkzaam als homeopaat, maar deze bezwarende info verzweeg VTM voor de kijker.

Wie is er bij VTM zo oerdom geweest om deze charlatan zijn zegje te laten doen? Met prietpraat van de bovenste plank: "De inenting tegen mazelen verlaagt de immuniteit en verhoogt de kans op autisme, astma, hyperkinesie, leerstoornissen en slaapstoornissen".

Het pleidooi tegen vaccins druist in tegen het wetenschappelijk bewezen nut van inentingen. Verontwaardigde reacties werden uitgelokt: "Hij creëert risico's op een epidemie... vaccins redden zoveel levens en deze non-believer trekt dat in twijfel..."

De orde der Artsen heeft nu een officiële klacht binnengekregen tegen de zwanzer. Een blaam zou niet volstaan. Er moet beroepsverbod komen tegen een 'arts' die een gevaar is voor de volksgezondheid!

Wie zijn bij VTM verantwoordelijk voor de uitzending met de controversiële 'arts'? En welke instanties waken over de deugdelijkheid van programma's? Wordt de kijker wel genoeg beschermd tegen programma's die niet door de beugel kunnen?

'k Ga beginnen met dr. Victoria Cann ervan langs te geven. Zij is medewerkster aan een Britse universiteit en bestudeerde alle Disneyfilms. Zij kwam tot de onthutsende conclusie dat vele animatiefilms schadelijk zijn voor jonge kinderen. Haar uitleg lijkt op de glasheldere feministenzwans van een gestoord wijf waar je losse steekjes hoort rammelen in haar bovenkamer. Compleet gestoord dus.

Disneyfilms maken allang deel uit van de westerse filmcultuur en hele generaties zijn ermee opgegroeid. Toch blijkt uit de nieuwe studie van tante Victoria dat vele Disneyfilms niet geschikt zijn voor jonge kijkers.

'Sneeuwwitje' en 'Doornroosje' kunnen leiden tot een ongezond zelfbeeld, racisme en huiselijk geweld. In beide films wordt een meisje gekust terwijl ze slaapt. Er zou dus geen wederzijdse toestemming zijn... Sneeuwwitje creëert de indruk dat meisjes hulpeloos moeten wachten tot hun prins op het witte paard langskomt. En Doornroosje zou anorexia in de hand werken met haar onmogelijk smalle taille.

En 'Belle en het Beest' is een klassiek geval is van het Stockholmsyndroom, een psychologisch verschijnsel dat we zien als een gegijzelde sympathie gaat koesteren voor zijn gijzelnemer. Het verhaal geeft de indruk dat een vrouw een gewelddadige partner kan veranderen, als ze maar lang genoeg volhoudt. Het beest verandert in een blonde blanke jongeman en ze leefden nog lang en gelukkig...

Ook 'Aladdin' werd niet gespaard, een 'racistische' film waarin alle goede personages blank zijn, terwijl alle slechteriken zwart zijn... Fictie gebaseerd op realiteit!.

Tante Victoria had beter achter het fornuis in haar keukentje kunnen blijven, want met haar 'studie' rukt ze de legendarische Disneyfilms uit hun context en geeft ze haar eigen feministisch politiek correct gedacht over de films. Met in haar kielzog alles wat politiek-correct en links is. De sprookjes van toen zijn klassiek en van onvergankelijke waarde. Hedendaagse studies houden geen rekening met de tijdsgeest van toen en rukken de sprookjes uit hun verband. Tante Victoria vergeet daarbij dat hedendaagse tekenfilmpjes uitpuilen van geweld en indoctrinerende beelden van rassenmenging, waar blank en zwart elkaar afwisselen en flitsende beelden elkaar opvolgen waarbij agressie de hoofdrol speelt...  Een ouderwets sprookje van Walt Disney is veel onschuldiger!

Alweer slecht nieuws over de leerprestaties van onze 'Vlaamse' leerlingen. De klad zit erin, in ons onderwijs. En dat wordt alleen maar erger omdat er steeds meer kindjes onze scholen bevolken die thuis geen Nederlands spreken en die al starten met een flinke taalachterstand. Ook leerlingen die thuishoren in het buitengewoon onderwijs plegen een aanslag op de onderwijskwaliteit. Ons taalonderwijs wordt grondig in de war gestuurd en de leerscores zullen daarom in de toekomst nog veel meer naar beneden donderen.

Nieuwe cijfers van minister Crevits (CD&V) laten zien hoe leerlingen stuntelen met grammatica, begrijpend lezen, luisteren en schrijven, en ook wiskundige bewerkingen gaan moeizaam. 

De resultaten tonen ook aan dat leerlingen die Nederlands niet als thuistaal hebben minder goede scores halen. Logisch. Daarnaast is er een verband met de sociaal-economische status. Hoe hoger de status, hoe meer kans op hoge scores. Ook blijkt de onderwijservaring van de leraar invloed te hebben op de leesprestaties van de leerlingen.

De leerprestaties voor lezen, luisteren, schrijven en spreken werden gemeten met twee schriftelijke en een praktische proef. Leerlingen werden o.m. gevraagd om teksten te schrijven zonder fouten te maken tegen de grammatica- en spellingsregels. De spreekvaardigheid werd getoetst door het navertellen van gelezen teksten.  

