Topatleten VS massaal uit de kleren voor 'The Body Issue'

Voor de jaarlijkse versie van 'The Body Issue' van ESPN gingen weer enkele Amerikaanse topatleten gretig uit de kleren. Vooral Tim Howard, doelman bij het Everton van Marouane Fellaini, springt daarbij in het oog, net als het (vrouwelijke) waterpoloteam. Speciaal aan deze naaktreportage is dat voor een keer zowel de mannen als de vrouwen verwend worden. Een sexy video van de 'making of' kan je onder dit artikel bekijken.

Naaktdunk Tim Howard showt uitgebreid zijn gespierd lichaam dat doorgaans onder zijn keepersoutfit verborgen zit. De nationale doelman toont ook zijn uitgebreide collectie tatoeages. Nog van mannelijke zijde zet topbasketbalspeler Amar'e Stoudemire. De forward van de New York Knicks pakt uit met een opmerkelijke naaktdunk in een zwembad, waarbij hij al zijn lenigheid in de strijd werpt om de strategische plaatsen af te dekken. Ook verrassend lenig komt topgolfer Camilo Villegas uit de hoek.

Treintje Voor de mannelijke fans van ESPN neemt Stoudemires vrouwelijke collega Diana Taurasi van de WNBA poedelnaakt een foetushouding aan. Pas echt smullen wordt het als het waterpoloteam collectief uit de zwempakken gaat en een sexy 'treintje' vormt.

Serena Williams gaat naakt Een naakte Serena Williams (28) siert dezer dagen de cover van het nieuwe magazine Body Issue, een uitgave van het Amerikaanse ESPN Magazine. Het nieuwe nummer één van de wereld ontdeed zich van al haar kleren uit om voor de lens te poseren. Body Issue, een fotoboek vol naakte top-en amateursporters, verschijnt op 9 oktober.

Voor Serena Williams is het niet de eerste keer dat ze in evakostuum poseert voor een magazine. Twee jaar geleden deed ze wat modellenwerk voor Jane Magazine. Toen bedekte een bloem haar intieme lichaamsdelen. Serena was ook al enkele malen in bikini te bekijken in de Swimsuit Issue van Sports Illustrated.

De waarheid in het Oude Testament

(I.B.) Doctor in de archeologie Klaas Vansteenhuyse onderzoekt wat de archeologie ons leert over de verhalen uit het Oude Testament. Inge Bosschaerts

De Tiense auteur Klaas Vansteenhuyse gaat in zijn boek 'Van Abraham tot Jezebel' op zoek naar de archeologische correctheid van het Oude Testament. 'Adam en Eva als oerouders? Zowel archeologische als genetische onderzoeken tonen aan dat dat niet kan.'

Is het Oude Testament historisch correct? Auteur Klaas Vansteenhuyse (34) uit Tienen deed de test voor zijn jongste boek: Van Abraham tot Jezebel, Wat archeologie ons leert over de verhalen van de Bijbel.

'De conclusie? Neen, de bijbelverhalen zijn historisch gezien niet altijd even correct. Maar daarvoor zijn ze ook niet bedoeld. Ik geef de historische achtergrond mee, maar het is aan de lezer om uit te maken wat hij gelooft.'

Vansteenhuyse, doctor in de archeologie en betrokken bij opgravingen in Israël en Syrië, is zelf gelovig. Wil dat dan zeggen dat hij zich als wetenschapper vaak geërgerd heeft bij het lezen van de Bijbel?

'Nee hoor', zegt hij. 'Zoals ik al zei: de Bijbel heeft niet de pretentie om een historisch naslagwerk te zijn. Vergelijk het met een film als Indiana Jones. Die is ook niet altijd even correct. Maar als je je daaraan gaat ergeren, ben je twee uur kostbare tijd én acht euro kwijt omdat je de film toch gezien hebt. Dan kan je er beter van genieten. Trouwens: de Bijbel staat er wel als boek, vind ik. Alles wat je in de betere James Bond ziet, vind je ook terug in de Bijbel. Passionele moorden, ontvoeringen: noem maar op.'

Maar dus niet altijd even juist. Neem nu het scheppingsverhaal, het eeuwige discussiepunt tussen wetenschappers en gelovigen.

'Dat klopt niet', zegt Vansteenhuyse. 'Genetisch onderzoek heeft uitgewezen dat de mens afstamt van zeven oermoeders. Dus er moeten al zeven Adammen en Eva's zijn. En uit archeologisch onderzoek blijkt dan weer dat we afstammen van de Homo Sapiëns uit Afrika. Maar ook andere verhalen moeten we met een korrel zout nemen. De muren van Jericho, bijvoorbeeld. Die zouden ingestort zijn na zevenmaal trompetgeschal bij het binnenkomen van het beloofde land. Onzin, natuurlijk. Archeologisch onderzoek heeft uitgewezen dat Jericho toen niet eens muren had.'
 
Vansteenhuyse bouwde het boek op rond allerlei figuren.

'Om het vlot leesbaar te houden. Voor alle duidelijkheid: dit is geen naslagwerk. Dit is een echt leesboek. Om op de trein te lezen, tussen twee stations door. Ik ben vijf jaar geleden aan dit boek begonnen met de bedoeling er een cursus van te maken voor mijn avondlessen over archeologie. Ik merkte al snel dat het mensen fascineert. Op vraag van de uitgeverij heb ik er een boek van gemaakt.'

Met de hele discussie over het al dan niet schrappen van de katholieke K in K.U. Leuven en het schandaal in de Kerk, kon Vansteenhuyse zich alvast geen beter moment dromen om met zijn boek op de proppen te komen.
 
'Promotioneel kon ik het niet beter treffen, dat klopt. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik dankbaar ben om de vele pedofilieschandalen. Integendeel. Maar het maakt natuurlijk wel dat er op dit moment veel aandacht is voor het onderwerp.'

Van Abraham tot Jezebel: Wat archeologie ons leert over de verhalen van de Bijbel, Klaas Vansteenhuyse, uitgeverij Davidsfonds, 27,5 euro

Commercieel ruimteschip maakt eerste solovlucht

De toeristische racket SpaceShipTwo van Virgin Galactic heeft in de Amerikaanse staat Californië zijn eerste solovlucht gemaakt.
 

SpaceShipTwo werd op 10 oktober lokale tijd tot op zo'n 13.700 meter hoogte gebracht door het moederschip en boven de Mojave-woestijn losgelaten.

Volgens een woordvoerder van het bedrijf landde het ruimteschip achteraf op een landingsbaan van de luchthaven, gevolgd door het moederschip.

De volledige vlucht van de SpaceShipTwo bedroeg zo'n 25 minuten.

Het tuig ondergaat momenteel zware tests vooraleer het toeristen tot in de ruimte kan brengen.

In de jongste test werd de raketmotor, waarmee het schip tot in de ruimte kan stijgen, nog niet gebruikt.

Op cruise in een villa

Nu de dagen alweer korter worden, maken op zon beluste cruiseschepen de oversteek van de Middellandse Zee naar de Cariben. Weekend laat de strijd om het grootste schip voor wat die is en zocht en vond de boutiqueformule onder de drijvende hotelresorts: de Seadream.

Onder het motto Small is beautiful ontdekken we de Cariben op een schip dat ons rust garandeert, waar een ongedwongen sfeer heerst en een echt vakantiegevoel. Vergeet megatoestanden, grootse shows of sportfaciliteiten: dit is de Seadream. Iets meer dan 50 cabines, dat betekent maximaal 109 passagiers. De afmetingen van dit uitvergrote jacht (105 meter lang en 14 meter breed) zijn peanuts in vergelijking met het gros van de cruiseschepen. We merken het meteen als we ‘s ochtends ontwaken in Saint-Thomas: de boot waarop wij straks inschepen, lijkt een stulpje tegenover het schip ernaast – alsof je een villa naast een appartementsgebouw zou zetten.

Kleinere havens
Meevaren op een kleiner schip heeft nog een bijkomend voordeel: net door zijn afmetingen kan onze boot makkelijker andere eilandjes aandoen en in baaien aanmeren waar de grotere schepen niet komen. Om zo’n megaschip te kunnen ontvangen, moeten de lokale havens beschikken over flink wat faciliteiten. De vaarroute die wij volgen, illustreert dat. Van de (Amerikaanse) Maagdeneilanden gaan we naar Puerto Rico, langs speldenkoppen van eilanden als St-John, St-Barts, St-Martin en Virgin Gorda. In vogelvlucht is die afstand niet heel groot, maar alles gebeurt erg easy going: een beetje varen, eilanden verkennen en genieten.

Het moet gezegd: de stranden en waterkleur ogen paradijselijk, de stadjes zijn pittoresk, de landschappen idyllisch. We laveren van Amerikaans grondgebied naar het Britse Gemenebest, langs Franse territoire d’outre-mer en we kunnen zelfs een blik werpen op het privé-eiland van Richard Branson. Een Amerikaanse medepassagier is al enkele dagen het noorden kwijt: ‘Waar zijn we vandaag?’, wil hij weten. Richard, een Welshman die zowat de bestemmingsencyclopedie aan boord is, vertelt wat je op elk eiland kan doen. Telkens we voor anker gaan, zorgt een pendelboot voor een continue overzetservice naar het vasteland van dienst, waar een lokale agent de Seadreamgasten opvangt. Al is die bestemming vaak: het strand.

Hoofdattractie: strand

Dat is het grote verschil tussen de Cariben en de Middellandse Zee: de Mare Nostrum puilt uit van steden en historische plekken. In de Cariben zijn de stranden de hoofdattractie. Het aanbod in de aanleghavens beperkt zich vaak tot wat winkelen of een korte wandeling. In de Cariben blijven naar cultuur dorstende gasten een beetje op hun honger zitten. We pikken wel met plezier de lokale bezienswaardigheden mee, zoals het geboortehuis van schilder Camille Pisarro op Saint-Thomas of het lokale museumpje op Sint-Barts. Maar op dat heuvelachtige eilandje hadden we met de huurwagen tegen ‘s?middags echt wel alle uithoeken gezien. Hetzelfde verhaal op het Franse deel van St-Martin: we kiezen voor een verkenning met een van de mountainbikes die meevaren met de Seadream. Maar ook hier staan we na een goeie twee uur weer aan het schip.

Dat betekent geenszins dat de eilandbewoners niet hun best doen om cruisetoeristen ter wille te zijn. De doortocht van cruiseschepen tussen november en april geeft de verschillende eilanden een belangrijke economische impuls. ‘Wij betalen misschien meer voor onze producten dan andere rederijen, maar we weten dan ook dat we topkwaliteit krijgen’, zegt onze chefkok. Ook voor leveranciers van huurwagens, excursies en andere diensten zijn cruisegangers een belangrijke bron van inkomsten. En dan hebben we het nog niet over de vele shops, restaurants, bars en andere bedrijven wier aanbod bijna exclusief op deze vakantiegangers is afgestemd. ‘Vanaf april wordt het hier heel kalm’, vertrouwt een chauffeur ons toe.

Maar er is toch een groot verschil tussen de pakweg 100 passagiers op ons schip en het aantal passagiers dat door megaschepen wordt losgelaten op een eiland? ‘Heb je die drie mastodonten vanmorgen gezien die voor anker lagen voor Tortola? Op elk van die schepen zitten 2.000 passagiers –terwijl het eiland ocharme zelf amper een paar duizend inwoners telt’, zegt een crewmember. We prijzen ons dus gelukkig dat wij zo’n invasie niet meemaken.

Leven aan boord

Maar wat doe je als gast dan als er aan boord geen grote entertainmentfaciliteiten zijn? ‘Goh, ik weet niet waar onze tieners uithangen’, verzucht een New Yorkse moeder. ‘Ik vermoed dat ze in de bibliotheek dvd’s zijn gaan uitlenen en voor tv hangen.’ Het alternatief is deelnemen aan de dagelijkse uitstappen, gebruik maken van de spa en fitness aan boord of gewoon niks doen en relaxen. Dat geeft ons ruimschoots gelegenheid om nader kennis te maken met het leven zoals het is op de Seadream en de internationaal getinte bemanning. Het gros van de 94 crewleden zijn Filipino’s, maar die werken meestal achter de schermen. De spa-afdeling is het terrein van een aantal Thaise dames, op de brug maken Scandinaven de dienst uit, barmannen, obers en alle anderen die de gasten bedienen, worden vooral gerekruteerd in Europa en Zuid-Afrika. ‘Seadream heeft een reputatie hoog te houden, daarom proberen we de beste mensen aan te trekken’, legt de Franse hotelmanager Christophe Cornu uit. En dat merk je: alhoewel het aan boord van zo’n schip hard werken is, loopt het gros van de bemanning er steevast goedgemutst bij.

Culinaire verwennerij

Een niet onbelangrijk aspect van het leven aan boord van Seadream is de catering. Gasten op dit schip betalen een flinke stuiver voor hun verblijf hier, maar ze krijgen er heel wat voor terug. All inclusive betekent dat –in tegenstelling tot grote schepen– de dranken bij het eten en consumpties allerhande sowieso inbegrepen zijn, maar vooral dat we mogen kennismaken met topkeuken.

Daarvoor zorgt een team van negen koks uit diverse windstreken. Ze hebben allen gewerkt in tophotels en/of sterrenrestaurants. Samen met een hele batterij obers staan ze de klok rond paraat om zoveel mogelijk de wensen van de gasten te vervullen. ‘Iemand vroeg mij vanmorgen of er geen bouillabaisse op het menu staat. Wel, binnen twee dagen krijg je een bouillabaisse geserveerd zoals je ze nog niet vaak geproefd hebt’, belooft de Indische chefkok.

De laatste dag mogen we zelfs aanschuiven voor een ‘champagne and caviar splash’: als het schip voor anker gaat in een verlaten baai, worden alle gasten uitgenodigd om (Amerikaanse) kaviaar te komen proeven. De obers in flashy outfit serveren intussen champagne à volonté. De hele cateringmachine is overgebracht naar het strand, waar we vergast worden op barbecue. En dan is het tijd voor een namiddag watersport, zwemmen of siësta.

Dolce far niente en genieten zijn dus echt dé trefwoorden die dit charmehotel op water typeren. Elke avond, onder een schitterend sterrenhemel op het achterdek, onderwerpen we ons graag, onder het deskundig advies van de Hongaarse maître d’hôtel Gabor, aan de culinaire toverkunsten. Het resultaat is verbluffend: het ene hoogstaande gerecht volgt het andere, met als absoluut summum het dessert. Patissier Garfield, een oudgediende op Seadream en afkomstig uit Noord-Ierland, is naar eigen zeggen al lang de tel kwijt van het aantal dames dat hem ten huwelijk heeft gevraagd.

John Lennon krijgt beeldhouwwerk in Liverpool

In John Lennons geboortestad Liverpool is 10 oktober een beeld onthuld met de titel 'Peace and Harmony'. De voormalige Beatle was dan zeventig zijn geworden.

In overeenstemming met het pacifistische gedachtegoed van de zanger toont het kunstwerk duiven op een wereldbol, omringd met muzikale symbolen. De onthulling van het werk gebeurde in aanwezigheid van Lennons eerste vrouw Cynthia (71) en hun zoon Julian (47). "We zijn hier om papa te eren en om te bidden voor vrede", zei die laatste aan de honderden aanwezige toeschouwers in het centrum van de stad.

Cynthia Lennon benadrukte dat het niet nodig is om te treuren. "Ik denk dat de tijd van rouw voorbij is. De tijd is gekomen om te feesten. Denk aan zijn leven, dat positief en goed was", verklaarde ze voordat een zangkoor 'Give Peace A Chance' inzette, een van de bekendste Lennon-nummers.

De inhuldiging van het beeldhouwwerk is slechts een van de vele gebeurtenissen die plaatsvinden ter ere van John Lennon. De zanger, die op 8 december 1980 in New York werd vermoord, werd exact zeventig jaar geleden geboren. In Liverpool, de bakermat van de Beatlemania in de jaren zestig, lopen de festiviteiten nog tot 9 december.

Tienjarige Belgische wint filmprijs op festival Ourense

De Belgische actrice Kimke Desart is op het OUFF-festival, het filmfestival van Ourense (in Galicië, Spanje), verkozen tot beste actrice voor haar rol in 'Lost Persons Area' van Caroline Strubbe, zo meldt de webstek farodevigo.es.

In die film uit 2009, het langspeelfilmdebuut van Strubbe, speelt Desart de negenjarige dochter van de onconventionele uitbaters van een kantine temidden een door hoogspanningsmasten gedomineerd, uitgestrekt en desolaat gebied. In die omgeving vecht zij vooral tegen de verveling, en zoeken alle protagonisten hun beetje geluk.

De grote prijs van het festival, aan zijn 15de editie toe, was voor de Portugees-Franstalige prent 'A Religiosa Portuguesa' (Een Portugese Non) van de Amerikaan Eugene Green.

België was opnieuw aan het feest bij de toekenning voor de beste fictie-kortfilm: 'Thermes' van Banu Akseki is immers een Belgisch-Franse coproductie.

5 maal bijzonder logeren in Nederland

In een verwenhotel, op een cruiseschip, in een monument... In Nederland kan je op heel alternatieve plekjes overnachten.

Rotterdam: op een cruiseschip
In Rotterdam kun je voortaan genieten van het luxeleventje aan boord van een cruiseschip zonder de haven te verlaten. De Rotterdam werd in 1959 voor de Holland-Amerikalijn te water gelaten. Het is het grootste passagiersschip dat ooit in Nederland gebouwd werd. De reusachtige boot ligt nu definitief aan wal in Rotterdam, maar is volledig gerestaureerd en omgebouwd tot hotel, met 257 kamers, verspreid over 13 dekken. Je kunt kiezen voor een kajuit in de originele jarenvijftigstijl of voor een kamer met exotische decoratie die herinnert aan de vele cruises die het schip door het Caribische gebied aflegde. Op het schip zijn verschillende bars en restaurants, zoals het een cruise past. Ook wie niet op het schip overnacht, kan een bezoek brengen tijdens een al of niet begeleide rondleiding of om te genieten van een drankje en een hapje.

Cruisehotel De Rotterdam, 3de Katendechtse Hoofd 25, NL-3072 AM Rotterdam, vanaf 75 euro (kamer met ontbijt).
www.derotterdam.com
www.rotterdam.info

Amsterdam: In een monument
Sinds de opening van de wijnkelder en het wellnesscentrum is de verbouwing van het Amrâth Hotel in Amsterdam compleet. Het vijfsterrenhotel bevindt zich in het voormalige Scheepvaarthuis, vlakbij het Centraal Station. Het beschermde gebouw geldt als een topstuk van de Amsterdamse School, een Nederlandse variant van de expressionistische architectuur in baksteen. Het honderdjarige gebouw diende lang als hoofdkantoor van verschillende rederijen.
De architectuur en de vormgeving van het hotel stralen nog steeds de glorie van de scheepvaart uit. De ruime en luxueus ingerichte kamers werden ingericht zonder aan de sfeer van het Scheepvaarthuis te raken –dat merk je ook in het monumentale trappenhuis met glas-in-loodplafond. Het restaurant kreeg de toepasselijke naam Seven Seas, want vanaf de naastgelegen kade vertrokken ooit de schepen van de Oost-Indische Compagnie.

Hotel Amrâth, Prins Hendrikkade 108, NL-1011 AK Amsterdam, vanaf 250 euro (exclusief ontbijt).
www.amrathamsterdam.com
www.iamsterdam.com

3. Friesland: Op de kotter
Herberg Greate Pier is een kleinschalig hotel aan de Waddenzee in Friesland. In het centrum van het dorp Kimswerd overnacht je in een in een van de zes gerenoveerde en huiselijk ingerichte kamers of in de gerestaureerde garnalenkotter UQ3 Grietje. Het historische schip is ingericht als luxueus verblijf voor twee personen met in de stuurhut een lounge met een kleine keuken en daaronder een ruime slaapkamer met badkamer. Wie zeebenen heeft, kan een schipper charteren om met de kotter op de Waddenzee te varen. Blijf je liever aan wal, volg dan de kilometerslange fiets- of wandelpaden langs de stranden van de Waddenzee of de Bolswardervaart, die deel uitmaakt van de Elfstedentour. Wadlopen bij laag tij kan alleen onder begeleiding. Vanuit de nabijgelegen havenstad Harlingen kun je de Waddeneilanden met veerdiensten bereiken.

Herberg Greate Pier & UQ3 Grietje, Greate Pierwei 9, NL-8821 LV Kimswerd, vanaf 90 euro (kamer met ontbijt).
www.herberggreatepier.nl
www.friesekust.nl











4. Drenthe: In een stijlvol resort
De naam klinkt misschien oubollig, maar een verblijf in Resort Hof van Saksen in Nooitgedacht is ideaal voor wie er met de kinderen of een aantal vrienden een paar dagen tussenuit wil. Midden op het Drentse platteland en tussen de bossen verblijf je in nieuwgebouwde woningen die eruitzien als Saksische boerderijen, inclusief strooien dak. Binnen is alles aanwezig om comfortabel een paar dagen of een week door te brengen in een eigentijds kader. Naargelang van het type is er in de woningen plaats van 4 tot 24 personen. Het autovrije resort biedt een waaier van mogelijkheden voor kinderen. Naast de zwembaden, de speeltuinen en de klimtoren zijn er dagelijks extra activiteiten. Wie niet zelf wil koken, vindt in het centrale gebouw van het resort verschillende restaurants. Een wellnesscentrum en een supermarkt vervolledigen het geheel.

Resort Hof van Saksen, Veldweg 22, NL-9449 PW Nooitgedacht, vanaf 379 euro voor een weekend huur.
www.hofvansaksen.nl
www.drenthe.nl










5. Monnickendam: In een verwenhotel
Midden in het oer-Hollandse stadje Monnickendam, ten noordoosten van Amsterdam, word je verwend in het boutiquehotel Posthoorn. In het 17de-eeuwse pand werden vijf romantische kamers ingericht met een combinatie van antiek en designmeubilair. Warme, harmonieuze kleurentinten en luxueuze stoffen geven de kamers een stijlvol cachet. Het ontbijt wordt à la carte opgediend in de kamer of in het bijhorende restaurant, dat vorig jaar een Michelinster kreeg. Je proeft hier fijne gastronomische gerechten op basis van de Franse en de mediterrane keuken en seizoensgebonden streekproducten. Bezoek van hieruit niet alleen Amsterdam, maar ook stadjes als Edam en Volendam.

Hotel-Restaurant Posthoorn, Noordeinde 41-43, NL-1141 AG Monnickendam, vanaf 145 euro per kamer (inclusief ontbijt), gastronomisch arrangement vanaf 125 euro per persoon. www.hotelposthoorn.com
www.vvv-waterland.nl

Cartoon

Tekst: Johan van den Hout Illustratie: Immitz Foto: Photo News / Hollandse Hoogte 

Manneke pissig

Broedertwist in België. Walen en Vlamingen staan als kemphanen tegenover elkaar. Verwijten vliegen over en weer, en bijna niemand geeft een cent voor de nieuwe regering-Leterme. Welke crisis zit er achter de sentimenten?

 “De Vlaams-Waalse tegenstellingen dringen tegenwoordig door in elk debat, al heeft ’t er niks mee te maken”, zegt de Vlaamse professor Jan Blommaert, hoogleraar antropologie en sociolinguïstiek aan de Universiteit van Tilburg. “Een voorbeeld. Onlangs veroordeelde de VN de zogenaamde wooncode in ons migratiebeleid, die stelt dat mensen de taal moeten spreken van het land waar ze wonen. Maar omdat ook de Franstaligen daartegen protesteren, redeneren veel Vlamingen dat het ‘dus’ wel in het Vlaams belang zal zijn. Het is mode om alle verschillen te interpreteren als cultuurverschillen, niet alleen in België.” Volgens Blommaert bestaat België in de praktijk al uit twee staten: “De grondwet splitst België al in twee taalgroepen, je bent Vlaams of Waals, als persoon maar ook als politieke partij. Er is zelfs geen Belgische publieke opinie. Vlaanderen en Wallonië hebben hun eigen media en die analyseren alles naar gelang hun eigen, Vlaamse of Waalse positie.” Zo laat Paul Vanden Bavière, uitgever van webzine Uitpers en voormalig journalist bij De Standaard, er desgevraagd geen gras over groeien: “Vlamingen in Wallonië spreken Frans, maar Walen in Vlaanderen over het algemeen geen Nederlands. Vlamingen doen systematisch alle toegevingen; zíj doen altijd de concessies.”

“Het échte probleem is het verlies van koopkracht”

Het is die gespleten infrastructuur die volgens professor Blommaert heeft geleid tot de huidige situatie. “Dat alle partijen radicale gewestelijke eisen gingen stellen (België bestaat uit drie gewesten: Vlaanderen, Wallonië en Brussel –red.), ligt ook aan het verbod op landelijke partijen. Op die basis is het extreem moeilijk een federale, landelijke regering te formeren. Tegenwoordig is vermeend kiezersbedrog, dus terugkomen op die extreme gewestelijke eisen, de grootste politieke misdaad die je zou kunnen begaan. De nieuwe premier Yves Leterme is daar ingetrapt. Door zijn koppigheid heeft hij de vernedering moeten ondergaan van een tussentijdse regering onder leiding van Verhofstad en de VLD, de partij van de Vlaamse liberalen.” België kan in de ogen van Blommaert alleen blijven bestaan als genoemde infrastructuur wordt aangepakt. “Een federale kieskring is daarvoor de eerste voorwaarde. Verder is subsidiariteit een goed beginsel: je moet zeggenschap daar neerleggen waar die het beste werkt. De huidige infrastructuur of staatsinrichting maakt dat elk landelijk beleid per definitie bureaucratischer is dan gewestelijk beleid. Dit omdat de federatie rekening moet houden met de macht van de gewesten. Bij decentralisatie vallen die extra schijven weg.”

