De leger-WAG's doen het voor gewonde soldaten

Een nobel initiatief, daar zijn we wel voor te vinden. Zeker als dat betekent dat enkele sexy meiden op een kalender gaan prijken. Bedoeling van deze charmante stunt is om geld in te zamelen voor gewonde soldaten. Initiatiefneemster van dienst is de Britse barmeid Tilli Lambert, wiens vriendje naar Afghanistan gestuurd werd. Al snel vond ze andere vrouwen en vriendinnen van militairen bereid om ook voor de lens te poseren: de leger-WAG's waren geboren. Al het geld dat ingezameld wordt, zal rechtstreeks naar de welzijnsorganisatie 'Help for Heroes' gaan.

"Veel plezier aan beleefd" "Het was voor ons allemaal de eerste keer dat we een kalender maakten. We hebben er veel plezier aan beleefd en het is voor een goed doel. De kalender ziet er goed uit en ik hoop dat veel mensen een exemplaar zullen kopen", aldus Tilly. Ondanks de plezante tijd beseft ze maar al te goed de ernst van de situatie. "Het idee ontstond pas echt toen een vriend van mijn vriend zwaargewond raakte in Afghanistan. Pas dan besef je echt het gevaar. Hun verhaal komt niet in de pers, maar ze verdienen net zo goed een (financieel) duwtje in de rug." Voor de geïnteresseerden: een kalender kost 8,99 pond oftewel 10 euro

Cartoon

Wederom foto's die niets met elkaar te maken hebben ...

8 Oktober. In Ankara proberen koks het wereldrecord omelet bakken te verbeteren.

7 Oktober. In Kolontar, Hongarije, proberen arbeiders giftige smurrie op te ruimen.

Fruit, groenten en melk in plaats van snoep, chips en cola

HOEGAARDEN - Landelijke Kinderopvang lanceert een actie voor gezonde voeding in de buitenschoolse kinderopvang in De Polder (Hoegaarden) en op achttien andere plaatsen.

Na de scholen nemen nu ook de kinderopvangers (IBO's en onthaalmoeders) van het platteland deel aan de campagnes. Monique Swinnen, gedeputeerde: 'Mensen denken dat kinderen op het platteland dicht bij de boerderij staan. Niets is minder waar. Ze weten er weinig van als kinderen in de stad. We gaan de kinderopvang gebruiken ter kennismaking. Er komen een fruitdag, zuiveldag, granendag, groentedag... De tussendoortjes worden dus: groenten, fruit, graankoeken, melk... in plaats van chips, snoep en cola. Dat is gezonder, duurzaam en seizoensgebonden.'

De levering van de tussendoortjes verloopt via Hartenboer, leveranciers zijn streekproducenten zoals De Brabander in Kersbeek-Miskom en Vanhellemont in Meensel-Kiezegem. Om het allemaal echt te maken worden hoevebezoeken ingelast, bv. naar In de Zon in Vissenaken. Deelnemende locaties zijn Rillaar, Gelrode, Assent, Molenbeek, Wersbeek, Korbeek-Lo, Roosbeek, Diest, Geetbets, Glabbeek, Hoegaarden, Holsbeek, Kortenaken, Neerwinden, Walshoutem, Lubbeek, Scherpenheuvel, Tielt-Winge, Zoutleeuw.

In Hoegaarden werd het programma voorgesteld in De Polder, waar nu tweehonderd kinderen worden opgevangen. De lokalen zijn pas uitgebreid en nog in verbouwing. Op de foto: Monique Swinnen, Godelieve Hardiquest, Marleen Lefevre en medewerkers van de kinderopvang en Leader (EU-steun). Het kindje vraagt 'Ik wil nog wat van dat wit'. Bedoeld: bloemkool.(R. Billen)

Cheryl Cole

Carte blanche in oma’s appartement

Anne-Marie Vandermeeren en Philippe Warnants kregen de kans om een tweede verblijf te creëren in Knokke toen ze er een appartement erfden. De Hasselaren turnden het woonappartement van Philippes grootmoeder met de hulp van architect Wim Dhoore om tot een modern staaltje architectuur.

‘Het appartement dateert van 1964’, weet Philippe Warnants. ‘Mijn grootmoeder woonde hier en ook ik heb roots in Knokke.’ Omdat hij zo graag naar de zee kwam, erfde Philippe het appartement. ‘Knokke was misschien niet onze eerste keuze als locatie voor een tweede verblijf’, vertelt Anne-Marie Vandermeeren, ‘maar we zagen wel dat dit een uitstekende kans was.’ De twee zijn naast stadsmensen immers grote zeeliefhebbers. Restte nog de vraag wat ze met het appartement zouden gaan doen. ‘Het appartement was nog in de staat van toen. Er was een grote schoorsteenmantel, er stond een oude secretaire, het stond vol zetels en het lag vol tapijtjes. Een beetje het cliché ‘van bij oma’, zeg maar.’ Er werd uiteindelijk besloten om te renoveren. Al snel werd duidelijk dat best van voor af aan zou worden begonnen. Het werd dus tabula rasa.

Hoewel het appartement heel modern is geworden, zijn er een aantal echo’s naar vroeger te vinden. Het valse plafond is verwijderd en het originele plafond, met hier en daar een putje en bultje, is wit gespoten. Ook de glasdallen in de badkamer zijn bewaard. Verder staat hier en daar nog een object van de grootmoeder, zoals een koperen kruikje en een beeldje van een Knoks vrouwtje.

‘We wilden ook een sfeer creëren die bij de zee past, zonder daarom alle clichés boven te halen’, aldus Philippe. Geen boten, touw en blauw dus, maar subtiele verwijzingen. De vloer, gemaakt uit hars met kleine marmersteentjes, heeft bijvoorbeeld een zandkleur. De vloer is overal hetzelfde, zorgt dus voor eenheid, en is heel makkelijk te onderhouden. ‘We wilden hier rust en een uitgepuurde stijl. Ons huis in Hasselt is nogal kleurrijk en divers, hier mocht het wat ingetogener.’ Een consequente stijl is belangrijk voor Anne-Marie en Philippe: ‘Het appartement is ruimtelijk en vormt echt een geheel, en het past ook in het grotere gebouw. We vonden het belangrijk dat de stijl hier binnen niet al te hard afstak tegen die van het appartementsgebouw. Onze vloer en die in de gemeenschappelijke gang passen bijvoorbeeld samen.’

Plek voor het hele gezin Architect Wim Dhoore kreeg zowat carte blanche, weliswaar met aanwijzingen hier en daar. De wensen van Anne-Marie en Philippe waren dezelfde als die van de meeste mensen: licht, luchtig, eenvoudig te onderhouden. Het resultaat is echter wel heel bijzonder geworden: het appartement is opgevat als een grote ruimte, met onderverdelingen. De keuken aan de ene kant van de leefruimte is een weerspiegeling van de werkruimte/logeerkamer aan de andere kant. Een dwarse gang achterin het appartement geeft toegang tot drie slaapkamers. In totaal zijn er dus vier slaapruimtes. Sobere witte ingemaakte kasten zorgen in alle plekken voor bergruimte en verbergen ook de radiatoren. Wit en parelwit – een lichte zandkleur – vormen overal de hoofdtonen.

De keuken was een aantal jaar geleden al verbouwd, maar de stijl paste niet bij wat de architect deze keer in gedachten had. De keuken is dan ook volledig vernieuwd, met behoud van de elektrische toestellen. De gootsteen en het werkblad zijn in kunststof, een fijnere versie van de vloer met marmersteentjes. De leefruimte is licht en sober, met een lage kastwand, waarop een televisie en kussens komen. Een klein terrasje biedt toch wat buitenruimte. Een verticale gashaard brengt sfeer. ‘Bovendien geeft die erg veel en erg snel warmte, aangenaam om aan te steken als we hier de vrijdagavond arriveren’, vindt Philippe. De logeerplek, met sofabed, kan met een uitschuifbaar paneel worden afgesloten en beschikt over een kleine badkamer met douche en wasbak. ‘We hebben drie kinderen’, vertelt Anne-Marie, ‘die kunnen hier nu alle drie tegelijk logeren als ze willen.’ De logeerplek kan ook worden ingericht als werkruimte.

Nog twee slaapkamers liggen aan de ene kant van de gang naast elkaar, met ertussenin een gedeelde badkamer, opnieuw met douche en wastafel. Aan de andere kant van de gang ligt de slaapkamer van Anne-Marie en Philippe zelf. Ook zij hebben een eigen badkamer, het enige zwarte exemplaar in het appartement en de enige badkamer met een bad. Alle slaapkamers kunnen worden verlicht door een streepje ledlichtjes aan de gordijnrail. De gordijnen kunnen zodanig worden toegetrokken dat ze de volledige wand omvatten, wat voor een warm gevoel zorgt. ‘We wilden een huiselijke sfeer die toch niet kneuterig is’, zegt Anne-Marie nog.

Lamp is koning
Wat nog opvalt aan het appartement is de smaakvolle inrichting. ‘Dingen inrichten is zo’n beetje onze passie’, lacht Anne-Marie. De drie koperkleurige lampen van ontwerper Tom Dixon zijn dé sterren van de leefruimte. ‘Ik had die lampen eens gezien in Nederland en ik wilde die hier absoluut hebben’, vertelt Anne-Marie.
‘Onze architect wist dus dat de inrichting moest beginnen met de lampen.’ De lampen hangen boven een tafel en vlinderstoelen van Fritz Hansen. Ook de grote sofa moest een prominente plaats krijgen in het interieur. De verbouwingen waren een heel werk, maar het koppel houdt er goede herinneringen aan over: ‘Mijn broer was onze aannemer’, aldus Anne-Marie. ‘En ook de samenwerking met de architect is heel aangenaam verlopen. Bovendien zijn in een tweede woonst niet meer alle mogelijke woonfuncties noodzakelijk, wat de druk wat van de ketel haalt.’ Het koppel is heel tevreden met het resultaat en zal zo vaak mogelijk richting Knokke trekken. ‘Al zullen we onze weekendjes zorgvuldig moeten inplannen, met onze drukke agenda’s.’

Filmfestival Gent draagt festivalcafé op aan Jacques Tati

Het 37e Internationaal Filmfestival van Gent pakt dit jaar uit met een origineel concept voor het festivalcafé. De trendy bar Avenue L ruilt de komende twee weken zijn thuisbasis voor de glazen dôme aan Kinepolis Gent. Initiatiefnemers Bart Meyskens en Frédéric De Smet runnen er van 12 tot 24 oktober Bar Tati, het officiële festivalcafé.

Avenue L verlaat voor twee weken de middeleeuwse kelder van het NH Hotel aan het Belfort om filmfans op een originele manier te verwelkomen in Bar Tati. Bar Tati verrast filmliefhebbers met een breed aanbod van lekkers van ’s morgens tot ‘s nachts. Je kan er terecht voor een heerlijk ontbijt met croissants en cappuccino maar even goed voor een snelle lunch met dagverse broodjes belegd met de fijnste ingrediënten.

Pik je liever een film mee in de namiddag, dan kan je achteraf gezellig napraten bij afternoon tea met taartjes van Julie’s House. Later op de avond schotelt Bar Tati tapas voor met gepaste wijnen en bubbels.