Minister Crevits wil scholen begeleiden naar een betere kwaliteitscultuur. Scholen begeleiden? Veel te laat, de kiemen van leer- en taalachterstanden zijn dan allang gezaaid in de periode dat baby's en peuters nog niet naar school gaan en zich veel te lang in een thuismileu bewegen waar niet voorbereid wordt op de kleuterschool, een thuismilieu waar een andere taal dan het Nederlands gesproken wordt en er een anti-Nederlands klimaat heerst. 'Scholen begeleiden' is een achternahollen van de problemen. De eerste levensjaren horen baby's en peuters hun ouders kwebbelen in een vreemde thuistaal. En als ze dan in de basisschool komen torsen ze een enorme taalachterstand met zich mee met leerachterstanden als gevolg. Het is in de baby- en peutertijd dat er actie ondernomen moet worden, alle andere ondernemingen in de basisschool zijn middelen voor de lappenmand.

Het Lentefeest is een uitvinding van gefrustreerde vrijzinnigen die voor hun kinderen ook een feest willen, maar dan niet in de kerk. Ongelovigen willen voor hun kinderen ook cadeautjes, maar dan zonder communie. Ze willen ook feestelijk uitgedoste kinderen in hippe communiekleding, maar niet voor in de kerk.

En daarom verzonnen vrijzinnigen een alternatief voor het christelijke communiefeest: het lentefeest! Het lentefeest voor de vrijzinnige jeugd is een bastaardviering, een viering zonder God!

Als je kind zijn communie niet mag doen in de kerk, moet je zwijgen. Als je allergisch bent voor kerkelijke aangelegenheden, blijf dan stilletjes thuis, zonder cadeautjes, zonder feest, zonder feestelijke outfit. Ga in een hoekje wat zitten grommelen, maar verpest het feest van de christelijke jeugd niet met een 'lentefeest' dat de statige grandeur mist van een echt communiefeest. Communiefeesten, puur en zuiver, worden in de kerk gevierd, in de lente, een feest samen met God. Alternatieven bestaan niet, het lentefeest is een illusie, een verzinsel dat overeind gehouden wordt door de commercie.             

Vroeger heerste er een rage bij schooldirecteurs en leerkrachten om bij het kliekje van vrijzinnigen te horen. Om erbij te horen moest je je geloof afzweren en een hekel hebben aan christelijke tradities en aan religieuze tekenen die naar het christelijk geloof verwijzen. "Ik ben atheïst!", klonk het vroeger aldoor in koor bij atheïsten die alle begrafenissen van collega's bijwoonden, maar dan samengetroept op straat stonden te gapen, aan de overkant van de kerk, als een stelletje zielige engerds met een fobie voor kerken, priesters en misvieringen. 

Uit een nieuwe studie van KU Leuven blijkt dat de kwaliteit van het Vlaams onderwijs daalt. Achterhaald nieuws, en gruwelijk afgezaagd.

Eindelijk mag er nu openlijk gezegd en geschreven worden dat de onderwijskwaliteit aan het tanen is. Vroeger moest daarover gezwegen worden omdat allochtonen zich gestigmatiseerd voelden.

De kelderende onderwijskwaliteit was vroeger taboe, en daarom is het nu veel te laat om vergane gloriën weer op te vijzelen. De absolute wereldtop voor het Vlaams onderwijs is voorgoed verleden tijd.

Een jonge generatie journalisten en onderzoekers meent de dalende onderwijskwaliteit ontdekt te hebben, alsof het een nieuw gegeven is. Helemáál te gek is de titel in het Nieuwsblad: "Waarom heeft niemand dat zien aankomen?... Heeft deze auteur al die tijd in coma gelegen of zo?! Of misschien nog niet geboren toen het proces van het aftakelende onderwijs allang aan de gang was?

Laat ons eens kijken naar de zomer van 2011 toen de alarmklokken schel en alarmerend luidden over het dalende onderwijsniveau. Toén al was een afbrokkelende onderwijskwaliteit geen nieuws meer omdat die trend zich in gang zette begin jaren 90. Het was de tijd van overvloedige aandacht voor zwakke leerlingen, voor allochtone leerlingen, voor alles wat afweek van de gemiddelde Vlaamse leerling. Er werden allerlei maatregelen verzonnen om achterblijvers bij het onderwijs te betrekken, de gekende 'Parels voor de Zwijnen', terwijl intelligente Vlaamse leerlingen geen uitdagingen kregen, hoogbegaafden en uitblinkers werden aan de kant gezet, geen maatregelen voor hen.

Om de kwaliteit van ons onderwijs weer op te schroeven moet er afgestapt worden van het 'iedereen-gelijk-principe'. Iedereen is niét gelijk. Er zijn kloven, etnische en andere, die niet te overbruggen zijn... Leerlingen moeten weer zin krijgen in competitie, gemotiveerd om elkaar te overtroeven en om de beste te willen zijn, met een prestatiedrang die op springen staat... Er moeten beter opgeleide leerkrachten komen die bekwaam zijn om een klas te runnen, een klas als geheel... Zwakke leerlingen en alle soorten achterblijvers moeten minder aandacht krijgen... En tot slot: minder vakanties, minder vrije dagen en minder schooluitstappen... De onderwijskwaliteit zal een nooit geziene heropbloei kennen!