Over de huidige regering is Blommaert heel duidelijk: “Alleen de vijanden van Leterme hebben er belang bij dat hij premier is geworden. Leterme heeft zich een gifbeker ingeschonken en zijn vijanden zullen hem dwingen die tot de laatste druppel leeg te drinken, waarna hij voor altijd verdwijnt. Binnen zes maanden valt deze regering en dan zijn nieuwe verkiezingen de enige uitweg. Partijen zullen die verkiezingen waarschijnlijk in gaan met een stuk minder gewestelijke eisen dan in 2007. Juist federale thema’s als werkgelegenheid en koopkracht, globalisering en de Belgische concurrentiepositie zullen belangrijke plekken innemen. En pas dan zal het mogelijk zijn om een fatsoenlijke federale regering te formeren. Mensen zijn dit soort crises echt beu. De regeringsformatie werd opgehouden door futiliteiten als de opsplitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, wat voor de meeste Belgen volstrekt oninteressant is. Hun echte probleem is het verlies van koopkracht. It’s the economy, stupid!”

“Antwerpse cafébazen betaalden meer belasting dan Waalse hoogovens”

Bij de onafhankelijkheid in 1830 was België de facto een Franstalig land met een uit Duitsland afkomstig koningshuis. Om de Franse aanspraken op België te weerstaan, steunde het koningshuis de Vlaamse strijd voor behoud van het Nederlands. De eis van Wallonië om Franstalig te blijven, leidde uiteindelijk tot de huidige situatie: Franstalig in Wallonië, tweetalig in Vlaanderen. Volgens Paul Vanden Bavière hebben de Vlamingen deze onderdanige rol altijd volgehouden. “Maar nu zien we voor het eerst in de geschiedenis dat de Vlamingen hun been stijf houden”, zo beoordeelt hij de houding van de Vlaamse partijen in de regeringsonderhandelingen. “Per jaar gaat er vijfenhalf miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Afscheiding zou nu voor Wallonië catastrofaal zijn, en dus opteren zij voor meer federalisme. Maar het gaat uitsluitend om het geld. In Wallonië wordt je veel sneller doorgestuurd naar een specialist dan in Vlaanderen, waardoor de Walen met minder inwoners meer geld gebruiken voor hun gezondheidszorg dan Vlaanderen. Daarin zijn ze dus financieel afhankelijk van het voortbestaan van België als federale staat. Dat geeft natuurlijk wrijving, want iedereen kan dit sommetje maken. De zogenaamde solidariteit die Walen vragen, is eenzijdige centen-solidariteit.”

Voor de Tweede Wereldoorlog was Wallonië door zijn kolen- en staalindustrie economisch sterker dan Vlaanderen. Vanden Bavière: “Maar daar is Wallonië niet beter van geworden, omdat belastingen daar in die tijd amper bestonden. De cafébazen van Antwerpen betaalden meer belasting dan alle hoogovens van Wallonië bij elkaar. Het Waalse patronaat heeft ook geen verbondenheid getoond met de streek; ze vertrokken nadat ze hun geld verdiend hadden naar het buitenland. Dus ook in die zogenaamde goede tijden voor Wallonië droegen Vlamingen met hun belastingen nog altijd meer bij aan de kas van België dan de Walen. Dat laatste ontkracht een belangrijk Waals argument. Namelijk hun stelling dat tot aan de jaren tachtig Wallonië het rijkste gebied was en toen ook solidair was met België en de Vlamingen, en dat het nu dus de beurt is aan België en Vlaanderen om solidair te zijn met Wallonië.”

“Het is een flauwekul-idee dat wie dezelfde taal spreekt, ook hetzelfde is”

De vermeende ‘gerechtvaardige Vlaamse eisen’ waar de Franstalige partijen aan zouden moeten toegeven, getuigen volgens professor Blommaert echter van een streng-nationalistische visie op de natiestaat. “Vlaanderen en Wallonië zijn allebei te klein voor deze geglobaliseerde wereld en te klein voor Europa. De natiestaat is anno 2008 veel heterogener en op rationele gronden kun je beslissen dat een bepaalde schaal nodig is om goed beleid te kunnen voeren. Maar in België wordt nog geredeneerd dat Vlaanderen Nederlands is en Wallonië Frans, dat is gewoon etnisch nationalisme. Het idee dat als men dezelfde taal spreekt, dat men dan hetzelfde is; dat zo’n land dan ook homogeen en dus goed is. Flauwekul.”

Blommaert ziet Walen vooral hun echte belangen verdedigen: “Als sociale zaken en werkgelegenheid nu gesplitst worden, is dat funest voor Wallonië. Dat leidt onherroepelijk tot een serieuze recessie of het volledig ontmantelen van de verzorgingsstaat. Dat zijn echt grote en serieuze belangen, maar in de Vlaamse media wordt dat eenzijdig uitgelegd als Waalse arrogantie. Dat steeds meer Vlamingen dat nu ook gaan beseffen, is goed nieuws.”

ZOUTLEEUW

Tien kilometer verderop ligt het plaatsje Zoutleeuw, ooit een welvarend stadje in



Zoutleeuw, ooit een welvarend staje in de late Middeleeuwen, maar inmiddels in belang gekelderd tot een onaanzienlijk dorpje. De restanten uit de glorietijd zijn nog altijd prominent aanwezig: de kerk, het stadhuis, een oude waterpomp, de lakenhal en enkele patricierswoningen. De kerk is helaas dicht. We bezoeken wel het stadhuis (een museum inmiddels) en drinken koffie in de lakenhal, die tot stemmig restaurant is omgeturnd. Een groep Hollandse bejaarde toeristen zit er net te lunchen.

We rijden terug naar Zoutleeuw. Tussen half vijf en vijf (dan gaat de kerk dicht) wandelen we bewonderend door de St. Leonardus - kerk die alleszins de moeite waard is met zijn preekstoel, sacramentstoren, paaskandelaar, retabels, vele beelden en andere kunstschatten. Alles is nog authentiek middeleeuws, ontsnapt aan de beeldenstorm, vandaar. Niet voor niets wordt er (symbolisch) entree geheven.

MEER INFO ZOUTLEEUW DEEL I Zoutleeuw is te situeren in het Hageland, dit
Meer Info

DEEL I
Zoutleeuw is te situeren in het Hageland, dit is een oude, Vlaamse plattelandsstreek in het oosten van de provincie Vlaams-Brabant. De Demer is de meest noordelijke rivier in het Hageland; in het zuiden is het landschap zacht golvend en liggen er rijke landbouwgronden en fruitaanplantingen, waartussen de Grote en de Kleine Gete zich een weg banen. Langs de oevers van de Kleine Gete duikt Zoutleeuw verrassend op tussen het Hagelands groen. Met zijn landelijke ligging lijkt het stadje wel een dorp, maar het prachtig bouwkundig erfgoed getuigt nog van een groots verleden. Het middeleeuwse Zoutleeuw was immers een welvarende stad: dit wordt ondermeer weerspiegeld in de talrijke imposante gebouwen op de Markt en de zeer rijke, religieuze kunstschatten in de Sint - Leonarduskerk. Doordat de huidige bewoning zich nauwelijks verder uitstrekt dan het oorspronkelijke stedelijk arsenaal heeft het stadsbeeld en het stratenplan weinig van zijn middeleeuws karakter ingeboet, wat de Zoutleeuwse situatie uniek maakt in Vlaanderen.

Dit verstilde stadje op de grens tussen het Hageland en Haspengouw behoorde in de 13de en 14de eeuw tot de zeven grote Brabantse steden. Het ontsnapte aan de beeldenstorm en de plunderingen in de 18de eeuw, zodat u nu kan proeven van uniek historisch erfgoed. De Sint - Leonarduskerk op de Grote Markt is de enige kerk in België waarvan het middeleeuwse interieur haast intact is gebleven.

DEEL II
Gewest Vlaanderen Provincie Vlaams-Brabant Oppervlakte 46,73 km² Bevolking Inwoners 7.907 (01/07/2005) Zoutleeuw (provincie Vlaams-Brabant, Léau in het Frans) is een schilderachtig stadje in het heuvelachtige Hageland. De stad telt bijna 8.000 inwoners. Tot in de 16e eeuw heette de stad eenvoudigweg Leeuw. De oudst overgeleverde vorm uit 980 luidt leuua. Hij komt uit het Germaans hlaiwa, een accusatief meervoud. Hlaiwa of Leeuw betekent "bij de grafheuvels". De tot heden oudst gevonden vorm met "zout" dateert van 1533. In dit jaar werd Guilelmus van Ottenborch van Soutleu ingeschreven aan de universiteit te Leuven. De betekenis van zout is nooit afdoende verklaard. Lange tijd was Zoutleeuw de verst landinwaarts gelegen havenstad, waar zout werd ingevoerd. Zoutleeuw ligt aan de rivier de Kleine Gete. De inwoners van Zoutleeuw worden Leeuwenaars genoemd. Sint - Leonardus is hun patroonheilige.






















LEONARDUS-KERK Imposant bedehuis vol met kerkschatten

Geschiedenis
De stad lag langs de belangrijke handelsweg die in het midden van de 12e eeuw werd voltooid en die Keulen met Brugge verbond. Een eerste verdedigingsmuur werd rond 1130 gebouwd. In 1312 werd Zoutleeuw een van de zeven vrije steden van het hertogdom Brabant en was bekend om zijn lakenindustrie. Het Leeuwse laken werd in het Maas- en Rijnland en in Engeland en Frankrijk verhandeld. De stad ontving belangrijke privileges van de hertogen van Brabant maar moest in ruil het grondgebied verdedigen tegen invallen van het nabijgelegen prinsbisdom Luik. Om die reden werd volgens geschiedschrijver Gramaye rond 1330 een tweede ringmuur gebouwd.

Venetiaanse en Genuese handelaars, op weg naar Brugge, openden er een bank. Concurrentie van laken uit Engeland zorgde in de 15e eeuw voor de neergang van het Leeuwse laken. Die neergang werd versterkt door de opkomst van Tienen als handelscentrum toen de Gete in 1525 tot in die stad bevaarbaar werd. De stad ontsnapte zowel aan de beeldenstorm in de 16e eeuw als aan de godsdiensthaat van de Franse revolutie. Een overstroming (1573) bracht niet alleen de pest in de stad maar berokkende ook veel materiële schade. De inwoners hadden te lijden van een groot Spaans garnizoen dat in 1578 in de stad was gelegerd. De aan de zuidzijde van de stad gebouwde citadel kon de stad niet vrijwaren van krijgsgeweld. Men ging gebieden onder water zetten om ze te beschermen maar het verlies van weilanden en pachthoven bracht alleen maar armoede en ziekte. In de 17e eeuw kreeg men te maken met drie brandrampen waarbij die van 1676 meer dan honderd huizen in de as legde.

Het stadje werd in 1678 en 1701 door de troepen van Lodewijk XIV geplunderd en bezet. Na herovering door middel van zware beschietingen door de geallieerden in 1705 vond Zoutleeuw rust en vrede onder het Oostenrijks bewind alhoewel Jozef II de talrijke kloosterorden die er zich gevestigd hadden niet spaarde. Zoutleeuw verloor zijn betekenis als voorpost tegen de bedreiging van het prinsbisdom Luik toen de Fransen Brabant en Luik annexeerden. De tijd onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden bracht opnieuw welvaart.

Zoutleeuw verloor dan wel zijn stadstitel bij de onafhankelijkheid van België en kreeg die pas in 1985 terug.

Zoutleeuw is een kleine stad in oppervlakte maar haar bouwkundig erfgoed verraadt haar verleden als belangrijk centrum. Haar ligging op de grens tussen Haspengouw en het Hageland maakt haar nu tot een druk bezochte plaats voor toeristen.

Bezienswaardigheden

De Sint-Leonarduskerk op de Grote Markt, zowat de enige kerk in België met een intact gebleven laatgotisch interieur. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.

Het Stadhuis, gebouwd door Rombout Keldermans II vanaf 1529. Het werd ingewijd in 1538 . Het Vleeshuis van Zoutleeuw, ten onrechte de Lakenhalle genoemd.

Het Vleeshuis bestond al in de 13de eeuw. In het Vleeshuis bevonden zich vleesbanken, die erfelijk waren. Ze werden net als onroerend goed beschreven met reengenoten. Over de bouwgeschiedenis is nog weinig geweten. Waarschijnlijk werd het Vleeshuis herbouwd in de tijd dat het schitterende stadhuis tot stand kwam. De 3 gilden en de Tafel van de H. Geest maakten van het Vleeshuis gebruik.

Het Lakenhuis, in het archief zelden Lakenhalle genoemd, grensde aan de Spiegel en lag dus in de Bogaardenstraat. De naam Lakenhuis verdwijnt uit het archief in de 17de eeuw. Het woord Lakenhalle duikt opnieuw op rond 1890 en duidt dan verkeerdelijk het Vleeshuis aan naast het stadhuis. Op de plaats van het voormalige Lakenhuis staat heden een grote boerderij. De

Bethaniënschuur, enig overblijfsel van het klooster van Bethaniën of Sint-Maria-Magdalena. Dit klooster van de reguliere kanunnikessen van Sint-Augustinus werd gesticht in 1478. In 1796 werd de priorij opgeheven. Op 26 september 1798 gingen de goederen van Bethania over naar Arnoldus Leonardus Coenen. Enkel de ingevallen schuur blijft van het klooster over.

