Op wandel!(slot)

Het zonnetje straalt aan een helderblauwe hemel: het belooft een mooie dag te worden.  We besluiten om vandaag lekker te ontspannen. 

Aan "Gasthof Dolomitenblick" ligt het schip vertrekkensklaar: het bovendek is volledig volzet.  Zo ver gaan we echter niet: we laten Gipsy even uit in het bos voorbij de gemeentelijke speelweide.  Ik begeef me tussen de bomen, en vind al vlug een mooie vliegenzwam.

Alvorens terug te keren naar de caravan, stappen we nog eens tot aan de waterkant.  Er is weinig wind, en het is heerlijk om hier even te vertoeven.

De boten van het "Ruder-Camp" liggen er wat verlaten bij: het hoogseizoen is immers reeds voorbij! Binnenkort worden ze weggehaald en opgeborgen tot na de winter.

Dan zoeken we, bij ons vakantiehuisje-op-wielen, een plaatsje in de zon om nog wat te genieten, tot het tijd is voor het middageten.  Gipsy heeft het zo ook duidelijk naar zijn zin!

Na de middag trekken we naar "Ronachers Einkehr", waar we koffie en gebak bestellen.  Voor morgen is terug mooi weer voorspeld, en we overleggen wat we zullen doen. We worden het vlug eens om een wandeling richting "Weissenbacher" te maken (de extra opgedane calorieën moeten opgebrand worden!).

Na de koffie laten we Gipsy nogmaals uit, en ik kan het niet laten om nog enkele foto's te maken!

Deze avond keren we terug naar het restaurant op de camping.  De ondergaande zon tovert prachtige kleuren aan de hemel, zodat de omgeving er extra sfeervol uit ziet!

We nemen plaats aan ons vertrouwde tafeltje, bestellen een drankje en maken onze keuze van de kaart. Lang twijfel ik niet: er word een wildgerecht aangeboden, en dan ben ik steeds liefhebber!  Marleen kiest voor steak met frietjes.

We zijn niet gehaast, en knopen, na het eten, een gesprek aan met Michael senior. Intussen heeft Gipsy het zich gemakkelijk gemaakt, en is reeds naar dromenland vertrokken!  Dan is het tijd om afscheid te nemen en onder de wol te kruipen, zodat we morgen goed uitgerust aan de wandeling kunnen beginnen!

Mijn echtgenote heeft de inspanningen van eergisteren nog niet volledig verteert.  Ik kan echter de lokroep van de bergen niet weerstaan.  Mijn keuze gaat uit naar de richting van de "Stosia".  Het wordt geen snelheidsrace, want ik wil nog enkele foto's maken.  Ik merk wel hoe ver ik raak!

De route die ik uitgestippeld heb is best zwaar, maar reeds vlug worden mijn inspanningen beloond: langs de rand van het pad bloeit een mooie bloem, en dieper in het bos vind ik snel paddestoelen die, na de regen van enkele dagen geleden, welig ontluiken.

De verscheidenheid aan paddestoelen is groot in dit gebied.  Regelmatig duiken andere soorten op: steeds verschillend in vorm en kleur.  Dit houd mijn tocht boeiend!

Bij het kruisen van de "Forststrasse" krijg ik, tussen de bomen in de verte, de almen van de "Neusacher Alm" in het vizier.  Dit betekent dat ik me ondertussen meer dan 500 m hoger  bevind dan de "Weissensee". 

Ik heb er honger van gekregen, en besluit om nog een bezoekje te brengen aan de "Techendorfer Alm", welke aan zijn laatste openingsdagen van dit seizoen bezig is. Ik wil nog afscheid nemen van de vriendelijke uitbaters, en intussen kan ik de gelegenheid aangrijpen om iets te eten!

De hekken zijn nog dicht, alhoewel de dieren van de almweiden reeds getransporteerd zijn naar het dal, waar ze tot de volgende lente onder gebracht worden. Let wel: het is regel, wanneer je op het grondgebied van een alm komt, dat je een gesloten hek, na doorgang, opnieuw afsluit!

Ik word uitgenodigd om binnen aan tafel te zitten.  Het "spekbrood" met een frisse pint smaakt heerlijk, en na een gezellige babbel volgt een hartelijk "Auf Wiedersehen"!                                               

Op de terugweg heb ik bewondering voor de mooie uitzichten over de Alpen: aleen dat al is de inspanning waard!

Dan begin ik aan de afdaling door het bos, en regelmatig speur ik, links en rechts van het pad, de bodem af op zoek naar enkele schoonheden van de flora.  Ik gun mezelf de tijd om regelmatig te pauzeren en enkele foto's te nemen.

Voor ik het goed en wel besef, kom ik bij de restanten van een oude hut.  Toen ik hier de eerste keer passeerde, (meer dan 20 jaar geleden!), was deze nog in "redelijke" staat, maar de tand des tijds heeft ondertussen zijn werk gedaan...!

Nog wat verder betrap ik een bij, die zich te goed doet aan de honing van een distel: mooi om te zien!

Zo nader ik de camping, waar de dalende zon een sprookjesachtig contrast van licht en donker tekent op de aanwezige wolken!

Na mijn tocht rust ik nog even uit, waarna  we gaan douchen en ons omkleden voor het avondmaal.  De zon is reeds achter de bergen gedaald, wanneer we naar het campingrestaurant stappen.  De feeërieke kleuren in de lucht, en de weerspiegeling in de "Weissensee"  geven de omgeving een ietwat mysterieus uitzicht.

