Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
seniorennet.beseniorennet.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Berichten van 1 februari 2009 tot 28 februari 2009

FLE (5/5) 2.00





F. L. E.  (Fraternité Liberté Egalité)

deel 5, sluitstuk na LEF, ELF, FEL en LFE




F


Doe aan de anderen, die nooit eens veranderen,
dat wat je zelf, je eeuwige zelf,
ook wel zou doen, naar 't oude fatsoen,
als die dan ook, wie dan ook,
datzelfde voor jou, alleen maar voor jou,
zouden gaan doen,
zoals jij voor hen.



L


Doe wat niemand verbiedt, of doe het niet:
wat je zelf verzint, vrij als een kind.
Wat niemand stoort, niemand ziet,
niemand begint, en niemand hoort.
Doe wat je verleidt en wat je bekoort,
doe wat je doet en doe het goed.
Net omdat je het doet, is het goed.



E


Niet wat je moet, maar wat iedereen doet.
Alleen dan is het goed!
Of had je vermoed dat al wat je doet
voor je eigen goed niet wordt beboet
met je eigenste bloed?


28/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Nacht en dag




Dag en Nacht

 

Ik wens dat ik op een mooie dag
jou onze liefde uit kan leggen,
Want wat ik met je beleven mag,
kan geen mens met woorden zeggen.



Hetgeen ik denk zeg jij al meteen
zonder dat ik er moet op wachten.
Wij komen immers goed overeen,
zelfs ik lees je meeste gedachten.



Gelukkig ben je nog geen tweede ik
en zijn er nog een reeks verschillen,
ook merken we bij elk klokgetik
dat we soms wel iets anders willen.



Ik slaap zoals ik leerde tellen,
ik begin bij één en stop aan tien.
Maar als ze eens om acht uur bellen
houd ik mijn nachtrust voor gezien.



Maar jij blijft nog zelden zo laat op.
Dat is een feit, en staat buiten kijf:
jij aanziet je slapen als een job,
want dat doe je van negen tot vijf.



Je ziet, dag en nacht zijn relatief.
Het ligt eraan wanneer je begint!
en al heb ik je oneindig lief,
het is de vrouw die meestal wint!

27/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Retorische vraag




De retorische vraag.

 

 

Vraag me eens
wat ik je moet zeggen
als je me niet antwoordt
op steeds die zelfde
vraag
waarvan we allebei het
antwoord kennen.

Maar ik vraag je graag
of ik je nog steeds behaag,
en jij stelt me nooit die ene vraag
waarop ik o zo graag
dat zelfde antwoord geef.

Die vraag is niet echt een
vraag meer
als men het antwoord
kent.

Alleen, via de vraag
hoop ik het antwoord te
horen .

Ik hoor zo graag:
'ik zie je graag'.


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

diefstal

het zakmes van mijn peter

Het zat altijd ergens in zijn broekzak,

zowel thuis, op wandel als op stap.

Soms lag het gewoon naast de asbak,
maar indien nodig, vond hij het rap

en toverde ermee zoals geen ander.
Heel vaardig hield hij het in de hand,
en zei: Kijk hier, Roland, ik verander
de resten van die oude autoband


in spullen die je meeneemt naar de zee!
En toen we wandelden, ver van de dijk
had mijn peter ook zijn zakmes mee.
Ik voelde me dan weer de koning te rijk


als hij mosselen plukte van de stenen
en de schelpen handig opensneed.
Nooit mocht ik eens het zakmes lenen,
maar bewonderde wat hij ermee deed.


Peren en aardappelen kon hij schillen
met dat mes met het heft uit ivoor.
Zo een mes zou ik altijd wel willen:
die idee drong langzaam tot mij door.


Toen mijn peter jaren later was gestorven,
kwam dat zakmes toch in mijn bezit.
En ik was blij dat ik het had verworven,
want mijn ultieme wens was immers dit


Daarom koesterde ik het in een lade
tot het op een nacht gestolen was .
En al was er ook veel andere schade,
een massa rommel en gebroken glas,

Mijn klaslokaal was vuil en vies:

Het werk van de onbekende dader.
Ik treurde vooral om het verlies
van dat mes van mijn grootvader

 Er resten mij drie kleine dobbelstenen

en de ring van toen hij trouwde,
Maar dat zijn zakmes is verdwenen
Blijft wat mij 't meest berouwde.

