Naar de inhoud

Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

Frankies stof tot nadenken en meevoelen
akke.beakke.be
Denken en emotie sluiten elkaar niet uit, maar vullen elkaar aan

Nieuwe batterij


De secondenwijzer van mijn wandklok klimt elke minuut met meer moeite naar omhoog, terwijl de andere twee wijzers traagjes meegesleurd worden. Als de snelste wijzer  stilvalt, volstaat het een nieuwe batterij in de klok te stoppen om de juiste tijd te kunnen blijven aflezen...Als ons hart stilvalt, evenwel...



Als de klok stilvalt




Van boven naar beneden,

tot aan het cijfer zes,

en dan schijnbaar zonder reden:

het aftakelingsproces...


Omhoog voorbij de elf,

stikkend naar de top,

hakkend op zichzelf,

vrezend voor de stop.


Dan valt alles stil:

minuten en uren,

niets dat draaien wil,

niets blijft duren.


En op je gemakje

zijgen de zorgen opzij

met in het kleine vakje

een nieuwe batterij.

Nochtans, zo simpel

is het met je leven niet:

je draagt trots je wimpel

tot je 't einde ziet.

Geen hokjes in mijn lijf,

geen zekerheid voor mij;

als ik in beweging blijf,

gaat niets nog ooit voorbij.




13/3/2019

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

6 reacties op dit bericht

Jos 24 maart 2019 om 08:48

Goedemorgen lieve vrienden.Hopelijk moge het voor iedereen onder Jullie een mooie zondag worden.

Image and video hosting by TinyPic

We zijn vandaag zondag 24 maart.Hier is de bewolking verdwenen en we krijgen vandaag een heerlijke zonnige dag met temperaturen tussen de 11 en de 13 graden.Hier op mijn terras zal het terug deugd doen om van het zonneke te genieten.Vandaag is mijn plaatje paars en wit,dit zijn namelijk de kleuren van mijn club KRC.Harelbeke.En neen dit is geen toeval want gisteren hebben onze U17 Interprovinciaal de fiere leider K.Racing Waregem met glans in hun eigen nest met 0-6 vernederd wat onze jongens woensdag ook deden voor de halve finale voor de cup " Het Nieuwsblad " want toen versloegen ze het grote Zulte-Waregem ook met een zware 6-0 en mogen op 5 mei de finale spelen te Nieuwpoort tegen K.FC.Varsenare.Dit zijn 2 prestaties waar ik enorm trots op ben.Ja ondertussen zijn we zondagmorgen en met het zonneke hier hoog aan de hemel wens ik Jullie een héle aangename zondag toe want morgen en dinsdag zal het wat minder zijn,doch vanaf woensdag komt het echte lentegevoel weer aankloppen om dan uit te monden in een volgend zon overgoten weekend en dit met vele lieve en hartelijke lentegroetjes vanwege Jos en panikeer aub niet meer als Je berichtje niet onmiddellijk op mijn gastenboek verschijnt want het moet eerst mijn goedkeuring krijgen eer ik het op mijn gastenboek laat doorgaan.Ik hoop dat Jullie me begrijpen.
Rebecca18 maart 2019 om 08:59

Goeie morgen lieve blogvriend...

3id2x3hyk.png

Na ziek te zijn geweest, ben ik hier EINDELIJK terug, om jou
een fijne week te wensen, ik heb hier genoten en veel bij
gelezen van je zo mooie blogje. Veel dank dat je mij niet vergeten
bent, dit noem ik nou eens "ECHTE blogvriendschap" !!!! Warme
groetjes van je blogvriendinnetje Rebecca en als dank is dit een

d0j1a6duw7o.gif

Ik heb hier veel gelezen over jouw kanker beste Frankie, dat "lelijke kwade beest". Gelukkig is nu het aller zwaarste achter de rug en ben je terug in onze "blogwereld", ik was jouw link kwijt en (dacht) dat je was gestopt. Nog ENORM veel beterschap, verzorg jezelf goed en doe alles rustig aan lieve vriend, ben echt héél blij dat ik jou wéér hoor, tenslotte kennen we elkander al jaren als "blogvrienden". xxxxx
Ikke de gekkemeid17 maart 2019 om 21:28

oei

Image and video hosting by TinyPic XXX Ik ga pas na het weekend vertrekken Image and video hosting by TinyPic mag nog steeds niet thuiskomen van onze Pa heb straf

Patty_en_freddy 16 maart 2019 om 04:19

weekend groetjes.

