Zondag 14 mei 2017
Citaat #16
Wie de uil niet zien en wil,
draagt beslist een foute bril
Geschreven door Frankie om 00:00
Reageer op dit bericht
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Maandag 17 april 2017
Ommekeer
Ommekeer
De bron ontsprongen, de beek vooruitgesneld,
de groei vernederd, de snelheid overtroffen.
Met lotgenoten vereend, samen slingerend
en tegen oevers beukend, erosie uitgedaagd,
meanders geschapen en doorbroken.
Het spatten verleerd, het deinen verworven,
gevangen in de kolossale watermassa bezoedeld,
vrezend voor de zoute zee, de oliedomme oceaan,
de branding, golvend en toch statisch immobiel.
Dan kies je voor het zelf geschapen leven
dat vinnig tegenstribbelt met jonge kracht
vechtend tegen last en plicht en noodlot
en alle dreiging van de stormen in de nacht,
dan keer je om
en schiet je kuit,
hoog bij de bron;
dan keer je om.
17/4/2017
Zaterdag 15 april 2017
Zalig Paasfeest
Zalig Paasfeest !
Zaterdag 8 april 2017
Levenseinde
Levenseinde
Het dessert staat op tafel
niet te schatten onder een glanzende stolp.
Ik schep ervan
en geniet
maar zie niet wat nog overblijft.
De ober wil naar huis, en misschien krijg ik nog koffie
als ik aandring en vriendelijk
suggereer dat ik fooien geef.
Soms krijgen goede klanten
een extra van het huis.
Ik bid dat de Heer mij dat gunt
8/4/2017
Geschreven door Frankie om 00:00
Reageer op dit bericht
Zondag 19 maart 2017
Ondergang
De ondergang
De paashaas verstopt het feest,
wij herdenken onze doden met pompoenen
't Kindje lijkt geboren in een boom,
maar te veel lampjes verblinden ons
en de kribbe landt in een container.
Zondags rolt de voetbal voor de kerk
de fietsers stoppen aan 't café
en het klokgelui wordt rapgedreun
tot een schim met sigaret
ons wenkt vanop zijn minaret.
19/3/2017
Zaterdag 11 maart 2017
Verrijking
Golgotha
Ik heb niet gedobbeld om uw kleren,
niet geschreeuwd om Barabas.
Ik zag de doornen zonder rozen
en wie er toen niet was.
Er kwam onweer zonder regen,
en alleen de stemmen die zwegen
luisterden naar de vader
die u ooit wou dopen in de Jordaan.
Spijkers verstenen elke hand
als zelfs de voeten niet bewegen,
samengezworen in een kruis
dat elk huis zou moeten sieren.
11/3/2017
Woensdag 22 februari 2017
Niet gestrand
Niet gestrand
Ik wil niet terug aan wal
waar het schuim van de branding droogt
op het wrakhout van mijn vorig schip.
Ik ben hier niet gestrand
en ben dat minder dan ooit van zins,
want geen jutter schenkt mij aandacht.
Ik kom niet naar de haven
als niemand mijn lading lossen wil,
waarvoor ik al die jaren hard gespaard heb.
Ik zoek niet naar Atlantis
waarin alleen nog deze man geloofde
tot zijn virtuele dromen een gestalte kregen
en ik onverhoeds geënterd
werd, gekneveld en gekielhaald.
Met mijn sextant zwom ik naar de sterren,
vermeed de toren van vuur
en de klippen net voorbij de zandbank
waar alleen nog bootsjongens knopen leggen.
22/2/2017
Zondag 19 februari 2017
Verre klokken
Verre klokken
Verre klokken, onhoorbaar
geworden door het luiden van de trommels munten
in de kelders boven ons geweten.
Verre klokken, onzichtbaar
geworden door het krabben in de monoxyde wolken
over de rentenierende ego's.
Verre klokken, ongevoelig
geworden voor het schreien van de huursoldaten
verdwaald in ijle commando's.
Verre klokken, zwaar verminkt
geworden door wansmakelijk veel geboorterecht
van een wegcode die weg is.
