Een Nederlandse YouTuber heeft een oude zwart-witfilm van Brussel uit het begin van de vorige eeuw gerestaureerd en ingekleurd. De video neemt je mee naar een ander tijdperk: paard en kar domineerden samen met voetgangers en fietsers de straten. Hier en daar rijdt een tram of een auto. En iedereen zat strak in het pak: met hoed en wandelstok.
Tussendoor op 't Terras van Jürgen C.


Op een zwoele dag als vandaag ben ik elders verkoeling gaan zoeken. Ben vanmiddag een kijkje gaan nemen in 't café van Jürgen C. om te zien hoever de voorbereidingen gevorderd waren om op 9 juni te openen. Nog altijd geen barkrukken, ook geen tafellakentjes noch tafelversieringen. En den toog nodigde niet uit om er te blijven lanterfanten. Er stonden ook nieuwe tafeltjes en kleinere stoeltjes, zo van dat modern koel en stijf horeca-meubilair waarop je nauwelijks een pint op kwijt kunt. Bier moet kunnen ademen, heeft ruimte nodig, en dat kan niet op een klein volgepropt tafeltje, zo'n half vierkantemetergevalletje, of een piepklein rond geval dat bij de minste windstoot de lucht in waait en nooit meer terugkeert. Het zijn de naweeën van het coronatijdperk die voor altijd en voorgoed zullen nawerken. Het komt nooit meer goed. En schapen zullen levenslang mondmaskers blijven dragen.
Toen ik de verloedering van het ooit zo gezellige interieur gezien had, begaf ik me ontmoedigd naar het terras waar boze eters me nastaarden omdat ik geen mondmasker droeg. "Moei u met uw eigen zaken", floepte ik er net niet uit, maar het scheelde niet veel. Gelukkig zag ik veel vliegen op hun frieten zitten.
Cafébaas Jürgen C. holde me achterna naar buiten om mijn tafeltje eerst grondig te ontsmetten alvorens ik plaats mocht nemen. En een ontsmette menukaart gaf ie me ook nog. Alles heel steriel en clean. Gezellig hoor. Toch voorbeeldig en plichtsbewust leefde hij de coronaregels na.
"Ja, ik moet wel want morgen ga ik in een Dilsens restaurant als opdiener werken. En volgende week heb ik ook al in Lanaken een job op het oog. Voor de horeca ben ik een favoriete werknemer, iedereen, vooral in Maaseik, willen ze me met contracten aannemen. Zo heb ik overal mijn onderduikadressen bij al mijn sympathisanten. Mijn ware roeping ligt echter ver weg van hier. Ik heb overal in de wereld leren overleven, in alle oorlogsgebieden, mij moeten ze niets leren. Ik heb altijd iedereen kunnen verschalken, ik heb geen kwade bedoelingen maar het leger heeft me vreselijke toeren gelapt en dan kunnen stoppen doorslaan, maar ik blijf alles onder controle houden. Leger en politie met grootheidswaanzin zijn nog altijd in de waan dat ze me op het spoor zijn... Naïevelingen!"

















1 reactie op dit bericht
Hallo Lieve
J Conings is geen bedrijfsleider en toch geeft hij +\- 500 mensen al 3 weken vast werk.....😎