2irvf2o.jpg

Het geluk is als de zon,
 je mag er niet met open ogen naar kijken.
Samen met onze vier schatjes
komen wij een fijn weekend wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en
een dikke knuffel van onze kapoentjes.

alois15 maart 2019 om 18:49

Weekend groetjes.


68p1mr.jpg

Vrijdagavond bezoekje ,wat was het weer fijn om even op je mooie blogje te zijn. Groetjes Aloïs.
Jos Vande Ghinste14 maart 2019 om 09:49

Héél mooi geschreven Frankie.

xiife84y.jpg

We zijn vandaag donderdag 14 maart.Ik zie druppels op mijn vensterraam en de schoolgaande jeugd zit dik ingeduffeld als ik ze zie voorbijrijden.Ook de wekelijkse markt zal met het hemelwater te maken krijgen.Kortom het wordt terug een grijze dag.Maar zondag zal er nog veelregen vallen doch vanaf maandag wordt het geleidelijk lente en deze keer de echte lente,want dan zien we geen druppel water meer en enkel zon voor de rest van deze maand maart.Ik zie er reeds naar uit.Lentekriebels op weg naar het Hoogfeest van Pasen.Eens het donderdag is kijk ik ook uit naar het weekend.Dan spelen onze U17 interprovinciaal een héél moeilijke wedstrijd aan huis tegen K.MSK.Deinze waar we ginder met een schandelijke 8-2 verloren.Dus er moet zeker iets recht gezet woeden.Voor vandaag wens ik Jullie een gezellige donderdag toe en ik zou zeggen.Probeer het droog te houden.Zaterdag zou dan weer de beste dag van deze week worden.Oef,geen regen tijdens de wedstrijd.En ik eindig zoals steeds met vele lieve en hartelijke groetjes vanwege Jullie blogvriend Jos.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

De kanker-rap

WARNING

Als men 70 jaar lang in de overtuiging leeft dat kanker alleen de anderen treft, en dan opeens zelf ermee geconfronteerd wordt, is men dankbaar dat alles positief verloopt, en dat men als het ware een 'nieuw' leven kan beginnen.

Lieve lezer,

AUB OPEN JE OGEN EN LEES, zelfs al schrikt kanker u evenzeer af als mij!

Gesproten uit eigen ervaring



De kanker-rap



Deze vreemde tekst is een ongewone hap, 

want het leent zich tot een hedendaagse rap.

Niet bepaald de muziek waar ik van kwijl

rap-muziek heeft voor mij geen stijl. 

Het zijn woorden zonder melodie

voor rijmelaars zonder fantasie.

Maar kanker is net zoiets dubbels

verraderlijk vals als een fles bubbels.

Zolang het je niet zelf overkomt

Kan je zeggen : ik blijf gezond.

Als 't incognito schuilt dan lijkt het lief

maar wordt onverhoeds agressief.

Daarom blijf ik op mijn hoede

uit angst voor die plotse woede.

Houd de kanker maar te vriend

al heeft die dat nooit verdiend,

en kan je zelfs dan nog dolen:

ergens zit dat beest verscholen;

zoek zijn allereerste sporen,

anders heb je de strijd verloren.

Dan zit je in de hoogste nood,

niemand immers wil snel dood.

De trein rijdt immers altijd door

en je waant je op het juiste spoor.

Van groen naar rood springt het sein,

maar je geniet verder van de wijn,

je hebt het oranje licht gemist

en bent op weg naar de houten kist.

Maar eer je hopeloos verloren raakt

kan het dat er iemand over je waakt,

dan start je tijdig de harde strijd

zodat je niet voortijdig overlijdt.

Misschien is het de wetenschap

maar dat ontken ik in deze rap,

die reikt alleen de helende hand

en houdt nog even je leven in stand.

Misschien is het iemand die je bemint

zoals een moeder doet met haar kind,

misschien is het een hogere Macht

die je vasthoudt met zijn kracht,

En kom je aan in dat ver station,

dan wil je reizen in een luchtballon

om te vluchten weg van het drama

en je toekomst wordt als een panorama

en zie je je leven als een kaart

waarop je een nieuw traject ontwaart: 

via een lichtend smal maar veilig pad

waar alles naar waarde wordt geschat

10/3/2019







Geschreven door Frankie om 00:00 6 reacties Reageer op dit bericht

Bedelaarster 1956

Als kind maakte ik het mee dat een arm vrouwtje uit mijn straatme aansprak.ik was aan het rondfietsen in de tuin, en ging afgevallen fruit oprapen om haar te geven.





Veldrit in mijn tuin





Putten en hopen zand:

daar te fietsen is mijn eigen land

en dan crossen naar het ijzeren hek:

ik vond het heerlijk, echt te gek.


Vrij van trappers in 't centrale stuk

met de beide benen in de lucht,

voor de wespen op de peren erg beducht: 

ik reed ertussen, ik reed ze stuk.


Van de wijngaard onder glas

naar de struiken in het gras

langs de muren die trillen

zolang de machines daveren willen.



En dan staat daar die sjofele vrouw

op de stoep aan de andere zijde

ik geef haar valfruit en maak haar blijde

omdat ze krijgt wat ze hebben wou.


6/3/2019

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Tita





Tita









Aan de ketting in een plankenhok,

eenmaal daags een bordje met een afgekoelde brok, 

maar als je rende door het gras

leek het wel of heel de tuin de jouwe was.

Samen zijn we na de oorlog opgegroeid

uren hebben wij wild gespeeld en gestoeid.

Alleen als er vriesweer was en guur

mocht je binnen naast het vuur.

En lag ik uitgestrekt neer als dood

dan legde je op mijn rug je sterke poot.

Je was een schaper, een lieve hond

bij wie ik de eerste vriendschap vond.



5/3/2019


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Van OLV Lourdes naar OLV Aalst



Tijdens de weken voor mijn intrede in het ziekenhuis bestierf ik het van angst. Samen met mijn vrouw reisde ik de dag tevoren naar Lourdes Oostakker.

Daar vond ik de rust en de gelatenheid terug. Na een rustige nacht kon ik met een gevoel van veiligheid naar het hospitaal.
Dank, Onze Lieve Vrouw! Waardevoller dan louter autosuggestie...





2219943-d317e4315d97ea7977c06ceead5fd54a.jpg





     



Moeder van ons allemaal





Dag Maria die ergens aan mij denkt,

Wees gegroet Maria

uitverkoren zonder wedijver of verdienste

vol van genade, de Heer is met u

bij God, levend aanwezig als elk ander mens,

gezegend zijt gij boven alle vrouwen

en als vrouw de meest hoogstaande,

en gezegend is de vrucht van uw lichaam, Jezus

als moeder de meest bevoorrechte

omdat Jezus zelf uw zoon is 

Heilige Maria, moeder Gods,

Aldus zijt gij de moeder van God zelf

die wij door u kunnen ontmoeten

en leerden kennen.

Bid voor ons, arme zondaars

Omdat wij Zijn boodschap vaak negeren

zijt gij het die voor ons blijft bidden

nu en in het uur van onze dood, Amen.

zolang wij leven

en wanneer we sterven.

Zo zal het altijd zijn.





N.B.: Dit is dus mijn versie van het weesgegroet

Geschreven door Frankie om 00:00 4 reacties Reageer op dit bericht

Bij jou, bijou.

     
     Uit erkentelijkheid voor de liefde waarmee mijn vrouwtje mij omringt en omringd heeft

     voor en nà mijn operatie, schreef ik volgende gedicht, dat mijn geluk probeert te beschrijven

     in alledaagse maar zo waardevolle dingen.



  


Bij jou
bijou



Als ik je voetje voel tegen de holte van mijn knie

draai ik me om en ben blij dat ik je zie,

je hoofdje warrig sluimerend in het warme duister;

de dag begint met zacht zo lief gefluister.

De koffie pruttelt beneden

ik strek mijn stramme leden;

ontbijten is nooit doodgewoon

met jou is het dubbel schoon

zoals de bloemen in de vaas

een broodje platte kaas

de zon op je haren

je lieve gebaren;

de ochtendkrant

uit je ranke hand

een liedje op de radio

dompelt mij in stereo

en als de zon de kamer vult

en je wimpers vederlicht verguldt

je gebakje vandaag weer heerlijk smaakt

en elk woord dat je spreekt mij zo innig raakt,

dan  weet ik dat geen vuur ter wereld mij meer kan verwarmen

wanneer ik dankbaar tot rust mag komen in jouw armen.



