Kippen moeten Congolese schatkist vullen

 

De regering van Congo kweekt zelf kippen in de buurt van Kinshasa. Het project moet de zeven miljoen inwoners van de hoofdstad aan goedkoper vlees helpen, dat in eigen land wordt geproduceerd. Ooit moet de kippenkweek ook een inkomstenbron voor de staat worden, al twijfelen experts daar nu al hardop aan.

Met een kleine 6 miljoen dollar van de Afrikaanse Ontwikkelingsbank kon de Congolese regering vorig jaar in N'Sele, een landelijke gemeente net buiten Kinshasa, moderne installaties neerzetten voor de productie van veevoeder en de kweek van kippen en varkens. Het project ging in december vorig jaar van start, en nu levert het elke week al zo'n 12.000 kippen aan de hoofdstad, zegt Freddy Nkongolo, de projectcoördinator.

Goedkoper en lekkerder
Sinds de jaren tachtig wordt er in Kinshasa vooral kip gegeten die diepgevroren vanuit Europa wordt aangevoerd. De kippen uit N'Sele zijn erg in trek in Kinshasa - ze zijn verser en ze kosten duidelijk minder. "160 gram ingevoerde kip kost ongeveer 3,6 euro, terwijl een gelijke hoeveelheid kippenvlees uit N'Sele maar 2,6 euro kost", zegt Germaine Kitungwa, een kippenverkoopster in Kinshasa.

Projectcoördinator Nkongolo waarschuwt dat de kippen uit N'Sele duurder kunnen worden. De huidige prijs is zo laag om importeurs te ontmoedigen en investeerders aan te zetten hun geld in de lokale productie van kippenvlees te stoppen. Maar volgens Nkongolo zullen de kippen uit N'Sele nooit meer gaan kosten dan ingevoerd kippenvlees. Hij wijst er ook op dat het project nu al werk verschaft aan 120 mensen.

Twijfels

De kippenkweek in N'Sele is een modelproject. Het moet investeerders aanlokken en andere producenten kennis doen maken met nieuwe technieken. Als dat lukt, kan de kippenkweek de staat aan broodnodige inkomsten helpen. Nkongolo denkt dat moderne kippenkweek al binnen een jaar of twee een bijdrage kan leveren aan de Congolese schatkist, al durft hij niet te voorspellen hoeveel winst het kan opleveren. Maar niet iedereen gelooft daarin. "De ambitie is goed", zegt Eugène Lokwa, een man die in de buurt woont van het uitgestrekte projectterrein in N'Sele. "

Maar niemand kan er zeker van zijn dat dit project zal blijven draaien. Bij elke verandering in de regering maken nieuwe ministers brandhout van de initiatieven van hun voorgangers."

Julie Mambuene, een econoom uit Kinshasa, heeft er ook een hard hoofd in. "Het project is goed, maar goed beheer is zeldzaam in dit land. Van de nationale bank komt geen krediet en de kredietcoöperaties in dit land doen het ook niet goed meer. Er kan alleen bij de Afrikaanse Ontwikkelingsbank worden aangeklopt voor verdere leningen, en dat is niet evident."

De critici wachten ook op initiatieven in andere delen van het land en op een doordacht landbouwbeleid dat oplossingen aandraagt voor alle bevoorradingsproblemen van het land. (IPS/gb)

Cartoon

Serena

Tuinhuis of carport straks zonder paperassen
 
Voor sommige kleine constructies is een stedenbouwkundige vergunning straks niet meer nodig.

De Vlaamse regering heeft vrijdag haar principiële goedkeuring gegeven aan het besluit dat stedenbouwkundige vergunningen voor bepaalde kleine constructies overbodig maakt.
Voor sommige constructies komt er wel een meldingsplicht. Het besluit moet nog voor advies naar de Raad van State, maar zou nog voor de zomer in werking kunnen treden.

