Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
seniorennet.beseniorennet.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Berichten van 1 oktober 2014 tot 31 oktober 2014

Laat mij wandelen






Laat me wandelen





Ik koester het verlangen, de hoop en de dromen,
het streven en het werken naar een eerlijk doel; 
naar al het moois en liefs dat nog zal komen,
dat is voor mijn geluk het allerheerlijkste gevoel.





De lege dagen zijn een smet op mijn verleden;
mijn herinneringen groeiden uit realisatie,
wat mislukte is wat pijn doet tot op heden, 
en de rest blijft al bij al steeds een prestatie.





Mijn krachten zijn niet meer wat z’ eerder waren, 
mijn ideeën zitten heel wat vaster aan realiteit,
en als ik verder wandel, dan vermijd ik de gevaren, 
weg van open deuren, zonder enige banaliteit.





Mijn stappen zijn nu doelbewust maar kleiner,
en mijn doel ligt heel wat verder dan de eeuwigheid.
Het leven lijkt veel minder druk maar stukken fijner, 
alhoewel ik ruimte heb maar stukken minder tijd.




27/10/2014








Geschreven door Frankie om 00:00 22 reacties Reageer op dit bericht

Overbodig




Een seizoen te lang





Zoals mijn vaders ooit eens deden,

en zoals zij vergeefs probeerden te vermijden,

zijn zij in de zomer van hun leven overleden,

en wil ik net zoals zij eens overlijden.

Maar mijn lente is pas aangebroken,

en mijn winter is al lang voorbij.

In het najaar ben ik jaren weggedoken,

smachtend naar het voorjaar en de mei.





Toch weet ik dat mijn vaders overleefden

om hun dromen vorm te geven,

dat hun armen en hun lippen beefden

en hun erfgoed onaf of niet beschreven.




Niemand luistert naar een stervend hert

of ziet dat ook een laatste gloed kan laaien,

niemand voelt dat alles wordt zoals het werd,

en dat alleen de wind zal blijven waaien.

19/10/2014









Geschreven door Frankie om 00:00 9 reacties Reageer op dit bericht

Meerstemmig







Meerstemmig



Als de zon te ver is om er zo maar heen te vliegen,

als de klok niet langer tikt dan tot de slinger stopt,

en als de hemel echter lijkt wanneer ik bij je ben,

als mijn dromen mij opnieuw in slaap gaan wiegen,

als ik tracht te weten wat nog in mijn wereld klopt,

dan blijkt dat ik na al die jaren niets van ’t leven ken.





Dan komen de verlangens van mijn jeugd naar boven,

dan bedenk ik hoe het anders ooit had kunnen zijn,

dan hoor ik woorden en dan voel ik vreemde dingen,

Dan besef ik dat je kiest waarin je blijft geloven

Dan verzaak ik aan de grenzen, ook al doet dat pijn,

dan win ik kracht en kan ik nieuwe deuntjes zingen




9/10/2014

Geschreven door Frankie om 00:00 10 reacties Reageer op dit bericht

Springtij





Springtij





Blijf bij mij, schat, nog zolang het doek niet valt,

en kijk me aan terwijl de einder in de mist verdwijnt.

En luister naar de slinger die van honger kwijlt, 

ofschoon hier onverhoeds het laatste onweer knalt, 

terwijl de zon toch elders onverstoorbaar schijnt, 

zolang de chronometer ademloos naar ’t einde ijlt.






Och schat, we weten welke lentes zich niet schamen,

welke winters onze zorgen spaarzaam doen verkwijnen, 

welke nachten dreigen, maar alleen de dag verlengen.

Elke vloek verlamt de zomer en galmt weg in amen

alsof de kans verkeken is om in de golven mee te deinen

en ultiem de vloedlijn vlijmend vlotjes te verzengen.




7/10/2014





Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten