Dertig jaar fotoklub in tentoonstelling Hoegaarden

Expo 7 en 8 nov. in kasteel Meldert

Hoegaarden - Van de doka tot het digitale tijdperk. Dat is de samenvatting van dertig jaar werking in fotoclub De Klup. Kristine De Ronne, voorzitster, bezorgt dit relaas.

Onder impuls van Rudi Vandenbempt kwamen op 9 december 1979 een viertal amateur-fotografen samen in Jh De Klup te Hoegaarden. Na een paar vergaderingen werd geopteerd om te werken onder de naam ‘Fotoclub De Klup Hoegaarden’ en de oprichter werd aanduid als verantwoordelijke (voorzitter) van deze gloednieuwe onderafdeling van het jeugdhuis, een taak die hij gedurende de volgende 26 jaar ter harte zal nemen tot bij zijn ontslag eind 2005.

Eén van de kerntaken van een fotoclub is het samenbrengen van mensen met een gelijkaardige interesse, nl. de fotografie. Door het bespreken van foto’s, dia’s of reeksen, het uitwisselen van gedachten, het samen doelgericht gaan fotograferen (foto-uitstappen), het deelnemen aan wedstrijden en het bezoeken van foto- en diamanifestaties krijgt de fotoclub zelfs een educatief karakter.
Van bij de start van onze activiteiten hebben we getracht deze taak zo volledig mogelijk in te vullen. Zo hebben we deelgenomen aan groepsmanifestaties, zowel binnen als tot ver buiten onze gemeentegrenzen, bezochten tentoonstellingen en projecties in eigen provincie maar ook erbuiten, deden foto-uitstappen tot zelfs in het buitenland, namen deel aan fotosessies en organiseerden tal van eigen salons. We mogen hier wel stellen dat gedurende de voorbije 30 jaar onze vereniging als vrij actief kan worden bestempeld.

Kort na de oprichting van onze vereniging werd gewerkt aan een locatie waar we zelf onze films konden ontwikkelen en de negatieven en dia’s konden afdrukken tot volwaardige foto’s. Zo werd onze allereerste donkere kamer (doka) ingericht in een klein lokaal op de eerste verdieping van het jeugdhuis. Vele jaren later, toen ons ledenaantal dermate was gestegen, zijn we verhuisd naar een groter lokaal op dezelfde verdieping. Dit lokaal werd door de leden zelf ingericht tot een multifunctioneel lokaal dat zowel dienst deed als doka, projectielokaal en vergaderlokaal. Ooit heeft het zelfs gediend als ministudio voor portretten.

Door de komst van de digitale fotografie heeft ook onze doka haar originele functie verloren en hebben de filmrolletjes en de vergroter plaats geruimd voor de digitale camera en de computer. Niettegenstaande deze technologische opmars is de basis van de fotografie gebleven. Ook onze vereniging heeft de digitale snelweg genomen en sinds een tweetal jaar beschikken wij over een eigen website (http://www.fotoclub-deklup.be) en e-mailadres (info@fotoclub-deklup.be).

De hoogtepunten

1980 Deelname ‘Amalgaam van de Hoegaardse Kunst’ in Mariadal (1000 jaar Hoegaarden)
1984 Viering 5 jarig bestaan met foto- en diamanifestatie (Klupzolder)
1986 Organisatie van het VBF diasalon (Zaal Cerkel)
1989 Viering 10 jarig bestaan met Hoegaardse gastfotografen (Klupzolder)
1990 Organisatie VBF Fotosalon (Gemeentehuis Hoegaarden)
1991 Herdenkingssalon ‘Luc Willems’ (Klupzolder)
1992 Fotosalon met gastclub ‘Spolochi’ uit Archangelsk (USSR)
1994 Viering 15 jarig bestaan
2000 Viering 20 jarig bestaan met gastclub Naxos uit Sicilië (Gemeentelijke basisschool)
2004 Viering 25 jarig bestaan met internationaal foto- en diasalon (Zaal Cerkel)

Aan deze lijst moeten we zeker nog onze jaarlijkse fotosalons en deelnames aan diverse manifestaties zoals Palmzondagtentoonstellingen, VBF-activiteiten (3 per jaar), Fotohappening in Cultureel Centrum Mechelen, ‘Open Kerken’ en andere toevoegen.

Eén dieptepunt overschaduwd het 30 jarig bestaan van onze vereniging, namelijk het tragisch ongeval van Luc Willems, één van onze actiefste leden op dat ogenblik. Hij kwam om het leven op 9 september 1990 tijdens het fotograferen van de Pepijnrally te Landen (doortocht te Overwinden).

Werking: Vanaf de start hebben we ervoor gekozen om wekelijks te vergaderen, aanvankelijk op maandag, een tijdje zelfs op zondagnamiddag, maar kozen op een bepaald moment bewust om op vrijdagavond samen te komen.
Deze vergaderingen werden gevuld met nieuwtjes, bespreken van diverse fotomanifestaties, foto’s en dia’s, technische onderwerpen, theoretische lessen gevolgd door praktijksessies, …
Sinds een tweetal jaren werd geopteerd om te vergaderen op de 1ste en 3de vrijdag van de maand, dit om praktische redenen. De samenkomsten gaan van oudsher door in de lokalen van jh De Klup, Doelstraat 9 te Hoegaarden. Praktijksessies kunnen plaatsvinden in ‘Den Repos’ langs de oude spoorweg, waar trouwens ook onze eigen jaarlijkse salons plaatsvinden.

Bron: Het Nieuwsblad

De digitale tv-reuzen

'Digitale televisie vertoont nog erg veel nadelen'

Hebt u ook de sirenenzang van Telenet en Belgacom gehoord over digitale televisie? Bent u ook al gezwicht voor de veel te dure interactieve digitale tv? Laat u niets wijs maken: analoge tv bestaat nog en doet het nog steeds goed. In weerwil van wat sommigen daarover ook mogen beweren, is er nog niets beslist over het verdwijnen van de analoge kabeltelevisie. Wel via de ether, maar niet via de kabel. Die laatste biedt een beeldkwaliteit die perfect aanvaardbaar is voor ‘oude' beeldbuistoestellen. Voor de betere beeldkwaliteit van de digitale tv hebt u een goed lcd- of plasmatoestel nodig om het verschil te zien.

De analoge vrienden hebben ook geen decoder nodig en kunnen naar hartenlust meerdere tv-toestellen aansluiten. De abonnees van digitale tv zijn daarentegen verplicht een speciale decoder te kopen of te huren om de programma's te bekijken. Dat is ons een doorn in het oog. In heel wat tv-toestellen die u vandaag in de winkel vindt, is immers een digitale tuner ingebouwd waarmee u probleemloos digitaal zou kunnen kijken. Alleen worden de zenders die Telenet en Belgacom in hun tv-pakketten aanbieden versleuteld, zodat u ze niet kan zien zonder decoder. Daarenboven beslissen de meeste providers zelf welke decoder u in huis moet halen om hun signalen te decoderen.

Prijskaartje

Aan de overschakeling van analoge naar digitale televisie hangt een serieus prijskaartje. Wij vergeleken een analoog kabelabonnement met de goedkoopste formule van digitale tv, dus met een basisdecoder (bij Belgacom is dit steeds met harde schijf). Voor het analoge basisabonnement betalen we bij Telenet jaarlijks 173 euro terwijl we voor het digitale 275 euro per jaar neertellen. De abonnementsprijs blijft ongeveer dezelfde bij de twee formules, maar bij de digitale formule betalen we extra voor de decoder (48 euro), de aansluiting/activering kost 33 euro (a rato van een afschrijving over drie jaar) en de energiekosten belopen 34 euro. Bij Belgacom kost de digitale basisformule 273 euro. Tiens, zult u zeggen, toevallig twee euro goedkoper dan Telenet. Nee, dat is geen toeval. Dat komt door een gebrek aan concurrentie op deze markt.