1/3/2019

 

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Muur nr.2


     Wegens een dringende radicale prostatectomie was Frankie een paar weken van de kaart.

    De revalidatie komt stilaan op gang, en opnieuw worden in de nabije toekomst de blogs in de een of andere vorm weeropgestart.


Het besef dat ik na een zware operatie als het ware een nieuw leven mag beginnen, doet me dankbaar volgende tekst schrijven: kanker kan overwonnen worden, er is een deur in de muur.










Muur #2








Kanker is een muur waarvan je vreest dat je er niet over kan.

Een muur die je niet wil zien in het woud van dagelijks leven,

van sleur en zorgen om morgen

zeker van het antwoord op de vraag of er ooit nog wel een morgen komt.




Vorig jaar sprak een oude dame in de supermarkt mij aan,

ze wou dat ik bijdroeg voor het onderhoud van de muur

en ik kocht de bloem die ze me toonde

niet beseffend dat ik een aantal weken later voor die muur zou staan.



Van muren weet je doorgaans dat het niet de uwe zijn

en dat de natuurwandeling in de zon geen einde kent.

En als de confrontatie je overkomt

ben je overgelukkig dat er een deur is en dat die opengaat.


28/2/2019


Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Vader


Een paar dagen na mijn operatie had ik onverdraaglijke pijnen toen ik op het toilet zat. Ik baadde in het zweet en duizelde. In een flits zag ik het spiegelbeeld van mijn vertrokken aangezicht, en in een flits herkende ik dat van mijn eigen vader, die 14 jaar geleden enkele dagen voor zijn overlijden veel pijn afgezien heeft.








Vader








Papa, ik heb u verleden week na veertien jaar teruggezien,

uw aangezicht vol pijn, uw blik die afketste op mijn eigen ogen.

Papa, wie dit leest beschouwt me als een gek misschien,

maar hier voel ik best wat wij samen hebben en vermogen;



ondanks oude rimpels dieper trekkend in uw ziek gelaat,



over wanhoop als men twijfelt of de ochtend nog zal komen,

als men omringd wordt en zich toch zo eenzaam voelt,

over weten dat alleen bidden uitkomst biedt voor alle dromen,

en de warmte van verlangen langzaam en zeker killer koelt.




Papa, ik heb dit beeld al vaak opnieuw teruggezien,

u herkennend in de spiegel, starend naar mijn hoofd,

en ik besef met weemoed meer dan ooit dat sedertdien

 niets dat ik van u ontvangen heb, al  werd weggeroofd.


27/2/2019

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Naoorlogse eenzaamheid

 






Postbellum blues

 

 

Neem de peddels van het strand.

Raap de blaadjes op, verspreid op Campo Santo.

Schik de kwallen op een rijtje

en sorteer dat alles in de juiste container.

Haal de bedelaars uit de brievenbus

en zoek een spaarpot die zingt

van de stoomboot en de zwarte knecht.


Geef het woord aan groene monsters

maar sluit de deur van de zaal.


Spit je vaders gazon zorgvuldig om

en verwijder elke doorn zonder rozen,

want als die bloeien als dichtbije sterren

Gaan onverhoeds de klokken luiden.



22/1/2019

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Luchtspiegeling

Toen ik niet wist hoe de operatie zou aflopen, deed de angst mij vrezen dat ik het allemaal niet zou overleven. Ik dacht toen aan mijn zus, die 10 jaar geleden overleed. Ik hield rekening met de mogelijkheid haar daar terug te zien.




Luchtspiegeling




Zusje, ik kom
Ik kom naar waar je wacht
Je wacht wel want ik vind je wel
Wil je toch nog even wachten?



Zusje, ik ken je
Ik ken je van toen ik vergeefs
op de komst van een broertje wachtte,
Maar die kwam talrijk en later.



Zusje, ik mis je
Ik mis de tijd dat ik je wou missen
En niet wist dat mij niets ontbrak
Omdat ik een zusje had.




Zusje, ik ga
Ik ga waar jij aanwezig bent
Want sinds je ging zonder afscheid
Kijk ik vaker door de spiegel.




