Tekst: Johan van den Hout Illustratie: Immitz Foto: Photo News / Hollandse Hoogte 

Manneke pissig

Broedertwist in België. Walen en Vlamingen staan als kemphanen tegenover elkaar. Verwijten vliegen over en weer, en bijna niemand geeft een cent voor de nieuwe regering-Leterme. Welke crisis zit er achter de sentimenten?

 “De Vlaams-Waalse tegenstellingen dringen tegenwoordig door in elk debat, al heeft ’t er niks mee te maken”, zegt de Vlaamse professor Jan Blommaert, hoogleraar antropologie en sociolinguïstiek aan de Universiteit van Tilburg. “Een voorbeeld. Onlangs veroordeelde de VN de zogenaamde wooncode in ons migratiebeleid, die stelt dat mensen de taal moeten spreken van het land waar ze wonen. Maar omdat ook de Franstaligen daartegen protesteren, redeneren veel Vlamingen dat het ‘dus’ wel in het Vlaams belang zal zijn. Het is mode om alle verschillen te interpreteren als cultuurverschillen, niet alleen in België.” Volgens Blommaert bestaat België in de praktijk al uit twee staten: “De grondwet splitst België al in twee taalgroepen, je bent Vlaams of Waals, als persoon maar ook als politieke partij. Er is zelfs geen Belgische publieke opinie. Vlaanderen en Wallonië hebben hun eigen media en die analyseren alles naar gelang hun eigen, Vlaamse of Waalse positie.” Zo laat Paul Vanden Bavière, uitgever van webzine Uitpers en voormalig journalist bij De Standaard, er desgevraagd geen gras over groeien: “Vlamingen in Wallonië spreken Frans, maar Walen in Vlaanderen over het algemeen geen Nederlands. Vlamingen doen systematisch alle toegevingen; zíj doen altijd de concessies.”

“Het échte probleem is het verlies van koopkracht”

Het is die gespleten infrastructuur die volgens professor Blommaert heeft geleid tot de huidige situatie. “Dat alle partijen radicale gewestelijke eisen gingen stellen (België bestaat uit drie gewesten: Vlaanderen, Wallonië en Brussel –red.), ligt ook aan het verbod op landelijke partijen. Op die basis is het extreem moeilijk een federale, landelijke regering te formeren. Tegenwoordig is vermeend kiezersbedrog, dus terugkomen op die extreme gewestelijke eisen, de grootste politieke misdaad die je zou kunnen begaan. De nieuwe premier Yves Leterme is daar ingetrapt. Door zijn koppigheid heeft hij de vernedering moeten ondergaan van een tussentijdse regering onder leiding van Verhofstad en de VLD, de partij van de Vlaamse liberalen.” België kan in de ogen van Blommaert alleen blijven bestaan als genoemde infrastructuur wordt aangepakt. “Een federale kieskring is daarvoor de eerste voorwaarde. Verder is subsidiariteit een goed beginsel: je moet zeggenschap daar neerleggen waar die het beste werkt. De huidige infrastructuur of staatsinrichting maakt dat elk landelijk beleid per definitie bureaucratischer is dan gewestelijk beleid. Dit omdat de federatie rekening moet houden met de macht van de gewesten. Bij decentralisatie vallen die extra schijven weg.”

Over de huidige regering is Blommaert heel duidelijk: “Alleen de vijanden van Leterme hebben er belang bij dat hij premier is geworden. Leterme heeft zich een gifbeker ingeschonken en zijn vijanden zullen hem dwingen die tot de laatste druppel leeg te drinken, waarna hij voor altijd verdwijnt. Binnen zes maanden valt deze regering en dan zijn nieuwe verkiezingen de enige uitweg. Partijen zullen die verkiezingen waarschijnlijk in gaan met een stuk minder gewestelijke eisen dan in 2007. Juist federale thema’s als werkgelegenheid en koopkracht, globalisering en de Belgische concurrentiepositie zullen belangrijke plekken innemen. En pas dan zal het mogelijk zijn om een fatsoenlijke federale regering te formeren. Mensen zijn dit soort crises echt beu. De regeringsformatie werd opgehouden door futiliteiten als de opsplitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, wat voor de meeste Belgen volstrekt oninteressant is. Hun echte probleem is het verlies van koopkracht. It’s the economy, stupid!”

“Antwerpse cafébazen betaalden meer belasting dan Waalse hoogovens”

Bij de onafhankelijkheid in 1830 was België de facto een Franstalig land met een uit Duitsland afkomstig koningshuis. Om de Franse aanspraken op België te weerstaan, steunde het koningshuis de Vlaamse strijd voor behoud van het Nederlands. De eis van Wallonië om Franstalig te blijven, leidde uiteindelijk tot de huidige situatie: Franstalig in Wallonië, tweetalig in Vlaanderen. Volgens Paul Vanden Bavière hebben de Vlamingen deze onderdanige rol altijd volgehouden. “Maar nu zien we voor het eerst in de geschiedenis dat de Vlamingen hun been stijf houden”, zo beoordeelt hij de houding van de Vlaamse partijen in de regeringsonderhandelingen. “Per jaar gaat er vijfenhalf miljard euro van Vlaanderen naar Wallonië. Afscheiding zou nu voor Wallonië catastrofaal zijn, en dus opteren zij voor meer federalisme. Maar het gaat uitsluitend om het geld. In Wallonië wordt je veel sneller doorgestuurd naar een specialist dan in Vlaanderen, waardoor de Walen met minder inwoners meer geld gebruiken voor hun gezondheidszorg dan Vlaanderen. Daarin zijn ze dus financieel afhankelijk van het voortbestaan van België als federale staat. Dat geeft natuurlijk wrijving, want iedereen kan dit sommetje maken. De zogenaamde solidariteit die Walen vragen, is eenzijdige centen-solidariteit.”

Voor de Tweede Wereldoorlog was Wallonië door zijn kolen- en staalindustrie economisch sterker dan Vlaanderen. Vanden Bavière: “Maar daar is Wallonië niet beter van geworden, omdat belastingen daar in die tijd amper bestonden. De cafébazen van Antwerpen betaalden meer belasting dan alle hoogovens van Wallonië bij elkaar. Het Waalse patronaat heeft ook geen verbondenheid getoond met de streek; ze vertrokken nadat ze hun geld verdiend hadden naar het buitenland. Dus ook in die zogenaamde goede tijden voor Wallonië droegen Vlamingen met hun belastingen nog altijd meer bij aan de kas van België dan de Walen. Dat laatste ontkracht een belangrijk Waals argument. Namelijk hun stelling dat tot aan de jaren tachtig Wallonië het rijkste gebied was en toen ook solidair was met België en de Vlamingen, en dat het nu dus de beurt is aan België en Vlaanderen om solidair te zijn met Wallonië.”

“Het is een flauwekul-idee dat wie dezelfde taal spreekt, ook hetzelfde is”

De vermeende ‘gerechtvaardige Vlaamse eisen’ waar de Franstalige partijen aan zouden moeten toegeven, getuigen volgens professor Blommaert echter van een streng-nationalistische visie op de natiestaat. “Vlaanderen en Wallonië zijn allebei te klein voor deze geglobaliseerde wereld en te klein voor Europa. De natiestaat is anno 2008 veel heterogener en op rationele gronden kun je beslissen dat een bepaalde schaal nodig is om goed beleid te kunnen voeren. Maar in België wordt nog geredeneerd dat Vlaanderen Nederlands is en Wallonië Frans, dat is gewoon etnisch nationalisme. Het idee dat als men dezelfde taal spreekt, dat men dan hetzelfde is; dat zo’n land dan ook homogeen en dus goed is. Flauwekul.”

Blommaert ziet Walen vooral hun echte belangen verdedigen: “Als sociale zaken en werkgelegenheid nu gesplitst worden, is dat funest voor Wallonië. Dat leidt onherroepelijk tot een serieuze recessie of het volledig ontmantelen van de verzorgingsstaat. Dat zijn echt grote en serieuze belangen, maar in de Vlaamse media wordt dat eenzijdig uitgelegd als Waalse arrogantie. Dat steeds meer Vlamingen dat nu ook gaan beseffen, is goed nieuws.”

ZOUTLEEUW

Tien kilometer verderop ligt het plaatsje Zoutleeuw, ooit een welvarend stadje in



Zoutleeuw, ooit een welvarend staje in de late Middeleeuwen, maar inmiddels in belang gekelderd tot een onaanzienlijk dorpje. De restanten uit de glorietijd zijn nog altijd prominent aanwezig: de kerk, het stadhuis, een oude waterpomp, de lakenhal en enkele patricierswoningen. De kerk is helaas dicht. We bezoeken wel het stadhuis (een museum inmiddels) en drinken koffie in de lakenhal, die tot stemmig restaurant is omgeturnd. Een groep Hollandse bejaarde toeristen zit er net te lunchen.

We rijden terug naar Zoutleeuw. Tussen half vijf en vijf (dan gaat de kerk dicht) wandelen we bewonderend door de St. Leonardus - kerk die alleszins de moeite waard is met zijn preekstoel, sacramentstoren, paaskandelaar, retabels, vele beelden en andere kunstschatten. Alles is nog authentiek middeleeuws, ontsnapt aan de beeldenstorm, vandaar. Niet voor niets wordt er (symbolisch) entree geheven.

MEER INFO ZOUTLEEUW DEEL I Zoutleeuw is te situeren in het Hageland, dit
Meer Info

DEEL I
Zoutleeuw is te situeren in het Hageland, dit is een oude, Vlaamse plattelandsstreek in het oosten van de provincie Vlaams-Brabant. De Demer is de meest noordelijke rivier in het Hageland; in het zuiden is het landschap zacht golvend en liggen er rijke landbouwgronden en fruitaanplantingen, waartussen de Grote en de Kleine Gete zich een weg banen. Langs de oevers van de Kleine Gete duikt Zoutleeuw verrassend op tussen het Hagelands groen. Met zijn landelijke ligging lijkt het stadje wel een dorp, maar het prachtig bouwkundig erfgoed getuigt nog van een groots verleden. Het middeleeuwse Zoutleeuw was immers een welvarende stad: dit wordt ondermeer weerspiegeld in de talrijke imposante gebouwen op de Markt en de zeer rijke, religieuze kunstschatten in de Sint - Leonarduskerk. Doordat de huidige bewoning zich nauwelijks verder uitstrekt dan het oorspronkelijke stedelijk arsenaal heeft het stadsbeeld en het stratenplan weinig van zijn middeleeuws karakter ingeboet, wat de Zoutleeuwse situatie uniek maakt in Vlaanderen.

Dit verstilde stadje op de grens tussen het Hageland en Haspengouw behoorde in de 13de en 14de eeuw tot de zeven grote Brabantse steden. Het ontsnapte aan de beeldenstorm en de plunderingen in de 18de eeuw, zodat u nu kan proeven van uniek historisch erfgoed. De Sint - Leonarduskerk op de Grote Markt is de enige kerk in België waarvan het middeleeuwse interieur haast intact is gebleven.

DEEL II
Gewest Vlaanderen Provincie Vlaams-Brabant Oppervlakte 46,73 km² Bevolking Inwoners 7.907 (01/07/2005) Zoutleeuw (provincie Vlaams-Brabant, Léau in het Frans) is een schilderachtig stadje in het heuvelachtige Hageland. De stad telt bijna 8.000 inwoners. Tot in de 16e eeuw heette de stad eenvoudigweg Leeuw. De oudst overgeleverde vorm uit 980 luidt leuua. Hij komt uit het Germaans hlaiwa, een accusatief meervoud. Hlaiwa of Leeuw betekent "bij de grafheuvels". De tot heden oudst gevonden vorm met "zout" dateert van 1533. In dit jaar werd Guilelmus van Ottenborch van Soutleu ingeschreven aan de universiteit te Leuven. De betekenis van zout is nooit afdoende verklaard. Lange tijd was Zoutleeuw de verst landinwaarts gelegen havenstad, waar zout werd ingevoerd. Zoutleeuw ligt aan de rivier de Kleine Gete. De inwoners van Zoutleeuw worden Leeuwenaars genoemd. Sint - Leonardus is hun patroonheilige.






















LEONARDUS-KERK Imposant bedehuis vol met kerkschatten

Geschiedenis
De stad lag langs de belangrijke handelsweg die in het midden van de 12e eeuw werd voltooid en die Keulen met Brugge verbond. Een eerste verdedigingsmuur werd rond 1130 gebouwd. In 1312 werd Zoutleeuw een van de zeven vrije steden van het hertogdom Brabant en was bekend om zijn lakenindustrie. Het Leeuwse laken werd in het Maas- en Rijnland en in Engeland en Frankrijk verhandeld. De stad ontving belangrijke privileges van de hertogen van Brabant maar moest in ruil het grondgebied verdedigen tegen invallen van het nabijgelegen prinsbisdom Luik. Om die reden werd volgens geschiedschrijver Gramaye rond 1330 een tweede ringmuur gebouwd.

Venetiaanse en Genuese handelaars, op weg naar Brugge, openden er een bank. Concurrentie van laken uit Engeland zorgde in de 15e eeuw voor de neergang van het Leeuwse laken. Die neergang werd versterkt door de opkomst van Tienen als handelscentrum toen de Gete in 1525 tot in die stad bevaarbaar werd. De stad ontsnapte zowel aan de beeldenstorm in de 16e eeuw als aan de godsdiensthaat van de Franse revolutie. Een overstroming (1573) bracht niet alleen de pest in de stad maar berokkende ook veel materiële schade. De inwoners hadden te lijden van een groot Spaans garnizoen dat in 1578 in de stad was gelegerd. De aan de zuidzijde van de stad gebouwde citadel kon de stad niet vrijwaren van krijgsgeweld. Men ging gebieden onder water zetten om ze te beschermen maar het verlies van weilanden en pachthoven bracht alleen maar armoede en ziekte. In de 17e eeuw kreeg men te maken met drie brandrampen waarbij die van 1676 meer dan honderd huizen in de as legde.

Het stadje werd in 1678 en 1701 door de troepen van Lodewijk XIV geplunderd en bezet. Na herovering door middel van zware beschietingen door de geallieerden in 1705 vond Zoutleeuw rust en vrede onder het Oostenrijks bewind alhoewel Jozef II de talrijke kloosterorden die er zich gevestigd hadden niet spaarde. Zoutleeuw verloor zijn betekenis als voorpost tegen de bedreiging van het prinsbisdom Luik toen de Fransen Brabant en Luik annexeerden. De tijd onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden bracht opnieuw welvaart.

Zoutleeuw verloor dan wel zijn stadstitel bij de onafhankelijkheid van België en kreeg die pas in 1985 terug.

Zoutleeuw is een kleine stad in oppervlakte maar haar bouwkundig erfgoed verraadt haar verleden als belangrijk centrum. Haar ligging op de grens tussen Haspengouw en het Hageland maakt haar nu tot een druk bezochte plaats voor toeristen.

Bezienswaardigheden

De Sint-Leonarduskerk op de Grote Markt, zowat de enige kerk in België met een intact gebleven laatgotisch interieur. Deze kerk met haar torens behoort sinds 1999 tot het Werelderfgoed van de UNESCO.

Het Stadhuis, gebouwd door Rombout Keldermans II vanaf 1529. Het werd ingewijd in 1538 . Het Vleeshuis van Zoutleeuw, ten onrechte de Lakenhalle genoemd.

Het Vleeshuis bestond al in de 13de eeuw. In het Vleeshuis bevonden zich vleesbanken, die erfelijk waren. Ze werden net als onroerend goed beschreven met reengenoten. Over de bouwgeschiedenis is nog weinig geweten. Waarschijnlijk werd het Vleeshuis herbouwd in de tijd dat het schitterende stadhuis tot stand kwam. De 3 gilden en de Tafel van de H. Geest maakten van het Vleeshuis gebruik.

Het Lakenhuis, in het archief zelden Lakenhalle genoemd, grensde aan de Spiegel en lag dus in de Bogaardenstraat. De naam Lakenhuis verdwijnt uit het archief in de 17de eeuw. Het woord Lakenhalle duikt opnieuw op rond 1890 en duidt dan verkeerdelijk het Vleeshuis aan naast het stadhuis. Op de plaats van het voormalige Lakenhuis staat heden een grote boerderij. De

Bethaniënschuur, enig overblijfsel van het klooster van Bethaniën of Sint-Maria-Magdalena. Dit klooster van de reguliere kanunnikessen van Sint-Augustinus werd gesticht in 1478. In 1796 werd de priorij opgeheven. Op 26 september 1798 gingen de goederen van Bethania over naar Arnoldus Leonardus Coenen. Enkel de ingevallen schuur blijft van het klooster over.

De Rode Leeuw, voormalige herberg naast het Stadhuis. De naam komt voor in 1528. Dit huis had een lubbe, dit is een vooruitstekende verdieping, waarvoor aan de hertog belasting moest worden betaald. In 1879 verdween de bouwvallige hoekwoning, dat zijn naam toen al lang had verloren.

De Spiegel, op de Grote Markt 23, ten onrechte Spiegelhuis genoemd. De bouwdatum is onbekend. Oude prentkaarten geven 1471. Recente publicaties houden het op 1571, maar met voorbehoud. De oudst bekende eigenares van het hoekhuis was Hildegund van Linter. In april 1358 droeg zij het vruchtgebruik op het huis naast het Lakenhuis over aan haar kinderen. In 1600 komt de eerste keer de naam Spiegel voor. De woning in bak- en zandsteenbouw met renaissance-elementen werd in 1962 gerestaureerd. Boven een klein venster in het midden van de gevel bestaat de versiering uit lelietjes van dalen. Om dit bloemmotief met de Leeuwse Rederijkers te associëren, bestaat eigenlijk geen bewijsgrond.

Fout is zeker om de Spiegel te verbinden met de familie Helspieghel die een lid van de rederijkerskamer "De Leliekens uit den Dael" was. Uit het archief blijkt dat deze familie nooit in de Spiegel heeft gewoond. De Spiegel is trouwens een huisnaam die in heel de Nederlanden en ver daarbuiten bekend was. De spiegel werd algemeen als een afweringsmiddel beschouwd: boze geesten die in een spiegel keken, doodden zichzelf. Huizen met de naam Spiegel waren meestal herbergen. Zo ook in Zoutleeuw.

Huisnamen. Zoals elke stad had Zoutleeuw kleurrijke huisnamen. Veel huizen in de Truderstraat werden afgebroken voor de bouw van de Citadel. Maar in het centrum bestaan nog heel wat huizen die vroeger een eigen naam hadden. Op de Grote Markt stonden: Prins van Luik (1), Drie Koningen (4), Huis van Santerein of Walsbergehuis (Grote Markt 5-6-7 en Ridderstraat 2-4), Wildeman (8-9), Drie Haringen (10), Wijnhuis of Stadswijnhuis (12), Klein Antwerpen (13-14), Spiegel (23), Valk (26-27), Drie Kronen (28), Keizer of Ooievaar (29). Het Wijnhuis is het hoekhuis op de Grote Markt 12. In de week van Sinksen in 1526 vierden de burgemeester en de schepenen feest int wynhuys om de bouw van het stadhuis te vieren. Het Wijnhuis was eigendom van de stad en heette daarom in 1507 ook der stad wynhuys (Stadswijnhuis). Dit hoekhuis is heden het KBC-hoofdkantoor. Het werd voorheen verkeerdelijk vereenzelvigd met de Rode Leeuw. Bij de restauratie in 1974-1976 werden vier houten kuipen ontdekt, met een doormeter van twee meter. Al in de 16de eeuw ging het Wijnhuis in particuliere handen over. In 1787 was de eigenaar Jan Stiers, die het "vermangeld" had met Jacobus Pluymers. Wellicht had deze, met een woordspeling, het vroegere Wijnhuis bedacht met de naam Witte Pluim.

De kapel Onze-Lieve Vrouw van de Osseweg van 1538, een eeuwenoud bedevaartsoord aan de Ossenwegstraat. In 1538 werd Gilis van der Hoeven, alferis of vaandeldrager uit Antwerpen, van zijn krukken verlost. Onze-Lieve-Vrouw van de Osseweg werd vooral aanbeden om van breuken te genezen. 1538 is ook de datum van de stichting.

Provinciedomein Het Vinne Dit is een uitgestrekt natuurgebied en enig natuurlijke meer in Vlaanderen. Het Vinne ontstond door het uitsteken van turf door de monniken van de Parkabdij. De eigenaar Henri de Pitteurs kreeg in 1841 de toestemming om het meer droog te leggen. Sedert 1844 was het Vinne veranderd in weiland. De Provincie Vlaams-Brabant besliste in 1999 om het Vinne gecontroleerd voor de helft opnieuw te laten vollopen. In 2006 is een goed deel van deze opdracht uitgevoerd. Als in de wijde omgeving de lichten uitgaan, staan sterrenkijkers in het Vinne klaar. acht bewegwijzerde wandelwegen en vier fietsroutes waarvan de Bietenroute over de oude spoorweglijn Zoutleeuw -Tienen loopt. Archeologen aan het werk in de stad Bij de kanalisering van de rivier in 1994 werd interessant archeologisch materiaal aangetroffen. In de vroegere binnenhaven werden restanten van zeevissen zoals schelvis, pladijs en haring gevonden en schelpen van oester, kokkel en mossel.

Archeologen vonden grote hoeveelheden schoenzolen, ceramiek en aardewerk uit vroegere tijden. Men kwam meer te weten over de constructie en het traject van de twee verdedigingsmuren en over de ingeplante verdedigingstorens. Men stootte op resten van een waterpoort die op dezelfde plaats werd gereconstrueerd. Meer details hierover vindt u via de externe link beneden op deze pagina.

Evenementen
Stak-het-Oep, een folkloristisch Driekoningenfeest op 6 januari. 'Stak-het-Oep’ is een vervorming van ‘Steek- het-op’. Hiermee wordt een uitgeholde biet bedoeld die dient als lantaarntje, soms met een mooi getande rand in de vorm van een koningskroon. De Sint-Leonardusprocessie, een sacramentsprocessie op Pinkstermaandag. Deze traditie gaat terug tot 1274. Processie Lieve-Vrouw van de Osseweg (zondag na 8 september) Gastronomie Zoutleeuw is gekend voor zijn Leeuwse kaastaart, Leeuws drupke, vlamkoekjes, speculaas en boerenworst.

Vliegtuig

Zoete groetjes

Suikerraffinaderij

Mechelen

Cheryl Cole

Tienentertainment combineert festival en zakentreffen

De bedoeling is om vanaf 2011 ook andere evenementen naast Rock Aflaat te organiseren in en rond Tienen. Een eerste datum ligt vast: op 14 mei 2011 organiseert de  vzw de allereerste Business Lounge in Tienen.

“Tienen ligt me nauw aan het hart”, zegt Jan Schevenels van Tienentertainment. “Het is ook daarom dat we vonden dat er op de Veemarkt een gratis festival van hoge kwaliteit moest komen mét aandacht voor lokaal talent. Dat daar vraag naar is bij de Tienenaars is duidelijk gebleken, want bij onze tweede editie kwamen al bijna drieduizend muziekliefhebbers opdagen.”

De vzw-structuur laat toe om andere evenementen te organiseren. In 2011 zal de allereerste Business Lounge plaatsvinden in de zaal Manege. Daarvoor maakte de vzw afspraken met ondermeer Voka – Kamer van Koophandel arr. Leuven, Handelsstimulans Tienen, Ondernemend Tienen en opgewekTienen. Een eerste van twee sprekers heeft al bevestigd: Johnny Thijs van bpost.

Schevenels:."Onze sponsors zijn bedrijven, die bedrijven willen graag netwerken en op ons VIP-event in 2010 kregen ze daar te weinig de gelegenheid toe. Deze nieuwe formule moet niet alleen voor onze VIP’s, maar voor alle bedrijven een interessant netwerkgegeven worden."

In jeugdhuis ’t Alternatief (Donystraat) vinden optredens plaats op 31 oktober en 27 november. Twaalf muziekbands uit Tienen en omstreken zullen daar het beste van zichzelf geven. (R. Billen)

 

Go Naked!

Geen paspoppen maar modellen showen lingerie

BRUSSEL - Lingeriemerk Passionata verving gisteren de paspoppen in de etalage van de Inno in de Brusselse Nieuwstraat door levende modellen.

Passionata had een origineel idee bedacht om haar wintercollectie aan het grote publiek te tonen. De etalagepoppen aan winkelcentrum Inno werden voor één keer vervangen door échte modellen. 'De lingerie oogt gewoon veel mooier als een levend model ze draagt', zegt marketingmanager Greet Vandenberghe van Passionata. Zij lanceerde het idee dat zaterdag de hele dag heel wat kijklustigen aantrok. De vrouwen bewonderden de lingerie, de mannen hadden vooral oog voor de modellen. 'Leuk en origineel', oordeelde Jeroen Hollander uit Schaarbeek. 'Ik geef het toe: ik sta hier al vijf minuten te kijken terwijl ik hier anders gewoon voorbij stap.'

Niet in Spanje

Ook de toeristen hadden er voor één dag een attractie bij. 'Dat vind je bij ons niet', lacht Spanjaard Josep Montolio. 'Nu ik zie hoe goed die dames staan met lingerie moet ik in mijn thuisland wel eens zo'n winkel binnenstappen.'












De modellen zelf vonden het alvast een leuke opdracht. 'De mensen stonden 's ochtends nog niet zo dicht bij de etalage', vertelt Floor Van der Linden (29). 'Maar in de namiddag stonden ze gewoon aan het raam en was de verlegenheid verdwenen.

' Verlegenheid was er ook niet bij de modellen. Zij speelden hun rol perfect. 'We spelen sketches en hebben geen contact met het publiek', vertelt Lara. 'Dat is niet zo eenvoudig want je merkt wel dat er heel wat volk naar je kijkt. Tijdens een fotoshoot zit je in de cocon van een studio maar dit is net zo leuk. We wisselen elkaar af zodat we af en toe kunnen uitrusten.'

Van vulgaire gebaren hadden ze geen last. 'We lokken het zelf ook niet uit', zegt Lara. 'We blijven in onze rol.'

Het domein “Park van Beervelde”

 

Het domein "Park van Beervelde", dichtbij Gent, ligt in het hart van een streek die bekend is om zijn tuinbouw. Het 25ha grote kasteelpark werd in 1873 ontworpen en aangelegd in Engelse landschapsstijl. De bedoeling van de opdrachtgevers, de Graven de Kerchove de Denterghem, was het park als uitstalraam te laten fungeren voor de toen nog prille Gentse sierteelt. Ook vandaag, 135 jaar later, is de familie de Kerchove de Denterghem nog steeds nauw betrokken bij de promotie van de Gentse sierteelt.

Graaf André is de huidige voorzitter van de vzw die de Gentse Floraliën organiseert. Graaf Renaud beheert het Park van Beervelde en organiseert er half mei en half oktober de internationaal befaamde Tuindagen van Beervelde. 

Het domein staat ook bekend om de muurschilderingen die schilder Roger Raveel er in de kelders van de villa aanbracht. De sombere ruimten werden meteen omgetoverd tot een driedimensionaal kunstwerk waarin realiteit en fictie elkaar ontmoeten.

Het Park van Beervelde, een boeiende combinatie van natuur en cultuur
Het Park van Beervelde is meer dan alleen het kader waar zich twee keer per jaar de Tuindagen van Beervelde afspelen. Het is bovendien een van de mooiste landschapsparken van België en is op elk moment van het jaar een bezoek waard.

Het park werd in 1873, het romantische tijdperk, aangelegd in Engelse landschapsstijl. De basisidee is het op een relatief kleine oppervlakte (in Beervelde: 25ha) bijeenbrengen van de elementen die men in een ideaal natuurlijk landschap zou willen zien: romantische vergezichten, glooiende weiden, de illusie van een opening in een groot bos, kronkelende paadjes, grillige waterpartijen, bruggetjes, sprookjesachtige gebouwen...

De regel van het spel is "Het is aangelegd maar het moet er natuurlijk uitzien".

De oorspronkelijke aanleg en het huidige onderhoud in Beervelde beantwoorden perfect aan deze visie.

In contrast met het landschap van de streek dat plat en rechtlijnig is, vindt men in het park een geïdealiseerd landschap. In de verte, zonder echt ver te zijn, ziet men een eiland temidden van een meer dat gevoed wordt door een rivier die zich kronkelend een weg zoekt tussen golvende graslanden.

Dezelfde spelregel "Het is aangelegd maar het moet er natuurlijk uitzien" wordt ook in het beboste gedeelte toegepast. Het werk dat verricht wordt moet onzichtbaar blijven. De Engelsen gebruiken daarvoor de naam woodland gardening. Door intense, maar voor de bezoeker onzichtbare ingrepen, houdt men ook daar een grote variatie aan biotopen in stand. Deze verscheidenheid treft men nergens op zo een kleine plaats spontaan in de natuur aan. Het resultaat van deze inspanningen levert niet alleen gepaste biotopen voor een grote diversiteit aan planten en dieren, maar ook een esthetisch bijzonder aangename plaats. Hier kan de bezoeker de verschillende sferen proeven die een bos te bieden heeft en dit zonder te ver te moeten lopen. Dit deel van het Park is het interresantst tijdens de bloei van de stinsenplanten (narcissen en veel bosplanten) in april en de azalea's in mei. Het merendeel van deze azalea's behoort tot de -historisch belangrijke- groep van de harde Gentse azalea's (hardy Ghent genoemd in Engeland, pontica hybriden in Nederland).

Drie gebouwen trekken de aandacht.

1) De villa

De villa werd gebouwd op de plaats waar vroeger het kasteel stond. In 1947 werd het kasteel (70 jaar na zijn constructie) gesloopt omdat het als weinig comfortabel beschouwd werd. Op de funderingen werd een eengezinswoning gebouwd die misschien in verhouding met de site is, maar intussen (60 jaar later) ook weinig comfortabel blijkt te zijn. In 1966 maakten Roger Raveel, Elias, Lucassen en Raoul De Keyser van de centrale gang die door de kelders loopt, een driedimensionaal kunstwerk waar de realiteit (de bezoekers bijvoorbeeld) en de schilderkunst onopgemerkt in elkaar overgaan. Vandaag vraagt men zich af of dit (nu afbrokkelende) werk beschouwd moet worden als een tijdelijke "installatie" of iets dat dient gerestaureerd te worden.

2) Het koetshuis

Het kasteelachtige koetshuis is een sfeervol geheel van gebouwen met Tudorstijlkenmerken rond een charmante binnenkoer. Men ziet waar vroeger de paarden en de koetsen stonden en waar destijds ook koeien werden gehouden.

3) Het paviljoen achter de vijver

Veel bezoekers vragen zich af wat de functie van dit paviljoen is. Hoewel er documenten bestaan die bewijzen dat deze constructie ooit als poolhouse werd gebruikt, werd het gebouw waarschijnlijk enkel bedoeld als eyecatcher in het gecreëerde landschap.

Een blik
Foto's kunnen zoveel beter dan woorden vertellen hoe het Park van Beervelde, op een bepaald moment van het jaar eruit ziet. Kies hier rechts een maand, klik, en uw zal zien wat het park u te bieden heeft.

Een uitdaging
Het is een ware/echte uitdaging een erfenis uit vervlogen tijden draaiend te houden. Het onderhoud is duur en 'onderhouden for the sake of onderhouden is een beetje zinloos. Openstellen voor het publiek is iets wat de 'buitenwereld' verwacht, maar iets dat niet alleen investeringen maar nog meer onderhoudskosten mee brengt.

Een betere 'showgrond' dan het park van Beervelde kan men voor de tuindagen niet vinden. Door die Tuindagen krijgen alle de inspanningen die nodig zijn om het monument in stand te houden een betekenis. Beter nog: Deze Tuindagen zijn een financiële ondersteuning voor de onderhoudskosten.

Voorwaarden
Vanaf minimum 15 personen kunnen geleide wandelingen worden georganiseerd. Een geleid bezoek aan het park (€5) duurt ongeveer één uur en komt neer op een leerrijke en gezonde wandeling in een droomnatuur. U kunt ook de muurschilderingen van Roger Raveel in de kelder van de villa bezichtigen (€5).

Voor alle bijkomende inlichtingen: +32(0)9 356 81 82 of info@parkvanbeervelde.be

Meer over de geschiedenis van het park en de familie de Kerchove de Denterghem. Een lyrische wandeling doorheen het park door Erlend Hamerlijnck.

De Graetmolen

Nieuwe toeristische borden langs Vlaamse snelwegen

 

De bruine borden langs de Vlaamse snelwegen die de toeristische troeven van een stad of streek aangeven, behoren binnenkort tot het verleden. Het Agentschap Wegen en Verkeer (AWV) en Toerisme Vlaanderen zijn overeengekomen om nieuwe borden te plaatsen. Dat antwoordde Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) op een schriftelijke vraag van Vlaams parlementslid Mieke Vogels (Groen!).

"De vervanging komt niets te vroeg. De toeristische informatieborden in Vlaanderen zijn zodanig verouderd dat ze de toerist eerder afschrikken dan aanzetten tot een bezoek", meent Vogels.
 
"Zo zie je op het toeristisch informatiebord dat Antwerpen aankondigt op dit moment gewoon drie witte zeshoeken. Als je de afbeeldingen op de huidige borden nog kan zien, blijken ze weinig verrassend: een druiventros in Overijse, het Ros Beiaard in Dendermonde of een professor in toga en een bierketel in Leuven", aldus de groene politica.
 

Wallonië

Vogels meent dat Vlaanderen beter een voorbeeld neemt aan de Waalse buren. "Daar staan langs de autosnelweg sinds een paar jaar mooie grote foto's met een poëtisch onderschrift. De grotten van Han en Remouchamps worden aangekondigd als een 'Voyage au ventre de la terre'".

Minister Bourgeois liet weten dat er in november al een oproep voor een ontwerp werd gelanceerd. Eind augustus dienden de geselecteerde kandidaten een vormelijk concept in. Na de gunning worden de nieuwe borden samen met de steden en regio's concreet uitgewerkt. Wanneer de nieuwe borden er precies zullen zijn, is nog niet bekend.

Geen integrale bescherming Brugse binnenstad

 

De Brugse binnenstad integraal beschermen als erfgoed is geen goed idee en is bovendien onwerkbaar. Het klopt ook niet dat de UNESCO zo'n integrale bescherming eist. De VN-organisatie dreigt er ook helemaal niet mee om de Brugse binnenstad de status van werelderfgoed te ontnemen. Dat heeft Vlaams minister Geert Bourgeois (N-VA, bevoegd voor Onroerend Erfgoed), gezegd in het Vlaams parlement.

Na een bezoek aan Brugge in het voorjaar van 2010 leverde de UNESCO aan kritisch rapport af over de erfgoedtoestand in Brugge. Zo zou de stad zou zelfs haar statuut van werelderfgoed, verkregen in 2000, dreigen te verliezen als bijvoorbeeld de binnenstad niet integraal zou beschermd worden als 'stadsgezicht'.
 
Maar volgens minister Bourgeois zijn de aanbevelingen uit het UNESCO-rapport door velen verkeerd geïnterpreteerd. Zo dreigt de UNESCO er volgens hem nergens in haar rapport mee Brugge de status van werelderfgoed te ontnemen. Er wordt ook niet geëist dat alle UNESCO-aanbevelingen tegen 1 februari 2012 moeten omgezet zijn. Tegen dan moet er enkel een eerste keer gerapporteerd worden over de vooruitgang.

Onderzoek

Voorts klopt het ook niet dat de organisatie expliciet eist de Brugse binnenstad integraal als stadsgezicht te beschermen. "Er wordt enkel gevraagd om dat te onderzoeken", aldus minister Bourgeois. Zo'n integrale bescherming van de Brugse binnenstad, een gebied van 430 hectare en 11.500 panden, is volgens Bourgeois ook geen goed idee.

"We willen geen stolp over de binnenstad plaatsen. Zo'n integrale bescherming zou de stedelijke dynamiek fnuiken. Het zou de binnenstad ook onder curatele plaatsen van de Vlaamse overheid omdat er voor elk vergunningsdossier een bindend Vlaams advies zou nodig zijn", aldus Bourgeois. Een integrale bescherming zou ook een pak geld kosten en zou de deur openzetten voor procedurele nachtmerries (bv. groot risico op vernietigingen door de Raad van State).

Bourgeois wil wel werk maken van de gerichte bescherming van delen van Brugge. Zo zouden in de toekomst de Brugse Reien, de vesten en bepaalde markten en pleinen kunnen beschermd worden als zogenaamd 'stedelijk landschap'. Dat instrument wil Bourgeois inschrijven in zijn nieuw decreet rond Onroerend Erfgoed

Cheryl Cole

Toeristische sector aan kust realiseert meer omzet in zomer

 

Tijdens de jongste zomervakantie hebben de toeristische bedrijven aan de kust 2 procent meer omzet gerealiseerd of circa 12 miljoen euro in totaal. Dat heeft Westtoer berekend.

De vakantieparken en de verhuurbedrijven kenden met respectievelijk 7 en 6 procent meer overnachtingen de sterkste groei. De hotelbezetting daalde licht. Het aantal dagtoeristen bleef gelijk. Het aantal boekingen binnen de verhuursector steeg in vergelijking met de zomer 2009 met 4 procent. De tendens van de dalende verblijfsduur lijkt afgeremd. De gemiddelde verblijfsduur steeg van 11,9 nachten vorig jaar naar 12,1 nachten dit jaar. Opvallend is volgens Westtoer ook de toename van verhuur aan toeristen uit de buurlanden.

Het aantal dagtoeristen lag in 2010 even hoog als tijdens het topjaar 2009, maar dit jaar scoorde de zonnige en warme julimaand het best. Vorig jaar kende augustus het betere weer en dus de meeste bezoekers.

Ook de hotel- en campingbezetting volgt de zon. De hotelbezetting in juli steeg tot 77 procent. Er werden die maand 3 procent meer overnachtingen genoteerd. In augustus daalde het aantal overnachtingen met 6 procent. Bij de campings lag het aantal overnachtingen in juli 4 procent hoger, in augustus 12 procent lager.

Start montage lichtarmaturen stationshal Antwerpen-Centraal

 

In Antwerpen-Centraal start vandaag de montage van vier nieuwe lichtarmaturen in de stationshal. Ze vervangen de harde halogeenspots die tijdens de renovatiewerkzaamheden werden opgehangen en onderstrepen het monumentale karakter van de stationshal en de koepel. Tegen het weekend moet de klus geklaard zijn. De montagewerken, die tot het weekend zullen duren, veroorzaken minimale hinder voor de reiziger. De loketten en uitgangen blijven beschikbaar.

Tijdens de werkzaamheden in Antwerpen-Centraal werden in de stationshal onder het werkplatform voor de renovatie van de koepel krachtige halogeenspots gehangen om de stationshal dag en nacht voldoende te verlichten. Na afloop van de renovatie, in september 2009, ontwierp de NMBS-Holding nieuwe verlichtingsarmaturen voor deze monumentale ruimte. Inspiratie werd gehaald uit enkele schaarse afbeeldingen van de oorspronkelijke gasverlichtingslampen die de architect Louis Delascencerie in 1905 liet ophangen.

Monumentale karakter

In overleg met Monumentenzorg werd een ontwerp gemaakt dat het monumentale karakter van de hal en de koepel luister bijzet. De verlichting hangt op nagenoeg dezelfde plaats als de oorspronkelijke lampen. De neutrale grijskleurkeuze van de armaturen sluit aan bij de stenen steunberen van de hal. De slanke verlichtingszuilen worden bevestigd op de vier steunpilaren van de hal en nodigen zo uit om de hoge koepel van de stationshal te bewonderen.

De nieuwe verlichting brengt niet alleen sfeer, het lager vermogen zorgt eveneens voor meer rendement en een lagere energiefactuur.

Welkom

Piloot terwijl motor van vliegtuig ontploft: "Het is hier eventjes druk"

 

Een piloot van de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas bleef wel heel kalm toen een van de motoren van zijn vliegtuig kort na het opstijgen ontplofte. "We hebben het hier eventjes druk", liet hij aan de passagiers weten.

De 212 passagiers van een Boeing 747-400, die maandag van San Francisco naar Sydney vloog, raakten in paniek toen ze een luide explosie hoorden en zagen hoe een van de vier Rolls Royce-motoren van het toestel vuur vatte. Een van de inzittenden maakte beelden van het incident.

De piloot van de Qantas-vlucht trachtte de reizigers te sussen: "Normaal gezien doen we dit natuurlijk via een simulator, maar: we zijn getraind op dit soort situaties", klonk het door de intercom. Vervolgens zette het vliegtuig opnieuw koers naar San Francisco, terwijl de ontploffing een groot gat had geslagen in het omhulsel van de motor.


Onderzoek

Ondertussen bleef de kapitein van het toestel, duidelijk geoefend in de kunst van het understatement, zijn passagiers kalmeren. "Dames en heren, zoals u zich kan voorstellen hebben we het eventjes druk in de cockpit", vertelde hij. "We komen later terug met meer informatie."

De kalmte van de piloot bleek geen bravoure te zijn. De man slaagde erin om het gehavende vliegtuig veilig aan de grond te zetten. Niemand raakte gewond. Qantas onderzoekt nu samen met Amerikaanse en Australische luchtvaartverantwoordelijken hoe de explosie kon plaatsvinden.