Naast de uitgebreide kaart, loont het even zeer de moeite om er langs te lopen voor het stijlvolle interieur. De inrichting werd verzorgd door Frederic Rozier, organisator van Designmarkt Gent en Designmarkt Knokke. Voor de designobjecten deed hij beroep op gerenommeerde designwinkels zoals Design7.be, ArtBrokerDesign.com en DesignandtheCity.be. Alle meubels en interieuraccessoires zijn bovendien te koop.

Het gezellige café wordt ’s avonds opgeluisterd met muziek van bekende deejays en muzikanten. Op de affiche prijken klinkende namen zoals Hermanos Inglesos, Select DJs (Studio Brussel), Fredo & Thang en Ultravid. Ook enkele beroemde regisseurs en acteurs zouden er de komende dagen binnenspringen om de festivalbar van leuke songs te voorzien.

"Kwallen in Noordzee kunnen kusttoerisme bedreigen"

 

De kwallenpopulatie in de Noordzee neemt alsmaar toe. Als we nu niet ingrijpen, worden deze beesten straks een probleem voor het kusttoerisme. Dat zegt marinebioloog en woordvoerder van het Vlaams Instituut voor de Zee, Jan Seys, in de Coreliokranten.

Vandaag start Eurocean 2010, een Europese conferentie over de Europese zeeën, waarbij ons land voor het eerst de organisator is. Jan Seys zal er de 'verkwalling' van de Noordzee aankaarten.

Vier soorten
De marinebioloog baseert zich voor zijn stelling op een oud Brits onderzoeksinstrument: een rol waaraan alle kleine onderwaterorganismen blijven plakken. "Uit de statistieken van alles wat die rollen binnenbrachten, blijkt overduidelijk dat onze Noordzee aan het verkwallen is. Onmogelijk te zeggen hoeveel kwallen er nu in onze zee zitten, maar dat het er steeds meer zijn, is duidelijk", luidt het.

Het gaat vooral om vier soorten kwallen: de oorkwal (ongevaarlijk voor de mens), de kompaskwal (gevaarlijk voor de mens), de blauwe kwal, die lang voor het toeristische seizoen in de Noordzee komt, en de zeepaddestoel, die pas helemaal op het einde van de zomer in het water komt.

Oorzaken
De toename moet worden toegeschreven aan de overbevissing, de klimaatwijziging en de toename van nitraten en fosfaten in het zeewater. Seys pleit als remedie voor een duurzaam visbeleid.

Tienen absoluut

Schilderij Michelangelo zat jaren verborgen achter sofa

In de Amerikaanse deelstaat New York is een schilderij ontdekt dat waarschijnlijk van de hand van Michelangelo is. Het werk, dat mogelijk miljoenen waard is, stond 27 jaar lang te bestoffen achter een zetel in de huiskamer van de familie Kober.

Het schilderij - een onafgewerkt doek dat Maria en Jezus voorstelt - hing jarenlang in de woonkamer van het gezin. Op een gegeven moment viel het schilderij naar beneden, waarop de familie het wegborg achter de zetel. Daar bleef het staan, tot gezinshoofd Martin Kober na zijn pensionering in 2003 op zoek ging naar de herkomst van het werk.

Geruchten
De vader van Martin Kober had zich namelijk altijd afgevraagd of er een kern van waarheid schuilde in de geruchten die binnen de familie de ronde deden, en volgens dewelke het schilderij van de hand van de Italiaanse barokmeester Michelangelo was.

Correcties
Kober nam onder andere contact op met de Italiaanse kunsthistoricus Antonio Forcellino. Die is er heilig van overtuigd dat het om een echte Michelangelo gaat, onder meer omdat sporen erop wijzen dat de schilder verbeteringen heeft aangebracht op het doek, iets wat bij

Michelangelo, een zelfportret.

een reproductie nooit zou gebeuren. Forcellino heeft zijn bevindingen neergeschreven in een boek 'La pietà perduta' (De verloren pièta).

Tweede opnie
Kober wil nog een tweede bron raadplegen, om zeker te zijn van de authenticiteit. Het werk heeft hij intussen voor alle zekerheid wel al veilig opgeborgen in een kluis.