Vandaag laten we  een rijstschotel met kip opdienen.  Een brandende kaars op tafel zorgt voor een romantische sfeer: een perfecte afsluiting van een boeiende dag!

Deze ochtend lacht het zonnetje ons weer toe.  Dit wordt geen dag om stil te blijven zitten!  Na onze uitstap van gisteren, verkiezen we een rustiger activiteit: we zullen ons ophouden in de nabije omgeving, en speuren naar het moois dat de natuur ons aanbied!

Nog voor het middageten maken we een korte trip, en snel worden we geconfronteerd met de diversiteit van de plaatselijke flora: terwijl de "Kamille" aan de laatste dagen van de bloei bezig is, zijn andere planten een stadium verder, en dragen reeds bessen.

En de regen van de vorige dagen heeft ook de paddestoelen een boost gegeven: zij tonen zich steeds talrijker, alsof ze ons extra willen bevestigen dat het herfst is!

Na de middag trakteren we onszelf met koffie en een gebakje bij "Ronachers Einkehr", waarna we terug het bos in duiken.

Moeder natuur heeft nog meer verrassingen in petto: we hoeven echt niet veel moeite te doen voordat we een mooie, weliswaar nog jonge, vliegenzwam aantreffen.  Prachtig pronkt hij met zijn rode hoed met witte stippen! 

Wat verder heeft een ander soort paddestoel een plaatsje gevonden op een oude boomstronk.  Ze zorgen daar voor een mooi contrast met het mos, waarmee ze hun gastheer delen!

Het wordt tijd om terug te keren, en op weg naar de camping weet een prachtige fris-gele bloem ons te bekoren! Er komt, een van de volgende dagen, zeker nog een speurtocht om meer moois op de gevoelige plaat vast te leggen!

Nu is het tijd voor de dagelijkse douche, en wanneer we op weg gaan naar "Ronachers Einkehr",waar we het avondmaal zullen nuttigen, tovert de ondergaande zon romantische kleuren in de "Weissensee".

De zuivere berglucht heeft ons hongerig gemaakt, en de "Ronacher teller" (vergezeld van frietjes, en een fris biertje), gaan vlot naar binnen! Nu nog een heerlijke nachtrust, en we kunnen er weer tegenaan!

Michael junior is de gids vandaag.  Hij begeleid ons naar "Alm Hinterm Brunn", aan de andere zijde van het meer.  Het is niet de eerste keer dat we hier naartoe trekken, maar we zijn daarom niet minder entoesiast.

Het is, vanaf de camping, ongeveer 3 uur stappen, en het terrein klimt soms venijnig, maar de natuur en de panorama's zijn wondermooi.  Nu eens hebben we ontzag voor de kolosale rotsmassa's, en wat verder krijgt een uniek uitzicht op het blauwe water van de "Weissensee" onze volle aandacht!

Het terrein blijft varieren: nu eens flink klimmen, dan weer bergaf en af en toe een gemoedelijk stukje waar de beenspieren even kunnen ontspannen. 

Ook de flora blijft ons boeien: regelmatig pronken prachtige bloemen langs de randen van de weg.  Ik zet dan ook graag mijn fototoestel aan het werk, waardoor ik al vlug achterop geraak.  Gelukkig ligt het tempo van de groep niet te hoog, zodat ik na een paar minuten terug bijgebeend ben!

Na enkele minuten word ik alweer afgeleid.  Ditmaal zijn de paddestoelen de boosdoeners: ze eisen hun plaats op tussen de stenen en het groen, en zorgen daar voor een mooi contrast.  In de natuur krijgt alles zijn plekje!

Zo verstrijkt de tijd, en minderen de resterende kilometers: we zijn over de helft van de af te leggen afstand, en na een korte onderbreking, waarvan we gretig gebruik maken om de dorst te lessen, stappen we vol goede moed verder!

We houden er flink het tempo in, en het ontgaat ons niet dat, ook in deze omgeving, vele "hoogzitten" aanwezig zijn, wat erop wijst dat het wild goed vertegenwoordigd is!

Enkele kilometers verder krijgen we nog een tussenstop: onze gids maakt ons attent op een panoramapunt, een stuk boven de weg waarop we ons bevinden. Diegenen die minder stapzeker zijn blijven hier wachten, want het is een korte, maar felle klauterpartij om tot boven te komen.  De beloning is echter groot: het uitzicht, dat reikt tot voorbij Techendorf, is fenomenaal.  Jammer van de laaghangende bewolking...

We gunnen ook de overkant van het meer nog een bewonderende blik, waarna we terug afdalen, om met de hele groep verder te stappen langs prachtige rotswanden. Wat later, net als het begint te regenen, bereiken we "Alm Hinterm Brunn", waar we een gezellig hoekje vinden in één van de bijgebouwtjes.  De houtkachel verspreid een aangename warmte, en we worden snel voorzien van een welkome dorstlesser.

Zoals gewoonlijk hebben we ook iets te eten besteld.  We zijn echter niet de enige gasten, dus moeten we wat geduld opbrengen. 

Geen tijd voor verveling echter: in het lokaal zijn enkele "jachttroffeeën" tentoon gesteld.  Met plezier fotografeer ik ze.  Dan raken we in gesprek met onze overburen, en al gauw gaat het er gezellig aan toe!