25/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Ik wou iets willen, maar dat wil ik juist niet meer



Nooit meer jong zijn

 

 

Ik wou dat ik weer een kind wilde zijn,
dan kon ik ook dat heimwee voelen.
Dan wou ik naar school gaan per trein
en paardje rijden met de stoelen.



Ik wou dat ik opnieuw wou studeren,
dan kon ik alles beter begrijpen
Veel meer zou me interesseren,
mijn kennis liet ik dan ten volle rijpen.



Ik wou dat ik werk wou gaan zoeken,
dan kon ik voor mijn toekomst vrezen,
dan zocht ik jou in de verste hoeken
en kon ik weer je lange brieven lezen.



Ik wil niets anders in mijn leven willen
dan wat we samen hebben opgebouwd.
Andere ideeën doen me rillen:
weer jong te zijn , dat laat me koud.



Ik wens dat ik alleen nog lang blijf willen
Te genieten van de liefde voor mekaar.
Andere hongers gaan we stillen,
hand in hand nog meer dan honderd jaar.

 

24/2/2009 

 

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Dozengeur en Mensenschijn




Nieuwe horizon


 

Waarom dicht ik niet over zonneschijn,
of dauw die glinstert in je trouwe ogen?
Over hoe zalig de liefste gevoelens zijn,
en hoe graag wij mekaar kussen mogen?



Waarom gebruik ik geen zoete woorden
om te zeggen hoe heerlijk vrede kan zijn,
als ik zie hoe mensen roven en moorden
om de machtigste en de rijkste te zijn.



Waarom zing ik geen liederen van vreugde
over hoe goed alle mensen op aarde zijn?
Omdat ik me nog maar zelden verheugde
over honger, hebzucht, ziekte en pijn.



Waarom wil ik u de gevaren beschrijven
van de dingen die zo vaak verborgen zijn?
Omdat wij zorgen voor onze eigen lijven,
want die alleen moeten steeds in orde zijn .



En als ik dan zie hoe de zon kan schijnen
over mensen die echt mensen willen zijn,
dan zal de dood uit mijn teksten verdwijnen,
omdat wij dan echt gaan gelukkig zijn.



Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Waar zijn we toch allemaal echt mee bezig?


Essentieel gewoon


Een woordenboek zonder tranen

en een leven zonder pijn,

Een reis zonder bestemming

en een verslag dat nooit begon.

Je ontkent het of aanvaardt het

met de lijst nog in je hand.

Maar het boek is nu veel dunner,

elk verhaal een beetje nieuw,

terwijl je aarzelt voor het eten

en je twijfelt over de wijn,

omdat alle verloren dingen

niets betekenen vanaf hier,

waar je niets hoeft te verdrijven

van wat niet is of komen zal,

omdat alles wat wel echt is

niets anders doet dan zijn.

Jolijt, geen spijt

Ruzie, illusie

Harmonie

Eindelijk

Onderweg

En toch

Altijd bijeen

Samen

Rust

Feest

Tegelijk

Bovenal

Boven iedereen

Ondereen

Gelijk

Ja!

 

21/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

EFL 4/5 2.00










EFL (Egalité Fraternité Liberté)








E

Gelijk een blad in de wind
of een wolk in het avondrood.

Gelijk een hond aan de lijn
in de hand van een kind:

de visite van de dood
die verlost van alle pijn.


F

Mis je nooit je honger
naar rijkdom en succes?

Mis je nooit de scherven
van een stukke fles?

Wel de warme handdruk
van een oude vriend.

Wel zijn droeve glimlach
die je hebt verdiend.


L

Toen je zijn hond uit wandelen nam
bij het vallen van de nacht,
toen de jager naar je mikte
en je hals doorboorde met één schot,

toen je zijn tuin binnenkwam
en je niet aan sterven dacht,
toen je kind nog naar je knikte
en je zei: 'Och God, Och God!'

