Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten
Overal hier
Overal hier
Schuif eens op,
er is nog ruimte in de kosmos.
Naast dat zwarte gat van die verdwaalde melkweg:
een bord met STOP,
wetenschappelijk hypothetisch omdat ik het zelf zeg.
Laat de axioma's los
en schuif eens op,
want daar is hier als je daar bent.
En nergens is nooit wat je goed kent:
overal waar je toeven kan of toch iets verder.
Schaapje, graas eens wat dichter bij je herder
en schuif die omheining op.
25/2/2013
Het is alsof ik ben
Het is alsof ik ben
Meegezogen in de draaikolk van de klok
die tikt
en rondjes draait als in een bodemloze wok
maar stikt.
Zo slanken de kalenderblaadjes hevig af,
te snel,
Terwijl de jaren galopperen na de draf
Jawel,
alsof z' uiteindelijk seconden zijn geworden
zo kort.
ik Zie geen mensen, lees geen aanplakborden
Het wordt
Hels ongrijpbaar hoe toch schraal ongrijpbaar
De tijd
mij naar dat naderend eind totaal onaaibaar
verleidt
hoogtepunt# 42
Hoogtepunt # 42
Ik dacht nooit dat jij de Eiffeltoren kon vergeten,
met haar spots die stilte priemen door de duisternis,
opdat de hoogste hemel ooit zou weten
hoe monotoon beneden ’t saaie suizen is.
Ik dacht nooit dat jij de boetieken zou negeren
met hun dreunen, glitter en hun flashy kleuren,
die halsstarrig de passanten provoceren
en ze lokken met gestold vernis en open deuren.
Ik dacht nooit dat jij de Seine zou verwensen,
jij leek mij niet emotioneel en veel te wijs
om net als ik en miljoenen andere mensen
een hekel te hebben aan iets aparts zoals Parijs.
Ik dacht nooit dat het jou eens zou berouwen
en je mij die rechtuit rare revelatie zelfs niet gunt
om alles wat fataal verleden wordt te aanschouwen
met mij samen, hoog vanop het torenpunt .
13/2/2013
Verborgen schroom
Verborgen schroom
Was je gewoon vergeten
dat ik eerst moest leren vliegen
eer ik naar je haven zwemmen kon?
Kon je niet meer lezen
wat ik die nacht in je hart geschreven heb
met de beweging van mijn wimpers op je huid?
Wou je soms niet horen
Hoe de klokken van het belfort luiden
Als de wereld kreunen gaat in wind en regen?
Mocht je dan niet buiten
Kijken hoe de verre vluchten
Lijnen trekken door de wolken van mijn lust?
Had je willen proeven
Van de laatste appel uit mijn tuin
Een jaar te lang gekoesterd en te warm gehouden?
Durf je nog te dromen
Van de kleuren in de regenboog
Die treuren tot de zon verlegen ondergaat ?
11/2/2013
Verzuchting
Verzuchting
Er was ergens een brug over 't diepe water
maar de mist van de jaren onttrok die aan onze ogen.
Dus wandelden wij elk op onze oever tot de zon in het lover lonkte
spottend met de poppen en de soldaatjes,
weggemoffeld op een vergeten zolder.
Soms was er aan de overkant de schaduw van een schim
bevallig in de stengels van het wijkende riet
of de flits van een druppel dauw op een halm geroerd
(door de vingers van je zoekende handen)
ontsnapt aan de snelle passen van je tocht door de dampende plassen.
Als ooit de schaduw van de twijgen de avondschemering verslindt
zal het water rimpelen door het vallen van de traan
Die ik bewaarde voor het ogenblik dat het lijkt alsof de wade van de maan
Het woud van al mijn dromen toedekt
en jij je ogen sluit.
10/2/2013