Bewezen: ook honden kampen met depressies

 

Honden kunnen ook met een depressie te maken krijgen, dat beweren wetenschappers aan de universiteit van het Britse Bristol althans. 

Pessimistisch
Ook honden kunnen een pessimistische kijk op het leven hebben, dat blijkt uit recent onderzoek. De vorsers toonden aan dat emotionele problemen bij huisdieren veroorzaakt worden door mensen. Ze bestudeerden de reactie van honden wanneer een kom met eten in hun hok werd gezet. Die dieren leerden dat wanneer de kom op een bepaalde locatie stond, er eten in zat, op een andere plek niet. Wanneer dit op de eetplaats werd gezet, liepen ze hier zo snel naar, dat de wetenschappers hieruit afleiden dat ze een optimistische beslissing maakten. Dat betekent volgens de onderzoekers dat ook honden depressieve gevoelens kunnen ervaren.

Maupertuus

Laat Amerikaans leger geheim 'vermist' ruimtetuig landen?

De X-37B is of vermist of moet landen. In cyberspace gonst het van de geruchten daaromtrent. Het bijzondere ruimtetuig van het Amerikaanse leger vliegt al 173 dagen rond de Aarde, sinds de lancering op 22 april. De X-37B is onbemand en de bestemming is geheim. Voer genoeg voor speculaties dus...

Qua cargocapaciteit kan het ruimtetuig vergeleken worden met een middelgrote vrachtwagen. Een mogelijk doel is het sturen van spionagesatellieten in een baan rond de Aarde. De X-37B kan na één rondje alweer terugkeren naar de Aarde en zou zo de satellieten op de terugweg kunnen oppikken, zodat de spionagebeelden binnen zijn zonder dat de vijand iets in de mot had. Volgens anderen is dit het begin van de bewapening van de ruimte... Het gaat alleszins om een hoog staaltje techniek.

Veelzijdiger dan gedacht Eind juli was de X-37B al eens twee weken vermist. Dat betekent dat het ruimtetuig was afgeweken van zijn voorziene koers. Het werd teruggevonden door amateur-astronoom Greg Roberts uit Kaapstad in Zuid-Afrika. Toen bleek de shuttle veel veelzijdiger te zijn dan gedacht. Het kon zijn eigen koers zelf corrigeren en weer in de juiste baan rond de Aarde brengen.

Nog niet gespot En nu is het dus weer zover: de X-37B is opnieuw 'vermist'. Het ruimtetuig moet dus teruggevonden worden én er zou een plausibele verklaring moeten komen voor de 'verdwijning'. Na de eerste keer werd het opsporen vergemakkelijkt, maar tot nu toe werd de X-37B nog altijd niet gespot in zijn nieuwe baan. Dat zou kunnen betekenen dat het Pentagon het ding wil laten landen.

Landen Op militaryphotos.net beweert forumlid 'Slenke' dat de X-37B het laatst werd gezien dicht bij de Vandenberg Air Force Base, één van de twee sites die het ruimtetuig zouden kunnen ontvangen. De andere is Edwards Air Force Base. Beide bases liggen in Californië.

Piloot terwijl motor van vliegtuig ontploft: "Het is hier eventjes druk"

 

Een piloot van de Australische luchtvaartmaatschappij Qantas bleef wel heel kalm toen een van de motoren van zijn vliegtuig kort na het opstijgen ontplofte. "We hebben het hier eventjes druk", liet hij aan de passagiers weten.

De 212 passagiers van een Boeing 747-400, die maandag van San Francisco naar Sydney vloog, raakten in paniek toen ze een luide explosie hoorden en zagen hoe een van de vier Rolls Royce-motoren van het toestel vuur vatte. Een van de inzittenden maakte beelden van het incident.