20/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

Busje komt zo... helemaal anders




Bij de bushalte

 

 

De geur van lente waait door de straat
en bloesems bedekken het frisse gras.
De bus van half twaalf is alweer te laat;
de blaadjes drijven in een late plas.


Een bruine merel scheert laag over de straat
en brengt te eten ergens diep in de haag.
De bus van half twaalf is alweer te laat;
het verkeer is druk en rijdt veel te traag.


Twee eksters pikken aas van op de straat,
iemand mist voortaan die zwarte kat.
De bus van half twaalf is alweer te laat;
en ik heb van jou geen bericht gehad.


Er komt een bus gereden over de straat
als een zwarte merel snel overvliegt.
Maar ik zie geen meisje met jouw gelaat:
ik denk dat deze lente mij weer bedriegt.



Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Drenkeling 2.0


Drenkeling

  

Zuurstof glijdt naar binnen in mijn longen,
zonlicht kriebelt mijn netvlies onbewust.
Zomaar kwam je bij me, ongedwongen,
en hebt mijn voorhoofd zacht gekust.

Nog wat water zoekt een weg naar buiten
telkens je op mijn borstbeen drukt.
Ergens hoor ik weer een merel fluiten:
iemand heeft mij aan de dood ontrukt.

 

De branding spat stervend op de rotsen,
het schuim kleeft soppig op mijn huid.
Terwijl iets verder golven nijdig botsen
zucht je: 'Het is voorbij, kom rust nu uit...'

 

Mijn eerste blik vindt je lachende ogen,
zacht raak je mijn vingers met je handen
die het natte zand met liefde drogen;
zout smaken je lippen op mijn tanden.



De zee stilt haar honger zonder te dralen,
zonder te wikken wie weg mag van hier;
zonder te weten wie ze weer mag halen
goochelen met levens is haar plezier...



18/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Valentijn voorbij 2.0






Valentijn voorbij

 

 

Op zoek naar lente
vond ik bloesems langs de weg
maar jij,
jij had ze eerst gezien
en je zei:
Daar moet men bij ons nog even op wachten.


Toen zag ik bloesems in je tuin
en jij zag ze niet,
maar ik,
ik werd erdoor verblind
en ik begreep
dat ik al zo lang lente bezat.


14/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 5 reacties Reageer op dit bericht

zonder gps natuurlijk 2.0





Dwaling


 

Wil je morgen met me naar de grote stad?
Gaan we dan samen naar mijn oude school?
Of blijf je de ganse dag liggen in je  bad,
en geraak ik zonder je weer op de dool.



Wil je zondag met me fietsen naar de zee,
als het onweer wegtrekt over de polder?
Dan nemen we koffie, kaas en broodjes mee
of blijft je damesfiets alweer op zolder?



Wil je met mij vliegen naar Madagascar
om er de vogeltrek te bestuderen?
Of rijd je naar Benidorm per autocar
en ga je daarom eerst je benen scheren?



Wil je met me dansen tot de ochtend komt,
om eens na te gaan hoe lang mijn adem is;
of ik het uithoud tot de muziek verstomt
en of ik je in jouw persoon niet vergis...








14/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 8 reacties Reageer op dit bericht

bij de 3de verjaardag van Arwen

Omdat het vandaag de derde verjaardag is van mijn kleindochtertje Arwen, staat hier de tekst die ik geschreven heb bij haar geboorte, in 2006.



Arwen

 

De goede God schonk jou het leven

Want het leven is het kortste en mooiste geschenk.

Te kort om te kwetsen, te lijden

Te treuren, te haten en tranen te plengen.

Te mooi om een dag zonder liefde

Te bevatten voor wie je belangeloos beminnen.

 

Een engeltje ben je, zo klein en fragiel,

Zo kwetsbaar, te heilig om als speelbal te dienen

In deze wereld waar geld en ijdelheid

De Heer als enige God verstoten hebben.

Wees gelukkig, ontmoet vreugde en zon

Omring je met liefde zonder eigenbelang.