Het uitgebreide digitale aanbod waarbij we een tweede decoder in rekening brengen, alsook een harde schijf en high definition, beloopt jaarlijks 420 euro bij Telenet, 396 euro bij TV-Vlaanderen (digitale tv via satelliet) en 316 euro bij Belgacom TV (exclusief telefoon- of adsl-abonnement, wat toch al snel 200 euro per jaar extra betekent). Het basisaanbod aan zenders, de high definition-kanalen en ook de kosten verschillen bovendien sterk van provider tot provider.

Voordelige formule

U hebt het ongetwijfeld al begrepen: digitale televisie vertoont nog erg veel nadelen om een echte vooruitgang te betekenen tegenover analoge televisie. Als u toch de stap wilt wagen, probeer dan een voordelige formule te verkrijgen. Zo kost digitale tv in een ‘triple-play'-pakket (een combinatie van digitale tv, internet en telefonie) vaak veel minder dan wanneer u het afzonderlijk zou nemen. Als u het allemaal wat ingewikkeld zou vinden, bied ik u graag de mogelijkheid om te berekenen welke provider het best bij u past op www.test-aankoop.be/digitaletelevisie. Maak de juiste keuze en dan maar duimen dat er iets te zien is op de buis!

Bron: Het Nieuwsblad

'Beste Belgische wijn' verdacht van fraude

Wijnbeurs Megavino weigert prijs uit te reiken

NVT - Donderslag bij heldere hemel op de wijnbeurs Megavino: de Hagelandse rode wijn die een internationaal proefpanel als de allerbeste beschouwde, is mogelijk niet zuiver op de graat. De economische inspectie onderzoekt de herkomst van de druiven.

De Den Houwaart Cuvée Jul Barrique 2008 (9,95 euro) werd door een internationale jury van wijnbouwers als de allerbeste Belgische wijn van Megavino bekroond. Toch wou organisator Alain Bloeykens de prijs niet toekennen. De economische inspectie vraagt zich namelijk af of de godendrank wel echt van Hagelandse druiven is gemaakt.

Alain Bloeykens spreekt zich niet uit over de kwestie. 'Voor mij is iedereen onschuldig tot het tegendeel bewezen is. Maar de economische inspectie heeft mij bevestigd dat er een onderzoek loopt. Daarom nemen we het zekere voor het onzekere en reiken we de prijs niet uit tot er meer duidelijkheid is. Ik wil niet dat de Belgische wijn hier belachelijk gemaakt wordt.'

Wijnbouwer Joeri Röttger van Den Houwaart was gisteren niet bereikbaar voor commentaar. Röttger is van Duitse herkomst maar kocht zes jaar geleden zijn wijngaard in het Hageland. Op vrij korte tijd maakte hij furore. Zijn wijnen vielen almaar vaker in de prijzen. Op de proeverijen van Megavino was Röttger steevast bij de besten en zowel zijn witte als zijn rode wijn werd vorig jaar door de Commanderij Hageland tot beste wijn uit de streek uitverkoren.

Toch besliste de Commanderij Hageland dat Den Houwaart dit jaar niet aan die verkiezing mocht deelnemen. De wijnbouwer heeft geen 'gecontroleerde oorsprongsbenaming', de Vlaamse variant van de Franse AOC. Röttgers wijn wordt namelijk bij hem thuis in Niel gemaakt, in de Rupelstreek. Volgens Röttger ligt jaloezie over de grote kwaliteit van zijn wijnen aan de oorsprong van zijn uitsluiting.

Collega-wijnbouwer André Goeman ontkent dat. 'Wij hebben niets met die verkiezing te maken. Maar wij betreuren wel dat de Hagelandse wijn weer in opspraak komt door Röttger. Hij moet nu toch maar eens beseffen dat hij net als wij controleurs moet toelaten, zowel bij het oogsten als in zijn wijnmakerij. Ik vrees de schade aan onze reputatie die we nu weer leiden door dit incident.'

