Anders en vol leven.
Denk je dat ik dood ben?
Of dat ik jou niet meer herken?
Denk je dat mijn gedachten ophouden te bestaan
omdat iemand zegt van mij 'Het is gedaan’?
Denk je dat ik niets meer kan voelen
en niet meer op weg ben naar één van mijn doelen?
Denk je dat ik jullie heb verlaten
omdat ik met jullie niet meer kan praten?
Denk je dat ik niets meer kan zien
als ik er niets over zeg misschien?
Denk je dat ik je niet kan horen?
Toegeven, ik lijk wel echt verloren,
Maar denk je echt dat ik ophield met bestaan
Omdat iemand zei ‘Sorry, maar het is gedaan’?
Waarom denk je dat ik dood ben
Als ik mijn wereld eenvoudig anders verken
En betere dingen te doen heb dan te sterven,
Te speuren naar wie wat van mij zal erven,
Mijn woorden komen niet voort uit dementie
Alleen begrijp je mij in een nieuwe dimensie
Die me toelaat bij jou te zijn en te blijven
Zonder die mooie maar helaas dode lijven?
Dus doe maar alsof ik voorgoed verdwijn
En niet meer present op je weg kan zijn.
Waarom denk je trouwens dat ik dood ben
Terwijl ik alleen even aan iets anders wen
Waarvan ik hoop dat jullie het ooit ervaren
Alsof wij nooit eens anders samen waren.
8/3/2018
Niemandsland