Het startschot

Vooruit (2de versie)

+ epiloog

Een moeder blijft moeder voor het leven

alleen de blaadjes van kalenders verdwijnen

in het duister van voorbije feiten en sferen.

ze krijgt minder dan ze ooit kon geven

zoals aandacht aan verdriet en pijnen

die de blijheid bannen uit ons leven.



Een moeder spreekt in zacht gefluister

over zorgen die haar nachten storen

maar haar vermoeidheid verjagen

hopend dat toch iemand luistert

vanuit de zelfgenoegzaam trotse toren

opgericht als antwoord op haar vragen.


Als de jaren vastberaden beginnen te wegen
als het evenwicht en de aandacht verzwakken,
als haar woorden geen wet meer blijven zijn,
als haar goedheid ervaren wordt als een zegen
als slechts het verste verleden nog blijft plakken
als souvenirs de enige remedie blijken tegen pijn

Dan lijkt vandaag weer lastiger dan voorbije dagen

dan is bewegen als een laatste stap naar voren zetten

dan is elk woord een herhaling van gesprekken van toen

dan is ja een antwoord en neen een vermoeide vlucht

dan is een glimlach iets als wat meer aandacht vragen

dan zijn oude gewoontes belangrijker dan wetten

dan is er echte liefde en warmte in elke zoen

dan is een stap achteruit snel sterven zonder zucht.


EPILOOG

Mijn laatste vraag

was

Mama zet een stapje achteruit.

Hoe dwaas na al die jaren

was ik, 

niet beseffend dat moeders

leven

zolang ze vooruit kunnen.



9/12/2024

'There 's a crack in everything, that's how the light gets in' (Leonard Cohen)

Vrijheid

Zonder moeder, zonder vader, zonder broers of zussen

zonder mensen die je dwingen hen te kussen,

zonder vrienden, zonder collega's, zonder bazen,

zonder plichten, die zijn voor eeuwig afgeblazen.







Zonder afspraken, zonder dates of rendez-vous,

zonder lief, zonder partner en dat geijkt gedoe,

zonder regels, zonder wet en zeker zonder God,

zonder traditie en zonder wat de lust beknot.







Zonder warmte, zonder spot en zonder humor

zonder ziekte, zonder hulp en zonder tumor

zonder schulden, zonder honger of facturen

zonder momenten die eeuwig mogen blijven duren.


14/8/2024

Requiem voor deze eeuw

De hitte van mijn warme zon verbleekt door het stoten van de wind

van de dame voor de spiegel die haar beeld en geur en blik bemint.

Er zitten korsten op het koren en een sprinkhaan op mijn scherm,

er is geen wolkje, geen hemelblauw, geen traan in het gekerm.

Wat was het heerlijk, het zien van broertjes op mama's schoot,

we hadden schrik van duivels, dieven, auto's en van 't eerste bloot.

De kettingen zijn losgemaakt en het verkeer is alomtegenwoordig

de nieuwe goden zijn als  straffers, eisers en despoten samenhorig.

Ach kind, geen afgunst voel ik in mijn diep gescalpeld warme hart,

geen valse dronken vrolijkheid, alleen gestadig groeiende smart

Groei op in de liefde die door de spleten van de ramen sijpelt

ik wens dat je al die indoctrinatie negeert en meestal spijbelt.

11/8/2024

Sorry dat het aanbod op mijn blogs zo mager of niet bestaande is.

Op 18 januari onderging ik een openhartoperatie voor 2 overbruggingen , een ablatie en de  reparatie van 2 hartkleppen.

De revalidatie neemt nog enkele maaanden in beslag.

Ondertussen is het peil van de creativiteit en de activiteit serieus gezakt.

Er komt wel eens een nieuwe lente!

Groetjes aan mijn trouwe  volg(st)ers!!!

Intermezzo

Op 18 januari onderging ik een open hartoperatie.

Nu pas, een maand later, ben ik opnieuw achter mijn pc gekropen om mijn lezers hiervan op de hoogte te brengen.

 Ik hoop binnenkort weer te kunnen bloggen zoals voorheen.

Dank voor uw bezoekje!

Lieve groetjes van Roland  (Frankie)

Hoeken

In het bos vind je geen hoeken

geen kubus en geen vierkant,

Hoeken vind j' alleen in boeken

in steden en in huizen.

In de stad zijn wilde wielen rond

net als borden van dwang en verbod

en ballen van de voetbalbond

of knabbels van de burgergod.

Ik zie kringen in 't gestoorde water

van de plassen en de vijvers,

de zon, de cirkels in de krater

alle zijn het ware blijvers.




Wat rond is blijft nergens hangen

wat scherp is raakt vaak immobiel

en doet me naar het bos verlangen

met mijn hart en een ronde ziel.

12/11/2023

Op 8 september overleed mijn moeder, 101 jaar oud

Afscheid zonder woorden

Je wachtte tot ik even uit de kamer was

waar je rustte na meer dan honderd jaren

Toen bleek dat je werkelijk zonder adem was

om die voor de hemel op te sparen.

Je ogen staarden naar de verste verte

en uit je handen vloeide 't laatste leven

waar bleef dat lieve zorgen en dat alerte

de bekommernis en dat eeuwig geven?

Ik was de eerste aan wie je het leven gaf

en de laatste die dat van jou mocht delen,

Met jou ging ik nog mee naar je graf

met alleen wat voorbij is om nog te strelen.

7/10/2023

Na meer dan 101 jaar is mijn moeder op 8 september 2023 overleden.

Ik was alleen met haar.

Na slecht nieuws van de cardioloog kom ik er nog met moeite bovenop.