De Rode Leeuw, voormalige herberg naast het Stadhuis. De naam komt voor in 1528. Dit huis had een lubbe, dit is een vooruitstekende verdieping, waarvoor aan de hertog belasting moest worden betaald. In 1879 verdween de bouwvallige hoekwoning, dat zijn naam toen al lang had verloren.

De Spiegel, op de Grote Markt 23, ten onrechte Spiegelhuis genoemd. De bouwdatum is onbekend. Oude prentkaarten geven 1471. Recente publicaties houden het op 1571, maar met voorbehoud. De oudst bekende eigenares van het hoekhuis was Hildegund van Linter. In april 1358 droeg zij het vruchtgebruik op het huis naast het Lakenhuis over aan haar kinderen. In 1600 komt de eerste keer de naam Spiegel voor. De woning in bak- en zandsteenbouw met renaissance-elementen werd in 1962 gerestaureerd. Boven een klein venster in het midden van de gevel bestaat de versiering uit lelietjes van dalen. Om dit bloemmotief met de Leeuwse Rederijkers te associëren, bestaat eigenlijk geen bewijsgrond.

Fout is zeker om de Spiegel te verbinden met de familie Helspieghel die een lid van de rederijkerskamer "De Leliekens uit den Dael" was. Uit het archief blijkt dat deze familie nooit in de Spiegel heeft gewoond. De Spiegel is trouwens een huisnaam die in heel de Nederlanden en ver daarbuiten bekend was. De spiegel werd algemeen als een afweringsmiddel beschouwd: boze geesten die in een spiegel keken, doodden zichzelf. Huizen met de naam Spiegel waren meestal herbergen. Zo ook in Zoutleeuw.

Huisnamen. Zoals elke stad had Zoutleeuw kleurrijke huisnamen. Veel huizen in de Truderstraat werden afgebroken voor de bouw van de Citadel. Maar in het centrum bestaan nog heel wat huizen die vroeger een eigen naam hadden. Op de Grote Markt stonden: Prins van Luik (1), Drie Koningen (4), Huis van Santerein of Walsbergehuis (Grote Markt 5-6-7 en Ridderstraat 2-4), Wildeman (8-9), Drie Haringen (10), Wijnhuis of Stadswijnhuis (12), Klein Antwerpen (13-14), Spiegel (23), Valk (26-27), Drie Kronen (28), Keizer of Ooievaar (29). Het Wijnhuis is het hoekhuis op de Grote Markt 12. In de week van Sinksen in 1526 vierden de burgemeester en de schepenen feest int wynhuys om de bouw van het stadhuis te vieren. Het Wijnhuis was eigendom van de stad en heette daarom in 1507 ook der stad wynhuys (Stadswijnhuis). Dit hoekhuis is heden het KBC-hoofdkantoor. Het werd voorheen verkeerdelijk vereenzelvigd met de Rode Leeuw. Bij de restauratie in 1974-1976 werden vier houten kuipen ontdekt, met een doormeter van twee meter. Al in de 16de eeuw ging het Wijnhuis in particuliere handen over. In 1787 was de eigenaar Jan Stiers, die het "vermangeld" had met Jacobus Pluymers. Wellicht had deze, met een woordspeling, het vroegere Wijnhuis bedacht met de naam Witte Pluim.

De kapel Onze-Lieve Vrouw van de Osseweg van 1538, een eeuwenoud bedevaartsoord aan de Ossenwegstraat. In 1538 werd Gilis van der Hoeven, alferis of vaandeldrager uit Antwerpen, van zijn krukken verlost. Onze-Lieve-Vrouw van de Osseweg werd vooral aanbeden om van breuken te genezen. 1538 is ook de datum van de stichting.

Provinciedomein Het Vinne Dit is een uitgestrekt natuurgebied en enig natuurlijke meer in Vlaanderen. Het Vinne ontstond door het uitsteken van turf door de monniken van de Parkabdij. De eigenaar Henri de Pitteurs kreeg in 1841 de toestemming om het meer droog te leggen. Sedert 1844 was het Vinne veranderd in weiland. De Provincie Vlaams-Brabant besliste in 1999 om het Vinne gecontroleerd voor de helft opnieuw te laten vollopen. In 2006 is een goed deel van deze opdracht uitgevoerd. Als in de wijde omgeving de lichten uitgaan, staan sterrenkijkers in het Vinne klaar. acht bewegwijzerde wandelwegen en vier fietsroutes waarvan de Bietenroute over de oude spoorweglijn Zoutleeuw -Tienen loopt. Archeologen aan het werk in de stad Bij de kanalisering van de rivier in 1994 werd interessant archeologisch materiaal aangetroffen. In de vroegere binnenhaven werden restanten van zeevissen zoals schelvis, pladijs en haring gevonden en schelpen van oester, kokkel en mossel.

Archeologen vonden grote hoeveelheden schoenzolen, ceramiek en aardewerk uit vroegere tijden. Men kwam meer te weten over de constructie en het traject van de twee verdedigingsmuren en over de ingeplante verdedigingstorens. Men stootte op resten van een waterpoort die op dezelfde plaats werd gereconstrueerd. Meer details hierover vindt u via de externe link beneden op deze pagina.

Evenementen
Stak-het-Oep, een folkloristisch Driekoningenfeest op 6 januari. 'Stak-het-Oep’ is een vervorming van ‘Steek- het-op’. Hiermee wordt een uitgeholde biet bedoeld die dient als lantaarntje, soms met een mooi getande rand in de vorm van een koningskroon. De Sint-Leonardusprocessie, een sacramentsprocessie op Pinkstermaandag. Deze traditie gaat terug tot 1274. Processie Lieve-Vrouw van de Osseweg (zondag na 8 september) Gastronomie Zoutleeuw is gekend voor zijn Leeuwse kaastaart, Leeuws drupke, vlamkoekjes, speculaas en boerenworst.

Vliegtuig

Zoete groetjes

Suikerraffinaderij

Mechelen

Cheryl Cole

Tienentertainment combineert festival en zakentreffen

De bedoeling is om vanaf 2011 ook andere evenementen naast Rock Aflaat te organiseren in en rond Tienen. Een eerste datum ligt vast: op 14 mei 2011 organiseert de  vzw de allereerste Business Lounge in Tienen.

“Tienen ligt me nauw aan het hart”, zegt Jan Schevenels van Tienentertainment. “Het is ook daarom dat we vonden dat er op de Veemarkt een gratis festival van hoge kwaliteit moest komen mét aandacht voor lokaal talent. Dat daar vraag naar is bij de Tienenaars is duidelijk gebleken, want bij onze tweede editie kwamen al bijna drieduizend muziekliefhebbers opdagen.”

De vzw-structuur laat toe om andere evenementen te organiseren. In 2011 zal de allereerste Business Lounge plaatsvinden in de zaal Manege. Daarvoor maakte de vzw afspraken met ondermeer Voka – Kamer van Koophandel arr. Leuven, Handelsstimulans Tienen, Ondernemend Tienen en opgewekTienen. Een eerste van twee sprekers heeft al bevestigd: Johnny Thijs van bpost.

Schevenels:."Onze sponsors zijn bedrijven, die bedrijven willen graag netwerken en op ons VIP-event in 2010 kregen ze daar te weinig de gelegenheid toe. Deze nieuwe formule moet niet alleen voor onze VIP’s, maar voor alle bedrijven een interessant netwerkgegeven worden."

In jeugdhuis ’t Alternatief (Donystraat) vinden optredens plaats op 31 oktober en 27 november. Twaalf muziekbands uit Tienen en omstreken zullen daar het beste van zichzelf geven. (R. Billen)

 

Go Naked!

Geen paspoppen maar modellen showen lingerie

BRUSSEL - Lingeriemerk Passionata verving gisteren de paspoppen in de etalage van de Inno in de Brusselse Nieuwstraat door levende modellen.

Passionata had een origineel idee bedacht om haar wintercollectie aan het grote publiek te tonen. De etalagepoppen aan winkelcentrum Inno werden voor één keer vervangen door échte modellen. 'De lingerie oogt gewoon veel mooier als een levend model ze draagt', zegt marketingmanager Greet Vandenberghe van Passionata. Zij lanceerde het idee dat zaterdag de hele dag heel wat kijklustigen aantrok. De vrouwen bewonderden de lingerie, de mannen hadden vooral oog voor de modellen. 'Leuk en origineel', oordeelde Jeroen Hollander uit Schaarbeek. 'Ik geef het toe: ik sta hier al vijf minuten te kijken terwijl ik hier anders gewoon voorbij stap.'

Niet in Spanje

Ook de toeristen hadden er voor één dag een attractie bij. 'Dat vind je bij ons niet', lacht Spanjaard Josep Montolio. 'Nu ik zie hoe goed die dames staan met lingerie moet ik in mijn thuisland wel eens zo'n winkel binnenstappen.'












De modellen zelf vonden het alvast een leuke opdracht. 'De mensen stonden 's ochtends nog niet zo dicht bij de etalage', vertelt Floor Van der Linden (29). 'Maar in de namiddag stonden ze gewoon aan het raam en was de verlegenheid verdwenen.

' Verlegenheid was er ook niet bij de modellen. Zij speelden hun rol perfect. 'We spelen sketches en hebben geen contact met het publiek', vertelt Lara. 'Dat is niet zo eenvoudig want je merkt wel dat er heel wat volk naar je kijkt. Tijdens een fotoshoot zit je in de cocon van een studio maar dit is net zo leuk. We wisselen elkaar af zodat we af en toe kunnen uitrusten.'

Van vulgaire gebaren hadden ze geen last. 'We lokken het zelf ook niet uit', zegt Lara. 'We blijven in onze rol.'

Het domein “Park van Beervelde”

 

Het domein "Park van Beervelde", dichtbij Gent, ligt in het hart van een streek die bekend is om zijn tuinbouw. Het 25ha grote kasteelpark werd in 1873 ontworpen en aangelegd in Engelse landschapsstijl. De bedoeling van de opdrachtgevers, de Graven de Kerchove de Denterghem, was het park als uitstalraam te laten fungeren voor de toen nog prille Gentse sierteelt. Ook vandaag, 135 jaar later, is de familie de Kerchove de Denterghem nog steeds nauw betrokken bij de promotie van de Gentse sierteelt.

Graaf André is de huidige voorzitter van de vzw die de Gentse Floraliën organiseert. Graaf Renaud beheert het Park van Beervelde en organiseert er half mei en half oktober de internationaal befaamde Tuindagen van Beervelde. 

Het domein staat ook bekend om de muurschilderingen die schilder Roger Raveel er in de kelders van de villa aanbracht. De sombere ruimten werden meteen omgetoverd tot een driedimensionaal kunstwerk waarin realiteit en fictie elkaar ontmoeten.

Het Park van Beervelde, een boeiende combinatie van natuur en cultuur
Het Park van Beervelde is meer dan alleen het kader waar zich twee keer per jaar de Tuindagen van Beervelde afspelen. Het is bovendien een van de mooiste landschapsparken van België en is op elk moment van het jaar een bezoek waard.

Het park werd in 1873, het romantische tijdperk, aangelegd in Engelse landschapsstijl. De basisidee is het op een relatief kleine oppervlakte (in Beervelde: 25ha) bijeenbrengen van de elementen die men in een ideaal natuurlijk landschap zou willen zien: romantische vergezichten, glooiende weiden, de illusie van een opening in een groot bos, kronkelende paadjes, grillige waterpartijen, bruggetjes, sprookjesachtige gebouwen...

De regel van het spel is "Het is aangelegd maar het moet er natuurlijk uitzien".

De oorspronkelijke aanleg en het huidige onderhoud in Beervelde beantwoorden perfect aan deze visie.

In contrast met het landschap van de streek dat plat en rechtlijnig is, vindt men in het park een geïdealiseerd landschap. In de verte, zonder echt ver te zijn, ziet men een eiland temidden van een meer dat gevoed wordt door een rivier die zich kronkelend een weg zoekt tussen golvende graslanden.

Dezelfde spelregel "Het is aangelegd maar het moet er natuurlijk uitzien" wordt ook in het beboste gedeelte toegepast. Het werk dat verricht wordt moet onzichtbaar blijven. De Engelsen gebruiken daarvoor de naam woodland gardening. Door intense, maar voor de bezoeker onzichtbare ingrepen, houdt men ook daar een grote variatie aan biotopen in stand. Deze verscheidenheid treft men nergens op zo een kleine plaats spontaan in de natuur aan. Het resultaat van deze inspanningen levert niet alleen gepaste biotopen voor een grote diversiteit aan planten en dieren, maar ook een esthetisch bijzonder aangename plaats. Hier kan de bezoeker de verschillende sferen proeven die een bos te bieden heeft en dit zonder te ver te moeten lopen. Dit deel van het Park is het interresantst tijdens de bloei van de stinsenplanten (narcissen en veel bosplanten) in april en de azalea's in mei. Het merendeel van deze azalea's behoort tot de -historisch belangrijke- groep van de harde Gentse azalea's (hardy Ghent genoemd in Engeland, pontica hybriden in Nederland).

Drie gebouwen trekken de aandacht.

1) De villa

De villa werd gebouwd op de plaats waar vroeger het kasteel stond. In 1947 werd het kasteel (70 jaar na zijn constructie) gesloopt omdat het als weinig comfortabel beschouwd werd. Op de funderingen werd een eengezinswoning gebouwd die misschien in verhouding met de site is, maar intussen (60 jaar later) ook weinig comfortabel blijkt te zijn. In 1966 maakten Roger Raveel, Elias, Lucassen en Raoul De Keyser van de centrale gang die door de kelders loopt, een driedimensionaal kunstwerk waar de realiteit (de bezoekers bijvoorbeeld) en de schilderkunst onopgemerkt in elkaar overgaan. Vandaag vraagt men zich af of dit (nu afbrokkelende) werk beschouwd moet worden als een tijdelijke "installatie" of iets dat dient gerestaureerd te worden.

2) Het koetshuis

Het kasteelachtige koetshuis is een sfeervol geheel van gebouwen met Tudorstijlkenmerken rond een charmante binnenkoer. Men ziet waar vroeger de paarden en de koetsen stonden en waar destijds ook koeien werden gehouden.

3) Het paviljoen achter de vijver

Veel bezoekers vragen zich af wat de functie van dit paviljoen is. Hoewel er documenten bestaan die bewijzen dat deze constructie ooit als poolhouse werd gebruikt, werd het gebouw waarschijnlijk enkel bedoeld als eyecatcher in het gecreëerde landschap.

Een blik
Foto's kunnen zoveel beter dan woorden vertellen hoe het Park van Beervelde, op een bepaald moment van het jaar eruit ziet. Kies hier rechts een maand, klik, en uw zal zien wat het park u te bieden heeft.

Een uitdaging
Het is een ware/echte uitdaging een erfenis uit vervlogen tijden draaiend te houden. Het onderhoud is duur en 'onderhouden for the sake of onderhouden is een beetje zinloos. Openstellen voor het publiek is iets wat de 'buitenwereld' verwacht, maar iets dat niet alleen investeringen maar nog meer onderhoudskosten mee brengt.

Een betere 'showgrond' dan het park van Beervelde kan men voor de tuindagen niet vinden. Door die Tuindagen krijgen alle de inspanningen die nodig zijn om het monument in stand te houden een betekenis. Beter nog: Deze Tuindagen zijn een financiële ondersteuning voor de onderhoudskosten.

Voorwaarden
Vanaf minimum 15 personen kunnen geleide wandelingen worden georganiseerd. Een geleid bezoek aan het park (€5) duurt ongeveer één uur en komt neer op een leerrijke en gezonde wandeling in een droomnatuur. U kunt ook de muurschilderingen van Roger Raveel in de kelder van de villa bezichtigen (€5).

Voor alle bijkomende inlichtingen: +32(0)9 356 81 82 of info@parkvanbeervelde.be

Meer over de geschiedenis van het park en de familie de Kerchove de Denterghem. Een lyrische wandeling doorheen het park door Erlend Hamerlijnck.

De Graetmolen

Nieuwe toeristische borden langs Vlaamse snelwegen

 

De bruine borden langs de Vlaamse snelwegen die de toeristische troeven van een stad of streek aangeven, behoren binnenkort tot het verleden. Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) en Toerisme Vlaanderen zijn overeengekomen om nieuwe borden te plaatsen. Dat antwoordde Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) op een schriftelijke vraag van Vlaams parlementslid Mieke Vogels (Groen!).

"De vervanging komt niets te vroeg. De toeristische informatieborden in Vlaanderen zijn zodanig verouderd dat ze de toerist eerder afschrikken dan aanzetten tot een bezoek", meent Vogels.
 
"Zo zie je op het toeristisch informatiebord dat Antwerpen aankondigt op dit moment gewoon drie witte zeshoeken. Als je de afbeeldingen op de huidige borden nog kan zien, blijken ze weinig verrassend: een druiventros in Overijse, het Ros Beiaard in Dendermonde of een professor in toga en een bierketel in Leuven", aldus de groene politica.
 

Wallonië

Vogels meent dat Vlaanderen beter een voorbeeld neemt aan de Waalse buren. "Daar staan langs de autosnelweg sinds een paar jaar mooie grote foto's met een poëtisch onderschrift. De grotten van Han en Remouchamps worden aangekondigd als een 'Voyage au ventre de la terre'".

Minister Bourgeois liet weten dat er in november al een oproep voor een ontwerp werd gelanceerd. Eind augustus dienden de geselecteerde kandidaten een vormelijk concept in. Na de gunning worden de nieuwe borden samen met de steden en regio's concreet uitgewerkt. Wanneer de nieuwe borden er precies zullen zijn, is nog niet bekend.

Geen integrale bescherming Brugse binnenstad

 

De Brugse binnenstad integraal beschermen als erfgoed is geen goed idee en is bovendien onwerkbaar. Het klopt ook niet dat de UNESCO zo'n integrale bescherming eist. De VN-organisatie dreigt er ook helemaal niet mee om de Brugse binnenstad de status van werelderfgoed te ontnemen. Dat heeft Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA, bevoegd voor Onroerend Erfgoed), gezegd in het Vlaams parlement.

Na een bezoek aan Brugge in het voorjaar van 2010 leverde de UNESCO aan kritisch rapport af over de erfgoedtoestand in Brugge. Zo zou de stad zou zelfs haar statuut van werelderfgoed, verkregen in 2000, dreigen te verliezen als bijvoorbeeld de binnenstad niet integraal zou beschermd worden als 'stadsgezicht'.
 
Maar volgens minister Bourgeois zijn de aanbevelingen uit het UNESCO-rapport door velen verkeerd geïnterpreteerd. Zo dreigt de UNESCO er volgens hem nergens in haar rapport mee Brugge de status van werelderfgoed te ontnemen. Er wordt ook niet geëist dat alle UNESCO-aanbevelingen tegen 1 februari 2012 moeten omgezet zijn. Tegen dan moet er enkel een eerste keer gerapporteerd worden over de vooruitgang.

Onderzoek

Voorts klopt het ook niet dat de organisatie expliciet eist de Brugse binnenstad integraal als stadsgezicht te beschermen. "Er wordt enkel gevraagd om dat te onderzoeken", aldus minister Bourgeois. Zo'n integrale bescherming van de Brugse binnenstad, een gebied van 430 hectare en 11.500 panden, is volgens Bourgeois ook geen goed idee.

"We willen geen stolp over de binnenstad plaatsen. Zo'n integrale bescherming zou de stedelijke dynamiek fnuiken. Het zou de binnenstad ook onder curatele plaatsen van de Vlaamse overheid omdat er voor elk vergunningsdossier een bindend Vlaams advies zou nodig zijn", aldus Bourgeois. Een integrale bescherming zou ook een pak geld kosten en zou de deur openzetten voor procedurele nachtmerries (bv. groot risico op vernietigingen door de Raad van State).

Bourgeois wil wel werk maken van de gerichte bescherming van delen van Brugge. Zo zouden in de toekomst de Brugse Reien, de vesten en bepaalde markten en pleinen kunnen beschermd worden als zogenaamd 'stedelijk landschap'. Dat instrument wil Bourgeois inschrijven in zijn nieuw decreet rond Onroerend Erfgoed

Cheryl Cole

Toeristische sector aan kust realiseert meer omzet in zomer

 

Tijdens de jongste zomervakantie hebben de toeristische bedrijven aan de kust 2 procent meer omzet gerealiseerd of circa 12 miljoen euro in totaal. Dat heeft Westtoer berekend.

De vakantieparken en de verhuurbedrijven kenden met respectievelijk 7 en 6 procent meer overnachtingen de sterkste groei. De hotelbezetting daalde licht. Het aantal dagtoeristen bleef gelijk. Het aantal boekingen binnen de verhuursector steeg in vergelijking met de zomer 2009 met 4 procent. De tendens van de dalende verblijfsduur lijkt afgeremd. De gemiddelde verblijfsduur steeg van 11,9 nachten vorig jaar naar 12,1 nachten dit jaar. Opvallend is volgens Westtoer ook de toename van verhuur aan toeristen uit de buurlanden.

Het aantal dagtoeristen lag in 2010 even hoog als tijdens het topjaar 2009, maar dit jaar scoorde de zonnige en warme julimaand het best. Vorig jaar kende augustus het betere weer en dus de meeste bezoekers.

Ook de hotel- en campingbezetting volgt de zon. De hotelbezetting in juli steeg tot 77 procent. Er werden die maand 3 procent meer overnachtingen genoteerd. In augustus daalde het aantal overnachtingen met 6 procent. Bij de campings lag het aantal overnachtingen in juli 4 procent hoger, in augustus 12 procent lager.

Start montage lichtarmaturen stationshal Antwerpen-Centraal

 

In Antwerpen-Centraal start vandaag de montage van vier nieuwe lichtarmaturen in de stationshal. Ze vervangen de harde halogeenspots die tijdens de renovatiewerkzaamheden werden opgehangen en onderstrepen het monumentale karakter van de stationshal en de koepel. Tegen het weekend moet de klus geklaard zijn. De montagewerken, die tot het weekend zullen duren, veroorzaken minimale hinder voor de reiziger. De loketten en uitgangen blijven beschikbaar.

Tijdens de werkzaamheden in Antwerpen-Centraal werden in de stationshal onder het werkplatform voor de renovatie van de koepel krachtige halogeenspots gehangen om de stationshal dag en nacht voldoende te verlichten. Na afloop van de renovatie, in september 2009, ontwierp de NMBS-Holding nieuwe verlichtingsarmaturen voor deze monumentale ruimte. Inspiratie werd gehaald uit enkele schaarse afbeeldingen van de oorspronkelijke gasverlichtingslampen die de architect Louis Delascencerie in 1905 liet ophangen.

Monumentale karakter

In overleg met Monumentenzorg werd een ontwerp gemaakt dat het monumentale karakter van de hal en de koepel luister bijzet. De verlichting hangt op nagenoeg dezelfde plaats als de oorspronkelijke lampen. De neutrale grijskleurkeuze van de armaturen sluit aan bij de stenen steunberen van de hal. De slanke verlichtingszuilen worden bevestigd op de vier steunpilaren van de hal en nodigen zo uit om de hoge koepel van de stationshal te bewonderen.

De nieuwe verlichting brengt niet alleen sfeer, het lager vermogen zorgt eveneens voor meer rendement en een lagere energiefactuur.

Welkom

Piloot terwijl motor van vliegtuig ontploft: "Het is hier eventjes druk"

 

Een piloot van de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas bleef wel heel kalm toen een van de motoren van zijn vliegtuig kort na het opstijgen ontplofte. "We hebben het hier eventjes druk", liet hij aan de passagiers weten.

De 212 passagiers van een Boeing 747-400, die maandag van San Francisco naar Sydney vloog, raakten in paniek toen ze een luide explosie hoorden en zagen hoe een van de vier Rolls Royce-motoren van het toestel vuur vatte. Een van de inzittenden maakte beelden van het incident.

De piloot van de Qantas-vlucht trachtte de reizigers te sussen: "Normaal gezien doen we dit natuurlijk via een simulator, maar: we zijn getraind op dit soort situaties", klonk het door de intercom. Vervolgens zette het vliegtuig opnieuw koers naar San Francisco, terwijl de ontploffing een groot gat had geslagen in het omhulsel van de motor.


Onderzoek

Ondertussen bleef de kapitein van het toestel, duidelijk geoefend in de kunst van het understatement, zijn passagiers kalmeren. "Dames en heren, zoals u zich kan voorstellen hebben we het eventjes druk in de cockpit", vertelde hij. "We komen later terug met meer informatie."

De kalmte van de piloot bleek geen bravoure te zijn. De man slaagde erin om het gehavende vliegtuig veilig aan de grond te zetten. Niemand raakte gewond. Qantas onderzoekt nu samen met Amerikaanse en Australische luchtvaartverantwoordelijken hoe de explosie kon plaatsvinden.

Man in volle vlucht: "Ik maak mezelf van kant en jullie zullen sterven"

 

"Ik maak mezelf van kant en jullie zullen allemaal sterven", schreeuwde een man tijdens een vlucht van Melbourne naar Hongkong van de Australische maatschappij Qantas. De crew slaagde er gelukkig in om de geweldadige passagier te overmeesteren en in bedwang te houden tot het vliegtuig veilig kon landen in Hongkong.

Het drama speelde zich af enkele uren nadat het toestel was opgestegen. Net voor middernacht plaatselijke tijd begon een passagier luidop een gebed te prevelen en werd dan plots zeer agressief. De man dreigde er onder meer mee om de deur van het vliegtuig te openen want dat zou "Gods wil" zijn. Hij wilde zichzelf en de andere passagiers de dood injagen.

Enkele stewards konden hem vrij snel overmeesteren en de agressieveling kreeg onmiddellijk handboeien om. Geboeid moest hij plaatsnemen op de eerste rij in economy class tussen enkele stewards in. De politie van Hongkong nam de man onmiddellijk na de landing mee voor verhoor. Een woordvoerder van Qantas bevestigde de feiten en prees de crew voor het uiterst professionele optreden.

Cartoon

Om de twee weken sterft één soort uit in Engeland

Engeland verliest gemiddeld om de twee weken één soort. Dat stelt de universiteit op basis van een nieuwe studie. Tot nu werden enkel vogels en dieren bestudeerd, maar de onderzoekers gingen een stapje verder en onderzochten bijvoorbeeld ook minder bekende mossen.

De voorbije twee eeuwen ging in Engeland vijf procent van de 60.000 soorten verloren. Aan dat tempo zou het land ieder jaar 26 soorten verliezen. Groot-Brittannië doet het als geheel zelfs nog slechter, met 40 soorten per jaar, ofwel bijna één per week.

Uit het onderzoek blijkt ook dat vogels een goede indicator zijn op het vlak van uitsterving. Studies naar vogels in moeilijk bereikbare gebieden kunnen ons dus veel leren over de bedreiging voor andere soorten.

Veel oude en belangrijke habitats in Groot-Brittannië worden bedreigd door menselijke activiteiten. Zelfs met inspanningen om sommige soorten te redden, zullen onze overzeese buren nog jarenlang soorten blijven verliezen

Jennifer Aniston meest begeerde vrijgezel

Jennifer Aniston mag dan 41 zijn, ze is wel de meest begeerde vrijgezel ter wereld. Dat blijkt uit een rondvraag van het Amerikaanse magazine Vanity Fair.

Aniston haalde het met 29 procent van de stemmen. Hally Berry en Elin Nordgren, de ex van Tiger Woods, vervolledigen de top drie.

De 88-jarige Betty White, bekend van 'Golden Girls', eindigde verrassend op een vierde stek, Lady Gaga werd vijfde in de lijst.

Mechelen

Romantisch varen in Gent

 

De Gentse binnenstad vanop het water ontdekken, kan nu ook via een sportief-romantische avondrondvaart in een Canadese kano, mét bubbels en hapjes. De kanovaart kost 35 euro voor twee personen, een supplement van 15 euro zorgt voor een romantische upgrade met echte champagne en gerookte zalm of oesters.

Meer info: www.nomad-and-rebel.be

Eurostar wil binnenkort naar Genève en Amsterdam sporen

 

Reizigers zullen op termijn ook de Eurostar naar Genève en Amsterdam kunnen nemen. Die ambitieuze plannen kaderen in de uitbreiding van het Europese hogesnelheidstraject.

Eurostar, de hogesnelheidstrein die Brussel en Parijs sinds 1994 met het Verenigd Koninkrijk verbindt, wil nu graag een aantal steden toevoegen aan de service zoals Genève en Amsterdam.

Het bedrijf investeert vanaf volgend jaar 820 miljoen euro in zijn treinenpark. De bestaande treinen krijgen een revisie en nieuw design en er worden nieuwe, snellere treinen aangekocht. De nieuwe treinen zijn in staat om op de verschillende Europese spoornetwerken te rijden, wat niet onbelangrijk is met de ambitieuze expansie in het achterhoofd.

C-47's

Wilders I, buurland België zal het geweten hebben

Bob Pleysier voorspelt de gevolgen van strak Nederlands asiel- en migratiebeleid. Pleysier is voormalig directeur-generaal van Fedasil, het Federaal agentschap voor de opvang van asielzoekers. De verharding in onze buurlanden op het vlak van asiel en migratie vertaalt zich binnen Europa onmiddellijk in migratieverschuivingen. Het amechtige België zal dat geweten hebben, voorspelt Bob Pleysier.

 De volgende Belgische regering zal, na de voorbije drie jaren, geen andere keuze hebben dan het Nederlandse model te kopiëren  

Asielopvang zit in ons land dieper dan ooit in het slop. Ondanks een capaciteit van zo'n 20.000 opvangplaatsen moet Fedasil 1.000 asielzoekers in goedkope hotels dumpen en zijn er nog zo'n 5.000 mensen dakloos wegens geen plaats. Elke dag komen er daar nog zo'n 50 bij. Bovendien veroordelen rechtbanken Fedasil dagelijks tot aanzienlijke dwangsommen, wegens het niet opvangen van asielzoekers, het ontzeggen van onderwijs aan kinderen en het niet correct begeleiden van alleenstaande minderjarigen. Drie jaar non-beleid en een wazige regularisatieprocedure hebben het opvangbeleid laten verbrokkelen en de opvangwet komt als een boemerang terug in het gezicht van de overheden.

En de politiek? vraagt u... Die kijkt naar de stoet van koning en lakeien, informateurs, preformateurs en bemiddelaars en wacht op witte rook. Melchior Wathelet (cdH), nog steeds staatssecretaris voor Asiel en Migratiebeleid, verliest zich in het gezelschapsspel dat preformatie heet. Philippe Courard (PS), staatssecretaris bevoegd voor Asielopvang, laat met grote daadkracht bijkomende budgetten en militaire kazernes goedkeuren door de ministerraad maar is dan onmachtig om die middelen te gebruiken en een dam op te werpen tegen de voortschrijdende crisis.

Fedasil hangt in de touwen na drie jaar vechten tegen de bierkaai en veel van de nog beschikbare energie gaat verloren in interne strijd om hogere kaderfuncties en zitjes in het directiecomité. Ook de Dienst Vreemdelingenzaken heeft zijn strijd opgegeven en wacht gelaten op de komst van een nieuwe minister. Het Commissariaat voor de Vluchtelingen zag zijn prachtige inspanning om de historische achterstand van 42.000 dossiers terug te brengen tot minder dan 5.000 verloren gaan. Sinds de komst van Wathelet op Migratie steeg die achterstand opnieuw naar 10.650.

Intussen voeren onze buurlanden wel een actief (anti-)migratiebeleid. Duitsland en Frankrijk rollen de spierballen en zijn begonnen aan de uitwijzing van (vooral) Romamensen. En Nederland ontwaakt onder Wilders I, een nieuwe regering die een strak asiel- en migratiebeleid hoog in het vaandel voert.

Er was een tijd dat Nederland in Europa het gidsland was. Nederland was founding father van Europees overleg en stichtte (met België en Tsjechië) het European Network for Asylum Reception Organisations. Nederland was open en tolerant en ontplooide met grote vaardigheid de opvang. Nederland trok met zijn zilvervloot naar de nieuwe grenslanden (Turkije, Malta, Servië,...) om genereus (zij het met vooral Europees geld) zijn knowhow te delen. Nederland verwerkte toen met bekwame spoed dubbel zoveel asielaanvragen als België. Via COA (Centraal Orgaan voor de opvang van Asielzoekers) organiseerde het een modelopvangsysteem. Als eerste land werkte het een 'opvang op maat' uit voor minderjarigen. In het topjaar 2001 had COA niet minder dan 84.000 opvangplaatsen (België had er toen 15.000) en de planning om die opvang uit te breiden naar 108.000 lag ter tafel. COA noemde zich "het snelst groeiende bedrijf van Nederland".

Polderefficiëntie
Maar toen kwam Rita Verdonck op Justitie. Opgetrokken uit staalplaat en met de oogopslag van een Siciliaanse godfather verplichtte zij COA de opvangcapaciteit, tegen de stroom in, af te bouwen tot 20.000. En dat gebeurde met polderefficiëntie: op vijf jaar tijd schrapte COA drie kwart van zijn opvang. Ook de buitenwereld schrok zodanig van deze catenaccio dat de instroom terugviel tot een historisch dieptepunt van 5.300 asielaanvragen in Nederland.

Toen moest ijzeren Rita vertrekken en kwam het Nederlandse asielbeleid onder twee Turks-Nederlandse zussen: Nebahat Albayrak (PVDA) op Justitie en haar zus Nurten (VVD) als Algemeen Directeur van COA. De situatie stabiliseerde en de cijfers gingen weer licht stijgen. Rechts Nederland zette zich opnieuw schrap. Wilders werd bij de jongste verkiezingen het nieuwe ijkpunt. In Nederland lijkt gedoogbeleid nu niet meer van toepassing op illegalen, maar wel op rechtse populisten en brutale voetballers. Johan Cruijff is weg als rolmodel bij onze noorderburen, ruige mandekkers als Nigel de Jong en Mark Van Bommel zijn nu het handelsmerk.

De verharding in onze buurlanden vertaalt zich binnen Europa onmiddellijk in migratieverschuivingen. Het amechtige België zal dat geweten hebben. De instroomcijfers stijgen en zullen dat in de komende maanden blijven doen. De media focusten onmiddellijk op de stijgende instroom van Romamensen uit Balkanstaten.

En België heeft geen antwoord klaar. De impasse van de regeringsvorming verhindert enig nieuw migratiebeleid. Het oude was al lek geslagen door de nog steeds lopende regularisatie.

Wie durft een prognose maken over het Belgische asiel- en migratiebeleid van morgen? Wint de nuchtere zakelijkheid van de Vlamingen met het ranzige randje etnocentrisme van de N-VA of het ruimhartige terre d'accueil-model van PS/cdH weliswaar op kosten van de federale overheid?

Mijn prognose: de volgende Belgische regering zal, na de voorbije drie jaren, geen andere keuze hebben dan het Nederlandse model te kopiëren. We krijgen een (Vlaamse) ijzeren minister van Migratie, die het aantal asielaanvragen zal terugdringen, manu militari zal repatriëren, procedures zal versnellen en gezinshereniging zal inperken.

En zo zal, tegen beter weten in, Nederland opnieuw ons gidsland zijn.

 

'Enkel blond personeel gewenst'

In een nieuw vakantieoord op de Malediven zal alleen blond personeel mogen werken. Een Litouwse organisatie van blonde vrouwen wil zo laten zien dat blonde vrouwen ambitieus zijn en niet dom.

Olialia, de organisatie in kwestie, wil de vooroordelen over blonde vrouwen de wereld uit helpen. Olialia is actief binnen 75 verschillende werkvelden, van de voedingsindustrie tot de computersoftware. "De vrouwen die bij ons werken zijn allemaal erg slim en hebben een diploma", vertelde Giedre Pukiene, directeur van Olialia, aan de BBC.

Zelfs de piloten die de vakantiegangers naar het nieuwe resort moeten brengen, zullen blond zijn. De plannen lokken wel heel wat protest uit. Niet-blonde vrouwen worden gediscrimineerd, klinkt het, en haarkleur mag geen criterium zijn om iemand al dan niet aan te nemen.

Bovendien bestaat er ook een lokale Maldivische wet die bepaalt dat minstens de helft van het personeel op vakantieoorden uit de Malediven zelf moet komen. Veel blonde inwoners zijn er op de eilandengroep echter niet te vinden. Als Olialia deze problemen van de baan krijgt, kan het vakantieoord in 2015 de deuren openen.

Cartoon

Waar en hoe rookmelders plaatsen?

Het decreet van het Vlaamse Gewest zegt niets over het aantal, noch waar deze rookmelders moeten worden geplaatst.

De Stichting Brandwonden geeft volgende aanbevelingen:

Waar?

- Minstens één rookmelder op elke verdieping

- Een rookmelder op de gang of in de traphal waar de slaapkamers op uit komen

- in elke slaapkamer als de deuren s’ nachts dichtgaan

- voor een verhoogde veiligheid ook in de zitkamer en de andere kamers (behalve de keuken), en bovenaan de trap die naar de kelder leidt

- Het beste is om alle ruimten, waar u doorheen moet als u uw huis bij brand ontvlucht, te voorzien van rookmelders.

Rookmelders moeten niet worden aangebracht op plaatsen:

- waar sterke luchtstroming plaats vindt, zoals in de directe nabijheid van een rooster voor ventilatie/luchtverwarming

- waar het veel warmer is dan de rest van de ruimte, zoals boven een radiator of een ander verwarmingstoestel.

- waar waterdampen of dampen van bakken en braden kunnen hangen, zoals dichtbij de deur van een douche/badkamer of keuken.

Hoe?

- Bevestig een rookmelder steeds tegen het plafond, want rook stijgt.

- Bij voorkeur in het midden van het plafond - in ieder geval op minstens 30 cm van een hoek of rand van het plafond.

- U kan hem ook boven aan een muur hangen, maar dan tussen 30 en 15 cm van het plafond en minstens 30 cm van een hoek.

Onderhoud en testen

- Test tenminste 1 keer per maand uw rookmelder. In de meeste gevallen is hiervoor een testknop op de rookmelder voorzien.

- Verwijder maandelijks het stof van de rookmelder. Dit kan met een stofdoek, of eventueel met uw stofzuiger.

- Haal nooit de batterij uit de rookmelder, tenzij om die te vervangen. Bij sommige rookmelders kan de batterij niet vervangen, maar moet het hele toestel vervangen worden.

- Overschilder nooit je rookmelder en stop nooit de gaatjes toe. De detector kan anders hierdoor slecht functioneren.

Meer info:

www.speelnietmetvuur.be

www.brandwonden.be

ZICHEM

In Zichem wordt gestopt om op een pleintje met kiosk een sigaretje te roken en de sfeer van de Witte te proeven. Alles verwijst er naar de schrijver Ernest Claes en zijn boeken. De kerk is oud en plomp en kan ons niet bekoren.
 

GESCHIEDENIS

Omstreeks 1000 was het grondgebied van het huidige Hageland verdeeld over vier rechtsgebieden: het graafschap Leuven, het graafschap Aarschot, de heerdij Diest en het graafschap Brunengeruz. In 1212 moet Zichem reeds een hele agglomeratie geweest zijn, want de Brabantse hertog Hendrik I vermeldt het als één van de vroeger gestichte steden, hetgeen betekende dat ze een eigen bestuur hadden.

In 1386 verstevigde de heer Reinier van Schoonvorst de Jonge de wallen en bouwde de burcht. Binnen de muren bevond zich een lakenhalle die het verhandelen van het laken moest verbeteren. De Zichemse economie steunde toen op deze lakennijverheid, en op veeteelt. De stad had drie toegangspoorten: de Driessepoort in het zuidwesten, de Diestersepoort in het zuidoosten en de Dijkerpoort in het noorden. De grote gracht die rond de stad vloeide, werd gevolgd door de Demer. De oude Demer belette invallen uit het noorden. De vestingen waren 35 tot 40 meter breed. Tussen de oevers van de grachten en deze wallen was een strook grond van 10 meter. Binnen de stadsmuren bevond zich dan de burcht, zodat het geheel een betrouwbare en veilige vesting vormde. Zichem zelf geraakte omstreeks 1440 in verval. De bevolking, die in 1437 nog 2400 mensen telde, viel terug tot 750. Vele Zichemnaars trokken weg, de streek werd geteisterd door overstromingen en ziekten.

In februari 1578 beleefde Zichem de zwaarste dagen uit haar geschiedenis. Alexander Farnese liet zijn soldaten in de richting van Diest vertrekken om uit te rusten. Toen ze in Rillaar aankwamen, vernam Farnese, dat de stad Zichem (het bolwerk van Oranje), eigendom van Willem, de leider van de"geuzen" zich verzette tegen de overgave. Farnese beval dat Zichem moest vallen vóór de legers naar Diest trokken. Hij beloofde dat bij weigering van overgave, er geen levende ziel zou overblijven. Zichem weigerde zich over te geven. De commandant van de stad; de Antwerpenaar Jan van Lier antwoordde: Wij hebben alles om ons te verdedigen, en zullen niet buigen voor de troepenmacht. Het verzet moest dan maar gewapenderhand gebroken worden. Farnese stelde zijn troepen op aan de Driessepoort en viel tegen de middag aan. Maar hij stuitte op hevig verzet, geraakte toch de stad binnen en moordde het grootste deel van de bezetters uit. Vrouwen en kinderen werden gespaard.

Een 200-tal soldaten van het Zichemse garizoen konden aan de moordpartij ontsnappen en zich verschansen in de burcht, waarvoor ze een aarden wal hadden opgetrokken. Die werd door de soldaten en Farnese zelf afgegraven. 150 soldaten trachten de Demer over te steken, maar werden door de achtervolgende Spanjaarden afgemaakt. De burcht werd door de Spanjaarden ingenomen, en gedurende de ganse nacht werden de Zichemnaars op wreedaardige wijze vermoord. Sommige bronnen vertellen dat de soldaten met een hamer gedood werden en daarna twee aan twee in de Demer geworpen.

Waarom Farnese zo gewelddadig optrad in Zichem, is niet helemaal duidelijk. Voor of na de plundering van Zichem heeft hij nooit zo brutaal opgetreden. Was het een voorbeeld voor de andere steden die zich wilden verzetten? Diest en Zoutleeuw wilden het lot van Zichem niet ondergaan en gaven zich gewillig over aan de Spanjaarden. In 1578 brak ook nog een pestepidemie uit, alsof de slachting nog niet genoeg was geweest.

Datzelfde jaar viel een bende baanstropers Zichem binnen; ze mishandelden de bewoners en plunderden de stad. In 1580 teisterde een aardbeving onze contreien, met als gevolg dat een deel van de burchttorens instortte. Toen vielen ook nog eens de geuzen de stad binnen en richttten tal van verwoestingen aan. Onder getier en gezang hielden zij de mensen te gek en te spot.

In 1583 heroverden de Spanjaarden de stad, de vluchtende geuzen brandden de Heilige-Geestmolen af en Godefriedus van Thienwinckel, pastoor van Zichem, keerde na een ballingschap van drie jaar terug naar zijn parochie, en vond zijn kerk vol stro, vuiligheid en stukgeslagen beelden. In 1584 werden de mensen door belastingen en afpersingen uitgebuit. Velen stierven van ontbering bij gebrek aan voedsel. Enkele leefden van kruiden en geronnen kaas. In 1599 veroverden de geuzen nogmaals de stad, stalen 200 koeien en paarden en brandden de stad af.

Deze eeuw van oorlog, ellende en epidemieën betekende de doodsteek voor de Zichemse economie. In 1577 waren er nog 274 gezinnen, in 1592 bleven er nog 26 over. Godefriedus van Thienwinckel heeft dit alles gedurende zijn herdersambt van 38 jaar beschreven in 't Latijn. Hij was het die als eerste de Mariaviering op gang bracht en aan het hoofd van zijn parochianen naar de heuvel van de mirakelen trok, om er te bidden en steun af te smeken voor zijn pelgrims, slachtoffers van hervormingen, geuzen en plunderende soldeniers.

5 tips voor meer energie

1. Kleur

Draag je kleurrijke kledij, dan worden de neuronen in je hersenen automatisch geactiveerd, met de nodige energie tot gevolg. Heb je geen zin om er op kantoor als een regenboog bij te lopen? Een vrolijke sjaal of das doet ook al wonderlijk veel.

2. Chocolade

Snoep gezond, eet chocolade! Je leest het goed: als je er niet in overdrijft, is chocolade de perfecte energie-booster, die nog gezond is ook. Het calorieënshot brengt je energievoorraad onmiddellijk weer op peil en de cacao zorgt als natuurlijke anti-oxidant voor een instant goed gevoel.

3. Soulmate

Mensen die je inspireren en motiveren, aanvullen en stimuleren zijn een belangrijke energizer. Gelijkgestemde zielen zijn meestal op een hand te tellen, dus heb je die ‘soulmate’ gevonden, hou hem/haar dan zo dicht mogelijk bij je. Onze tip: zet een foto van je lief op je bureau, of stuur je soulmate regelmatig een sms’je. Geen lief? Geen paniek, een vakantiefoto met een groep vrienden werkt even goed.

4. Zon

Wie veel licht krijgt, voelt zich beter in zijn vel. Waarom maak je tijdens je middagpauze dus geen wandeling? Schijnt de zon? Dan is een terrasje tijdens de lunch het ideale excuus om extra energie op te doen. Je zal zien, nadien werk je een pak efficiënter.

5. Swing

Of je nu een danser bent of niet: bewegen geeft je energie. Dans daarom wat vaker. Het is gezond, gezellig én de perfecte workout. Lachen en plezier maken is toegelaten. Zie je je niet direct samba dansen met je collega’s? Begin rustig door achter je bureau wat mee te wiegen op de muziek. Have fun!

U moet 12 jaar sparen om rusthuis te betalen

Een doorsnee wettelijk pensioen volstaat niet om een rusthuisverblijf te kunnen betalen. De Vlaming moet twaalf jaar lang 100 euro per maand opzijzetten om het verschil te kunnen bijpassen gedurende drie jaar - de gemiddelde verblijfsduur in een rusthuis.

De cijfers komen van het Onderzoeks- en Informatiecentrum van de Verbruikersorganisaties (OIVO). Dat berekende de gemiddelde kostprijs van een rusthuisverblijf op basis van een onderzoek in 32 Belgische rusthuizen, waarvan 11 Vlaamse. Het OIVO komt uit op 1.326,90 euro per maand. In de wetenschap dat het gemiddelde pensioen in Vlaanderen 895,43 euro bedraagt, is de rekening vlug gemaakt: de gepensioneerde heeft per maand een 'tekort' van 430 euro.

Wie in een rusthuis verblijft, moet over een goed gevuld spaarpotje beschikken. Dus begint u maar beter op tijd te sparen, stelt het OIVO. De organisatie sloeg aan het rekenen: als u elke maand bijvoorbeeld 100 euro opzijzet, moet u volgens die berekening negen jaar sparen om een verblijf van drie jaar in een rusthuis te kunnen betalen (zie tabel).

Opvallend: één maand in een rusthuis kost in Vlaanderen 1.326,90 euro, tegenover 1.140,90 euro in Brussel en 1.046,70 euro in Wallonië. 'Dat is grotendeels toe te schrijven aan de regionale wetgeving', reageert Johan Truyens van de studiedienst van OKRA, de grootste seniorenbond van Vlaanderen. 'Bij ons verplicht de wet de rusthuizen om in hun dagprijs een aantal supplementen te verrekenen die in Brussel en Wallonië wél nog apart worden gefactureerd. Het gaat onder meer om incontinentiemateriaal, telefoon, televisie en internet maar ook zeep, tandpasta en shampoo. Incontinentiemateriaal zal in Wallonië later dit jaar in de dagprijs worden verrekend. Dat zal de Waalse dagprijs ongetwijfeld in de richting van de Vlaamse laten evolueren.'

Maximumfactuur

De OIVO-studie bevestigt de resultaten van eerder onderzoek, reageert Leo De Bock, woordvoerder van Vlaams minister van Welzijn Jo Vandeurzen (CD&V). 'Gelukkig is in de meeste gevallen het wettelijke rustpensioen niet de enige bron van inkomsten van een gepensioneerde. Daarnaast hebben sommigen ook recht op een federale tegemoetkoming voor hulp aan bejaarden en kunnen velen die in Vlaanderen of in Brussel wonen een beroep doen op de Vlaamse Zorgverzekering voor een tegemoetkoming van 130 euro in de niet-medische kosten.'

'Uiteraard is de minister zich bewust van de problematiek. Daarom is in het Vlaamse regeerakkoord opgenomen dat de kostprijs voor residentiële zorg zal worden begrensd via een soort van maximumfactuur. Die maatregel moet tegen het einde van de huidige legislatuur operationeel zijn.'

'Een goede zaak', vindt Johan Truyens van OKRA. 'Zeker in de wetenschap dat één op de vier rusthuisbewoners niet in staat is om zijn rusthuisverblijf te betalen zonder hulp van de kinderen of het OCMW. En voor wie daar wel in slaagt, kan het toch niet de bedoeling zijn dat je op je oude dag alles moet opeten wat je je hele leven lang hebt opgebouwd?'

De ironbabe van hawai

Candice Falzon (25) was op 14 jarige leeftijd de jongste deelneemster ooit aan een Ironman. Falzon werd geboren in het Australische Caringbah en heeft ook Maltese roots. Naast het sporten heeft Falzon vooral aandacht voor het zichzelf promoten en ze schuwt daarbij de tabloids niet.

Foto's van haar met een minnaar op het toilet waren groot nieuws in Australië en intussen deelde ze al de lakens met Australian Footbalplayers Brent Stoker en Mark Riddel, acteurs Daniel MacPherson en David Walliams, rugby-speler Matt Henjak, voetballer David Carney en tennisser Marcos Bagdatis.

Cartoon

Veel verborgen armoede in Vlaams-Brabant

TIENEN/VILVOORDE/DIEST/LEUVEN/BEKKEVOORT/GEETBETS/KORTENAKEN/

ZOUTLEEUW/KRAAINEM/LINKEBEEK/TERVUREN - Een op vijf inwoners van Vlaams-Brabant moet rondkomen met minder dan 10.000 euro per jaar. In kleine plattelandsdorpen, maar ook in de rijke Brusselse rand en chique gemeenten als Oud-Heverlee en Tervuren. De provincie bindt nu de strijd aan tegen armoede.

Wie dacht dat armoede zich beperkt tot de daklozen en de bedelaars die in Brussel om een stuiver smeken, vergist zich. Ook in Vlaams-Brabant loert de armoede om de hoek. De provincie bindt nu de strijd aan tegen armoede. Dat werd gisteren gezegd op een studiedag in Tienen.

Want ook het relatief rijke Vlaams-Brabant ontsnapt er niet aan. De gemiddelde inkomens mogen per gemeente dan wel behoorlijk hoog liggen, dat wil niet zeggen dat iedereen in die gemeente zoveel verdient. 'Achttien procent - bijna een op vijf - mensen uit Vlaams-Brabant moet het zien te rooien met minder dan 10.000 euro per jaar', zegt gedeputeerde voor Gelijke Kansen Karin Jiroflée (SP.A). 'Ook in de rijke Brusselse rand. Kraainem, Linkebeek, Wezembeek-Oppem, Sint-Genesius-Rode: het zijn allemaal gemeenten waar ruim twintig procent van de bevolking minder dan 10.000 euro per jaar verdient. In het Hageland zijn het Bekkevoort, Geetbets, Kortenaken en Zoutleeuw die slechter scoren dan het Vlaamse gemiddelde. Zelfs in gemeenten met een chique reputatie, zoals Oud-Heverlee of Tervuren, moet zo'n negentien procent van de inwoners het stellen met een laag inkomen.

Jiroflée wil dat mensen niet langer de ogen sluiten voor armoede. 'We moeten er onze ogen voor openen. Te beginnen bij de allerkleinsten. Wij steunen de theatervoorstelling Lopke. Dat toneelstuk confronteert kinderen met kansarmoede, zonder valse romantiek of de zielige toer op te gaan. In Tienen en Vilvoorde bieden we de voorstelling drie keer per dag gratis aan. Daarnaast ondersteunen we ook tal van acties in de provincie die strijden voor een menswaardig inkomen voor iedereen. Elke actie krijgt 1.500 euro toegestopt.'

Voedselbank

Felix Demonseau, voorzitter van de Voedselbank in Diest, juicht de steun toe. Hij weet als geen ander dat armoede niet op het gezicht staat af te lezen. 'In Vlaams-Brabant is veel verborgen armoede. Niet bij mensen zoals ze in films worden voorgesteld maar bij mensen zoals jij en ik, die door omstandigheden plots geen geld meer hebben om op een menswaardige manier te kunnen leven. Door een ontslag bijvoorbeeld, of na een echtscheiding. Vaak duurt het dan nog een hele tijd voor ze om hulp vragen. Veel mensen vinden het moeilijk om bij ons te komen aankloppen. Het is meestal pas als het water hen tot aan de lippen staat, dat ze ons opbellen. Vandaag komen er in Diest maandelijks zo'n vijfhonderd mensen bij de Voedselbank aankloppen. En elke maand stijgt dat aantal.'

Demonseau wil ook het misverstand de wereld uit helpen dat vooral vreemdelingen bij de Voedselbank gaan aankloppen. 'Klopt helemaal niet', weet hij. 'Slechts twintig procent is allochtoon, de overgrote meerderheid bestaat uit rasechte mensen van Diest.'

'Ryanair komt naar Zaventem'

Ryanairbaas Michael O'Leary kwam gisteren naar Brussel om de 20miljoenste passagier in Charleroi te vieren. In een exclusief gesprek achteraf met onze krant zei hij dat hij binnen enkele jaren een basis op Zaventem wil openen. 'Maar dan moet de luchthaven daar een stuk efficiënter worden.'

O'Leary is een spraakwaterval. Hij raast door over de grote kwaliteiten van Ryanair aan een tempo dat zijn vliegtuigen nauwelijks halen. O'Leary heeft een grote taart mee. Als een journalist vraagt of hij geen toeslag moet betalen voor een stukje, grapt de Ier gevat: 'We hebben ze zélf niet betaald. We hebben ze meegekregen van de luchthaven van Charleroi.'

O'Leary wil vooral zijn gramschap uiten tegen de Europese Commissie, die maar niet in actie schiet tegen de stakende luchtverkeersleiders (zie randstuk).

De voorbije weken kondigde hij ook een verandering van koers aan: Ryanair zou voortaan meer op de grote luchthavens mikken omdat vooral daar nog groei mogelijk is. Ryanair vliegt nu al op Barcelona en is in gesprek met Lissabon. Maar hoe zit het met de plannen in België?












Wil u ook in Zaventem landen?
Michael O'Leary: 'Ja. Ik verwacht dat we daar binnen enkele jaren een eigen basis zullen hebben. Dat is perfect mogelijk. In Londen vliegen we ook vanuit verschillende luchthavens. Maar de luchthaven in Zaventem moet eerst wel efficiënter worden. De passagiers moeten er nu door ellenlange gangen lopen. Wij strijken maar neer op Zaventem als een rotatietijd van 25minuten mogelijk is. Anders heeft het geen zin. Ze hebben daar allerlei ruimte die ze toch niet gebruiken. Waarom bieden ze ons die niet aan voor een prijsje?'

We horen dat u in gesprek bent om opnieuw op Oostende te vliegen. Hoe staat het daarmee? '

We zijn met de luchthaven in gesprek. Dat is vertrouwelijk, dus ik kan daar niets over zeggen.'

Ziet u nog uitbreiding mogelijk in Charleroi?

'Vast en zeker. We hebben er nu al dertien toestellen. Daar kunnen er nog bij komen, maar dan moet de terminal opnieuw uitgebreid worden. Het is dankzij die nieuwe terminal dat we staan waar we nu staan, met een eigen basis met 61routes. We hebben nu al meer dan vier miljoen passagiers per jaar en ik zie nog groeimogelijkheden. Wij zijn in 1997 naar Charleroi beginnen te vliegen en ik zie dat nu veel luchthavens dezelfde koers beginnen te volgen: efficiënt werken en daardoor lage tarieven aanbieden.'

Begrijp ik goed dat u in de toekomst veel minder wil stunten met gratis vluchten?

'We kondigen hier vandaag aan dat we twintig miljoen tickets aanbieden tegen acht euro. Dat is toch nauwelijks meer dan gratis. We gaan dit blijven doen, maar minder. Ik verwacht dat we meer gaan uitpakken met het feit dat wij de luchtvaartmaatschappij met de jongste vloot zijn en dat wij alleen maar lederen zetels hebben.'

Betekent dit dat de gemiddelde ticketprijs omhoog gaat?

(denkt voor het eerst een seconde na) 'Neen. Ik verwacht vooral dat de ticketprijzen niet nog meer gaan dalen, maar eerder stabiel gaan blijven. Uiteindelijk moeten we nieuwe inkomsten vinden aan boord van onze toestellen. Ik denk nog steeds aan de invoering van staanplaatsen, maar ik krijg nog veel tegenwind. Het is spijtig dat de geesten niet veel meer open staan voor dergelijke nieuwe ideeën.'

Het Italiaanse bedrijf Avio-Interiors pronkt op luchthavenbeurzen met zijn Skyrider, een stoel die wat wegheeft van een zadel. Is dat waar u aan denkt?

'Totaal niet. Dat is rommel. Die stoelen zijn totaal oncomfortabel, want je doet de passagiers de hele vlucht geknield zitten, terwijl we nauwelijks zitjes bijwinnen. We kunnen dan veel beter de passagiers aan palen vastmaken. Ik weet het. Sommigen zijn daartegen, maar geef de mensen de keuze: vooraan in het vliegtuig zitten tegen 20euro of achteraan rechtstaan tegen 1euro. Ik weet wel wat velen zullen kiezen.'

'En men moet niet komen zeggen dat het gevaarlijk is. In de metro mag je toch ook rechtstaan? Daar gebeuren meer ongevallen dan met vliegtuigen en toch ziet niemand er een probleem in.'

Ook uw andere ideeën om kosten te besparen krijgen veel tegenstand. Maken zij enige kans?

'Ik denk dat de beperking van het aantal toiletten aan boord tot één betaaltoilet er het snelste gaat komen. Ik weet ook wel dat dit voor langere rijen zal zorgen, maar ik verwacht dat de meeste mensen al naar het toilet zullen gaan voor ze aan boord stappen.'

'Ik begrijp de weerstand niet. Er wordt zelfs gezegd dat minder toiletten aan boord minder veilig is. Maar het is juist het omgekeerde. Nu hinderen die toiletten bij een snelle evacuatie via de achterkant van het toestel. Ze weghalen is dus veiliger. Ik denk dat dit plan het meeste kans maakt op een snelle realisatie. De staanplaatsen zijn al wat moeilijker. De tweede piloot afschaffen, daar zijn de geesten nog lang niet rijp voor.'

Topless straatartiesten vrolijken Seoel op

Topless straatartiesten van het Franse gezelschap'Coloured People' vrolijkten met een flinke laag kleurrijke bodypaint de straten van Seoel op tijdens het Hi Seoul Festival in Zuid-Korea.

Nog 750.000 onbekende diersoorten in oceaan

 

Als er op één plek nog veel diersoorten te ontdekken zijn, dan is het in de oceanen. Wetenschappers vermoeden dat nog 750.000 soorten niet geregistreerd zijn.

De voorbije tien jaar waren er verschillende grote zoektochten naar het leven in zee. Maar wetenschappers vermoeden dat ze het meeste zeeleven nog niet gezien hebben. Er werden ongeveer 250.000 soorten geteld, maar naar schatting zouden nog 750.000 soorten onbekend zijn.














Helaas zullen veel diersoorten al uitgestorven zijn voor we ze kunnen ontdekken. De tienjarige census wordt vandaag afgesloten.
Wetenschappers ontdekten 6.000 nieuwe soorten, meestal redelijk bizarre dieren. Maar dat is slechts het topje van de ijsberg, al is het onmogelijk om ooit alle leven in zee te registreren.

Leven op de bodem
Overbevissing en de vervuiling van de oceanen zijn de belangrijkste bedreigingen voor het leven in zee. Bij het onderzoek van het voorbije decennium waren 2.700 onderzoekers betrokken. Vooral onderzoek op de zeebodem verraste de wetenschappers. Waar vroeger gedacht werd dat het leven op grote diepten beperkt zou zijn, bleek het tegenovergestelde het geval.

De conclusie van het onderzoek is dan ook dat we eigenlijk nog niet veel weten over het leven op Aarde. "Het bewijst dat we er nog altijd geen idee van hebben met wie we deze planeet delen", besluit onderzoekster Maria Baker.

Borstkankerscreening bereikt meer vrouwen

 

In 2006-2007 bedroeg het aantal vrouwen dat een borstkankerscreening onderging 61 procent, waaronder 30 procent in het kader van de preventieve borstscreening. Dat blijkt uit het zevende evaluatierapport van het Intermutualistisch Agentschap (IMA) dat gezondheidsgegevens van alle ziekenfondsen analyseert.

Sinds 2001 ging in België het bevolkingsonderzoek naar borstkanker van start. Het opsporingsprogramma biedt alle vrouwen van 50 tot en met 69 jaar om de twee jaar een gratis mammografisch onderzoek aan.

Stijging
In 1999-2000, dus vóór de start van het screeningsprogramma, liet 38 procent van de vrouwen tussen 50 en 69 spontaan een borstonderzoek uitvoeren met een klassieke diagnostische mammografie. Sindsdien steeg de totale dekkingsgraad (klassieke diagnostische mammografie + georganiseerde screening) tot 61 procent in 2006-2007, waaronder 30 procent in het kader van het screeningsprogramma, zo blijkt uit de meest recente cijfers.
 
"Dankzij de borstkankerscreeningprogramma's van de gemeenschappen zijn de afgelopen jaren oudere vrouwen en vrouwen uit sociaal zwakkere milieus gerekruteerd die totnogtoe geen klassieke diagnostische mammografie lieten uitvoeren", stelt Bram Swaerts van de Christelijke Mutualiteit.

Stimuleren
Maar ondanks het gratis karakter van preventief borstonderzoek is de participatiegraad bij vrouwen uit benadeelde milieus nog altijd 23 procent lager dan bij de rest van de bevolking. Het Intermutualistisch Agentschap stelt bijgevolg voor om studies op te zetten naar mogelijke bezwaren tegen de screening en naar de identificatie van vrouwen die niet reageren op de tweejaarlijkse uitnodigingen om gratis een preventief borstonderzoek te laten uitvoeren. Ook huisartsen meer betrekken bij het voorschrijven van de georganiseerde screening, zou volgens het IMA een stimulans kunnen zijn.

8 redenen om je lichaam niet te verbouwen

Ooit was cosmetische chirurgie enkel weggelegd voor de superrijken. Dat is al lang niet meer het geval, zowel mannen als vrouwen trekken naar de plastische chirurg alsof het een kappersconsult betreft. En toch zijn er een heleboel redenen te vinden om het knip- en plakwerk niet te overwegen.
 

1. Gevaren

Plastische chirurgie gebeurt onder algemene of gedeeltelijke verdoving en dat is niet zonder gevaar. Al verloopt dat probleemloos bij het merendeel, toch kan je altijd naar reageren op een verdoving. Ook infecties treden makkelijker op na een ingreep. Waarom zou je je gezondheid riskeren, enkel uit ijdelheid?

2. Verouderen is natuurlijk

Iedereen wordt ouder, daar valt niets aan te veranderen. Ongeacht welke ingreep je achter de rug hebt, uiteindelijk ontloopt niemand zijn lot. En waarom eeuwig en altijd vasthouden aan dat jeugdig schoonheidsideaal?

3. Je ziet het verschil

Hoe goed de chirurg ook mag zijn, je merkt het verschil. Madonna, Nicole Kidman, Kylie Minogue om er maar enkele te noemen: hun onnatuurlijke look kunnen ze nooit meer wegmoffelen.
4. Je hebt slechts 1 lichaam Je mag er niet aan denken dat er nog meer mis loopt met je looks. Eenmaal verbouwd, moet je leren leven met slecht uitgevoerde ingrepen of ben je alweer vertrokken voor een nieuwe rits aan ingrepen.

5. Toekomst?



De bruid van Wildenstein.

Wat het effect op lange termijn betreft, weet nog niemand wat het resultaat zal zijn. De natuurlijke opvullers of botox-achtige toestanden: wat doen ze na tien jaar in je lichaam?

6. Eigenwaarde

Als je een operatie overweegt omdat je denkt dat grotere borsten of een ooglidcorrectie je meer zelfvertrouwen zullen schenken, vergeet het. Een borstvergroting lost niets op als je kampt met een laag zelfbeeld. Het klinkt cliché, maar leer van je lichaam te houden zoals het is...

7. Kostprijs

Sommigen spenderen duizenden euro's aan cosmetische chirurgie. Vraag jezelf af of die uitgave wel loont: heb je deze echt nodig en kan je het betalen? Helemaal fout is een lening aan te gaan of jezelf in schulden te steken omwille van een schoonheidsingreep.

8. De bruid van Wildenstein (zie foto 3)

Jocelyn Wildenstein spendeerde miljoenen euro's aan cosmetische ingrepen, maar slaagde er enkel in om haar mooie uiterlijk van toen, helemaal naar de vaantjes te helpen.