Kom ik bij de dokter, na een complex traject afgelegd te hebben van telefoneren en uitleggen en vragen beantwoorden, op een dag en uur dat ik zelf niet heb mogen kiezen. Digitale wachtkamer weg. Stukje vrijheid weg.
Kom ik in een restaurant, na eerst reserveren, ligt daar een koel registratieformulier op een tafel zonder tafellaken waarop ik mijn identiteit moet prijsgeven. En zonder muilkorf mag ik niet naar 't toilet. Stukje vrijheid weg.
Kom ik in een café, zie ik allemaal lege tafels, geen bierviltjes, geen drankenkaart, geen barkrukken, geen tooghangers. Stukje vrijheid weg.
Kom ik in een winkel, weigert de winkelier mijn cash geld. Verplicht betalen met bankkaart. Stukje vrijheid weg.
Kom ik in een andere winkel, staat daar toch een rij gemaskerde schapen aan te schuiven om hun beurt af te wachten. Maak ik rechtsomkeert. Stukje vrijheid weg.
Kom ik bij de kapster, is die vreselijke muilkorf ook verplicht. Geen gezellige babbeltjes meer over lokale nieuwtjes. Kopje koffie tijdens de haarfrunnikerijen is ook niet meer toegelaten. Stukje vrijheid weg.
Overal waar ik binnenkom is het irriterende masker op je gezicht verplicht. Geen stukje, maar een enórm stuk vrijheid weg. Van mij afgepakt, om mij te onderdrukken, om mij onmondig te maken, ik mag alleen nog wat mompelen achter mijn vodje.
Op nauwelijks een half jaar tijd is mijn leven ingrijpend veranderd. Zodra de voordeur achter me dichtgaat bots ik op restricties en obstakels, geboden en verboden, bedreigingen en boetes. Nooit eerder kwam de wereld me zo agressief tegemoet. Het geeft me een beklemmend gevoel, alsof ik leef met een enkelband, of met een leiband om mijn hals, geregeerd door corona. Leven met een enkelband, zo voel ik het.
Ik kan me natuurlijk overgeven met mijn handen in de lucht en me schikken naar de idiote samenlevingsregels die nu gelden, maar mijn beslissing was om te schipperen, te zigzaggen, te laveren en zien waar en hoe er gefoefeld kan worden met dat onding op mijn snoet, waar maatregelen omzeild kunnen worden, waar niemand me wat kan maken, terwijl ik toch 'in overtreding' ben. Buiten de coronalijntjes kleuren dus.
Het heeft geen zin om wrevel en ongenoegen, chagrijnigheid en verstikkingsangst mijn leven te laten beheersen. Ik leg me niet inschikkelijk neer bij de 10 coronageboden en blijf omwegen zoeken om de gekke maatregelen te omzeilen.
Ze maken ons wijs dat er versoepelingen komen in de coronamaatregelen. Leugens! Het is alsof er nog meer regeltjes bijkomen die verstopt zitten achter grotere versoepelingen. Nieuwe stukjes vrijheid verdwijnen telkens achter gewijzigde maatregelen.
We gaan een wereld tegemoet van gemuilkorfde mensen die als schapen in een kudde geen kant meer op kunnen.
"Overheden houden van pandemieën, net zoals ze van oorlogen houden. Omdat het ze de mogelijkheid geeft om beperkende maatregelen op te leggen aan de bevolking, maatregelen die men normaal gesproken nooit zou accepteren" (E.J. Bron).
Svalbard schreef:
20/08/2020 om 9:37 pm
Iets meer dan 30 jaar geleden ben ik op mijn werk slachtoffer geweest van een gewapende overval. Daarbij moest ik op mijn buik gaan liggen en werden mijn handen met een tyrip op mijn rug vastgebonden. Vervolgens werd mijn mond dichtgeplakt met breed plakband dat meerdere keren om mijn gezicht werd gewikkeld. Nu met die muilkorfdwang komen die rotherinneringen weer naar boven. Ik denk niet dat zo’n muilkorf voor mij een goed idee is en ik vertik het om zo’n rotding op mijn gezicht toe te laten. Ik accepteer zo’n muilkorf dan ook onder geen enkele voorwaarde!
En degene die mij zo’n ding met geweld zou willen opdringen, last ik het zo zeggen, die komt daar niet zonder kleerscheuren vanaf!
3 reacties op dit bericht
Hallo Lieve
Wanneer beginnen de sloopwerkzaamheden van dat hotel?????
Doen wij het voor ze erin liggen of doen zij het als ze erin liggen?????
Hallo Lieve
Laten we die vreemdelingen verdrijven naar de woningen van de lafaards die ze hebben binnengehaald, zij willen vreemdelingen dus krijgen ze ook de vreemdelingen want wij willen dat volk niet in ONS straatbeeld puur uit veiligheid en leefbaarheid.
Het is niet prettig elke dag met alle deuren n ramen gesloten te moeten leven en zelfs bang te zijn boodschappen te doen.
Bij de eerstvolgende verkiezingen straffen we die lafaards af tot ze zelf uit eigen beweging ons land verlaten samen met die vreemdelingen.
Wij beschermen ons eigen volk, onze cultuur, onze identiteit, onze nationaliteit en daar horen barbaren niet in thuis. Waar ze hokken volgt snel zware ellende en barbaars geweld en dat willen wij voorkomen w.w.z. dat volk buitenhouden uit ons land en niet afkomen met "het zijn maar kinderen", die kinderen wordt snel groot en dan zitten wij met de ellende.
Door dat volk nu terug te sturen naar Afrika doen we een win-win situatie nl. zij blij dat ze in eigen land en eigen cultuur kunnen leven en wij blij dat we bespaard worden van ellende en geweld want wij willen een geweldloze samenleving.
VB protesteert tegen Komst Asielcentrum Parkhotel
Hasselt: Vlaams Belang voert actie tegen komst asielcentrum Parkhotel (10 september 2020)
"Voor het Vlaams Belang is de geplande opening van het asielcentrum in een dichtbevolkte en rustige buurt met twee scholen een onbegrijpelijke en zorgelijke zaak. Op geen enkele manier is de mening van de lokale bevolking gevraagd. Wij willen hier geen asielcentrum."
Ook nationaal partijvoorzitter Tom Van Grieken was aanwezig tijdens de actie in Limburg. "Wachtlijsten in de zorg. Wachtlijsten voor een sociale woning. Maar in Hasselt worden 125 asielzoekers opgevangen in een hotel", reageert hij.