Alle vrijstaande bijgebouwen met een maximale oppervlakte van 40m² zullen vrijgesteld zijn van melding of vergunning. Wie voortaan een tuinhuis, carport of zwembad wil, zal daar dus geen paperassen meer voor moeten invullen, als de al bestaande voorwaarden zoals maximale hoogte en afstand tot de perceelgrens gerespecteerd worden. Wie een beperkte uitbreiding van de woning plant, zoals het aanbouwen van een garage of een kleine veranda, zal dit kunnen doen na een melding aan de gemeente. De meldingsplicht geldt ook voor verbouwingen aan de gevel of interne verbouwingen. Ook in industriegebieden zal voor bepaalde uitbreidingen, zoals het bijbouwen van een loods, de vergunningsplicht vervangen worden door een meldingsplicht. Mogelijk wordt de meldingsplicht later nog uitgebreid. "We beginnen met een beperkte lijst van gevallen waar de melding toegepast kan worden om zo aan de gemeenten de kans te geven vertrouwd te geraken met het nieuwe instrument. We zullen de werking na een eerste inloopperiode evalueren en bij gunstige resultaten zullen we de mogelijkheden verder uitbreiden", aldus de minister.

De vereenvoudiging van de vergunningsprocedures maakt deel uit van de nieuwe Codex Ruimtelijke Ordening, die 1 september 2009 van kracht werd. De vorige Vlaamse minister van Ruimtelijke Ordening, Dirk Van Mechelen, wilde de vergunningsplicht voor kleine constructies afschaffen tegen 1 september 2009, maar die timing werd niet gehaald.

Cartoon

Zuid-Amerika ligt op een gigantische waterbron

 

Onder Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay bevindt zich de Guaraní, een van de grootste waterlagen ter wereld. Ook al voorziet ze miljoenen mensen van water, ze is niet vervuild en krijgt voldoende tijd om te herstellen. Maar wetenschappers waarschuwen voor de risico's.

Kaartgegevens ©2010 MapLink/Tele Atlas, Europa Technologies - gebruiksvoorwaarden

De Guaraní is 1,2 miljoen vierkante kilometer groot, heeft een permanent volume van 45.000 kubieke kilometer en vult jaarlijks bijna 200 kubieke kilometer water bij. Op sommige plaatsen komt de waterlaag aan de oppervlakte of bevindt ze zich op nauwelijks 50 meter diepte, op andere plaatsen gaat ze 1.800 meter diep.

Geheimen
Argentinië, Brazilië, Paraguay en Uruguay, die met Venezuela de douane-unie Mercosur vormen, staan samen in voor de bescherming van de waterlaag en hebben nu een regionaal onderzoeksinstituut opgericht. De Guaraní heeft nog niet al zijn geheimen prijsgegeven, zeggen wetenschappers.

"De algemene toestand van de grondwaterlaag is goed, maar we moeten de recuperatiezones goed in de gaten houden", zegt de Argentijnse geoloog Jorge Santa Cruz van de Universiteit van Buenos Aires. De voorbije zes jaar coördineerde hij een onderzoeksproject rond de Guaraní.

Landbouw

In stedelijke zones kunnen septische putten en de industrie het grondwater vervuilen. Ook de landbouw verhoogt het risico. De Uruguyaanse hydrogeoloog Danilo Antón is vooral bezorgd over de landbouw in Paraguay. "Het overmatig gebruik van meststoffen of insecticiden op plaatsen waar de aquifer aan de oppervlakte komt, kan een risico betekenen, want daar is de laag zeer poreus."

Antón wijst er ook op dat men met krachtiger pompen in sommige zones tot 200.000 liter zou kunnen bovenhalen, veel meer dan de 10.000 liter nu. Met een grotere exploitatie groeit het risico dat men er meer water uithaalt dan de grondwaterlaag jaarlijks recupereert via rivieren, beken en insijpelende regen, zegt Antón. Dat is in de Verenigde Staten het geval met de Ogallala, zegt hij, waar het "irrationeel gebruik" ertoe kan leiden dat deze grondwaterlaag over enkele decennia niet langer productief is.

Brazilië

Brazilië is de grootste verbruiker van drinkwater uit de Guaraní, met duizenden putten voor vijfhonderd steden. De grootste stad die uitsluitend water uit de Guaraní gebruikt, is Ribeirão Preto, met een miljoen inwoners.

Slechts 3 procent van alle water op de planeet is zoet. Daarvan bevindt zich 70 procent in gletsjers en poolkappen, 29 procent onder de grond en 1 procent in rivieren, beken en meren. (ips/gb)

Vorig jaar bij 1.871 gezinnen de kraan dichtgedraaid wegens wanbetaling

 

Vorig jaar hebben de Vlaamse drinkwatermaatschappijen samen 1.871 gezinnen zonder water gezet wegens wanbetaling. Dat blijkt uit cijfers van minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) naar aanleiding van de sterke prijsstijgingen sinds 2006.
 
"Uit een studie die de SERV vorig jaar publiceerde, bleek dat tussen 2006 en 2008 de waterprijs voor de gezinnen gemiddeld met 31 procent is gestegen", aldus Hostekint. Daardoor betaalde een modaal gezin gemiddeld bijna 300 euro per jaar.

Gemeentelijke saneringsbijdrage

Toch is het niet de prijs van het water zelf die de factuur de hoogte injaagt. Het is vooral de gestegen gemeentelijke saneringsbijdrage voor afvoer van afvalwater die de rekening fors aandikt, besluit Hostekint uit de studie. Net als de bijdrage voor waterzuivering door Aquafin. Resultaat is dat de prijs van het drinkwater minder dan de helft van de totale waterfactuur uitmaakt.

Zicht op de evolutie van het aantal afsluitingen heeft het parlementslid niet, maar volgens haar wees de Sociaal-Economische Raad van Vlaanderen (SERV) eerder al op het stijgend aantal onbetaalde waterrekeningen. Tegelijk weet ze dat er meer klachten komen over de manier waarop maatschappijen een afsluiting gebruiken als "ultiem dwangmiddel".

In totaal werden van 2006 tot 2009 zo'n 21.500 aanvragen voor afsluiting ingediend. In dezelfde periode besloten de bevoegde lokale adviescommissies in 5.200 gevallen een afsluiting toe te staan. (belga/sps)

Cartoon

Shanghai opent nieuwe luchthaventerminal voor Expo

Shanghai's Hongqiao International Airport heeft vandaag een tweede luchthaventerminal geopend. Die komt er naar aanleiding van de wereldtentoonstelling die dit jaar in de Chinese stad plaatsvindt. Shanghai rekent op 70 miljoen bezoekers voor de Expo.
 

Volgens lokale media wordt de capaciteit op de luchthaven met de nieuwe terminal verhoogd van 25 miljoen bezoekers per jaar tot 40 miljoen, een uitbreiding met 60 procent. Naast de tweede terminal is er ook een nieuwe start- en landingsbaan van 3,3 kilometer aangelegd, net als een nieuwe metro- en spoorverbinding en toegangswegen naar de luchthaven. Aan het project is drie jaar gewerkt. De investering bedroeg 15,3 miljard yuan (zo'n 1,65 mia euro).

Op de nieuwe landingsbaan kan nu ook de Airbus A380, het grootste passagiersvliegtuig ter wereld, landen. Shanghai heeft ook nog een tweede luchthaven, Pudong, goed voor 32 miljoen passagiers per jaar. De wereldtentoonstelling opent op 1 mei en loopt tot 31 oktober. Het gaat om de grootste Expo ooit, met zo'n 200 paviljoenen. (afp/adv)

Topfotografen verzamelen de natuurwonderen van Europa

 

Negenenzestig natuurfotografen gingen op 125 missies in de 48 Europese landen en verzamelden in 14 maanden tijd 200.000 foto's van uitzonderlijke dieren en planten. Dat is Wild Wonders of Europe in een notendop, het ambitieuze fotoproject dat de wereld wil tonen hoe rijk de Europese natuur is. De Morgen sprak met de Nederlander Edwin Giesbers (43), één van de topfotografen in het project over het fotograferen van de natuur.

Wolfsvis

Dalmatische pelikanen

Bijeneter

Een fragment:

Edwin Giesbers ligt al bijna zijn hele leven met zijn buik in het gras om planten en dieren te fotograferen. "Maar ik ben pas sinds 2005 fulltime natuurfotograaf. Er zijn maar een handvol voltijdse natuurfotografen in Nederland, we werken voor een kleine markt.

"Ik fotografeer veel in Nederland, en vijf à zes keer per jaar ga ik naar het buitenland. Ik moet soms wel een paar weken in een schuilhut doorbrengen om een dier te fotograferen, ja. De Spaanse lynx fotograferen, dat is een kwestie van twee à drie weken in zo'n hut zitten. De meeste dieren in Europa zijn anders niet fotografeerbaar. Dat heeft onder andere te maken met de lange traditie van jacht in Europa, hier zijn dieren ons als roofdieren gaan beschouwen. In gebieden waar mensen nog niet zo lang op dieren jagen, zijn ze niet bang voor je en komen ze zelfs naar je toe om je te inspecteren. Het is veel leuker om zo te werken dan vanuit een hut.

"Onlangs maakte ik het nog mee op Madagaskar. Ik wandelde met een gids door de jungle, toen er een groep lemuren passeerde. Een van hen keek me aan, sprong op me af en omklemde mijn been. Dat was een vreemde situatie. (lacht) Een andere keer was ik pinguïns aan het fotograferen op Antartica. Je moet steeds een meter of vijf afstand houden. Ik zat neergehukt en fotografeerde een groepje met een telelens. Plots hoorde ik iets onder me. Ik keek naar beneden, en daar keek een hele jonge pinguïn naar me op. Hij beschouwde me blijkbaar als een hele grote pinguïn! (svdb)

Cartoon

Brussels Airport opent omgebouwde vertrekhal op maat van vakantiegangers

 

Brussels Airport heeft officieel zijn omgebouwde vertrekhal op maat van vakantiegangers geopend. "Een kwart van alle reizigers die Brussels Airport over de vloer krijgt, is vakantieverkeer. Dat belangrijke segment krijgt nu de nodige aandacht", aldus woordvoerder Jan Van der Cruysse.

De nieuwe check-inzone ligt eigenlijk in het oudste gedeelte van de luchthaven, dicht bij de vertrekhal die in gebruik genomen werd in 1958. Na een week tests zullen vakantiegangers er vanaf woensdag terechtkunnen bij de nieuwe check-inrijen 11 en 12. "Eind juni verwijderen we nog een wand en installeren we rij 14. Rij 13 slaan we over wegens de bijgelovigheid eigen aan de luchtvaartsector", licht Van der Cruysse toe. In de hoge, witte hal is er bovendien nog plaats voorzien voor een eventuele vierde rij.

Speelhoek en kindertoiletten

Thomas Cook, Jetairfly en Corendon verhuizen hun loketten naar de nieuwe hal, die uitgerust is met een speelhoek en kindertoiletten. Uit het profiel dat Brussels Airport van zijn vakantiegangers maakte, blijkt dat het voornamelijk gaat om families met kinderen. Omdat ze dikwijls minstens zeven dagen op vakantie gaan, voorziet de luchthaven ook duizenden parkeerplaatsen met prijsformules van 49 tot 94 euro. Bovendien komt er een nieuwe drop-off parking voor shuttlebussen.