20/10/2019

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Jubileum






Onlangs vierde Frankie feest, in mineur. Tien jaar ouder, tien jaar creatief proberen te zijn, en vechten voor meer denken, voelen met een hart en met gezond verstand.

Dit poëzieblog bestaat nu tien jaar.


Begonnen als een verzameling van gedichten die ik gedurende 40 jaar laten rijpen had in mijn geest, nu een weergave van wat het kon geworden zijn,indien mijn prioriteiten (gezin en werk) niet al mijn tijd hadden opgeëist.




Meer dan 1100 gedichten, over mensen en over de vragen van hun korte leven: over vreugde, verdriet, feest, rouw, angst, geloof en wanhoop, zoals ik het zelf ervaar, maar vooral zoals ik het verwoord in een spontane stortbui van woorden, gedachten, gevoelens en tegelijk liefde voor de vormgeving.

Dank aan al mijn lezers, de oude getrouwe én de jonge nieuwe!


Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Labyrintgewijs







Labyrintgewijs

 

 

Van tafel naar kast, van stoel naar tribune,

even omlaag naar een vermolmde keldervloer

of omhoog naar een beschimmeld gladde zoldering,

elk jaar een gewaagde sprong, dagelijks eveneens,

niet wetend bij voorbaat hoe lang het springen duurt,

bij elke ademstoot

bij elke ademnood,

verward nog niet, argwanend daarentegen, bezorgd bovenal

genietend, vol vrees voor wat komen kan,telkens opgelucht

wanneer het evenwicht hersteld wordt na de sprong, de stap,

soms heel omzichtig, de weg naar succes vermijdend

en opteren voor leven

streven zonder beven

zodra de klokken luiden, de rookpluim stottert en sterft,

blijkt dat het springen niet opgehouden heeft, nooit,

alleen springt er eentje niet meer mee, nergens heen,

ofschoon Golgotha een optie is, na de Kalvarieberg.

6/10/2018

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Afscheid van het afscheid of hoe men komaf maakt met een rouwproces




Goodbye vaarwel

 

 

De schreeuw is niet alleen een schilderij,

het is getransformeerde pijn uit de krochten van het hart.

Gejuich lijkt lafweg op bedriegerij

gelijk een leeggeroofde  goudmijn die verbeelding tart.

 

Verdriet brengt geluk in balans

alhoewel rechtvaardigheid al te zeer afwezig lijkt te zijn

als het herkend wordt als een kans

om uit de onverschilligheid te vluchten naar nieuwe pijn.

 

Het leven is geen verstopte trechter,

geen duister labyrint, geen applausmurw tv-programma,

een trap naar Eden lijkt veel echter,

en wie je bemint, is thuis in een ongebreideld gamma.

 

Niemand kan je uit je krochten redden

als je weigert het bos te zien en niet wenst te bewegen.

Lege kamers, stoelen en bedden

zijn gewoon een onewayscreen, een uitzicht zonder zegen.








30/7/2018

Geschreven door Frankie om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

De tuin van Eden

 





Het Eden van heden

 

 

Er zitten vliegen op mijn dromen

en mijn bucketlist is zoek geraakt

eer ik er kon aan beginnen.

Ik verdenk mijn hart van wanhoop,

frustratie en teleurgestelde wensen

waar kurkentrekkergewijs

de wormen van de afstand

tunnels door boren. Hoe zijn ze hier gekomen?


Er was euforie en er was kuddegeest,

 Er was hemel op aarde

en zon doorheen de nacht.

De kinderen wilden nog verhalen,

doch ze verlieten mij voor gekke herders

die uiteindelijk de rekening presenteren,

en hen doen geloven dat het geen motten zijn

die knagen aan het feest van Eden,

wel vlinders die nooit vergaan.



14/6/2018



Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Kruisweg






Kruisweg

 

 

 

De klok tikt en herhaalt zichzelf,

de klokken luiden en beamen.

Ze horen en werken samen.




Een haan kraait en niemand luistert,

Niemand ziet van waar de wind waait,

Alleen de windhaan blijft maar turen

Tot de halve maan hem daar verjaagt.




