Nacht en dag

De retorische vraag.

Vraag me eens
wat ik je moet zeggen
als je me niet antwoordt
op steeds die zelfde
vraag
waarvan we allebei het
antwoord kennen.

Maar ik vraag je graag
of ik je nog steeds behaag,
en jij stelt me nooit die ene vraag
waarop ik o zo graag
dat zelfde antwoord geef.

Die vraag is niet echt een
vraag meer
als men het antwoord
kent.

Alleen, via de vraag
hoop ik het antwoord te
horen .

Ik hoor zo graag:
'ik zie je graag'.

Nooit meer jong zijn

Ik wou dat ik weer een kind wilde zijn,
dan kon ik ook dat heimwee voelen.
Dan wou ik naar school gaan per trein
en paardje rijden met de stoelen.

Ik wou dat ik opnieuw wou studeren,
dan kon ik alles beter begrijpen
Veel meer zou me interesseren,
mijn kennis liet ik dan ten volle rijpen.

Ik wou dat ik werk wou gaan zoeken,
dan kon ik voor mijn toekomst vrezen,
dan zocht ik jou in de verste hoeken
en kon ik weer je lange brieven lezen.

Ik wil niets anders in mijn leven willen
dan wat we samen hebben opgebouwd.
Andere ideeën doen me rillen:
weer jong te zijn , dat laat me koud.

Ik wens dat ik alleen nog lang blijf willen
Te genieten van de liefde voor mekaar.
Andere hongers gaan we stillen,
hand in hand nog meer dan honderd jaar.

24/2/2009 

Nieuwe horizon

Waarom dicht ik niet over zonneschijn,
of dauw die glinstert in je trouwe ogen?
Over hoe zalig de liefste gevoelens zijn,
en hoe graag wij mekaar kussen mogen?



Waarom gebruik ik geen zoete woorden
om te zeggen hoe heerlijk vrede kan zijn,
als ik zie hoe mensen roven en moorden
om de machtigste en de rijkste te zijn.



Waarom zing ik geen liederen van vreugde
over hoe goed alle mensen op aarde zijn?
Omdat ik me nog maar zelden verheugde
over honger, hebzucht, ziekte en pijn.



Waarom wil ik u de gevaren beschrijven
van de dingen die zo vaak verborgen zijn?
Omdat wij zorgen voor onze eigen lijven,
want die alleen moeten steeds in orde zijn .



En als ik dan zie hoe de zon kan schijnen
over mensen die echt mensen willen zijn,
dan zal de dood uit mijn teksten verdwijnen,
omdat wij dan echt gaan gelukkig zijn.

Essentieel gewoon

Een woordenboek zonder tranen

en een leven zonder pijn,

Een reis zonder bestemming

en een verslag dat nooit begon.

Je ontkent het of aanvaardt het

met de lijst nog in je hand.

Maar het boek is nu veel dunner,

elk verhaal een beetje nieuw,

terwijl je aarzelt voor het eten

en je twijfelt over de wijn,

omdat alle verloren dingen

niets betekenen vanaf hier,

waar je niets hoeft te verdrijven

van wat niet is of komen zal,

omdat alles wat wel echt is

niets anders doet dan zijn.

Jolijt, geen spijt

Ruzie, illusie

Harmonie

Eindelijk

Onderweg

En toch

Altijd bijeen

Samen

Rust

Feest

Tegelijk

Bovenal

Boven iedereen

Ondereen

Gelijk

Ja!

21/2/2009

EFL (Egalité Fraternité Liberté)

E

Gelijk een blad in de wind
of een wolk in het avondrood.

Gelijk een hond aan de lijn
in de hand van een kind:

de visite van de dood
die verlost van alle pijn.

F

Mis je nooit je honger
naar rijkdom en succes?

Mis je nooit de scherven
van een stukke fles?

Wel de warme handdruk
van een oude vriend.

Wel zijn droeve glimlach
die je hebt verdiend.

L

Toen je zijn hond uit wandelen nam
bij het vallen van de nacht,
toen de jager naar je mikte
en je hals doorboorde met één schot,

toen je zijn tuin binnenkwam
en je niet aan sterven dacht,
toen je kind nog naar je knikte
en je zei: 'Och God, Och God!'

20/02/2009

Bij de bushalte

De geur van lente waait door de straat
en bloesems bedekken het frisse gras.
De bus van half twaalf is alweer te laat;
de blaadjes drijven in een late plas.

Een bruine merel scheert laag over de straat
en brengt te eten ergens diep in de haag.
De bus van half twaalf is alweer te laat;
het verkeer is druk en rijdt veel te traag.


Twee eksters pikken aas van op de straat,
iemand mist voortaan die zwarte kat.
De bus van half twaalf is alweer te laat;
en ik heb van jou geen bericht gehad.


Er komt een bus gereden over de straat
als een zwarte merel snel overvliegt.
Maar ik zie geen meisje met jouw gelaat:
ik denk dat deze lente mij weer bedriegt.

Valentijn voorbij

Op zoek naar lente
vond ik bloesems langs de weg
maar jij,
jij had ze eerst gezien
en je zei:
Daar moet men bij ons nog even op wachten.