Verre klokken, murw monddood
geworden door contraproductief sociaal initiatief
op het rijvak van de spookrijders.
(Hoort U ze nog wel?)
19/2/2017
Donderdag 16 februari 2017
Helling
Horeb (erosie van)
Twee tafels op de helling
zonder vangrail voor wat zekerheid,
de teksten zijn gewurgd met rode verf.
Op de helling
met de gothische gebeden
en gregoriaanse sublimatie
van meerstemmige eenstemmigheid.
Op de helling
reizend naar het Atlantis van Josua
rijzend glijdend peinzend nog net niet ontwijd.
Op de helling
als een offergave voor een valse vrede
vrezend voor verder vals gezichtsverlies .
Tien vergeten verzen
op de helling die verzinkt in het ravijn van wreedheid
vergen voortdurend wroeging voor het verleden
toen we de voorrang gaven aan vooruitgang
en bevreesd waren om bijtijds te vegen
en de helling ontkenden
alsof die ons kon vergeten.
Bergop is lastiger
dan verrukkelijk verval
vermomd als een vrolijke vallei.
16/2/2017
Geschreven door Frankie om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 6 februari 2017
Ooit een kind
Ooit een kind
Ik schilder de wereld met woorden,
mijn handen kneden nog enkel teksten;
wat ik lees, doorboort de wortels van mijn hart
en verminkt de dromen van mijn stotternachten.
Ik reis door de resten van mijn streven:
de puzzelstukken kiemen in een winterstorm,
wat zoek is, leidt al jarenlang een eigen leven;
een verrassing kan troost brengen waar de hoop verdwenen is.
Ik keer terug naar de kleine boomgaard
en de hoge duiventil waar het niet langer tocht.
Vanuit mijn perenboom overzie ik het voetbalveld
en ik hoor de weefgetouwen die voor eeuwig dreunen.
Mijn moeder heeft de kachel aangemaakt
met twijgjes, verbannen in de laatste storm.
Het gasvuur is taboe en mijn voeten bloeden;
dus raap ik vruchten zonder gaten, zonder wespen.
6/2/2017
Woensdag 1 februari 2017
Klimaatverkilling
Klimaatvermindering
Nergens zijn de klokken zo bevroren
als de dag dat de herder vruchteloos op schapen wacht.
Nooit smelten kaarsen langer van ouderdom
dan sinds het vuur met cava werd gedoofd.
Niets wordt abstracter door afwezigheid
dan een boodschap die dwarrelt over de oceaan.
Niemand kalmeert de losgeslagen branding,
alleen de lift gaat nog met tegenzin naar boven.
1/2/2017
Donderdag 26 januari 2017
Tijdsgebrek
Tijdsgebrek
Ik zie je graag om wie je bent.
Je geluk is door angst bezeten
alsof het een hypotheek betreft
en geen parelsnoer van warme momenten.
Je treint door de dagen van je leven
vol verlangen naar het station
waar geen wissels meer liggen
voor ontoegankelijke zijsporen.
Geen sein staat nog op rood,
de seingever staat buitenspel
tot je hem mist, voorbij vaarwel.
De machinist is onder controle
want de rekeningen kloppen.
Ik haat soms dingen die je doet.
Maar mijn handleiding is zoek
en je construeert je eigen toren
zonder naar je roots te boren.
Mijn handen spreken niet meer,
ze kunnen niet meer reiken;
de wil volstaat niet langer
angst voor bang naar banger,
absurd woordspel vol rancune
Ik loop weg van je tribune
om te mijmeren over de tijd
die ik had om er te krijgen.
26/1/2017
Woensdag 25 januari 2017
Bedachtzaam
Bedachtzaam
Mieren in mijn schoenen
woorden in mijn hoofd;
vuur schroeit me als ik zit,
ver weg fietsen om terug te keren
een sprong van de trein
telkens er vaart in komt:
angst voor de terminus
en pret in het plannen
vertrouwen in elk detail
en in de deus ex machina
uitgestelde uitspattingen
tot amper voor de uitvaart
tenzij de voldoening me kalmeert
of
de kale reis me inspireert.
Bedachtzaam zal ik het allemaal opnieuw beginnen
want ik heb een nieuwe kans verdiend.