 

Innerlijk schoon moet je bloeien,

Nederig en wijs, de ogen open voor de waarheid,

Sterk in je hart, hand in hand met Jezus,

Die ons allen als kind heeft bemind

En ons niet vergeet, zelfs als wij ooit gaan dolen

Want alleen Hij is de ware weg voor jou.   

 

Een mens en een naam kunnen een roes zijn,

Een hype die met de mode verdwijnt in een massagraf.

Je boodschap ontsnapte uit het mythische vuur

Van de tot het uiterste gedreven fantasme van de ringen

Toch is alleen christen je enige naam

Want dat alleen trotseert eeuwen en herinneringen

 

We wensen je echte vreugde om je heen

En kleuren van groen, blauw, rood en oranje

De muziek van een verzoenende glimlach

Ook schitterend zonlicht vol intense warmte

En een zacht teder nest waar het goed  is

Te wonen, te groeien in  goedheid zonder omzien.

 

 

 

 13/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Avondverleiding 2.0


Iets voor Valentijn



Niets op tv

 

Kom bij me staan, en kijk me aan.
Laat die pannen vuil, ze blijven staan.
Morgenvroeg sta ik wat eerder op
en toon je hoe ik mijn boontjes dop.



Kom bij me zitten en geef je hand,
schuif nu al je zorgen aan de kant.
Vanavond is alleen voor ons twee:
wens je koffie of verkies je thee?



Kom me vertellen wat je bezwaart,
schuif gerust wat dichter bij de haard,
ik heb de kopjes volgegoten
en de voordeur is goed gesloten.



Kom bij me liggen, ik doof het licht,
doe met mij ook beide ogen dicht.
Vannacht maken w' onze dromen waar,
het lukt ons opnieuw, geloof me maar!




12/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

her en der 2.0

Verbonden in dit leven, niet bevreesd voor het hiernamaals



Waarheid

Was jij maar hier!
Of was ik maar daar!
Dat wenste ik haast zeven jaar.

Maar nu ben je hier,
en jij weet waar.

Want bij mij is hier,
bij jou is nu hier,
bij ons is hier.
Jij en ik zijn beiden hier
en willen niet naar daar.
Je weet wel waar...

Met jou samen hier
is pas geluk en plezier!
En moet er één van hier
dan toch ooit naar daar,
dan valt het voor die van hier
eindeloos zwaar...

Samen naar daar
valt minder zwaar.
Maar ons leven hier
gaat verder daar.
Niemand weet waar.

En wie achterblijft hier
leeft voor de andere daar,
die leeft in de ene hier.

Blijf nog even hier!
Houd mij hier
en zeg me daar:
het is waar!

 

11/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Wat gaat de tijd toch...snel zeker?




Meer relativitijd



Eergisteren was vandaag nog veraf
en gisteren was morgen even ver.
Alleen ging het leven verder bergaf,
en lijkt de tijd een niet te vatten ster.



Gisteren was vandaag nog morgen
en vandaag is gisteren weer voorbij.
Daarover maken we ons geen zorgen:
er zijn er genoeg voor jou, voor mij.



Morgen is vandaag weer gisteren,
en overmorgen morgen eveneens.
Dan is vandaag alweer eergisteren,
daarover raken we het wel eens.



Want als vandaag een maandag is,
zal het morgen dinsdag wezen,
en zeggen we overmorgen gewis:
ik heb dat eergisteren gelezen.



Maar vandaag kan ook vrijdag zijn,
dan is het weekend wel erg nabij,
en zuchten we zondag met hartenpijn:
Oei, wat was dat weer snel voorbij !






10/02/2009


Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

E L F 2.00

ELF is het vervolg op LEF en FEL.


E
L
F

 (Egalité Liberté Fraternité)

E
L
F


En dan komt de dag dat ik je bemin zoals nu
Later wel, maar niet meteen als ‘t kan
Finaal en meedogenloos.

E
L
F

En dan komt het uur dat ik je 't  laatste zie
Liever dan tevoren maar niet bewust
Flirtend met ons leven.

E
L
F

En dan komt de blik die ik nooit vergeet
Lachend en toch zo machteloos
Fijngevoelig maar voorbij.

E
L
F

En dan komt de kus die je hebt gespaard
Los van de dagelijkse sleur
Forser dan alle andere.

