Troost
Troost
Ik sluit de zak met verloren tijd, valse vreugde en ijdele hoop,
zodat de geur van rotting mijn dagen niet langer bederven.
Ik sluit de zak en slik eens, maar het is een stevige knoop
die belet dat mijn ziel de hartenpijn van toen kan erven.
Het wordt ijzig stil als de ophaaldienst mijn straat verlaat
maar de putten zijn er nog en de gaten en de bulten ook,
ik vermoed een lichtje, en ben opeens niet langer kwaad,
het is geen vuur meer, geen vlam, alleen wat oude rook.
Ver van de doelloosheid en de onzin van het druk verkeer,
tippelen merels naast de laatste witte bloemen bij de poort,
De wind buigt ze ongenadig heen en op en dan weer neer,
ik heb in jaren niet zo graag 't geluid van de natuur gehoord.
De wijn heeft mijn verzoek om troost niet echt gehoord,
en zelfs de feesttaart kan mijn twijfels niet doen verdwijnen,
De deurwaarder heeft mijn vrede noch mijn rust verstoord,
ik kan zonder schroom voor de troon van de Heer verschijnen.


