Eschaton
Eschaton
Met houtskool kraste ik mijn boodschap op de muur
in het besef dat die morgen zal verdwenen zijn,
zoals de dagen van onbegrip, rusteloos en overstuur
door de flitsende schaduwen van de laatste trein.
De geur van verbrande brieven zindert nog even na
alsof de boodschap niet gereduceerd werd tot wat rook,
in een taal met tekens die ik alleen nog goed versta
en symbolen waar ik bewust geen vuur mee stook.
De brand die na de oorlog laaide heb ik onderhouden
en de hitte is door nieuwe regels gestikt en bevroren,
nog eenmaal luiden de klokken zoals toen we trouwden,
maar alleen onder de zerken is dat lied nog te horen.
31/08/2026

