Donderdag 30 augustus 2012
Koekje ?
Koekje ?
Tante Kaat bood me vorige week een kopje koffie aan.
'Koekje ? ' vroeg ze.
'Graag, tante !', antwoordde ik, niet beseffend wat ik in gang gezet had.
Ze nam haar gsm en bestelde iets in een taal die meer op Arabisch leek dan op Nederlands.
Vijf minuten later stopte een 20-tonner vrachtwagen voor de deur.
De achterkleppen zwaaiden open, een laadvlak daalde tot op de straat, en een palet werd er af geschoven.
We verwijderden ettelijke meters windingfolie, of hoe dat spul ook mag heten.
Dan knipten we de stevige kunststof riemen door, om een grote kartonnen doos van het palet af te halen.
Met een cutter sneden we het plaklint door, en openden de flappen.
Hierin zaten kartonnen dozen koekjes.
Toen ik die opende, vond ik kleinere verpakkingen met telkens 10 koekjes.
Elk koekje zat apart netjes in een cellofanen zakje, dat slechts met veel moeite open te krijgen was.
Ik beet in dat heerlijke koekje, maar de koffie was ondertussen koud.
Die avond zette tante haar vuilniszak buiten, gevuld met verpakkingen.
Tante Kaat bood me vorige week een kopje koffie aan.
'Koekje ? ' vroeg ze.
'Graag, tante !', antwoordde ik, niet beseffend wat ik in gang gezet had.
Ze nam haar gsm en bestelde iets in een taal die meer op Arabisch leek dan op Nederlands.
Vijf minuten later stopte een 20-tonner vrachtwagen voor de deur.
De achterkleppen zwaaiden open, een laadvlak daalde tot op de straat, en een palet werd er af geschoven.
We verwijderden ettelijke meters windingfolie, of hoe dat spul ook mag heten.
Dan knipten we de stevige kunststof riemen door, om een grote kartonnen doos van het palet af te halen.
Met een cutter sneden we het plaklint door, en openden de flappen.
Hierin zaten kartonnen dozen koekjes.
Toen ik die opende, vond ik kleinere verpakkingen met telkens 10 koekjes.
Elk koekje zat apart netjes in een cellofanen zakje, dat slechts met veel moeite open te krijgen was.
Ik beet in dat heerlijke koekje, maar de koffie was ondertussen koud.
Die avond zette tante haar vuilniszak buiten, gevuld met verpakkingen.
Geschreven door Frankie om 00:00
Reageer op dit bericht
Ik ben niet bij haar !!!
keurig...
uitgerafeld met klasse, uitgerafeld vulgair
op Cap Nègre zijn bescheiden armoedige optrekjes, ver van de dichtstbije LIDL of CARREFOUR. 
beiden van de jacht en de visvangst, de pluk en de liefde.
en verder: 
Zonder wit haar, zonder een eindeloze rits paardentanden, zonder die blik van 'Als jij me niet leuk vindt, ben je een hopeloos verschrompeld ouderwets seniel achterlijk schepselke'.
getrouwd met een miljardair.