Vorig jaar kwam de Hagelandse wijn op Megavino ook al in opspraak. Wijnbouwer Jos Beckx werd toen uitgeroepen tot producent van de beste witte wijn en verdubbelde de dag zelf nog zijn prijzen. In een nog verder verleden was er een incident met politicus Rik Daems (Open VLD). In het VRT-programma De laatste show omschreef die een blind geproefd wijntje als 'zoete bocht, nauwelijks de naam wijn waardig'. Helaas voor hem ging het om zijn eigen Hagelander, verbouwd op het domein van zijn familie.

Bron: Het Nieuwsblad

Amerikanen gek op Brugge

West-Vlamingen laten Gentenaars ver achter zich in ranglijst mooiste steden van Europa

NVT - Een gerenommeerd Amerikaans reismagazine heeft Brugge uitgeroepen tot zevende mooiste stad van Europa. Een slag in het gezicht van Gent, dat in de Amerikaanse poll niet eens vernoemd wordt. 'Zo zie je maar', zegt de Brugse burgemeester Patrick Moenaert. 'De waarheid komt toch boven.'

Voor de Amerikanen is het een uitgemaakte zaak. In de jaarlijkse poll van het vermaarde Amerikaanse reismagazine Condé Nast Traveler zetten ze Brugge op de zevende plaats in hun top negen van mooiste steden. Brugge staat daarmee op gelijke hoogte met Parijs en komt net achter Wenen. En Gent? De Amerikanen reppen er met geen woord over.

'Zo zie je maar', gniffelt Brugs burgemeester Patrick Moenaert (CD&V) terwijl hij de Amerikaanse poll nog eens grondig bestudeert. 'De waarheid komt uiteindelijk toch boven. Ik dacht altijd dat die Amerikanen weinig smaak hadden, maar ik moet mijn mening herzien.'

'Meer dan 25.000 Amerikanen brachten hun stem uit. Toch niet weinig, hé. En als je ziet dat er beoordeeld is op criteria als sfeer, vriendelijkheid, cultuur en bezienswaardigheden, vind ik het fantastisch om te zien dat Brugge weer zo goed scoort. Wij kunnen onszelf naast Firenze zetten, toch een echte wereldstad.'

Twee maanden nadat Moenaert het bijlegde met Daniël Termont (SP.A), de burgemeester van Gent, wordt er toch weer even nagetrapt. Het gekibbel begon goed twee jaar geleden al. National Geographic Traveler Magazine publiceerde toen een ranglijst van de meest authentieke, historische bestemmingen ter wereld. Gent stond daarbij op nummer drie en heette 'authentieker' te zijn dan 'het mooie Brugge'. Het was ongezien, maar Gent wilde er wel mee uitpakken.

En dat deden ze ook. De Gentenaars waren zo trots dat ze deze zomer zonder pardon de slogan 'Much more real than lovely Bruges' lanceerden. Het was het begin van een fikse ruzie, waarbij de twee burgemeesters niet wilden onderdoen voor elkaars stad. 'Ik wil de discussie nu niet meer heropenen', zegt Moenaert. 'Wat Gent gedaan heeft, was hoogst onvriendelijk. Zoiets doe je niet onder grote mensen. Maar alle plooien zijn weer gladgestreken.' Al kan hij het moeilijk verstoppen: 'Maar dit geeft weer een goed gevoel. Daar ga ik niet flauw over doen.'

Daniël Termont, burgemeester van Gent, lijkt er zich bij neergelegd te hebben. 'Ik wil bij deze Moenaert feliciteren. Zonder rancune', reageert hij. 'Maar je kan je natuurlijk wel afvragen hoe zo'n poll wordt samengesteld. Is er al iemand uit Amerika in Gent komen kijken?', voegt hij er fijntjes aan toe. 'Al ben ik de laatste die wil dat het spelletje weer begint. We hebben allebei onze verdienste.'