Gelukkig is mijn vrouwtje aan mijn zij...

Activiteit na 15 jaar poëzie:

Op een laag pitje

veel lezers

veel onder hen zijn er niet meer

treurig en bedroefd

zoals veel van mijn laatste werk

DANK voor het komen lezen

Ik ben bezig alles te printen wat op dit blog staat,

nu ik nog kan

nu het er nog staat

Druk, ik dank jullie allemaal

hier en ver daar boven

Een vlieg komt in een auto terecht, enkan zich pas bevrijden na een lange autorit.

Ik voel me soms zoals die vlieg.



Niet in Gent

Ontworteld en ontvoerd, gevlucht en gans ontheemd

alles rondom mij is ongezien, zo spoorloos en zo vreemd,

In mijn omgeving lijkt alles en elk wezen verdwenen en voorbij,

mijn ganse leven is verdampt in mist en draadloze brij.

ik raakte het spoor bijster, ik stapte op de tram in Gent

Maar hier is niets of niemand die mij ziet of kent.

Hoger raak ik niet, er spuit een gifwolk uit een fles,

Ik val omlaag, bewegingloos, ik herken het, dit bordes.




25/6/2023

Elke morgen







Gisteren was vandaag nog morgen

onverkend qua vreugd en zorgen,

's Ochtends dank ik God voor de dag

dat ik van zijn Schepping genieten mag.






Vandaag kies ik zelf wat ik ga doen

dacht ik vroeger, dat zei ik toen

Toen ik nog mijn weg moest kiezen

zonder de richting te verliezen.






Morgen komt, ik ben alweer zo traag

dan zeg ik gisteren tegen vandaag,

dan luidt de klok en klingt de bel

Mijn dagen vliegen veel te snel. 

23/32023

Zandloper

Ik loop al jaren door het zand 

door de straten, huizen, bossen zonder strand

en mijn stappen laten sporen

die verdwijnen, na een dag zijn ze verloren..



Mijn schoenen zitten vol met zand

droge korrels, hard en vluchtig in zon en wind

soms waardevol en irritant 

verwaaid door storm, geliefd door een kind.


Ik koester de brokjes in mijn hand

tot het vocht verdampt en weer verdwijnt

zand zo mul als mijn verstand

dat kwijnt als de stalen zon verschijnt.





De vorm verdwijnt snel in het zand

dat kruimelt, en de kunstenaar vergeten doet.

Niets raakt afgewerkt in het zand

dat sneller wegtikt dan een chronometer moet.

Niets kan je bewaren in het zand 

want het kent geen einde noch begin.

Ik blijf maar lopen in het zand

en fluister dat ik het vergeefs bemin.

21/3/2023

Uitstel

Ik heb mijn reis afgelast

want mijn kippen treuren indien ik ze verlaat.

Ik betaal vandaag geen facturen

want de herinneringen zijn nog onderweg.

Ik zet de tv af eer de film gedaan is

want zo pieker ik vannacht niet over voorbije dagen.




Ik scheer mij morgenvroeg

als ik de tijd gevonden heb om mijn bril te reinigen,

dan zie ik geen vergeten stoppels, die zijn er gewoon niet.

Ik begin elke zin met ik

en dan barst ik in tranen uit van voorbij verdriet

want ik ben er en jij bent er in angstige gedachten niet.





Zeg me hoe nutteloos angst is

als ons geluk me dagelijks overvloedig overspoelt

en ik mijn tijd verlies met voorbarig uitgesteld verdriet.






27/2/2023

Privilege

Als de zon schijnt, is het aangenamer dan in 't donker,

al ken ik nooit een ogenblik van duisternis.

Als het vuur brandt, is het fijner dan een winterdag,

al heb ik het nog zelden koud gehad.

Als de drukte van de stad de mensen in de stress jaagt,

vind ik de rust in de armen van mijn vrouw.





Als zij er is, dan is de wereld helder en vol zon,

dan schijnt er altijd licht aan de horizon,

dan voel ik de warme gloed van haar liefde,

dan ril ik alleen van angst om haar te verliezen,

dan verwens ik de ziekte, de twijfel en de ergste pijn

op de dag dat wij niet meer samen zijn.



25/2/2023

Mijn wensen

dit is een persoonlijke kerstwens aan allen die ik niet persoonlijk kon bereiken



Kerstwens voor de wereld

Vrede is voorwaarde, middel en doel,

Aan burger, volksmens en soldaat

Alle wezens met vrije wil

Mensen met zelfstandig denken

Van over de hele wereld

Goede bedoelingen vereist, en de

Wil om alle dagen kerst te vieren



Roland

24/12/2009

Machteloos

Zelfs als ik de deur niet open maak

en doe alsof ik de bel niet hoor,

niet antwoord als er op het raam geklopt wordt, 

toch kom je een dag bij me naar binnen

en kan ik niets nieuws meer beginnen.



Zelfs als ik alles wat ik achterlaat

zou dateren en inventariseren

de vergeten verhalen zou vertellen

en zou trachten alles te helpen waarderen

zoals ik het koesterde en bewaarde



Toch kan ik het later niet beletten

dat alles hopeloos verloren gaat,

dat mijn kasten worden leeggemaakt

mijn teksten verloren en vergeten,

mijn boodschap nergens naar verzonden

mijn spullen weggegeven of vernield,

mijn plannen niet meer uitgevoerd,

mijn handen die machteloos branden

en mijn creaties gaan verzanden, 

want ik zal het ook niet beletten

dat ik hopeloos verloren ga.


Zelfs als ik dit blijf herhalen

zal ik er niet om malen.

Alleen mijn adem blijft hangen

en naar God verlangen.