Mijn moeder volgt de kruisweg

In nog hoogstens zeventien taferelen

Ze sleept haar  vermoeide  voeten voort

Voorbij elk kruisje dat vol twijfel overblijft

En als ze met een zucht de deur sluit, is het kruis weg.


13/6/2018



Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Appelsap







 

Appelsap

 

 

De tulpen drogen de krokussen achterna

en de botten van de rozen barsten.

Elk blad wedijvert met het ander groen

en weigert te verklappen

welke vruchten zich verschuilen in de langere dagen

van de laatste lentemaand.


En als de nachten de hitte van de zon verraden,

de dromen van de zomer meer licht gaan vragen,

loopt het sap langs mijn mondhoek naar mijn kin,

einde van het begin, aanvang van de rust

verlamd en ontgoocheld

om de regenvlagen.



18/5/2018




Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Drijfzand




Wissel van de wacht (op de hoogte)







Toen ik op de berg stond 
zag ik dat deze top nog lang de top niet was. 

Het kruis van de toren steeg de wolken voorbij 

en voor de eigendunk van eendagsvliegen week elke poging 
om hoogte te winnen 
al was ik er op.


Voortaan kijk ik naar valleien


en koester mijn geduld 

waarmee het wachten wordt beloond 
zodra erosie van tendenzen, meningen en propaganda gletsjers vol voorbije dogma’s 
doet stollen in alluviale vlakten 
waar alleen krokodillen zich kostelijk amuseren.




12/5/2018

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Straks gedaan








Straks gedaan

 

 

 

Wolken voor de zon, maar we rijden naar de zee.

Je auto staat in panne, maar je kan met ons nog mee.


Het bloed is op, transfusie kan niet meer;

Je wandelt weg, want buiten is ’t goed weer.


Gedichten zijn ouderwets en uit de tijd

als je met de slaven van de oppositie vrijt.


Rijmen lukt nog amper,

zucht mijn muze schamper

en ze reikt me met een knipoog een half geopende oester aan:

Slurp maar, dit is leven, lach eens, want het is gedaan!



29/4/2018

Geschreven door Frankie om 00:00 Reageer op dit bericht

Niemandsland

 

Niemandsland

 

 

Naast de rails van de Trans-Europese spoorlijn zonder ticket voor de volgende trein

die gewoonweg nooit zal komen, of zo u wil, hier zelfs nooit zal stoppen,

opgegeven door de fans, de volgers, de bekenden die me nooit erkenden,

niets te doen dan kniezend dromen van wat zon in Niemandsland

waar alleen de grenzen in mijn richting schuiven, gedrogeerd door brood en spelen.

 

De klokken luiden weer, na de beste week van alle goede, twee millennia lang,

alsof het zo hoort, maar niemand luistert.

31/3/2018

Geschreven door Frankie om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Anders in leven



Anders en vol leven.



Denk je dat ik dood ben?

Of dat ik jou niet meer herken?

Denk je dat mijn gedachten ophouden te bestaan

omdat iemand zegt van mij  'Het is gedaan’?

Denk je dat ik niets meer kan voelen

en niet meer op weg ben naar één van mijn doelen?

Denk je dat ik jullie heb verlaten

omdat ik met jullie niet meer kan praten?

Denk je dat ik niets meer kan zien

als ik er niets over zeg misschien?

Denk je dat ik je niet kan horen?

Toegeven, ik lijk wel echt verloren,

Maar denk je echt dat ik ophield met bestaan

Omdat iemand zei ‘Sorry, maar het is gedaan’?




Waarom denk je dat ik dood ben

Als ik mijn wereld eenvoudig anders verken

En betere dingen te doen heb dan te sterven,

Te speuren naar wie wat van mij zal erven,

Mijn woorden komen niet voort uit dementie

Alleen begrijp je mij in een nieuwe dimensie

Die me toelaat bij jou te zijn en te blijven

Zonder die mooie maar helaas dode lijven?

Dus doe maar alsof ik voorgoed verdwijn

En niet meer present op je weg kan zijn.




Waarom denk je trouwens dat ik dood ben

Terwijl ik alleen even aan iets anders wen

Waarvan ik hoop dat jullie het ooit ervaren

Alsof wij nooit eens anders samen waren.




8/3/2018 

Geschreven door Frankie om 00:00 3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Frankies (eigen)zinnige poëzie aangevuld met eigen citaten

↑ Terug naar de berichten