Bron: Het Nieuwsblad

Het Schip en andere gebouwen Nerm niet bij Erfgoed

Hoegaarden - Het geklasseerde huis Het Schip en andere gebouwen uit Nerm en Aalst staan niet op de lijst van het Erfgoed. Dotremontstraat, Nerm en Valleistraat zijn opnieuw vergeten.

De wijk ontbrak in de lijst van het Erfgoed die uitkwam in 1973. Vergetelheid, maar er zou een aanvulling komen. De lijst voor het arrondissement Leuven was de allereerste die klaar kwam in het land. Nadien werden de criteria verbreed en ook de beschouwde periode in de tijd verlengd tot actuele architectuur. Maar nu de Vlaamse regering haar nieuwe lijst klaar heeft blijk dat een (quasi) kopie van de oude lijst. Inclusief de hiaten.

Dus geen respect voor een huis zoals Het Schip, voor andere huizen, voor de talrijke landbouwgebouwen. Ook geen aandacht voor de concentratie van gebouwen in de Gobertangesteen die toch typisch moet heten voor de streek. De ambtenarij slaagt er niet in een beetje volledig te zijn. Het zal weer van vrijwi!lligers moeten komen. Of van een eenzame politicus zoals (in de jaren zeventig) Willy Kuijpers (VU).

Authentieke straatnaamborden: debat laait opnieuw op

Tienen - Een oud Tiens debat voor/tegen dialect op straatnaamborden laait weer op. Aanleiding een studie van de Tienenaar Paul Kempeneers in Aarschot en een voorstel in de Cultuurraad van Hoegaarden.

Taalkundige dr. Paul Kempeneers is voorstander van het herstel van oude straatnamen. 'Maar niet in 't dialect', licht hij toe. 'Afschaffing van vroegere straatnamen om er de naam van een vooraanstaand iemand op te plakken, noem ik al flauwekul en de voorstanders van een herstel van de vroegere naam in 't dialect, noem ik personen die een slecht woordenboek gebruiken. Ze hebben niet eens een vaste schrijfwijze van hun dialect.'

Kempeneers sneert naar het stadsbestuur. '25 jaar geleden sprak ik politici aan om onder de bordjes met de officiële straatnaam een bordje te hangen met de oude naam. Iedereen vond het een geweldig idee. Ik kreeg al veel schouderklopjes. Voor de rest? Niets, door een gebrek aan interesse. Namen in 't dialect? Neen, met zo'n zever hou ik me niet bezig.'

Het Kommetèet va Pikke Stijkès in Tienen heeft een andere mening. Het ijvert voor instandhouding van het Tiense dialect. 'Straatnamen in het Tiens is daar een aspect van', meent Gilbert Declercq van het comité. 'Maar ons voorstel is afgeketst omdat bewoners en handelaars zicht kantten tegen een tweede straatnaam. Ze vreesden voor verwarring.' Voorzitter Jef Vanderstappen van de Cultuurraad meent dat ook het financiële aspect een rol speelde: 'Nieuwe bordjes zouden aan de stad veel geld hebben gekost.'

Kempeneers kreeg bij de voorstelling van zijn boek over de stad Aarschot te horen dat het schepencollege besliste enkele oude straatnamen opnieuw te vermelden, maar niet in het dialect. 'Ik ben blij dat Aarschot het voorbeeld van Leuven niet volgt. Leuven bezigt wel dialectnamen, maar voor Aarschot zie ik het niet zitten dat de Kardinaal Mercierstraat, voorheen Eeuwigheidsstraat, zoiets wordt als Iêwichaatstreut en de Jozef Tielemansstraat, voorheen Kortstraat, de Kutstreut.' (be in Het Nieuwsblad).

Ben Hur Live in het Sportpaleis

De spectaculaire arenashow Ben Hur Live strijkt op 29 en 30 januari 2010 neer in het Antwerpse Sportpaleis.