De piloot van de Qantas-vlucht trachtte de reizigers te sussen: "Normaal gezien doen we dit natuurlijk via een simulator, maar: we zijn getraind op dit soort situaties", klonk het door de intercom. Vervolgens zette het vliegtuig opnieuw koers naar San Francisco, terwijl de ontploffing een groot gat had geslagen in het omhulsel van de motor.


Onderzoek

Ondertussen bleef de kapitein van het toestel, duidelijk geoefend in de kunst van het understatement, zijn passagiers kalmeren. "Dames en heren, zoals u zich kan voorstellen hebben we het eventjes druk in de cockpit", vertelde hij. "We komen later terug met meer informatie."

De kalmte van de piloot bleek geen bravoure te zijn. De man slaagde erin om het gehavende vliegtuig veilig aan de grond te zetten. Niemand raakte gewond. Qantas onderzoekt nu samen met Amerikaanse en Australische luchtvaartverantwoordelijken hoe de explosie kon plaatsvinden.

Mechelen

De Zwarte Dood was wel degelijk de pest

Onderzoekers van het Antropologisch Instituut van de Johannes-Gutenberg Universiteit in Mainz hebben ontdekt dat de bacterie Yersinia pestis verantwoordelijk is voor de middeleeuwse pestepidemie in Europa. Mede door onderzoek van botten uit massagraven in Bergen op Zoom ontdekten zij twee tot nu toe onbekende varianten van deze bacterie.

Over het ontstaan van de Zwarte Dood, de grote pestepidemie die Europa tussen 1347 en 1352 teisterde en tot 25 miljoen doden leidde, waren de meningen onder wetenschappers altijd sterk verdeeld. De theorie luidde dat de ziekte vanuit Centraal-Azië oversloeg naar Europa. Velen betwijfelden dit en dachten dat andere ziekten aan de Zwarte Dood ten grondslag lagen.

Skeletresten
Het onderzoek door het instituut heeft nu aan alle twijfel een einde gemaakt. De wetenschappers bestudeerden skeletresten van 76 mensen uit vijf verschillende plaatsen in Engeland, Frankrijk, Duitsland, Italië en Nederland. Een van de onderzochte plaatsen is Bergen op Zoom, waar in 1999 massagraven zijn gevonden op het Gouvernementsplein. Hier stond vroeger een gasthuis. De Bergse skeletten leverden opvallend goed bewaard DNA op.

De Zwarte Dood, illustratie uit een bijbel uit het Zwitserse Toggenburg (1411)

Azië
De onderzoekers waren in staat het DNA van de pestbacterie terug te vinden in de beenderen en tanden van de slachtoffers. Er werden twee varianten van de pestbacterie teruggevonden, die ouder bleken te zijn dan de tot nu toe bekende typen. Eén ervan is verwant aan een nog bestaande bacterie die onlangs in Azië is gevonden.

Leerlingen planten zevenduizend bollen

HOEGAARDEN - 45 leerlingen van het tweede studiejaar van de gemeenteschool plantten zevenduizend bloembollen op een border in de Tuinen.

Hoe ze dat moesten doen, leerden ze van de Nederlandse tuinarchitecte Jacqueline Van der Kloet, die speciaal uit Amsterdam was overgekomen om instructies te geven. Want een bol mag niet te diep of te ondiep zitten. Ook de plaats is van belang. 'En het topje mag nooit naar beneden.'

Opgetogen ging het jonge volk aan de slag, flink geholpen door hun juffen Brigitte en Véronique, door de schepenen Marleen Lefevre en Filip Havet (beiden CD&V) en gedeputeerde Monique Swinnen (CD&V). De gemeente en de provincie financieren allerhande projecten in de Tuinen.

'Bedoeling is met verscheidene bloembollen zoveel mogelijk variatie in kleur te brengen in borders', lichtte Van der Kloet het initiatief toe. 'Bloei moet gegarandeerd blijven van maart tot einde november. Daarom is het van belang bollen te planten in de lente, de zomer en de herfst. In deze Tuinen lukt dat uitstekend.' De border met de pas geplante bollen telt zes tulpensoorten. 'Hij is een schitterend voorbeeld van hoe veelzijdig bloembollen kunnen zijn', aldus de architecte.

Véronique Van der Kloet specialiseerde zich in beplantingen en heeft verscheidene projecten op haar naam staan, ook in Amerika. Haar borders vergen weinig onderhoud. Ze zoekt voortdurend naar nieuwe combinaties met bloembollen, die men 'swinters niet moet uitplanten en die groeien tussen bodembedekkers, wat het onderhoud tot een minimum beperkt. Ze raakte gefascineerd door de Tuinen toen ze er een bezoek bracht met het Nederlandse Bloembollencentrum. Het Bloembollencentrum schonk het plantgoed aan de Tuinen.

Hoofdtuinman Geert Derom schat dat het gemeentelijke domein een zeshonderdduizendtal bloembollen telt. 'Elk jaar komen er bij. In de lente alleen al plantten we er zesduizend.' Het resultaat mag worden gezien. Nu in de herfst baden de Tuinen in een weelde van groen en andere kleuren. (Baeken)

Brochures over bloembollen gratis in de Tuinen (Houtmarkt).

Cartoon

Oude Hoegaardse liederen in revue

Totale Waaznzin brengt op 10 november (21u) het jaarlijkse Armistis-konsaar. Daarvoor werden liederteksten ingezameld bij oude inwoners.

Het jaarlijkse Armistis-konsaar van 2010 staat in het teken van de ‘plezante én tristige istaures van vrugger en naa (oiver leefde en doewet)'.
Eerst brengt De Waanzin uit hun repertoire, een aantal ‘leekes van naa’.Daarna komen de ‘aa leekes van vrugger’ aan bod.

Authentieke liederen die tijdens feesten (communies, trouwfeesten,...) werden gezongen tot in de eerste helft van vorige eeuw. Meestal gaat het over ‘moeilijke’ of ‘onmogelijke’ liefdes, dramatische gebeurtenissen (overlijden in het kinderbed,...), soms moraliserend (de invloed van ‘de fles’) of gewoon plezante liedjes over jeugdherinneringen, hechte vriendschappen, of een ‘ongelukkige’ ziekenhuisopname, ...

Van deze liederen bestaan geen gedrukte teksten of muziekarrangementen. Ze werden gezongen tijdens familiefeesten en zo doorgegeven aan de volgende generaties. Dat maakt dat er soms licht verschillende versies van eenzelfde lied in omloop kwamen.

De groep ontdekte een paar Hoegardiers die nog een repertoire van deze oude liederen bezaten, neergeschreven in vergeelde ‘schriftjes’, of gewoon ‘in hun hoofd’. Zij hebben die oude liederen voor ons gezongen en wij hebben er de muziekarrangementen voor gemaakt. Suzanne Swellen en Georges Nicolaes gaan zelf een aantal van deze liedjes zingen. De andere worden gebracht door Fred Depré, Chris Mazerese en De Waanzin.

In het tweede deel vertolken Chris Mazerese, Mariette Peeters, Leen Covens en Monique & Sara Vanoppen nummers van De Waanzin die hen op het lijf zijn geschreven.

Contact, info en verkoop: mailto:info@detotalewaanzin.be

Clara Bessemans (zang)
0496/72.53.07
Heidi Ickmans (trekzak)
0476/50.42.42
Gert Depré (zang)
Paul Vlayen (gitaren, banjo, harmonica, zang)
0479/53.15.02
Michel Evers (bas)
016/82.40.14
Luc Vandeplas (gitaar, fluit)
0475/36.00.43
Gorgon Romme (drums, percussie)
0475/66.85.80
Ivan Burvenich (techniek)
0486/87.91.53

VVK: € 7
Kasa: € 9