Alleen smeek ik tot wie het horen wil
tot wie het horen kan:
Bevrijd mij uit deze houten kist
vooraleer de hengsels roesten.
Dinsdag 24 januari 2017
Spiegelbeeld
Spiegelbeeld
De oude man vertelt en niemand luistert.
Tegenspraak wordt zo al uitgesloten,
al geeft hij zijn oordeel het voordeel
van ervaring en van twijfel.
Er komt een merel het gazon verkennen
en een tweede ziet dat alles identiek
is aan de toestand van de vorige dag
maar nauwelijks anders
al ware het niet alleen de dag erna.
De mist verwaast de toekomst,
onder sneeuw en ijsrest klopt een hart
maar als hij doelloos in de spiegel staart,
ziet hij mij en ik zie hem.
Geschreven door Frankie om 00:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 19 januari 2017
Bestuursvorm
Na de storm
Je haalt bakzeil
als je aan bakboord blijft
met je haren ziltend in de wind.
Je schuilt achter de fokkemast
vertrouwend op de hoogte van de reling
en de houvast aan de knopen van het want.
Aan de loefkant sta je te druipen
al zie ik dat ternauwernood.
Je zuidwester klappert tegen je rechteroor
en het ander kleurt al purperrood.
Je gordt je vol vertwijfeling
spiraalgewijs doorheen een tros
al wil j' in eeuwigheid daar nog niet van los.
Het roer zit nauwelijks aan stuurboord,
maar wel gekneld in harde vuisten
die je langzaam overtuigen
van de haven voor de boeg.
19/1/2017
Geschreven door Frankie om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 18 januari 2017
2017
2017
Het nieuwe jaar heeft niet op mij gewacht
en kale muren zijn getroost;
want kalenders zijn de tel niet kwijt
als op de winter wordt getoast
terwijl de laatste koolmees honger lijdt
ondanks de muze, zonder mij op jacht.
Donderdag 22 december 2016
Van oud naar nieuw
Wensen van Frankie: gezond en vrolijk naar 2018 via 2017
Dinsdag 8 november 2016
Gletsjertong
Gletsjertong
Rijk aan kristallen
elk weer rijk aan facetten
als diamanten vol potentieel
aldus valt de sneeuwvlok op het ijs
blank en onbezoedeld, ongehinderd door de wind
die je stuurt waar je niet heen wil
Dan kleeft ze,
wordt dan weer geklemd
geplet en ademloos gewurgd
gevangen in een gletsjer zonder leven
glijdend tergend traag naar het groene dal
dan smeltend in de zonnestralen
een druppel die verdampt.
Waar zijn de kansen
de glitter en de glorie
de roem en de bewondering
de plannen, wensen, dromen en illusies
een enkele keer versteend in wat morenen
die overblijven van je levensloop
8/11/2016
Zondag 6 november 2016
Verfrissing
Opfrissing
Stof op de opinies
sleet op anarchie
de nieuwe krant van gisteren
en de bijbel ligt onderaan.
Geen echo van de staking,
wel indigestie na de toespraak
oprispingen bij de televisie
en de klokken luiden nog.
Een vergeten schooltas
tegen de muur met foto's
en vlekken van ruzies
(maar het kruisbeeld)
maar het kruisbeeld
hangt het hoogst van al
en als ik ga liggen
is dat het laatste wat ik zie.
6/11/2016
Maandag 31 oktober 2016
Allerzielen 1
Allerzielen
Mooier dan de kleuren van de vlinder
die zijn wakke vleugels droogt
in de eerste novemberzon,
bevrijd van de enge pop,
hopend op een eeuwig leven,
Vrijer dan de sneeuw die in de wolken dreigt
en niet wachten zal
op de schaduw van de vlinder
roekeloos reikend naar de zon
de bloemen en meer bloemen
en de vruchten van het lange wachten,
neen!
storender dan regen
slaan de zombies en skeletten alle dromen aan scherven
want de vlinder trekt plots stuip na stuip
en siert nog even de grafsteen van mijn vader
wiens foto verstijft in een minzame lach
31/10/2016