Gladiatorengevechten, piratenschepen die aanmeren, wagenraces: ze worden allemaal spectaculair belicht en ondersteund door dramatische muziek in "Ben Hur Live". "Het is een mengeling tussen de kracht van een rockconcert, de dynamiek van een komische musical, de magie van een speelfilm en de passie van een Griekse tragedie", beklemtoont producent Franz Abraham.

De ronde scène en de oppervlakte van 2.500 m² laten toe om de epische film van William Wyler opnieuw tot leven te brengen. Het spektakel is gebaseerd op de roman "Ben Hur: A Tale of the Christ" uit 1880 van de Amerikaanse schrijver Lewis Wallace, die zich afspeelt in de tijd van Christus’ leven op aarde. "Ben Hur" vertelt het verhaal van Judah Ben Hur, een rijke handelaar uit Jeruzalem.

"Ben Hur Live" brengt 150 acteurs op de been, 46 paarden, 5 valken, 2 gieren, 2 arend en 120 duiven. De helden drukken zich uit in het Latijns en het Aramees. De muziek is van de hand van Stewart Copeland, de 57-jarige ex-drummer van The Police.

Tickets voor BEN HUR LIVE zijn vanaf vandaag verkrijgbaar via www.sportpaleis.be of via 070 345 345  en kosten tussen 22 en 95 euro. Jongeren t.e.m. 16 jaar en

Aardworm is succesvolste levensvorm op aarde

Iedereen heeft wel al eens een aardworm gezien, maar niemand is erg onder de indruk van de diertjes. Ten onrechte, zo schrijft de Sunday Telegraph: in een nieuwe top 100 van de succesvolste soorten die op de aardbol rondlopen, -zwemmen of -kruipen, staat de worm op de eerste plaats.

Christopher Lloyd heeft de geschiedenis van de aarde en van alle levensvormen op deze planeet onder de loep genomen. Al de soorten werden gerangschikt op grond van hun duurzaamheid, impact op de planeet, evolutionair succes en geografische verspreiding over de aardbol.

Lloyd zag het breed, want in zijn top 100 vind je naast de honingbij ook de zwarte peper, de strontkever, muskieten, herpes en het hiv-virus. En het antwoord op die zoektocht naar 'de meest succesvolle soort' is niet de mens. Want wij verliezen volgens Lloyd vooral punten door onze relatief recente intrede in het evolutionaire verhaal. De homo sapiens belandt daardoor op een zesde plaats.

De gouden medaille is volgens Lloyd weggelegd voor de aardworm, die al zo'n 600 miljoen jaar op de aardbol rondkruipt, in alle werelddelen voorkomt en een biologisch model biedt voor veel andere soorten.

'De aardworm heeft vijf uitroeiingsgebeurtenissen overleefd en de menselijke beschaving een flink handje geholpen door de aarde te 'beploegen' en te bevruchten'; aldus Lloyd. Algen veroveren de tweede plaats, en ook de cyanobacterie, de rhizobia en de lactobaccilus gaan de mens nog voor.

Het einde van optische schijfjes

TDK heeft onlangs een Blu-ray Disc met tien lagen gemaakt, waardoor het schijfje tot 320 gigabyte kan opslaan. Toch lijkt deze innovatie voor niets, want optische opslag komt stilaan aan zijn einde.

De reden schuilt in meerdere factoren: betrouwbaarheid, capaciteit, prestatie, dichtheid en kosten. Allemaal zaken waarbij optische opslag, zelfs ter grootte van 320 GB, op een of andere manier het onderspit moet delven.

Het lot van optische schijven lijkt op dat van andere datadragers. Begin jaren zeventig werden papieren tapes vervangen door floppy's van acht inch met een capaciteit van 240 kilobyte. Zij werden later vervangen door de 3,5 inch-diskette, die op zijn beurt werd opgevolgd door de zipdrive van honderd megabyte.

Die laatste verscheen voor het eerst in 1994. Helaas was het formaat in 1999 al lang achterhaald. Zipdrives evolueerden nog wel naar 250 en 750 megabyte, maar konden toen al niet meer concurreren met goedkope cd-r-schijfjes van 700 MB.

Flash

Vandaag wordt magnetische opslag (zoals diskettes) nog steeds vervangen door cd's, maar in praktijk heeft flashopslag de bovenhand. Vooral door het gebruiksgemak van een usb-stick verdwijnt de herschrijfbare cd.

Verwijderbare opslag heeft vandaag vooral twee doeleinden: data back-uppen en verplaatsen. Voor back-ups in bedrijven blijft tape populair, hoewel ook hier wordt geconcurreerd met grote harde schijven.

Voor kleinere dataoverdracht, vooral bij consumenten, zijn er vandaag externe harde schijven van een terabyte op 2,5 inch-formaat. Zelfs een Blu-ray Disc van 320 gigabyte kan hier in termen van snelheid of capaciteit niet tegenop.

Waarom heeft de Blu-ray-schijf geen kans?

Er zijn meerdere redenen waarom een schijfje van 320 gigabyte niet kan concurreren met andere digitale mediadragers.

Capaciteit: Succesvolle formaten hebben altijd kunnen concurreren met harde schijven. Zo was er de cd-rom begin jaren '90 en dvd-r begin 2000. Dit terwijl Blu-ray maar een fractie van hedendaagse opslag in een computer evenaart.

Prestatie: Een 24X Blu-ray is maar half zo snel als een gewone harde schijf. En terwijl laatstgenoemde blijft verbeteren, ligt de limiet voor Blu-ray op 48X.

Betrouwbaarheid: De eerste zelfgebrande Blu-ray Discs werkten niet altijd op doorsnee spelers. Dit probleem werd na een tijdje opgelost, maar ook multilayer-schijfjes krijgen hetzelfde probleem.

Dichtheid: één stuk media (zoals een harde schijf) is eenvoudiger te beheren dan zes of tien schijfjes. Om die reden is een harde schijf veel praktischer als grote opslagplaats.

Kosten: Blu-ray-spelers in pc's zijn geen verkoophit en Blu-ray-branders zijn momenteel nog vrij duur, net zoals de schijfjes zelf. Daar tegenover staat een externe harde schijf op USB of Firewire die je al voor minder dan honderd euro kunt kopen. Bovendien is laatstgenoemde veel sneller en groter.

Dan blijft er nog de vraag waar we schijfjes van 320 gigabyte zien opduiken. HD-films in 3D passen op een gewone Blu-ray Disc. Enkel wanneer je pakweg hetzelfde wil doen met hele televisiereeksen, dan zou het formaat enigszins nuttig zijn.

Dit wil echter niet zeggen dat dvd's en cd's morgen uitsterven. Wel valt op dat de focus verschuift naar online opslag en lokale harde schijven. Hoewel de doorsnee gebruiker vandaag nog geen terabytes aan opslag heeft, is die dag minder veraf dan we denken.

Op dat moment downloaden we HD-films in 3D, zoals we dat nu al met films via digitale televisie doen. En als het huis afbrandt of overstroomt, dan downloaden we ze gewoon opnieuw. Al valt te hopen dat de Belgische providers tegen die tijd iets vrijgeviger zijn met de downloadlimieten.

Robin Harris

EU wil 50 miljard extra voor groene technologie

BRUSSEL - Om onze energievoorziening te garanderen, zijn meer investeringen nodig.

De komende tien jaar heeft de Europese Commissie nood aan 50 miljard euro extra geld om te investeren in groene technologie. Dat is nodig om een antwoord te kunnen bieden aan de grote uitdagingen van de toekomst. Zo moet de klimaatverandering aangepakt worden.

Daarnaast is het belangrijk de Europese energievoorziening in de toekomst te verzekeren en moeten onze economieën ook verder kunnen concurreren met andere regio's.