"Ettelijke miljoenen"
 
Over de kostprijs kan Van der Cruysse enkel kwijt dat het over "ettelijke miljoenen" gaat. Hergebruik van de bestaande infrastructuur zou de kosten wel gedrukt hebben. De nieuwe check-inrijen zullen buiten de vroege ochtendpiek ook gebruikt worden voor het inchecken van lijnvluchten. (belga/eb)

Per speedboot naar het windmolenpark

Het windmolenpark op de Thorntonbank in de Noordzee wordt een toeristische attractie. Dat meldt VRT. De rederij North Sea Chartering organiseert deze zomer boottochten voor toeristen.
Ze zullen de toeristen met een speedboot meenemen op zee en tot aan de windmolens varen.
Momenteel zijn op de Thorntonbank al zes windturbines in gebruik genomen. Tegen 2012 zouden er zestig moeten staan

Links: www.northseacharters.be

Huifkar

HOEGAARDEN - Met bellengeluid en hoefgetrappel van twee haflingers kunnen toeristen vier uur lang per huifkar mee op verkenning met de uitbaters van B&B Huilewind (Meldert). De tocht met picknick onderweg gaat door holle wegen, het Meerdaalwoud en langs velden. Info: Toeristisch Infopunt: 016-76.79.19. (be)

Cartoon

Light-processie door drassige velden

TIENEN - De eeuwenoude paardenprocessie trok gisteren naar jaarlijkse gewoonte door Hakendover. Al was het dit jaar wel een fors ingekorte galop. Door de drassige grond dreigden de paarden zich te blesseren.

Het was ploeteren geblazen op de Tienseberg in Hakendover (Tienen), gisterenmiddag. Toch trotseerden naar schatting zo'n 25.000toeschouwers de modder om de eeuwenoude paardenprocessie in galop rond het altaar te zien trekken. Een traditie die ze in Hakendover al sinds het jaar 690 herhalen op paasmaandag. Ook gisteren vierde de folklore en devotie hoogtij op en rond de Tienseberg, al dwongen de weergoden de organisatie wel om over te schakelen op een light-versie van de paardengalop.

Traditioneel werd de dag op gang getrokken met een viering in de kerk van de Goddelijke Zaligmaker. Daarna beeldden vijfhonderd figuranten de stichtingslegende van de kerk uit. Een hele klus, want de bouw van de kerk van Hakendover had indertijd flink wat voeten in de aarde. ‘Volgens de legende hebben ze de kerk drie keer moeten bouwen', vertelt Bart Adriaensens van het processiecomité. ‘Blijkbaar was de locatie de eerste twee keer niet naar de zin van God, waarop de kerk weer afgebroken werd. De derde keer heeft God een engeltje naar Hakendover gestuurd, dat duidelijk maakte waar de kerk dan wél moest komen.'

Daarna trok de hele stoet richting Tienseberg, voor datgene waar ze in Hakendover het hele jaar naar toeleven: de paardenprocessie. Driehonderd paarden galopperen dan in groep rond het altaar. Een schitterend spektakel, waar ze van ver voor naar Hakendover komen. Al bleven heel wat kijklustigen gisteren toch wat op hun honger zitten. Omdat de weergoden de organisatoren de voorbije dagen niet bepaald gunstig gezind waren, lagen de velden er bijzonder drassig bij. In Hakendover besloten ze geen risico's te nemen en werd de traditionele paardengalop fors ingekrompen. ‘

Het risico op blessures was te groot', zegt Adriaensens. ‘Daarom hebben we besloten om maar één rondje te doen in plaats van drie. Jammer, maar veiligheid gaat voor.'

En de ruiters? Die waren na afloop tevreden dat ze de Tienseberg geen drie keer moesten trotseren. ‘Akkoord, het is traditie. Maar de velden liggen er wel héél slecht bij. Mijn paard zakte bijna een halve meter diep de modder in. We waren nog niet halfweg en ik voelde dat het beestje al doodop was. Nee, één rondje volstond dit jaar ruimschoots.'