Toen zag ik bloesems in je tuin
en jij zag ze niet,
maar ik,
ik werd erdoor verblind
en ik begreep
dat ik al zo lang lente bezat.

14/2/2009

Dwaling

Wil je morgen met me naar de grote stad?
Gaan we dan samen naar mijn oude school?
Of blijf je de ganse dag liggen in je  bad,
en geraak ik zonder je weer op de dool.

Wil je zondag met me fietsen naar de zee,
als het onweer wegtrekt over de polder?
Dan nemen we koffie, kaas en broodjes mee
of blijft je damesfiets alweer op zolder?

Wil je met mij vliegen naar Madagascar
om er de vogeltrek te bestuderen?
Of rijd je naar Benidorm per autocar
en ga je daarom eerst je benen scheren?



Wil je met me dansen tot de ochtend komt,
om eens na te gaan hoe lang mijn adem is;
of ik het uithoud tot de muziek verstomt
en of ik je in jouw persoon niet vergis...








14/02/2009

Verbonden in dit leven, niet bevreesd voor het hiernamaals

Waarheid

Was jij maar hier!
Of was ik maar daar!
Dat wenste ik haast zeven jaar.

Maar nu ben je hier,
en jij weet waar.

Want bij mij is hier,
bij jou is nu hier,
bij ons is hier.
Jij en ik zijn beiden hier
en willen niet naar daar.
Je weet wel waar...

Met jou samen hier
is pas geluk en plezier!
En moet er één van hier
dan toch ooit naar daar,
dan valt het voor die van hier
eindeloos zwaar...

Samen naar daar
valt minder zwaar.
Maar ons leven hier
gaat verder daar.
Niemand weet waar.

En wie achterblijft hier
leeft voor de andere daar,
die leeft in de ene hier.

Blijf nog even hier!
Houd mij hier
en zeg me daar:
het is waar!

11/02/2009

Meer relativitijd

Eergisteren was vandaag nog veraf
en gisteren was morgen even ver.
Alleen ging het leven verder bergaf,
en lijkt de tijd een niet te vatten ster.

Gisteren was vandaag nog morgen
en vandaag is gisteren weer voorbij.
Daarover maken we ons geen zorgen:
er zijn er genoeg voor jou, voor mij.

Morgen is vandaag weer gisteren,
en overmorgen morgen eveneens.
Dan is vandaag alweer eergisteren,
daarover raken we het wel eens.

Want als vandaag een maandag is,
zal het morgen dinsdag wezen,
en zeggen we overmorgen gewis:
ik heb dat eergisteren gelezen.

Maar vandaag kan ook vrijdag zijn,
dan is het weekend wel erg nabij,
en zuchten we zondag met hartenpijn:
Oei, wat was dat weer snel voorbij !






10/02/2009

ELF is het vervolg op LEF en FEL.


E
L
F

 (Egalité Liberté Fraternité)

E
L
F


En dan komt de dag dat ik je bemin zoals nu
Later wel, maar niet meteen als ‘t kan
Finaal en meedogenloos.

E
L
F

En dan komt het uur dat ik je 't  laatste zie
Liever dan tevoren maar niet bewust
Flirtend met ons leven.

E
L
F

En dan komt de blik die ik nooit vergeet
Lachend en toch zo machteloos
Fijngevoelig maar voorbij.

E
L
F

En dan komt de kus die je hebt gespaard
Los van de dagelijkse sleur
Forser dan alle andere.

E
L
F

En dan komt de spijt over alle kansen
Liggend voor het grijpen
Falend en veel te laat.

E
L
F

En dan komt de zucht die ik slaak zoals nu
Laffer wel, omdat het niet anders kan
Fatsoen dat telt niet meer.

E
L
F

En dan komt het uur dat je me niet meer ziet
Links van jou in ons oude bed
Frisser dan het friste weer.

E
L
F

 6/02/2009

En  WAT indien het zo eens wordt met ons?
Heeft U zich al eens afgevraagd wat er omgaat in iemand zoals de ik-figuur van het volgend stuk?





Mijn laatste geheim

Ik ken het antwoord wel,
maar waarom zou ik moeite doen?
Ik zal wel te eten krijgen
en ze zullen me wel verschonen
vannacht
of straks na het middagmaal.

Ze denken dus gewoon
dat ik het antwoord niet ken,
maar als ik het zou zeggen,
zullen ze wel met me spotten
fluisterend
of straks bij hun thuiskomst.

En zelfs als het me zou lukken
hun het antwoord duidelijk
articulerend te verstrekken,
zullen ze het niet willen horen
morgen
als ze me hier vandaan halen.

Ik ken ze allen bij hun namen.
Ze waren gisteren veel jonger
en doen nu alsof ik sneller
ouder zal worden dan hen.
Alleen
ben ik eerder dan hen gestart.

Waarom zou ik moeite doen?
Ik zal wel een spuitje krijgen
omdat ik hun niet antwoord
op de vraag die steeds terugkomt:
waarom
ik opeens dement geworden ben.

4/2/2009