Dat betekent dat de huidige Europese inspanning van een jaarlijks budget van 3 miljard euro bijna verdrievoudigd moet worden. Tot 2020 zou elk jaar 8 miljard moeten worden geïnvesteerd, aldus de Commissie. Overheden, onderzoekers en bedrijven zouden allemaal hun steentje moeten bijdragen om dat doel te halen.

Zes technologieën staan daarbij centraal: windenergie, zonne-energie, elektriciteitsnetwerken, bio-energie, CO2-opvang en -opslag en duurzame kernsplijting.

In december vindt in Kopenhagen een belangrijke klimaattop plaats waar een opvolger van het Kyotoprotocol in de steigers gezet moet worden.

Rattenplaag is gevolg van 'opdracht van God'

Vrouw lokt ratten door elke dag voedsel in Grote Gete te strooien

TIENEN - De oevers van de Grote Gete in Tienen worden overspoeld door honderden ratten. Ze worden gelokt door een vrouw die hen elke ochtend eten geeft. De dame beweert dat ze dat in opdracht van God doet.

'De Rattendame van Tienen'. Aan de oevers van de Grote Gete in Tienen is ze al een begrip. Elke ochtend haalt een vrouw zich de woede van de omwonenden van de rivier op de hals door een hoop voedsel in het rond te strooien. Gevolg: een rattenplaag waar de rattenvanger van Hameln een vette kluif aan zou hebben. Het stadsbestuur staat machteloos, want de vrouw legt de processen-verbaal van de politie en zelfs de uitspraken van de rechter gewoon naast zich neer.

Volgens de vrouw zijn er hogere krachten mee gemoeid. Ze gelooft dat God haar bevolen heeft de ratten te voeden. 'De ratten zijn geschapen door God', beweert ze. 'Is het misschien verboden om Gods creatie te voeden?' En dus deelt ze elke ochtend vrolijk verder eten uit aan de ratten. Die laten zich dat welgevallen en kweken er intussen ook lustig op los. In amper enkele weken is het rattenbestand aan de Grote Gete zorgwekkend gestegen. Ze zijn in Tienen intussen al met enkele honderden, maar wellicht breidt dat aantal snel verder uit. Als u weet dat één bruine rat op korte tijd tot vijftig nakomelingen kan krijgen, is het rekensommetje snel gemaakt.

Het stadsbestuur staat met de rug tegen de muur. 'Wat moeten we doen?', vraagt schepen van Leefmilieu Marc Soens (SP.A) zich af. 'We hebben al alles geprobeerd: zelf met de vrouw gaan praten, de politie op haar af sturen. Er is zelfs al een rechtzaak tegen haar aangespannen. Maar telkens zonder resultaat: ze blijft eten strooien. Onze Milieudienst probeert de ratten nu te bestrijden met vergif, maar dat is haast onbegonnen werk. Die ratten vermenigvuldigen zich zo snel, dat het bijna onmogelijk is om de diertjes uit te roeien.'

En dat tot grote frustratie van de omwonenden. Zij moeten met lede ogen aanzien hoe de ratten 'snachts hun kelders komen plunderen. 'Niet alleen vervelend, maar ook gevaarlijk', briest een buurman. 'Want wie weet wat voor ziektes die beesten verspreiden. Neen, die dame moet er zo snel mogelijk mee ophouden!'

Het ochtendwandelingetje van de Rattendame beperkt zich overigens niet tot de oevers van de Grote Gete. Ook op de Grote Markt laat ze zich - wanneer ze in een gulle bui verkeert - regelmatig opmerken. Daar zijn het niet de ratten, maar de meeuwen en de duiven die zich tegoed mogen doen aan het voedsel. Het centrum van Tienen krijgt dus gevoelig meer vogels - en de bijbehorende uitwerpselen - over zich heen. 'Dat niet alleen', zucht schepen Soens. 'De graantjes die de vrouw uitstrooit, komen vast te zitten tussen de straatstenen en gaan daar kiemen. Gevolg: ook daar moet onze Milieudienst volop vergif strooien.'

 Inge Bosschaerts