Nu de processie achter de rug is, kunnen ook de plaatselijke boeren opgelucht ademhalen. Want voor de paarden door de velden trokken, werden ze gewijd door de bisschop van Breda. En als de gewijde paarden daarna in galop over de gewassen trekken, wil de devotie en folklore dat die veel sneller groeien. Als we de legende mogen geloven, gaan ze in Hakendover dus een vruchtbaar jaar tegemoet. (Inge Bosschaerts)

Zeldzame kievit duikt op in Gent

ZAFFELARE/GENT - In Zaffelare, in de Gentse kanaalzone, werd maandagochtend een steppekievit gezien. De vogelsoort is volgens BirdLife International één van de 192 vogelsoorten die 2020 vermoedelijk niet halen. 'In een weiland in de Pollaeredam in Zaffelare een volwassen steppekievit in zomerkleed opgemerkt', meldt Dominique Verbelen van Natuurpunt. 'De uiterst zeldzame steppekievit is nauw verwant aan de kievit die in Vlaanderen broedt. Het is gissen waarom de vogel zover uit zijn koers vloog. De steppekievit broedt in de Centraal-Aziatische steppen en geniet bescherming in Armenië, Kazachstan, Rusland, Turkmenistan, Oekraïne en Oezbekistan. Volgens de Belgische Homologatiecommissie werd de soort in ons land nog maar negen keer waargenomen.'

Op de rode lijst van de International Union for Conservation of Nature (IUCN) is de soort sinds 2004 opgenomen in de categorie 'met uitsterven bedreigd'. Op die lijst staan 192 vogelsoorten die vermoedelijk 2020 niet zullen halen.

De populatie van de steppekievit ging sinds de jaren 1960 continu bergaf en wordt nu geschat op zo'n 5.600 broedkoppels. De broedplaatsen van de vogelsoort in Centraal-Azië staan enorm onder druk. Dat komt onder meer door het omvormen van steppes naar landbouwgrond, het gebruik van de steppes voor grootschalige veeteelt en het uitdrogen van de steppegronden door de klimaatverandering. Ook de illegale jacht tijdens de wintertrek, onder meer boven Syrië, zorgt voor een enorme terugval. (BLG)

Oplinter

Oplinter is een dorp in de Belgische provincie Vlaams-Brabant en een deelgemeente van de stad Tienen.

Ligging

Het dorp grenst aan de west- en noordzijde aan Sint-Margriete-Houtem. In het noorden wordt even Hoeleden geraakt. Aan de oostzijde ligt Neerlinter. De zuidgrens wordt gevormd door drie (deel)gemeenten: Wommersom, Hakendover en Tienen.

Etymologie Volgens de gangbare verklaring is Linter een samenstelling uit lind + ter, met de betekenis "lindeboom". Deze verklaring is onhoudbaar. In plaatsnamen met Lind/Lint, die Gysseling in zijn Toponymisch Woordenboek (1960) opgeeft, gaat het telkens over een plaats "bij een linde of een lindenbos". Deze plaats kan zijn: vruchtbaar aangeslibd land zoals in Lindau, een bosje op hoge zandgrond zoals in Lindelo, een woeste vlakte zoals in Lindveld, een hofstede zoals in Lindweiler, enz. "Lindeboom" komt echter nergens als plaatsnaam voor. Daarom moeten we Linter eerder verbinden met Lintaruurde (uu=w), een onbekende plaats in Friesland, te verklaren als "voorde in de beek genoemd Lintara". Lintara was de oude naam van de Genovevabeek. Hiernaar zijn zowel Op- als Neerlinter genoemd. De dorpsnaam Linter betekent aldus "de nederzetting bij de Lintara". Zo werd de waternaam een dorpsnaam.

Bezienswaardigheden Het bekendste gebouw van Oplinter is het Klooster van Maagdendaal, gesticht rond 1215. Het oudste gedateerde stuk dateert van 1219. De mystieke schrijfster, Beatrijs van Nazareth, schreef hier voor 1235 het oudst bewaarde proza in het Nederlands, "Van seven manieren van heiliger Minnen".

Cartoon