E
L
F

En dan komt de spijt over alle kansen
Liggend voor het grijpen
Falend en veel te laat.

E
L
F

En dan komt de zucht die ik slaak zoals nu
Laffer wel, omdat het niet anders kan
Fatsoen dat telt niet meer.

E
L
F

En dan komt het uur dat je me niet meer ziet
Links van jou in ons oude bed
Frisser dan het friste weer.

E
L
F

 6/02/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Het lege bedje

(de nachtmerrie van velen: confrontatie met de leegte)



Kindermoord

 

De wieg is nu leeg
en ik weet echt niet
of dat kind ooit terugkomt.
Het is stil
want een kind dat er niet is
kan je niet horen wenen.

Al stoort het schreien niet,
de stilte stoort des te meer.



Men zegt me dat het kind
gisteren begraven werd.

Het is stil
want een kind dat er niet meer is
schreit niet om voedsel,
noch om een knuffel van de moeder.



Er ligt een beertje in het bed
maar niemand grijpt het vast,
of verliest het na een lange nacht
worstelen met de slaap.



Het is stil
want een kind dat nooit terugkomt,
daar heb ik geen woorden meer voor.


5/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Het laatste geheim

En  WAT indien het zo eens wordt met ons?
Heeft U zich al eens afgevraagd wat er omgaat in iemand zoals de ik-figuur van het volgend stuk?





Mijn laatste geheim

 

 

Ik ken het antwoord wel,
maar waarom zou ik moeite doen?
Ik zal wel te eten krijgen
en ze zullen me wel verschonen
vannacht
of straks na het middagmaal.



Ze denken dus gewoon
dat ik het antwoord niet ken,
maar als ik het zou zeggen,
zullen ze wel met me spotten
fluisterend
of straks bij hun thuiskomst.



En zelfs als het me zou lukken
hun het antwoord duidelijk
articulerend te verstrekken,
zullen ze het niet willen horen
morgen
als ze me hier vandaan halen.



Ik ken ze allen bij hun namen.
Ze waren gisteren veel jonger
en doen nu alsof ik sneller
ouder zal worden dan hen.
Alleen
ben ik eerder dan hen gestart.



Waarom zou ik moeite doen?
Ik zal wel een spuitje krijgen
omdat ik hun niet antwoord
op de vraag die steeds terugkomt:
waarom
ik opeens dement geworden ben.


4/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Honger





Ochtendvlokken



 

Sneeuw dempt mijn stappen
als ik over het tuinpad
nader kom, tot bij de straat.
Ik duld met tegenzin
het agressief geraas van auto's
spattend over een spoorlijn in de dooi
van eerder blank strooisel.
Alle lijnen zijn vervaagd
en doen me twijfelen
tussen oude selder
en vergeten prei.

Ik frutsel het koude nieuws
uit mijn brievenbus,
en schrik van mijn eigen sporen.
Ze negeerden brutaal 
dat hier een wanhopig wezentje,
zwartgevederd, en vrij
van enige adrenaline,
een laatste queeste ondernam
op zoek naar resten van de zomer.


Ik zie niet wat het doel
van de vogel was.
Alleen de richting en een snoer van passen
ontelbaar en radeloos.
Telkens drie tenen naar voren
hopend op morgen,
En één teen achterwaarts
treurend om wat was.

Ik leg mijn krant maar in de koelkast.

3/2/2009

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Middagzon boven ons




Liefde




Ik wil geen andere titel
voor een gedicht
dat over liefde gaat.
Precies omdat zij
de sterkste kleuren schept,
en unieke muziek
in de warmste weelde.



Het blauw achter de wolken
spiegelt in je ogen.
Rood knipoogt de zon
van de ene naar de andere vinger,
wijl je handen naar me wuiven.



Groene lijnen tussen
het grijs van de tegels
tekenen een kanten ladder
naar geluk, naar vrede.



Op het terras,
als jij je glas neerzet,
je knieën optrekt, en neuriet
om het kind te sussen
dat ik in je armen leg
sterven de schaduwen weg
onder mijn voeten.




2/2/2009




Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten